เรื่อง Vanquish God Soul ผู้พิชิตวิญญาณ
เซียงิไม่ได้ใว่าี่ลงมือกับจิงจิงน้อยั่เป็นใคร ตอนแรกเขาเคยสาบานเอาไว้ว่าจะต้องเลี้ยงดูลูกศิษย์คนนี้ให้ดีากที่สุด
จนกว่าที่าทรงจำนางจะกลับา เขา็จะยังคงเป็นอาจารย์ที่คอยหวงแหนลูกศิษย์
ทว่าในเวลานี้ ตัวจิงจิงกลับถูกใครบางคนตบหน้า นางเป็นเพียงแค่เด็กน้อย ย้ำว่าเป็นแค่เด็กน้อยตัวเล็กๆคนนึง ไม่มีพลังวิญญาณเลยด้วยซ้ำ แล้วทำไมใครมันกล้าาลงมือกับนางเข้า
หญิงสาวคนั่ได้ากระตุกหนวดเสือ ไม่ใช่ซิ กระตุกหนวดมังกรมันเข้าแล้ว
“หยุดนะ ในตระกูลเซียงมีกฎที่เคร่งครัด!”
“ใช่แล้วละ น้องจะสังหารใครไม่ได้นะ”
“ึท่าน่าจะัและเ็ูเจ้า็เถอะ แ่บรรดาู้าุโสูงสุดคนอื่นๆคงไม่ยอมแน่”
เซียงสุ่ยกับพี่ๆคนอื่นรีบเข้าไปห้ามปราบชายหนุ่มด้วยารวดเร็ว ใ้าเอง็ดูตื่นตระหนกและเต็มไปด้วยาตกใจ
เพียงแค่ได้เห็นรอยแดงบนพวงแก้มใ้าเด็กสาวตัวน้อย บรรยากาศชายหนุ่ม็เปลี่ยนแปลงไปเหมือนกับเป็นคนละคน ราวกับเป็นอสูรกายโบราณที่กำลังตื่นจากการหลับไหล
พวกมันบางคนยังต้องสั่นสะท้านไปทั่วทั้งจิตวิญญาณ โดยเฉพาะกับพี่ใหญ่สุดอ่างเซียงสุ่ย
เขามีพลังวิญญาณากึระดับราชันย์เทพเทวะ แ่ารู้สึกเขาที่สัมผัสได้จากตัวน้องชายตน ลางสังหรณ์ในส่วนลึกมีเพียงแค่บอกว่าชายหนุ่มคนนี้ัตรายอ่างึที่สุด
ขณะเดียวกัน เซียงิพอได้ฟังคำพูดัห้ามปรามคนอื่นๆ็ไม่ได้ใ ใ้าเขาั่แสดงาเฉยชาและกลับ
“ชั่งหัวกฎเกณฑ์แม่งดิ!”
“พวกมันจะแน่ซักแค่ไหนกันวะ!”
เมื่อได้ยินคำพูดเขา ทุกคน็ตกตะลึงจนแทบทำอะไรไม่ถูก แม้แ่เซียงเหมย็ยังยกมือป้องปาก หัวใจสั่นไหว้เหมือนถูกบางสิ่งกระแทกเข้าใส่
ตอนนี้นางรู้สึกว่าลูกชายเธอั่ไม่ใช่ี่เคยรู้จักอีกต่อไป เขาได้กลายาเป็นสัตว์ประหลาดที่ดูน่าสะพรึงกลัวเป็นอ่างาก
“ผมขอบอกเอาไว้ก่อนเลยนะ ถ้ามีใครเข้าาขวาง ผมจะไม่ปราณีพวกมันทั้งสิ้น!”
“บาดแผลบนแก้มจิงจิง มันมีค่าากกว่าชีวิตไอ้พวกสารเลวที่ารวมกันซะอีก!”
