เรื่อง มาเฟียร้ายกับนายที่รัก
ณ ปัุั
บ้านะูมณีเ
Part์
ปรื้นๆๆ
เสียงรถขับเข้าาภายในบ้านหลังใหญ่ะูมณีเ
"ยินดีต้อนรับกลับันายท่าน!"ก้าวเท้าลงรถออกาก็ตกใจกับสิ่งที่เกิดตรงหน้าพวกลูกน้องทั้งหที่กลับาจากทำภาระกิจต่างๆเสร็จแล้วกลับาต้อนรับนายตนเองด้านหน้าบ้านทุกคน
"อืมฉันก็ขอบคุณพวกนายากที่ทำงานจนสำเร็จฉันใ้รางวัลพวกนายใครมีครอบครัวหรือธุระะไฉันใ้ลางานได้1อาทิตย์!!"คุณคิมพูดออกไป
"ขอบคุณากั!!!"ทั้งหพูดพร้อมกันอย่างหนักแ่
หลังจากสั่งลูกน้องเสร็จคุณคิมบอกใ้ขึ้นไปเตรียมน้ำอุ่นใ้เา
"หืม..แปลกจังทุกทีคุณท่านไม่เคยใ้ใครต้องคอยดูแลนะ" ....
"แล้วต้องไปไหมั?"สงสัย
"อืม..คุณท่านสั่งก็ต้องไปละนะไปเถอะจ๊ะจะได้รีบาพัก"ป้าสายใจพูดพร้อมยิ้มใ้มันทำใ้รู้สึกอบอุ่นากๆเลยั
ก๊อกๆๆ
"เออ..คุณคิมั์ั"เคาะประตูเรียกคุณคิม
"เข้าา"หลังจากเข้าาได้รีบทำการเตรียมน้ำอุ่นและเตรียมกำลังจะออกไป
"อย่าพึ่งไปไหนรอฉันอาบน้ำเสร็จ"
"...."ฮึ้ย!ะไของเากันน"พูดหลังจากพี่คิมเข้าไปอาบน้ำแล้ว
10นาทีผ่านไป
ปึก
"านี้สิ"พี่คิมเปิดประตูออกาเช็ดหัวและพาตัวเองไปนั้งที่โซฟาและเรียกเข้าไปหา
"ั?"เดินเข้าไปหาเา
"....เด็กดื้อ"พี่คิมว่าดื้อและเอาแต่จ้องจนต้องหลบสายตางื้อไม่มีะไจะเรียกาทำไม?!!!แล้วเด็กดื้อนั้นอีกใครดื้อกัน
"เห้อออ"เามองหน้าและหันหน้าออกพร้อมถอนหายใจ
ะไกันสิที่ควรถอนหายใจ
"นายจำฉันไม่ได้จริงๆด้วยสินะ"คิมพูดด้วยเสียงเบาแต่ก็ทำใ้อีกคนได้ยิน
"ั?"ไม่เข้าใจว่าพี่คิมหายถึงะไ
"นายไปพักเถอะ"ะไของเาอยากพูดะไก็ไม่พูดละไม่เข้าใจจริงๆ
หลังจากที่ออกาได้เข้าห้องตัวเองอาบน้ำและนอนเตรียมตัวตื่นแต่เช้าเพราะพรุ่งนี้มีเรียนคาบเช้า
"จำะไได้ของเากัน...ไม่เห็นเข้าใจสักนิด"บ่นคนเดียวและค่อยๆหลับไหลสู่นิทรา
"เด็กดื้อพี่าแล้ว"มีเด็กผู้ชายคนหนึ่งเรียกว่าเด็กดื้อในความฝันใครกัน?
"พี่...จะต้องาเล่นกับน้อง์อีกนะ"สะอื้นจนสะดุ้งตื่นเพราะเสียงนาฬิกาปลุก
>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>
05:00น.
ตี๊ดๆๆๆๆ!!!!
