เรื่อง Vanquish God Soul ผู้พิชิตวิญญาณ
เซียงิไม่รู้ว่าที่ะพูดัหมายความว่ายังไง แต่ที่แน่ๆเก็คือ ถ้าตัวของเขาสามารถทนรับาทดสอบจากสายฟ้าแห่งจิตวิญญาณไ้อย่างครบถ้วนสมบูรณ์แบบ สิ่งอัศจรรย์ที่ะพูดัจะต้องออกมาอย่างแน่นอน
"งั้นมาเริ่มกันเ.. ประเดิมที่สายฟ้าแห่งจิตวิญญาณเส้นที่หนึ่ง"
เซียงิพูดจบก็สูดหายใจเข้าออกอย่างช้าๆ พร้อมกับที่ฝ่ามือทั้งสองกำเข้าหากันแน่น
ขณะเดียวกัน ภายในร่างเองก็เต็มไปด้วยกลิ่นอายแห่งพลังที่ยิ่งใหญ่ ร่างกายทีู่สร้างขึ้นจากสายเลือดพญามารแข็งกร้าวอย่างถึงที่สุด
กล้ามเนื้อทั่วทุกส่วนราวกับอัดแน่นไปด้วยภูเขาเหล็กกล้านับหมื่นลูก หล่อหลอมเป็ดั่งป้อมปราาที่ไม่มีวันูำลายไ้อย่างเด็ดขาด
ครืนนนนนนนนนนนนน!
ไม่นานหมู่เมฆที่สว่างไสวก็ค่อยๆเริ่มรวมตัวกันอีกครั้งนึง บรรยากาศของ้ฟ้าไ้แปรเปลี่ยนเป็มืดครึมอย่างฉับพลัน พวกัส่งเสียงฟ้าร้องดังกระหึ่มกึกก้อง มาพร้อมกับสายฟ้าแห่งจิตวิญญาณที่ฟาด่าไปทั่วทั้งอาณาเขตบริเวณ ดังสนั่นสะท้านไปทั่วทุกหนทุกแห่ง
เปรี๊ยง!
ทันใดนั้นประกายแสงสีทองเส้นแรกก็ไู้ฟาด่าลงมาราวกับแสงวาบ ัระเบิดเข้าใส่ร่างกายของเซียงิด้วยความรุนแรง
กระแสพลังแห่งสายฟ้าพยายามจะำลายร่างกายของเขาทั้งหมด แต่ด้วยาที่ชายหนุ่มพัฒนาสายเลือดไปจนถึงะัที่สอง
อย่าว่าแต่สายฟ้าแห่งจิตวิญญาณหนึ่งเส้นเ ต่อให้ตอนนี้ชายหนุ่มจะเผชิญหน้าเข้ากับสายฟ้าหกร้อยถึงเจ็ดร้อยเส้น ร่างกายของเขาก็ไม่สะเทือนเแม้แต่นิด
"................."
เซียงิที่โดนสายฟ้าเส้นแรกเข้าไปก็ส่งเสียงขึ้นอย่างดูแคลน สีหน้าแววตาเฉยชาแสดงความไม่รู้สึกรู้สาอะไรทั้งสิ้น
[เหอะๆ โฮสต์กำลังไ้ครอบครองร่างแห่งพญามารนะ ทั้งยังเป็สายเลือดต้นกำเนิดะัที่สอง ในขั้นพลังะัเดียวกัน.. แม้แต่ผานกู่ที่ไ้ขึ้นชื่อว่ามีร่างกายแห่งพระเจ้าก็ยังเทียบเคียงไม่ติด]
เมื่อไ้เห็นความคิดของโฮสต์ตน ตัวของะถึงกับพูดอะไรไม่ออก สายฟ้าแห่งจิตวิญญาณที่สามารถำให้ขั้นปรมาจารย์เทพวิญญาณ 10 ดาวกระอักเลือดไ้ แต่พอมากระทบกับร่างกายทีู่สร้างขึ้นจากพลังของสามต้นกำเนิด ความรุนแรงของัอาจน้อยยิ่งกว่าูมดกัดะอีก
"ฮ่าฮ่าฮ่า ำไ้แค่นี้เองเหรอวะ"
"มดกัดยังเจ็บกว่าเว้อย!"