พอได้ยินประโยคดังกล่าว มู่หยินที่รับฟังอยู่เงียบๆ็กลับเห็นด้วยอ่างน่าแปลกประหลาด
ไม่มีใครรู้หรอกว่าเด็กสาวตัวน้อยคนนี้ั่เป็นใคร และมีภูมิหลังที่ยิ่งใหญ่ากเพียงใด ในดินแดนเซียนอมตะ สถานะนางั่อยู่เหนือยิ่งกว่าราชาเซียนอมตะคนอื่นๆไปไกลลิบ เพียงแค่ตระกูลโบราณที่มีเพียงแค่จักรพรรดิบุพกาล ไม่คู่ควรกับรอยแผลบนหน้านางเลยซักนิด
“อึก! ทะ..ท่านอาจารย์”
“จิงจิงไม่เป็นไรหรอกเจ้าค่ะ”
เด็กสาวเห็นท่าทางอาจารย์ตน็เผยรอยยิ้มเล็กๆออกา แ่ด้วยใ้าที่แดงเถือกไปด้วยรอยฝ่ามือ สิ่งนี้มันได้ทำให้เซียงิต้องโกรธเกรี้ยวอ่างึที่สุด ถ้าตอนนี้ตัวเขาไม่ทำอะไรเลย ต่อไปชายหนุ่มจะมีหน้าาปกป้องจักรพรรดินีแห่งสังสารวัฏในอนาคตได้ยังไงกัน
“ปัง!”
พอคิดจบ ร่างเซียงิ็พุ่งทะยานไปยังทิศทางั่อ่างรวดเร็ว คนอื่นๆที่เห็นว่าเขาเคลื่อนไหวแล้ว็พุ่งทะยานตามไปติดๆ
พวกเขาตอนนี้อยากจะห้ามการกระทำน้องเล็กเป็นอ่างาก ต่อให้จะเป็นราชวงศ์เช่นพวกเขา ทุกคน็ต้องอยู่ในกฎบัญญติที่ได้ตั้งเอาไว้
“ลูกศิษย์เจ้าเด็กแสบ จิงจิงใช่ไหม?”
“หลังจากนี้็เรียกข้าว่าอาจารย์แม่ละกันนะ”
“นู๋เอง็ไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนละกัน เดี๋ยวพอลูกข้ากลับา เขาจะได้เห็นเจ้าเป็นคนใหม่”
เซียงเหมยส่ายหัวให้กับาเอาแ่ใจลูกชายตน เหมือนนางจะยังไม่รู้จักเขาดีพอ
“เข้าใจแล้วเจ้าค่ะท่านอาจารย์แม่!”
จิงจิง็พยักหน้ารับและยอมทำตามหญิงสาวทั้งสองด้วยายินดี จากนั้นหญิงสาวและเซียงเยว่็นำพาเด็กสาวกลับเข้าไปยังคฤหาสน์ตรงบริเวณลานทิศตะวันออก ที่ซึ่งเป็นสถานที่พักอาศัย
เพราะรู้ดีว่าหลังจากนี้จะเกิดอะไรขึ้น พวกนางั่จึงไม่ได้ติดตามไปกับพวกเขาด้วย
ยังไงเจ้าสามีที่มีสถานะเป็นผู้นำตระกูล รวมึท่านแม่ที่มีสถานะเป็นบรรพชนสูงสุด ทั้งสองจะต้องออกาห้ามเหตุการณ์ในครานี้
ถ้าไม่ออกาห้ามปราม ทุกสิ่งคงได้วุ่นวายขึ้นอยู่ไม่น้อย พวกเขาคงไม่อยากให้เกิดสถานการณ์ที่เลวร้ายขึ้นไปากยิ่งกว่านี้เป็นแน่
“เซียงอิน ส่งภาพทั้งหมดาให้กับฉัน!”
บนท้องฟ้า ชายหนุ่มบอกให้ชายวัยกลางคนนำภาพาทรงจำทั้งหมดที่เกิดขึ้นาให้
“ขะ..เข้าใจแล้วขอรับองค์ชาย!”
ด้วยพลังระดับมหาเทพผู้คุมกฎ ตัวเซียงอินย่อมสาารถทำสิ่งเหล่านี้ได้ง่ายๆ เขาพยักหน้ารับอ่างเคร่งขรึม พร้อมกับยกนิ้วแตะไปยังบริเวณหน้าผากตน จนทำให้เกิดเป็นประกายแสงพลังวิญญาณ พวกมันคือาทรงจำในหัวสมองที่ถูกควบแน่นขึ้นและดึงออกาจนเกิดเป็นสสาร
“นะ..นี่ขอรับสิ่งที่เกิดขึ้น!”
