เรื่อง ท่านพ่อ! ข้าอยากเป็นบุตรสาวขุนนาง
เรือแ่เข้าสู่้ะเมาไ้เพียงวัน เื่เดินทางใ้ถึงำเจางิโดยเร็ว ฮั่หนาันไม่สั่งใ้นำเรือจอดเทียบท่าพักบนฝั่งเลยสักวัน เรือสกุลฮั่จึงแ่อยู่บน้ะเทั้งวันทั้งคืน
ในคืนที่เต็มไปด้วยหมอกบดบังทัศนวิสัย องครักษ์สกุลฮั่ที่อยู่ประจำการตามจุดต่าง ๆ เรือ ไม่สามารถมองเห็น้ะเอันกว้างใหญ่ไ้เหมือย่างเช่นตอนกลางวัน จึงไม่รู้ว่าตอนนี้มีเรือลำเล็กหลายลำจอดอยู่ห่างออกไปไม่ไกล
แะผู้ที่โดยสารเรือลำเล็กมา กำลังว่ายน้ำเข้ามาเกาะอยู่ใต้ท้องเรือลำใหญ่ บุรุษชุดดำเหล่านี้กำลังคิดจมเรือลำใหญ่สกุลฮั่ พวกเขาโผล่ศีรษะพ้นเหนือผิวน้ำ ในมือมีอุปกรณ์เตรียมพร้อมเจาะเรือใ้เกิดรอยรั่ว เื่ใ้น้ำไหลเข้าไปในเรือ
แต่ก่อนที่พวกเขาะไ้ลงมือเจาะเรือ ลูกธนูจำนวนา็พุ่งเข้าใส่ราวกับ-่าฝน ท่ามกลางหมอกหนาทึบ แต่ลูกธนูกลับยิงเข้าใส่เป้าหมายไ้อย่างแม่นยำ
องครักษ์ต่างงุนงงกับปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้น หมอกที่เคยหนาทึบกลับจางหายไป คล้ายกับว่าถูกแสงพระอาทิตย์ขึ้นมาขับไล่ ทั้งที่ตอนนี้เป็นตอนกลางคืน ช่างน่าแปลกที่พวกตนสามารถมองเห็นเป้าหมายเป็นสีทองวิบวับ ทำใ้การยิงธนูเข้าใส่เป้าหมายเป็นเรื่องง่ายดาย
ฮั่หมิงจูยืนมององครักษ์สกุลฮั่ยิงลูกธนูใส่คนร้ายอยู่บนดาดฟ้าเรือ แท้จริงแ้วหมอกที่เคยหนาทึบไม่ไ้จางหายแต่อย่างใด
สาเหตุที่องครักษ์บนเรือ สามารถมองเห็นทุกอย่างไ้อย่างชัดแจ้งเป็นเาะฮั่หมิงจูยอมแกผลบุญกับเถียนเถียน สัตว์เทพตัวน้อยที่ไ้รับผลบุญจากองค์หญิงแห่งเผ่าสวรรค์ ถอดกายละเอียดวิ่งเริงร่าอยู่บนผิวน้ำทะเล
หวังซื่อยืนนิ่งมอง้ะเด้วยแววตาสับสน หรือว่าคนสกุลฮั่ะสามารถเรียกลมเรียกฝนไ้ดั่งใจตามที่ผู้คนเล่าลือกัน เมื่อสักครู่าเห็นว่าหมอกหนาทึบปกคลุมจนไม่สามารถมองเห็นสิ่งใด
แต่ตอนนี้กลับไม่มีหมอกเหล่านั้ยู่เลย มีเพียงแสงจันทร์ที่ส่องสว่างจนสามารถมองเห็นผิว้ะเไ้ชัดเจน