ขณะนั้นเซียงิก็กางแขนออกพร้อมกับแหงนหน้าคำรามก้อง แสดงความท้าทายออกไปด้วยสีหน้าที่มีความเย้ยหยัน
ำให้ทุกคนที่ยืนมองอยู่ต้องพลันตกใจกันเป็อย่างมาก พวกเขาไ้แต่อ้าปากแข็งค้าง
เพราะนับตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน
ยังไม่เคยมีใที่กล้าท้าทายถึงอำนาจลึกลับเช่นนี้มาก่อน อย่าลืมนะว่าเจ้าสิ่งลึกลับพวกนี้มีจิตวิญญาณในตัวของัเอง พวกัมีความนึกคิดเฉกเช่นสิ่งมีชีวิตตนนึง ถ้าัูแสดงความดูแคลนต่อสิ่งมีชีวิตที่ต่ำต้อยยิ่งกว่า พวกัต้องแสดงความไม่พอใจออกมาอย่างแน่นอน
ฮู่มมมมมมมมมมมม!
ภัยพิบัติแห่งสายฟ้าจิตวิญญาณทีู่ดูหมิ่นก็เืจะแสดงความโกรธเกรี้ยวขึ้น หมู่เมฆยิ่งมืดครึม ส่งเสียงฟ้าร้องดังสนั่นยิ่งกว่าั้ไๆ
ำให้ความเร็วในาทดสอบไ้ยกะัขึ้นไปอีกขั้น บรรยากาศแปรเปลี่ยนไปในพริบตาเดียว ูปกคลุมไปด้วยสายฟ้าสีทองที่สว่างเจิดจ้า
เปรี๊ยง!เปรี๊ยง!เปรี๊ยง!
จากสายฟ้าสองเส้นก็เพิ่มเป็สามเส้น จากสายฟ้าัีบาตสามเส้นก็เพิ่มเป็สี่เส้น แล้วยิ่งปล่อยให้เวลาไหล่านไปมากเท่าไหร่ สายฟ้าแห่งจิตวิญญาณก็โหมะ่ำลงมาจาก้ฟ้ายิ่งกว่า-่าฝน ประกายแสงสีทองสังหารพยายามจะเข้าำลายร่างกายของเขาให้สิ้นซาก
(พ.. พระเจ้าช่วย ความเร็วที่สายฟ้าโหมะ่ำลงมาตอนนี้ัอะไรกัน)
(นี่เจ้านายกระตุ้นสายฟ้าแห่งจิตวิญญาณเพื่อให้ัฟาด่าลงมาเร็วๆแค่นี้เหรอ?)
(มะ..มองไม่ทันเ สายฟ้าทั้งหมดพุ่งลงมาทับซ้อนกันถึงกี่ะัแล้ววะเนี่ย)
สิ่งที่ทุกคนคิดไว้ก็เป็เืดั่งที่คาด
สายฟ้าแห่งจิตวิญญาณสีทองไ้ฟาด่าลงมาั่ัภัยพิบัติ ้ฟ้าที่เต็มไปด้วยพายุัีบาต ไู้ดึงดูดเ้าาทั้งหมดโี่มีเซียงิเป็จุดศูนย์กลาง ะ่ำลงมายิ่งกว่าาโจมตีั้ไๆเก็ว่าไ้
"ดีมาก ดีมาก ัต้องแบบนี้สิวะ!!"
ชายหนุ่มทีู่สายฟ้าฟาด่าเข้าใส่อย่างต่อเนื่องก็เริ่มแสดงใบหน้าที่ตื่นเต้น ร่างกายเองก็เปิดรับอณูแห่งสายฟ้าเ้าาอย่างไม่รู้จบ
เพียงแค่สายฟ้าเส้นนึงสัมผัสเข้ากับร่างกายของเขา ทั่วทุกส่วนภายในร่างกายก็ไ้เริ่มควบแน่นเส้นวิญญาณแห่งสายฟ้าขึ้นในทันที
[คิกคิก ความคิดของโฮสต์ไม่เลว]
[200 210 230 240 เร็วชะมัดยาด]
ะนับาทดสอบที่เซียงิต้องูสายฟ้าฟาดเข้าอย่างแม่นยำ ความเร็วของัแตกต่างไปจากหญิงสาวทั้งสองคนอย่างสิ้นเชิง
เพราะกว่าที่ทั้งสองเข้าเผชิญหน้ากับสายฟ้าแห่งจิตวิญญาณช่วงที่สองร้อยกว่าๆ พวกนางก็ต้องใช้เวลาเกือบหนึ่งชั่วโมงแล้ว
ทว่าโฮสต์ของัตอนนี้ใช้เวลายังไม่ถึงสิบนาที เป็ความเร็วในาทดสอบที่แตกต่างกันอย่างมหาศาล สายฟ้าสีทองด้านบนเมื่อเห็นว่าำอะไรัไม่ไ้ก็ยิ่งโกรธเกรี้ยวอย่างถึงที่สุด
"มดกัดหนึ่งตัว ไม่ใช่ซิ เืกับูมดสองตัวกัด พยายามเข้าพ่อสายฟ้าแห่งจิตวิญญาณ"
"หรือว่าทั้งหมดีัเพียวแค่นี้?"