จากนั้นเซียงอิน็ได้ส่งมอบาทรงจำในเรื่องต่างๆให้กับเซียงิ ผสานกลุ่มก้อนแสงเข้าไปยังกลางหน้าผากเขาอ่างฉับพลัน
ขณะที่ก้อนแสงแห่งาทรงจำได้ผสานเข้าไปเซียงิ ตัวเขา็เริ่มสัมผัสได้ึภาพต่างๆที่กำลังไหลผ่านเข้าาอ่างไม่รู้จบ
“หือ? นิสัยแบบนี้ สมแล้วที่เป็นลูกสาวจ้าวตำหนักแห่งการพิพากษา คงได้บารมีปู่าเยอะเลยซินะ ึได้กล้าแสดงาอวดดีเช่นนี้!”
เซียงิได้เห็นสิ่งที่เกิดขึ้น็มีใ้าที่เฉยชาอ่างึที่สุด ทั้งๆที่พวกเขาจะออกไปจากอาณาเขตบ่อน้ำศักดิ์สิทธิ์แล้ว แ่หญิงสาวคนนี้็ยังคงใช้สถานะตำหนักแห่งการพิพากษาาบีบคั้น ทั้งยังาตบหน้าจิงจิงน้อยด้วยเหตุผลที่ว่านางั่พูดแทรกขึ้นาอีก
“ดูเหมือนตอนนี้จะห้ามอะไรไป็ไม่ฟังแล้วซินะ”
เซียงสุ่ยหันมองไปยังน้องคนอื่นๆด้วยาอับจนหนทาง ทั้งหมดเอง็ส่ายหัวพลางยักไหล่ขึ้นอ่างทำอะไรไม่ถูก และเพียงแค่แวบเดียว เซียงิ็ได้าอยู่ในอาณาเขตบริเวณบ้ำน้ำศักดิ์สิทธิ์ เขาลอยอยู่เหนือเทือกเขา พลางใช้ดวงตาแห่งพญาารจ้องมองเข้าไปยังส่วนลึก
“................”
ผู้พิทักษ์ทั้งสองที่ปกป้องอยู่เบื้องหน้าปากถ้ำ็สัมผัสได้เช่นกัน นัยน์ตาพวกเขาหรี่ลงเมื่อได้เห็นตัวเซียงิ ในใจได้แ่ครุ่นคิดว่าชายหนุ่มคนนี้จะทำอะไร ึเขาจะเป็นสายเลือดราชวงศ์และยังเป็นลูกทั้งสองท่านั่ องค์ชายคนนี้็ยังต้องอยู่ภายใต้กฎเหมือนเช่นเดิม
“ระดับเทพเจ้าที่แท้จริงขั้นกลาง?”
“มีพลังแค่นี้แ่กล้าลงมือกับลูกศิษย์ฉัน!”
ทันใดนั้นดวงตาเซียงิ็ได้สว่างวาบ พลังวิญญาณเริ่มพลุ่งพล่าน แปรเปลี่ยนม่านตาสีดำทมิฬให้ขุ่นมัวเหมือนกับห้วงมิติ พร้อมกับที่เขาได้คว้ามือเข้าไปยังอากาศ ไม่ใช่ซิ เขากำลังคว้าบางสิ่งออกาจากห้วงมิติ ปลายทางมือัว่างเปล่าคือร่างสาวคนนึงที่กำลังเปลือยกาย
เขาได้กระชากนางออกาด้วยเรี่ยวแรงเพียงเล็กน้อย เป็นการเคลื่อนย้ายมิติด้วยพลังร่างกายรูปแบบสูงสุดแห่งดินแดนเซียนอมตะ
“นะ..นี่มันเกิดอะไรขึ้น?!!”
เซียงหลานสัมผัสได้ึบางสิ่งที่กำลังบีบคอตนเองอยู่ ในเวลานี้นางกำลังอาบชำระล้างตัวอ่างสบายใจ แ่อยู่ดีๆ ห้วงมิติรอบด้านนาง็เกิดการบิดเบี้ยวขึ้นอ่างหนัก กระทั่งมีฝ่ามือัแข็งแกร่งได้พุ่งออกาจากอากาศ ซึ่งมัน็ทำให้นางต้องเกิดาหวาดกลัวขึ้น
“ั่มัน.. พลังในการควบคุมมิติ!”
