ฮูหยินข้ามภพ

ใครว่าการทำงานจนตายไม่มีจริง!

กู้ชิง Ph.D (นักศึกษาปริญญาเอก) คนเก่ง

เธอกำลังทดลองผสมน้ำหอมกลิ่นใหม่ในห้องแล็ปอยู่ดี ๆ

รู้สึกตัวอีกทีก็มานั่งหน้าเหวออยู่ในห้องหอซะงั้น

เรื่องราวต่าง ๆ จะไม่วุ่นวาย ถ้าเธอไม่ร้องขอหนังสือหย่าแล้วเขากลับปฏิเสธ!

แต่ว่า! เอะอะก็จะฆ่า เอะอะก็จะบั่นคอให้ตาย

ผู้ชายป่าเถื่อนขนาดนี้

ต่อให้หล่อและรวยระดับเจ้าสัว เธอก็ไม่คิดจะพาตัวเข้าไปผูกพันด้วยหรอกนะ!

******************************

นางเป็นสตรีที่น่ารังเกียจที่สุด

เพื่อให้ได้แต่งเป็นภรรยาของเขานางถึงกับใช้แผนต่าง ๆ นานาจนได้สิ่งที่ต้องการ

หึ! กู้ชิง ต่อให้เจ้าได้สิ่งต่าง ๆ บนโลกใบนี้ตามใจ

แต่อย่าคิดเลยว่าชาตินี้เจ้าจะได้รับความรักจากข้า

******************************

"ข้าเกลียดนาง!" เสียงทุ้มเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นผู้เป็นภรรยากำลังยืนมองร้านเครื่องประดับก่อนที่นางจะหันหลังเดินจากไปโดยไม่ได้มีสิ่งใดติดมือไปด้วย "พวกเจ้าไปซื้อของในร้านนั้นมาให้หมด แล้วนำไปไว้ที่เรือนฮูหยินน้อย"

"เอ่อ..." บรรดาบ่าวไพร่ต่างหยุดชะงัก นี่พวกเขาฟังผิดไปหรือไม่? มิใช่นายน้อยเพิ่งบอกว่าเกลียดฮูหยินน้อยหรอกหรือ?

"ยังมัวยืนรอสิ่งใดอีก ไม่ได้ยินที่ข้าสั่งหรืออย่างไร?"

เสียงตวาดที่ดังขึ้นทำให้บรรดาบ่าวไพร่ต่างเร่งฝีเท้าไปยังร้านเครื่องประดับแห่งนั้นอย่างสุดชีวิต นายน้อยบอกว่าเกลียดฮูหยินน้อยก็ต้องเกลียดตามวาจาที่กล่าวสิ พวกเขาเป็นเพียงบ่าวมีสิทธิ์ใดที่จะไปสงสัยความคิดของเจ้านายกัน

นายน้อยเป็นบัณฑิต

ความเกลียดชังของบัณฑิตหากบ่าวไพร่อย่างพวกเขาจะไม่เข้าใจก็ไม่นับว่าเป็นเรื่องแปลก

หลี่เฉินยืนมองบ่าวที่กำลังขนของออกจากร้านเครื่องประดับด้วยแววตาสาสมใจ กู้ชิง เจ้าเป็นสตรีที่ข้ารังเกียจที่สุด วันนี้ข้าจะสังหารเจ้าด้วยกองเครื่องประดับเหล่านี้ เจ้าจะต้องตายเพราะถูกกองสมบัติของข้าทับจนสิ้นใจ!

ช่างเป็นความตายที่น่าอนาถนัก!