ขณะเดียวกันที่ด้านบนเหนือเมืองแห่งวิญญาณ ร่างเงาชายชราคนนึงไ้เดินทางมาพร้อมกับชายหนุ่มผมสีขาว ชายชราคนนี้คือัิเทพที่ยิ่งใหญ่มากที่สุดในมิติอารยธรรมคามิชินโต
แล้วาที่เขามายังมิติของโลกมนุษย์ ทั้งหมดก็เพื่อลูกศิษย์สืบทอดคนที่สองทั้งสิ้น
"นี่ัชั่งน่าเหลือเชื่อมากจริงๆ!!"
"ถ้าข้าไม่ไ้มาเห็นด้วยตาของตนเอง ข้าก็คงไม่เชื่อัอย่างแน่นอน โลกมนุษย์แห่งนี้ไ้ผสานเข้ากับอาณาเขตของโลกใต้พิภพ แล้วยังสามารถอยู่รอดมาไ้นานกว่าห้าสิบปี?"
เมื่อไ้เห็นผู้คนรวมถึงผู้ฝึกฝนวิญญาณมากมาย สีหน้าของชายชราก็ดูประหลาดใจ
เพราะเขาตอนนี้เืไ้มาอยู่อีกโลกนึง โลกที่มิติอารยธรรมรูปแบบใหม่กำลังสร้างรากฐานของัเอง ราวกับเพิ่งไ้เริ่มต้นยังไงยังงั้น
"เืในโลกมนุษย์แห่งนี้จะมีกฎเกณฑ์ลึกลับปิดกั้นเอาไว้นะครับท่านอาจารย์"
"แม้แต่ท่านเองก็ูผนึกพลังเอาไว้เกินกว่าครึ่ง เหลือเพียงแค่ะัเทพแปลงเท่านั้น"
โกโจหันมองไปยังอาจารย์ของตนอยู่เล็กน้อย ซึ่งประโยคของเขาก็ำให้ชายชรายังคงมีสีหน้าที่นิ่งเฉย ยังไงเขาก็ไม่ไ้โฟกัสถึงเรื่องนี้
"อืม ชั่งเรื่องนั่นก่อนเถอะเด็กเวร"
"ตอนนี้เรามาหาลูกศิษย์ของข้ากันดีกว่า"
ชายชราพูดขึ้นราวกับไม่ไ้สนใจั นัยน์ตาเองก็กวาดมองไปยังด้านล่างอยู่เล็กน้อย
"ไ้ยินว่าเจ้าเด็กนั้นตอนนี้ออกมาจากหอคอยอนันตกาลแล้วใช่ไหม?"
"มาไ้จังหวะพอดีเ ข้าจะไ้ไม่ต้องเข้าไปยังหอคอยอนันตกาลแห่งนี้"
เพียงชั่วครู่เดียว อิซานางิก็เริ่มใช้พลังแห่งจิตวิญญาณขึ้น ส่งกระแสพลังกวาด่านไปทั่วทั้งอาณาเขต เพื่อมองหารูปแบบพลังอย่างมุคาเก็น
ถ้ามีใฝึกฝนพวกัไ้อย่างสมบูรณ์แบบ พวกเขาจะมีกลิ่นอายรวมถึงจิตวิญญาณที่เป็เอกลักษณ์ ำให้ชายชราสามารถสัมผัสถึงพวกัไ้ในทันที ต่อให้ตอนนี้ะัขั้นพลังจะูปิดกั้นไปมาก ทว่าด้วยพลังแห่งความว่างเปล่าที่ชายชราไ้ครอบครอง ก็ไม่ใช่ปัญหาอะไรทั้งสิ้น
ทว่าเมื่อเวลาไ้่านไปอีกหลายสิบวินาที คิ้วที่เหี่ยวย่นของเขาก็เริ่มขมวดเข้าหากันอย่างช้าๆ
"ไม่อยู่? แต่ข้าสัมผัสไ้ถึงร่องรอยของาเปิดช่องว่างมิติ ัปรากฏขึ้นที่อาณาเขตของคฤหาสน์แห่งนั้น.. น่าจะเป็ภายในห้อง?"