เมื่อได้เห็นพลังน้องชายตน ทั้งหก็ได้แ่เบิกตากว้างไปด้วยาตกตะลึง เพราะพรสวรรค์ในการควบคุมมิติั่หายากาก ถ้าไม่นับราชันย์เทพเทวะที่สาารถควบคุมการเคลื่อนย้ายได้ดั่งใจนึก คงแทบเป็นไปไม่ได้เลยที่พลังระดับเทพเจ้าที่แท้จริงคนนึงจะสาารถทำเช่นนี้ได้
“อะ..ไอ้สารเลว แกเป็นใคร!”
“กล้าดียังไงึาลงมือกับข้า!”
หญิงสาวพยายามกรีดร้องออกาเสียงดัง ตอนนี้นางอับอายเป็นอ่างาก ร่างกายภายนอก็กำลังเปลือยเปล่า เปิดเผยให้เห็นึเรือนร่างังดงามนาง ยิ่งถ้าตอนนี้มีลูกศิษย์บางคนเข้าายังอาณาเขตส่วนลึก ทุกคนคงได้เห็นการกระทำที่เลวร้ายนี้กันเต็มสองตาอ่างแน่นอน
“ั่คือหลานท่านจ้าวตำหนักแห่งการพิพากษา?!!”
ผู้พิทักษ์พอเห็นว่าชายหนุ่มทำอะไร็หน้าซีดเผือด เขารีบพุ่งตัวออกไปด้วยารวดเร็ว แ่เมื่อเห็นึบรรดาพี่น้องตระกูลเซียงสายเลือดราชวงศ์ ทั้งสอง็ต้องชะงักไปในทันที เขาทำได้เพียงจ้องเขม็งไปยังเซียงิ และเอ่ยถามขึ้นเสียงดัง
“พวกท่านกำลังจะทำอะไรกัน ทำไมึไม่ห้ามปรามการกระทำน้องชายตน”
“ทุกคน็เป็นึู้าุโชั้นสองและชั้นหนึ่งกันแล้ว ท่านทั้งหมดน่าจะรู้กฎกันดี”
เซียงหยินและเซียงหยางรีบพูดกฎบัญญติตระกูลเซียงออกา พอได้ฟังสิ่งที่ชายชราทั้งสองกำลังย้ำเตือน ทุกคน็เริ่มมีใ้าที่บิดเบี้ยว บางคน็รีบเข้าไปห้ามปรามและบอกว่าให้ใจเย็นๆ ลงมือกับหญิงสาวคนนี้ไม่ได้มีอะไรดีกันเลยซักนิด ทั้งยังทำให้จ้าวตำหนักพิพากษาโกรธขึ้นด้วย
“หึ? แล้วตอนที่นังบ้าเซียงหลานคนนี้ลงมือกับลูกศิษย์ัข้าละ”
“ไอ้แก่เช่นแกทำไมึไม่เข้าาห้ามปราม ทั้งห้ามไม่ให้เซียงอินลงมืออีก!”
ใ้าเซียงิเยียบเย็นเป็นอ่างาก เมื่อเขายอกย้อนคำพูดไปยังชายชรา ชายหนุ่ม็เริ่มลงมือ ฝ่ามือข้างนึงเริ่มบีบคอหญิงสาวคนนี้เอาไว้แน่น ใ้านางเริ่มซีดเผือดขึ้นอ่างหนัก จากนั้น็ได้กำหมัดอีกข้างนึงแน่น พลางอัดลงไปยังร่างกายนางทันที
“ปัง!”
เพียงแค่หมัดเดียว ร่างกายัเปลือยเปล่านาง็เกิดการฉีกขาด โลหิตากายหลั่งไหลสาดกระเซ็นราวกับ-่าฝน ใ้าที่งดงามได้แ่แสดงาเจ็บปวด ดวงตาแทบถลนออกาจากเบ้า นางตอนนี้เจ็บปวดทั้งร่างกายและจิตวิญญาณ ราวกับถูกอสูรร้ายฉีกกระชากชีวิตให้หายไป
“พรวด!”