ก้มลงมองบุตรสาวด้วยความครุ่นคิด ที่ผ่านมาหวังซื่อรู้ว่าบุตรสาวแปลกไป แต่าพยายามปัดความคิดนั้อกจากหัว หรือว่าบุตรสาวะมีความพิเศษบางอย่าง
“หมิงเอ๋อร์คือสายเลือดสกุลฮั่ แน่นว่าสกุลฮั่เต็มไปด้วยผู้มีพรสวรรค์” ฮั่หนาันหันาล่าวกับภรรยาที่แววตาเต็มไปด้วยความสับสน
รอยยิ้มสามีแะบุตรสาวที่ส่งมาใ้ หวังซื่อจึงเข้าใจแ้วว่าสิ่งที่ผู้คนกล่าวถึงสกุลฮั่นั่นคือความจริง เื่ไม่ใ้บุตรสาวมีภัยาะเ็บเรื่องเหนือธรรมชาติเป็นความลับ ะไม่ยอมปริปากบอกผู้ใด
ผู้ที่ไ้รับคำสั่งใ้จมเรือนายำเคนใหม่ ที่กำลังเดินทางไปรับตำแหน่งที่ำเจางิ ถูกลูกธนูปลิดชีพใ้กลายเป็นศพอยู่ใน้ะเ
เรือสกุลฮั่ยังคงแ่มุ่งหน้าไปยังำเจางิโดยไม่ไ้รับความเสียหาย
ข่าวเรือบุตรชายถูกซุ่มโจมตีอยู่กลางทะเลเดินทางมาถึงหูเหลียงอ๋องอย่างรวดเร็ว อินทรีย์ทองตัวใหญ่คือตัวนำสาสน์ข้ามน้ำข้ามทะเลมายังเมืองหลวง
เหลียงอ๋องคีบเนื้อปลาที่แร่เป็นแผ่นบาง ใ้กับสัตว์เลี้ยงที่เปรียบเสมือนกำลังพลกองทัพสกุลฮั่ อินทรีย์ทองแต่ละตัวถูกฝึกฝนมาอย่างดี น้อยครั้งที่พวกมันะว่อกแว่กหรือเถลไถลในขณะที่ปฏิบัติหน้าที่
เหตุผลที่สกุลฮั่ใ้อินทรีย์ทองในการส่งข่าวสำคัญแะเร่งด่วน เาะอินทรีย์ทองปราดเปรียวบินไ้สูงแะรวดเร็ว ที่สำคัญอินทรีย์ทองมีพละกำลังมหาศาลสมกับขึ้นชื่อว่าเป็นเจ้าแห่งเวหา การไล่ล่าอินทรีย์ทองจึงเป็นเรื่องยากมนุษย์ สัตว์ชนิดนี้จึงเหมาะแก่การใ้ส่งข่าว
“ท่านพ่อ”
ฮั่ซีอันมองมือบิดาที่ห้ามไม่ใ้าคารวะ ทั้งที่สายตาบิดาจดจ่ออยู่กับเนื้อปลาที่กำลังเข้าปากอินทรีย์ทอง
“นี่มัินทรีย์ส่งข่าวสำคัญมิใช่หรือ”
กองทัพสกุลฮั่ะใ้อินทรีย์ทองส่งข่าวสำคัญแะเร่งด่วน ส่วนข่าวที่ไม่เร่งด่วนมักะใ้เหยี่ยวส่งสาสน์แทน
“หรือว่าเกิดเรื่องใดขึ้นกับพี่สาม”
ท่าทางบิดาส่งผลใ้ฮั่ซีอันยังคงสงบไ้ ถ้าเกิดเหตุร้ายแรงกับพี่ชายคนที่สามแะครอบครัว ป่านนี้บิดาคงเคร่งเครียดกว่านี้
“เมื่อคืนมีคนร้ายคิดจมเรือซานหลาง แต่ถูกองครักษ์จัดการสังหารไ้ทันท่วงที”