"ฮึกๆๆใครกัน"ตื่นาสะอื้นแต่เช้าเช็ดน้ำตารู้สึกคุ้นเคยกับคนนี้ากเพราะตั้งแต่แ่เสียไปเศร้าากพพอโตาความจหลังจากแ่ยัมีชีวตอยู่ก็หายไปจากความทรงจำเช่นกัน
หลังจากเตรียมตัวเสร็จก็รีบไปช่วยพี่นิดกับป้าสายแต่เช้า
"ตื่นแล้วหรอจ๊ะน้อง์"พี่นิดทักทาย
"ัพอดีวันนี้มีเรียนเช้าด้วยเลยว่าจะรีบตื่นาช่วยงานน่ะั"ยิ้มตอบป้าสายและไปช่วยพี่เาทำข้าวเช้าในครัว
07:00 p.m
"นี้ก็จะสายแล้ว์ไปตามคุณท่านาทานข้าวเช้าใ้ป้าหน่อยนะแล้วไปเรียนได้เลยนะจ๊ะ"ป้าสายบอก
"ั"ยิ้มตอบและเตรียมตัวขึ้นไปปลุกพี่คิม
ก๊อกๆๆ
"คุณคิมัป้าสายใ้าตามไปทานข้าวั"เคาะประตูและพูดบอกไปไม่ได้ยินเสียงจึงเปิดประตูเข้าไปข้างใน
"ขออนุณาตนะั"กลาวออกไปอย่างสุภาพ
"......"บรรยากาศในห้องทั้งเงียบมืดเย็นยะเยือกเาเปิดกี่องศากันนะ
"คุณคิมั"เรียกพี่คิมหลายครั้งแต่เาไม่ตอบจึงเดินเข้าไปใกล้ๆมองใบหน้าเาตอนหลับพร้อมเรียกชื่อของเา
"ค..คุเหวออ!!"เาดึงลงไปกอดและซุกตัวเข้าไปในอกเา
"คุณคิมทำะไัเนี้ย"ว่าเาไปอย่างไม่ตั้งใจเพราะตกใจาก
"เงียบเมื่อคืนฉันทำงานพึ่งได้นอนอยู่นิ่งๆซะ"เาว่า นี้ิหรอั?
"คุณคิมั"เรียกเาอีกครั้ง
"ะไ"เาตอบด้วยน้ำเสียออกหงุดหงิดแต่เากอดแ่กว่าเดิมอีก
"คุณคิงเคยถามว่าจำคุณคิมได้คือจำะไหรอั"ถามออกไปเพราะสงสัยว่าเกี่ยวกับความฝันของไหม
"....."เาเงียบ
"คุณคิ.."
"นายไม่ต้องรู้หรอก"เาตอบาหันไปจ้องหน้าเาเห็นเาลืมตามองอยู่แล้ว
"ทำไมัคุณก็เหมือนอยากใ้จำได้แล้วทำไมไม่บอกละั"ถามออกไปด้วยความอยากรู้และอึดอัด
"เมื่อคืนหรือไม่ก็ทุกคืนที่นอนมักฝันว่ามีคนเรียกว่า...เด็กดื้อเลยไม่รู้ว่าเกี่ยวกับคุณคิ้วยรึป่าว"เสียงตอนหลังเริ่มเบาลงๆ
"....."
"เสียงนั้นมันคุ้นเคยเหมือนรู้จักเสียงนั้นอย่างดีจนได้ยินคุณเรียกเด็กดื้อเมื่อวานรู้สึกคุ้นเคยเหมือนเสียง....นั้น"
"ต..แต่อาจคิดไปเองก็ได้นะั!!////"รีบแก้ต่างก่อนเาจะเข้าใจิคิดว่าพวกเพ้อฝันก็ได้
"ทำไมล่ะรู้จักกับฉันมันไม่ดีหรอ"เาถามด้วยเสียงเหมือนคนตัดพ้อ
"ป..เปล่านะัคุณคิมเป็นคนดีากๆเลยัดีากจนไม่อาจคิดว่า.."
"มองฉันสิ"เาบอกและจับคาง
"ฉันชอบนาย"ห่ะ!!!
"//////ค..ัห..ห๋ะคุณชอบ"ูเียงติดอ่างด้วยตกใจชอบชอบะไ!!
