เรื่อง แก้วตาดวงใจมาเฟีย
แก้วตาดวงใจาเฟี
ตอนี่20
ูให้เข้าใจ
บ้านเ้าสมุทร
Mercedes-Benz CLS 220 d AMG Premium สีขาวถูกขับมาจอดี่หน้าบ้านปกป้องีวิ่งลงมาเปิดประตูรถให้ัเ้านายัีหลังารถจอดสนิท
"สวัสดีครับนาย"คิวเอ่ยทักทายัเ้าสมุทรัีหลังเ้าสมุทรเดินลงมาารถ
"อืม"เ้าสมุทรรับคำใลำคอก่อนจะหันไปอุ้มลูกแก้วี่นอนหลับู่ภายใรถขึ้นมาใท่าเ้าสาว
"อ้าวคุณลูกแก้วเป็นอะไรเหรอครับนาย?"คิวเอ่ยถามอย่างสงสัยเมื่อเ็เ้าสมุทรอุ้มตัวลูกแก้วลงมาารถใขณะี่นอนหลับตาพริ้มู่
"กูต้องรายงานมึง?"เ้าสมุทรเอ่ยด้วยน้ำเสียงี่นิ่งเรียบ
"เ...ไม่ครับนายถ้างั้นให้ผมช่วยอุ้มคุณลูกแก้วไหมครับ?"คิวเอ่ยอาสาอย่างเป็นห่วง
"..."เ้าสมุทรตวัดสายตานิ่งเฉยไปมองคิวก่อนจะอุ้มลูกแก้วตรงเข้าไปใบ้านัีโดยมีสายตาของปกป้องแะคิวมองตามหลังเ้าสมุทรไป
"เกือบโดนตีนนายแล้วไหมล่ะมึง็รู้ๆู่่านายหวงคุณลูกแก้วยิ่งก่าอะไร"ปกป้องัคิวหลังาี่เ้าสมุทรเดินเข้าบ้านไปแล้ว
"กู็แค่อยากช่วยแล้วคุณลูกแก้วเป็นอะไระป้อง?"คิว
"คุณลูกแก้วเธอไปดื่มมาแล้ว็เาาย็เลยพากลับาอนี่บ้าน"ปกป้อง
"พาาอนี่บ้าน?"คิวเลิกคิ้วเป็นเชิงถามด้วยความไม่แน่ใจ
"เมึง็เ็แล้วจะถามทำอะไรอีก"ปกป้อง
"แ่นายไม่เคยพาใคราอนี่บ้าน"คิวูขึ้นด้วยความสงสัย
"แล้วเมื่อกี้ี่มึงเ็มีหรือยัง?"
"พึ่งมี"คิวตอบ
"เ็แค่นั้น"ปกป้องูเ็็เดินตามเ้าสมุทรเข้าไปใบ้านคิวี่เ็ปกป้องเดินเข้าไปใบ้านคิว็เดินตามเข้าไปเช่นกัน
"นายครับจะให้ผมไปปลุกป้าแขให้มาจัดห้องให้คุณลูกแก้วไหมครับ?"ปกป้องถามัเ้าสมุทรหลังาี่เดินตามเ้าสมุทรเข้ามาใบ้านแะเ็่าเ้าสมุทรกำลังจะอุ้มลูกแก้วขึ้นไปยันชั้นสองของบ้าน
"ไม่ต้อง"เ้าสมุทรัปกป้อง
"ละ..."
"กูจะให้ลูกแก้วนอนี่ห้องกู"ปกป้องยังไม่ทันี่ถามอะไรออกไปเ้าสมุทร็ูแทรกขึ้นมาเสียก่อน
"นะ...นอนี่ห้องนายเหรอครับ?"คิวถามขึ้นอย่างตกใจหลังาเดินตามปกป้องเข้ามาเพราะปกติผู้หญิงี่เข้าห้องเ้าสมุทรได้็มีแค่ทอรุ้งแม่ของเ้าสมุทรแล้ว็ป้าแขแม่บ้านเท่านั้นถึงตัวลูกแก้วจะเคยมาบ้านเ้าสมุทรู่หลายครั้งแ่เธอ็ไม่ได้รับสิทธิ์ี่จะขึ้นไปบนห้องนอนของเ้าสมุทรเพราะเ้าสมุทรเป็นคนี่หวงความเป็นส่วนตัวมาก
"มึงมีปัญญา?"เ้าสมุทรหันมาถามคิว
"ปะ...เปล่าครับนายเชิญตามสบายครับแล้วนายอยากได้อะไรไหมครับ?"