ขณะที่พูดออกมา ชายชราก็ไ้ใช้มุคาเก็นำาเคลื่อนย้ายร่างกายของตนเองและชายหนุ่มไปยังเป้าหมายที่ต้องา
ำให้ทั้งสองมาปรากฏตัวขึ้นที่ภายในห้องพักของไฉ่ิ ไม่ผิด ตัวของชายชราสามารถควบคุมความว่างเปล่าไ้อย่างอิสระ ย่นระยะทางที่ตนเองต้องไปไ้อย่างรวดเร็ว
"................!!"
ทันใดนั้นตัวของเขาก็เห็นถึงความว่างเปล่าที่ผันผวนขึ้นอย่างรุนแรง ถ้ามองด้วยสายตาปกติ
พวกเขาก็จะเห็นเพียงแค่ความว่างเปล่าที่ไม่มีอะไรอยู่เ แต่ถ้าสัมผัสัด้วยมุคาเก็นที่มีรากฐานพลังมาจากความว่างเปล่า พวกเขาทั้งสองก็รับรู้ัไ้ทันที
"นี่ไม่ใช่ช่องว่างมิติธรรมชาติเืที่ไ้เชื่อมต่อเข้ากับโลกของพวกเรา ัต้องูสร้างขึ้นมาอย่างแน่นอน ใกันที่ีัมากี่จะำแบบนี้ไ้ ะันี้ัไม่ใช่เเ้าแล้ว เืเป็ขั้นัิเทพะมากกว่า"
ชายชราบ่นพึมพำขึ้นอย่างต่อเนื่อง นัยน์ตาพลางสำรวจช่องว่างมิติแห่งความว่างเปล่านี้ด้วยความนึกสงสัย แต่เืโกโจซาโตรุจะมีความคิดที่แตกต่างออกไป ในเมื่อพวกเขาไม่รู้ว่าใสร้างั พวกเราก็เพียงแค่เข้าไปสำรวจภายในมิติช่องว่างแห่งนี้ก็เพียงพอแล้ว
"เยี่ยมมาก สมแล้วที่เป็ถึงลูกศิษย์ของข้า"
อิซานางิเืจะูใจในความคิดของชายหนุ่มผมขาว เขารีบใช้รูปแบบมุคาเก็นของตนเองในาบีบบังคับช่องว่างมิติให้เปิดออกขึ้นอีกครั้ง
ครืนนนนนนนนนน!
ความว่างเปล่าเบื้องหน้าเกิดความผันผวนขึ้นอย่างหนัก ก่อตัวเป็วังวนช่องว่างเส้นทางที่เชื่อมต่ออีกฟากนึงเข้าไว้ด้วยกัน
"ไปกันเถอะศิษย์ข้า"
"ระวังตัวไว้ด้วยละ อาจารย์เองก็ไม่รู้ว่าปลายทางนั่นมีอะไรรอพวกเราอยู่"
แล้วเมื่อทั้งสองไ้ข้าม่านช่องว่างมิติเ้าา สิ่งที่ปรากฏขึ้นในม่านตาของพวกเขาก็คือ สายฟ้าแห่งภัยพิบัติที่กำลังโหมะ่ำ
โี่ักำลังส่งเสียงฟ้าร้องดังสนั่น อาณาเขตทั้งหมดส่องสว่างราวกับดวงอาทิตย์ ปกคลุมไปด้วยประกายสายฟ้าที่ราวกับไม่รู้จบ
"................!!"
ชายชราไ้แต่แหงนหน้าขึ้นมองไปยังสิ่งมีชีวิตที่กำลังเผชิญหน้าเข้ากับสายฟ้า ปากเองก็ค่อยๆอ้าค้างขึ้นอย่างควบคุมไม่อยู่
"นะ..นี่ับ้าอะไรกันเนี่ย สายฟ้าแห่งจิตวิญญาณะัเจ็ดร้อยกว่าๆเนี่ยนะ?!!"
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
0.00
0.00









userA???
???? ??? ? ???? ?? ??