การเดินทางตามหา....ของพิม จุดหมายที่ ไม่มีจุดหมาย

สวัดิ ฉันพิม ผู้ที่มีจิตนาการไม่มีที่สิ้นสุด 5555++ ดวงดาวบนท้องฟ้าที่กว้างใหญ่ไพศาล ดิน น้ำ ลม ฟ้า ที่หล่อเลี้ยงโลกใบนี้ ฉันผู้ที่เป็น

   นี่ๆๆๆนังพิ ตื่นได้แล้ว จะนอนกินบ้านกินเมืองไปถึงไหน

   พิม :โอ้แม่นี่

   จะนอนอะไรนักหนา ตื่นๆๆ

   พิม : เฮ้อ

   แม่ไปล่ะ ดูแลบ้าน ล้างจาน ทำความสะอาด บ้านด้วย นะ

  นั้นล่ะแม่ฉัน

  มาต่อเรื่องของเราต่อดีกว่า เมื่อกี่ถึงไหนล่ะนะ อ่อ อยู่มาวันหนึ่ง บลาๆๆๆๆๆๆๆๆ

  กี่โมงแล้วนะ 11.00 โอ้ จะเที่ยง อีกแล้วหรอ เห้อ

  ก็นั้นแหละชีวิตฉัน อายุ 22 แล้ว ไม่มีอะไรเลย ในขนานที่คนอื่น เค้ามีรถ มีเงิน มีบ้าน แต่ฉันยังหยุดนิ่งอยู่ที่เดิม ไม่ไปไหนสักที่ เห้อเบื่อกับชีวิตมากแต่ก็ไม่ออกไปไหน ถ้าถามว่าฉันมีความสามารถอะไรหรอ ความสามารถของฉันนะ คือการหยั่งรู้อนาคต ฉันรู้ฉันเห็น ว่าอะไร แต่ที่รู้ๆตอนนี้อ่ะ คือท้องฉันหิวข้าว ไปหาอะไรกินดีกว่า แม่ทำอะไรไว้นะ กินอะไรดี กินอะไรดี ไม่มี ไม่มี กินอะไรที่ง่ายๆดีกว่า อะไรดีนะ อ่อ ไข่ดาว มื้อเก่ามื้อเดิน มื้อประจำ