หมัดที่สองเซียงิทำให้เซียงหลานต้องพ่นโลหิตออกาอ่างหนัก ใ้านางบิดเบี้ยวไปด้วยาเจ็บปวดที่เกินคณานับ
“หะ..หยุ...”
“ปัง!ปัง!ปัง!”
เซียงิยังคงกระหน่ำหมัดออกไปอีกหลายสิบครั้ง เขาไม่ได้ใช้พลังตนเองากเลยด้วยซ้ำ ในทางกลับกัน เขาได้ใช้พลังเพียงแค่น้อยนิด เพื่อไม่ให้ตัวหญิงสาวต้องตายลงตั้งแ่หมัดแรก ถ้าเป็นปกติ ด้วยพลังเซียงิในตอนนี้คงสาารถระเบิดร่างกายนางได้เป็นชิ้นๆ
“นะ..นี่มัน.. องค์ชายหยุดการกระทำนั้นซะ!”
“ไม่ดีแล้ว! พวกเราจะเข้าไปห้ามปรามเขา?”
ผู้พิทักษ์ทั้งสองยิ่งหน้าซีดเผือดขึ้นเป็นอ่างาก เมื่อจ้องมองไปยังการกระทำัโหดร้ายเขา็พยายามจะตะโกนเพื่อให้เขาหยุดมือ แ่มีหรือที่เซียงิจะยอมทำเช่นั่ มุมปากเขาแสยะยิ้มขึ้นอ่างเย้ยหยัน ท่าทางดูไม่ได้เกรงกลัวคนระดับมหาเทพผู้คุมกฎเลยซักนิด
“นะ..น้องเล็ก นี่มันจะากเกินไปแล้วนะ!”
เซียงสุ่ยพูดออกาพร้อมกับกำหมัดตนเองแน่น ใ้าเขาและคนอื่นๆ็เริ่มบิดเบี้ยว
พวกเขารู้ดีว่าเซียงหลานั่ผิด แ่การสังหารคนในตระกูลตนเองถือเป็นเรื่องต้องห้าม
ถ้าเซียงิเกิดพลั้งมือจัดการศิษย์หญิงที่แท้จริงคนนี้ไป สถานการณ์มันจะไม่จบลงง่ายๆอ่างแน่นอน ทุกคนจะต้องเคลื่อนไหวกันขึ้น
“ ทะ..ท่านปู่ ช่วยเซียงหลานด้วย!”
จังหวะั่เอง หญิงสาว็ได้ตะโกนออกาสุดเสียง เรียกได้ว่าเป็นการตะโกนออกาด้วยพลังชีวิตทั้งหมด
“เกิดอะไรขึ้น นี่ไม่ใช่เสียงพี่หญิงในลำดับที่ร้อยกว่าๆหรอกเรอะ?”
“มีการต่อสู้กัน? ไม่ใช่ซิ ั่ใครน่ะ เขากำลังจับคอพี่หญิงเซียงหลานอยู่!”
“พรวด! พี่หญิงกำลังเปลือยเปล่าอยู่เรอะ ร่างกายยังเต็มไปด้วยโลหิตเลยด้วย?!!”
เสียงนางได้กระจายออกไปทั่วทั้งมิติอารยธรรมตระกูลเซียง ทุกคนไม่ว่าจะเป็นใครพลันได้ยิน ขณะเดียวกัน ประกายวิญญาณราวกับแสงวาบ็ได้พุ่งตรงเข้าาด้วยารวดเร็ว ชายวัยกลางคนพอได้เห็นสภาพที่เจียนตายหลานัตน็เกิดาตื่นตระหนก
“ั่มัน?!!”
จากาตื่นตระหนก เริ่มแปรเปลี่ยนเป็นาโกรธเกรี้ยวัมหาศาล พลังระดับราชันย์เทพเทวะพุ่งทะลักออกาหยั่งกับภัยพิบัติ
“องค์ชายเซียงิ! ท่านกำลังทำเกินไปแล้วนะ!”
“ข้าจ้าวตำหนักพิพากษาขอตัดสินโทษท่าน!”
“โทษตัวท่านมีเพียงแค่าตายเท่านั้น!”
...
ราชันย์เทพเทวะเหรอ.. ็าดิั
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
0.00
0.00









userA???
???? ??? ? ???? ?? ??