"ไม่"เ้าสมุทรูเ็็เดินอุ้มลูกแก้วเดินขึ้นไปยังชั้นสองของบ้านแะเดินตรงเข้าห้องนอนไปโดยมีปกป้องแะคิวยืนมองกันอย่างสงสัย
"่าี่นายหญิงของเรา็คงหนีไม่พ้นคุณลูกแก้วแล้วล่ะมึง"คิวูขึ้นหลังาี่เ้าสมุทรพาลูกแก้วเดินตรงเข้าไปให้องนอนแล้ว
"กู็่างั้น็นายเารักเาหวงมาตั้งแ่เด็กแล้วนี่ห่า"ปกป้องก่อนจะหันไปมองหน้าคิวหลังานั้นทั้งสองคน็แยกย้ายกันไปพักผ่อน
เ้าสมุทรเดินเข้ามาภายให้องนอนของตัวเซึ่งปกติเาจะไม่อนุญาตให้ใครเข้ามาได้นอกาแม่แะแม่บ้านเพราะเาชอบความเป็นส่วนตัวแ่ัลูกแก้วเธอืข้อยกเว้น
เ้าสมุทรเดินตรงไปยังเตียงนอนใหญ่ของตัวเก่อนจะค่อยๆวางลูกแก้วลงบนเตียงนอนอย่างนุ่มนวลานั้น็ดึงผ้าห่มขึ้นมาห่มให้ัลูกแก้วี่นอนหลับตาพริ้มู่บนี่นอนของเาแะค่อยๆนั่งลงบนเตียงอย่างเบาๆ
"หอม...หอมเหมือนกลิ่นพี่เ้าสมุทรเลย"ลูกแก้วกระชับผ้าห่มขึ้นมาแะกดจมูกสูดดมผ้าห่มของเ้าสมุทรก่อนจะูขึ้นทั้งๆี่ตายังหลับสนิทู่
"หึ"เ้าสมุทรหัวเราะออกมาเบาๆให้ัคำูลูกแก้วนี่ขนาดหลับเธอยังจำกลิ่นเาได้อีกเหรอก่อนจะยกนิ้วเรียวยาวขึ้นมาเกลี่ยปอยผมี่ติดู่บนใบหน้าของเธอออกไปให้พ้น
"อื้อ..."ลูกแก้วร้องครางประท้วงพร้อมัเอามือปัดป่ายไปมาี่ใบหน้าเมื่อรู้สึก่ามีอะไรมารบกวนู่ี่ใบหน้าของเธอ
เ้าสมุทรเอาแ่จ้องมองใบหน้าหวานี่นอนหลับตาพริ้มู่บนี่นอนก่อนจะนึกถึงคำูของเพื่อนีู่ขึ้น
"็มึงไไม่ัเมึงคิด่าแค่าะำจะำใ้ลูกแก้วเารู้หรือไ่ามึงคิดอย่างไัเาถ้ามึงไมู่ออกไป ผู้หญิงเาไ่ใ่แค่ชอบาะำี่ัเอย่างเดียวแ่ทั้งาะำแะคำู็ืต้องัเเืั"
"เรักเา็ไปสิะมึงไม่ลูกแก้วเธอ็ไู่้หรอก่ามึงรู้สึกอย่างไ้มัน็คิด่าี่มึงทำู่็ืความี่ี่าห่วง้สาว็แค่นั้น มึงเี่ไมู่แล้วมึง็าั่งหึงลูกแก้วเพราะผู้ชายคนอื่นเข้าใกล้เธอแ่มึงจะหึง้็ไม่ได้เพราะสถานะมึงัลูกแก้วเป็นแค่ี่าั้สาวไม่ได้เป็นคู่รักี่จะมีสิทธิ์หึงหวง"
"เแ่ถ้ามึงอยากมีสิทธิ์หึง็ีลูกแก้วเาซะเพราะดูแล้ว้็คิดไม่ต่างัมึงหรอก"
"หรือจะรอให้หมามันมาคาบ้ไปก่อนหรือไถึงจะได้"
คำูมากมายี่เพื่อนต่างเตือนเาำใ้เ้าสมุทรคิดได้่าเาจะต้องูอะไรัเธอสักอย่างให้เข้าใจสักที
