คือฉันรักเธอ

"ฉันมีแค่วุฒิมัธยมปลาย ฉันอยากได้งานทำจริงๆค่ะ ตำแหน่งไหนก็ได้" 

"บริษัทของเราเป็นบริษัทชั้นนำนะคะ หากคุณผ่านเกณฑ์มาตรฐานของทางเรา 

ทางเราจะติดต่อกลับไปอีกทีค่ะ" 

มิราริณทร์ เดินออกมาจากบริษัทวีอากรุ๊ปด้วยสีหน้าเศร้าสร้อย 

เพราะความหวังเดียวในตอนนี้ของเธอคือ งาน เธอต้องการงานเพื่อหาเงินมาเลี้ยงปากเลี้ยงท้อง

มิราริณทร์เดินออกมานั่งที่ป้ายรถเมย์ฝั่งตรงข้ามบริษัทวีอากรุ๊ป 

"ทำไมนะ ชีวิตฉันมันไม่มีอะไรดีขึ้นบ้างเลย" เธอบ่นพึมพำกับตัวเองด้วยความน้อยเนื้อต่ำใจและน้ำตาก็เหมือนจะเอ่อล้นออกมา

  "หยุดรถก่อน" รถสปอร์ตคันหรูที่กำลังจะขับเข้าไปในบริษัทวีอากรุ๊ปถูกหยุดชะงักอย่างกระทันหันเมื่อ ธนชล เหลือบมองไปเห็น 

มิราริณทร์ นั่งอยู่ที่ป้ายรถเมย์ตรงข้ามบริษัทของเขา 

 "มีอะไรหรือเปล่าครับท่าน" ทัดคนขับรถคนสนิทของ ธนชล รีบพูดถามด้วยความตกใจเพราะไม่รู้ว่าทำไมอยู่ๆคนเป็นนายถึงสั่งให้หยุดรถอย่างกระทันหัน 'นั่น มิราริณทร์ เธอมาทำอะไรที่นี่' คำถามมากมายเกิดขึ้นภายในใจของเขา ทัดได้แต่นิ่งมองดูนายของตนที่ตอนนี้ไม่อาจละสายตาจากหญิงสาวได้เลย 

 "โจ นายไปสืบมา ว่าทำไม มิราริณทร์ ถึงมาอยู่ที่นี่" ธนชล ออกคำสั่งให้กับมือขวาคนสนิทที่นั่งอยู่ฝั่งข้างคนขับ "ได้ครับนาย ได้เรื่องยังไงผมจะรีบมารายงานให้ทราบทันที" โจรีบรับคำสั่งอย่างรู้ใจ เพราะคนเป็นนายสั่งให้สืบข้อมูลและคอยติดตาม มิราริณทร์ มาตลอด1ปี โดยที่ตัวมิราริณทร์เอง ก็ไม่เคยรู้มาก่อนว่า ธนชล ส่งคนให้สืบข้อมูลของเธอและคอยตามเธอในทุกๆที่ ทุกๆเรื่องที่เธอทำ