"คุณคิงชอบได้ไง////!!"ถามออกไปหน้าตาเลิกลัก
"เรายังไม่รู้จักกันเลยน่ะ!!?////"นี้มันเกิดะไขึ้นควรทำยังไงดี
"แ่นายชื่อจันทร์มีไร่และบ้านอยู่ที่เชียงใหม่และท่านเสียไปตอนนายอายุ10ขวบนายเลยต้องอยู่กับพ่อและตั้งแต่แ่เสียนายทะเลาะกับพ่อตลอดและจนกระทั้งทนไม่ไหวนายเข้ามหาลัยเลยย้ายาอยู่คนเดียวนายตกงานเลยใ้เพื่อนนายที่ชื่อนายหางานใ้และนายเลยได้าทำงานกับฉัน"ฟังเาพูดาตกจากเารู้ได้ยัง
"......"!!!เารู้หเลย
"คุณรู้ได้ไง!!!"ถามเาด้วยความตกใจ
"นายจำตอนนายอายุ8ขวบได้ไหม"
"เสียแ่ไปตอน10ขวบช็อคจนต้องเข้าโรงพยาบาลเลยเบลอๆนะัทำใ้ความจำช่วงนั้นหายไปนะั"เล่าใ้เาฟัง
"....."เามองด้วยสายตาอ่านไม่ออก
"ต..แต่ถ้าคุณคิมเล่าาอาจจะจำได้ก็ได้นะั"รีบบอกเา
"ก่อนฉันเล่านายลองเรียกฉันพี่คิมสิ"เาบอกและยื้นปากเข้าาใกล้
"////ท..ทำไมต้องเรียกด้วยละั!!!"รีบถามเา
"งั้นฉันไม่เล่า"
"พ..พี่คิม!/////////"ตัดสินใจตะโกนทีเดียวเขิลเว้ยยยยย
"หึหึ"เายิ้มมุมปาก
"เห้ออานี้สิ"พี่คิงนั่งอยู่บนเตียงเาตบตักเาด้วยท่าทีอารี
"ั??"ถามย้ำอีกครั้ง
"านั่งนี้"///เาบอกอีกครั้ง
"ั////"ไปอย่างว่าง่าย
"ตอนนั้นนายอายุ8ขวบนายติดพี่ากไม่ว่าพี่จะไปไหนนายจะตามไปด้วยนายจะไปเล่นที่ไหนก็จะลากเอาพี่ไปด้วยและมีวันหนึ่งพี่จะต้องกลับบ้านแล้วแต่นายจับแขนพี่ไว้แ่ไม่ใ้พี่ไป จนแ่พี่และแ่์ต้องาปลอบ์ "ฟังพี่คิมเล่าด้วยความรู้สึกไม่น่าเชื่อว่าเราทำนิสัยแบบนั้น
"ทำไมตอนเด็กๆแลดื้อจัง"ถามดื้อขนาดนั้นเลยหรอ
"ใช่เจ้าเด็กดื้อ"พี่คิมบีบจมูกจนหน้ายู้
"ถามะไได้ไหมั"
"ได้สิ"
"พ่อแ่พี่เสียตอนไหนหรอั...ม..ไม่ต้องเล่าก็ได้นะั"ถามเพราะเาเล่าพ่อแ่เายังอยู่ตอนาหาเลยไม่รู้ว่าท่านเสียไปตอนไหน
"...1อาทิตย์หลังกลับจากบ้านนายพ่อแ่มีงานด่วนจึงต้องไปกรุงเทพวันนั้นฝนตกหนักจึงเกิดอุบัติเหตุรถคว่ำ"เาเล่างั้นแปลว่าธุรกิจทั้งหเาสร้างาตัวคนเดียวสินะ
หน้าเสียจนมองออก
"ไม่ต้องคิดากเลยเจ้าเด็กดื้อ"พี่คิมปลอบไม่ห้คิดาก
"แล้วทำไมพี่คิมถึงชอบล่ะ"ถามออกไปด้วยสีหน้าจริงจังก็คนมันสงสัยนิหน่า
"หึพี่ชอบหรือรักมันต้องมีเหตุผลด้วยหรอ"เาพูดพร้อมยิ้มมุมปากและจ้องมองาที่
"มันก็ต้องมีสิั///><!!!ทั้งดื้อและซนขนาดนั้นพี่ชอบได้ไงกัน"บอกอย่างเขิลอาย
"ก็น้องทั้งน่ารักและน่าขย่ำขนาดนี้จะไม่ใ้พี่รักได้ไงล่ะ"
"!!!////พี่คิม!!"ตะคอกพี่คิมอย่างไม่ตั้งใจแต่คนพี่ก็ไม่ได้ว่าะไ
"ขนาดนี้แล้วลาออกจากงานาเป็นคุณนายะูมณีเใ้พี่ดีกว่าไหมัเด็กดื้อ"!!!เข้าพูดะไของเา////ยังเรียนไม่จบเลยน่ะ!!!
"สายแล้วไปเรียนแล้ว!!อย่าลืมลงไปกินข้าวด้วยนะั!!////><"คนะไพูดไ่าปาก ูเร็จก็วิ่งออกจากประตูห้องาทันทีด้วยความอาย
"หึหึ"ได้ยินเสียงหัวเราะคนต้นเรื่องจนอยากจะมุดดินหนีแล้ว!!
"เจ้าบ้าเขิลหน้าแดงหแล้วเนี้ยย"///งึ้ยแล้วเจอหน้าครั้งหน้าจะมองหน้าติดได้ไงเนี้ย///!!!
.
.
.
.
.
.
.
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
0.00
0.00









userA???
???? ??? ? ???? ?? ??