เ้าสมุทรมองใบหน้าหวานของลูกแก้วก่อนจะก้มลงไปกดจูบลงี่หน้าผากของเธออย่างเบาๆแะลุกขึ้นาี่นอนแะเดินออกาห้องนอนของตัวเไปคืนนี้เาคงต้องเดินไปนอนอีกห้องหนึ่งก่อนไ่ใ่เพราะเป็นสุภาพบุรุษแ่ถ้านอนห้องเดียวกันมีหวังเาอดใจสะกดกลั้นอารมณ์ตัวเไว้ไม่ไหวแน่ี่จะไม่แ่ต้องตัวหอมๆของเธออีกอย่างสถานะลูกแก้วัเา็ยังเป็นี่า้สาวถ้าทำไรไปตอนนี้ไม่ดีแน่ๆทุกอย่างมันต้องค่อยเป็นค่อยไป
เช้าวันต่อมา
บ้านเ้าสมุทร
"อื้อ.."แสงแดดใยามเช้าี่รอดผ่านผ้าม่านเข้ามาภายให้องนอนของเ้าสมุทรแะกระทบเข้าัใบหน้าของลูกแก้วำใ้ลูกแก้วี่นอนหลับสบายู่ใต้ผ้าห่มผืนใหญ่ค่อยๆลืมตาตื่นขึ้นมาแะขยับตัวบิดไปมาก่อนจะเริ่มมีอาการปวดหัวลูกแก้วยกมือขึ้นาวดขมับตัวเเบาๆแะค่อยๆพยุงตัวลุกขึ้นนั่งเธอชะงักนิ่งไปสักพักเมื่อลุกขึ้นาั่งแล้วมองไปรอบๆห้องนอนสีขาวี่ถูกประดับประดาด้วยเฟอร์นิเจอร์สีขาวราคาแพงี่ดูหรูหราแะเข้าัห้องนอนี่เป็นสีขาวได้อย่างดีแ่...ี่นี่ไ่ใ่ห้องของเธอนะแะเป็นห้องของใครแล้วทำไมเธอถึงไมู่่ให้องนี้ได้ลูกแก้วเริ่มนึกถึงเหตุการณ์เมื่อคืนแล้วเริ่มปะติดปะต่อเรื่องราวแ่เธอ็จำอะไรไม่ได้อีกหลังาี่ถูกเ้าสมุทรพาออกมาาคลับ
แกร๊ก
เสียงประตูห้องี่ถูกเปิดเข้ามาำใ้ลูกแก้วี่กำลังคิดอะไรู่นั้นถึงัสะดุ้งขึ้นด้วยความตกใจก่อนจะเบิกตากลมโตเมื่อเ็คนี่เดินเข้ามาให้องเป็นใคร
"พี่เ้าสมุทร!"ลูกแก้วเรียกชื่อเ้าสมุทรความตกใจ
"ตื่นแล้วเหรอพี่คิด่าเธอจะตื่นสายก่านี้ซะอีก"เ้าสมุทรูพร้อมัก้าวเดินเข้ามาแะถือแก้วชาร้อนๆัถุงกระดาษแะมายืนู่ตรงปลายเตียง
"ี่นี่ี่ไหนคะแล้วลูกแก้วาอนให้องนี้ได้อย่างไ?"ลูกแก้วถามพร้อมัมองไปรอบๆห้องนอนอีกครั้ง
"ห้องพี่เี่เหลือเธอ็คิดเอาเ่าขึ้นาอนี่ห้องพี่ได้อย่างไ"
"ห้องพี่เ้าสมุทรเหรอคะ?"ลูกแก้วถึงัตกใจเพราะเธอไม่เคยขึ้นมาี่ห้องนอนของเ้าสมุทรเลยเวลามาี่บ้าน็มักจะนั่งเล่นู่แ่ชั้นล่างของบ้าน
"อืมใช่"เ้าสมุทรตอบพร้อมันั่งลงี่ปลายเตียง
"ปวดหัวหรือเปล่า?"เ้าสมุทรเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วงเพราะลูกแก้วเธอดื่มแ่ของแรงๆไม่แปลกี่ตอนเช้าตื่นมาจะไม่ปวดหัว
"ค่ะ"ลูกแก้วพยักหน้าหงึกๆให้ัเ้าสมุทร
"ถ้านั้น็ดื่มชาร้อนๆสักหน่อยจะช่วยได้"เ้าสมุทรูพร้อมัยื่นแก้วน้ำชาให้ัลูกแก้ว
"ขอบคุณค่ะ"ลูกแก้วรับแก้วน้ำชามาก่อนี่จะค่อยๆจิบ
"อะ...เแล้วพี่เ้าสมุทรนะ..."
"พี่นอนอีกห้องหนึ่ง"เ้าสมุทรูแทรกขึ้นมาเมื่อรู้่าลูกแก้วจะถามอะไร
"อ๋อค่ะ"ลูกแก้วรู้สึกโล่งใจเมื่อได้ยินคำตอบของเ้าสมุทรถึงเธอจะแอบหลงรักเ้าสมุทรแะอยากู่ใกล้เามากแค่ไหนแ่ถ้าต้องนอนห้องเดียวกันหรือเตียงเดียวกันมัน็ไม่โอเคสำหรับเธอ
"ถ้าดื่มชาหมดแล้ว็ลุกขึ้นไปอาบน้ำพี่เตรียมของใช้ทุกอย่างไว้ให้เธอแล้วู่ใถุงกระดาษร่วมถึงชุดชั้นใของเธอด้วย"สมุทรเอ่ยัลูกแก้วก่อนยื่นถุงกระดาษี่เดินถือมาด้วยมาให้เธอ
"ชะ...ชุดชั้นใด้วยเหรอคะ?"คำูของเ้าสมุทรำใ้ลูกแก้วเกือบจะสำลักน้ำชาี่จิบเข้าไปก่อนจะหยิบเสื้อผ้าทั้งหมดออกมาาถุงกระดาษรวมถึงเซตชุดชั้นใลายลูกไม้สีขาวหน้าขาวใสเริ่มเปลี่ยนเป็นสีแดงด้วยความเขินอายเมื่อเ็ชุดชั้นใี่เ้าสมุทรซื้อมามันเป็นไซร์ี่เธอใส่อีกตั้งหากนี่เารู้ได้อย่างไกัน่าเธอใส่ไซร์คัพซีสามสิบแปดหรือ่าเาจะซื้อให้ผู้หญิงคนอื่นบ่อย็เลยคิด่าเธอ็ใส่ไซร์นี้
"คิดอะไรู่พี่ไม่เคยซื้อชุดชั้นใให้ใครทั้งนั้นนอกาเธอ"เ้าสมุทรูขึ้นเมื่อเ็คิ้วของลูกแก้วขมวดกันอย่างสงสัยแล้วเา็รู้่าเธอกำลังคิดอะไร
"ปะ...เปล่าสักหน่อยลูกแก้วไม่ได้คิดอะไรทั้งนั้นแหละ"ลูกแก้วตอบออกไปก่อนจะก้มหน้างุดเมื่อโดนเ้าสมุทรจับความคิดของเธอได้เารู้ได้อย่างไ่าเธอคิดอะไราั่งู่ใหัวสมองเธอหรือไถึงได้รู้ดีขนาดนี้
"ถ้าไม่ได้คิด็ไปอาบน้ำพี่จะลงไปรอี่ห้องอาหาร"เ้าสมุทรูเ็็เดินออกไปาห้องนอนัี ลูกแก้วเมื่อเ็่าจะสมุทรเดินออกไปแล้ว็ีลุกขึ้นาี่นอนแะเดินเข้าไปให้องน้ำัี
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
0.00
0.00









userA???
???? ??? ? ???? ?? ??