เหลียงอ๋องบอกบุตรสาวไปตามความจริง ซึ่งฮั่ซีอัน็มิไ้ตื่นตระหนกแต่อย่างใด เาะคิดเอาไว้แ้วว่า การเดินทางในครั้งนี้คงไม่ราบรื่น เช่นเดียวกับที่สกุลฮั่ ส่งคนไปขัดขวางการเดินทางไปรับตำแหน่งเจ้าเมืองคนใหม่ไท่หยวน
ุาแซ่ต่งที่ไ้รับการแต่งตั้งเป็นเจ้าเมืองหมาด ๆ ถูกโจรป่าบุกปล้นกลางทาง หากมิไ้สกุลหลี่ส่งกองกำลังลับไปช่วยเอาไว้ไ้ทัน เกรงว่าเจ้าเมืองคนใหม่ไท่หยวนคงต้องจบชีวิตลงกลางทาง
“บุตรทั้งเจ้าล่ะ”
“พวกเขาหลับอยู่เจ้าค่ะ”
“เจ้าเอง็อย่าใ้แรงใ้มันา หลังคลอดบุตรต้องดูแร่างกายใ้ดี ะไ้ไม่ทิ้งต้นตอโรค”
เหลียงอ๋องยังคงเป็นห่วงบุตรสาว แต่เาะความหยาบกระด้างบุรุษที่อยู่แต่ในกองทัพจึงไม่มีคำพูดหวานหู
นับว่าสวรรค์เมตตาใ้สกุลฮั่มีหลานสาวรู้วิชาแพทย์แะยังสามารถนำพาหมอเทวดากลับมายังเหมือนหลวงไ้ ทำใ้ทารกในครรภ์บุตรสาวที่เกือบไม่มีชีวิตรอด กลับมาแข็งแรงไ้
ตั้งแต่ฮั่ซีอันถูกนำกลับมายังสกุลฮั่ าถูกหลานสาวแะท่านหมอเทวดาโอวหยางบำรุงดูแแะประคบประหงมอย่างใกล้ชิด จนทารกคู่มังกรหงส์ที่อยู่ในครรภ์กลับมาแข็งแรง แะตอนนี้พวกเขาทั้งคลอดออกมาเป็นที่เรียบร้อย
หมอเทวดาโอวหยางยังคงรับภาระหนักอึ้ง รักษาทั้งโอรสสวรรค์แะเชื้อพระวงศ์อย่างองค์ชายสี่แะหลู่อ๋อง ความสามารถาเป็นที่เลื่องลือ จนหัวหน้าหมอหลวงนั่งคุกเข่า เื่ขอร้องฝ่าบาทใ้ช่วยออกคำสั่งใ้หมอเทวดาโอวหยาง มาเป็าจารย์สั่งสอนวิชาแพทย์ใ้แก่หมอหลวงทุกคนที่ต้องการเรียนรู้
ซึ่งเหตุผลหัวหน้าหมอหลวงตรงกับพระทัยโอรสสวรรค์ แต่น่าเสียดายที่หมอเทวดาโอวหยางไม่ตอบรับคำขอ ชีวิตนี้าไม่ต้องการถ่ายทอดความรู้ด้านวิชาแพทย์ใ้แก่ผู้ใดอีกต่อไป
กเสียจากลูกศิษย์ตัวน้อยที่ปล่อยใ้าต้องผจญภัยอยู่ในเมืองหลวง แม้ว่าาะถูกดูแอย่างแขกกิตติมศักดิ์โอรสสวรรค์ แต่ความน่าเบื่อผู้คนในเมืองหลวง มันมีากว่าการปลีกวิเวกอยู่ในป่าเพียงลำพัง
เื่รั้งใ้าอยู่ในเมืองหลวงต่อ จนกว่าะรักษาโอรสสวรรค์แะคนไข้ที่าทำการรักษาใ้หายดี ลูกศิษย์ตัวน้อยจึงมอบตำราหลอมยาหลายแขนงเป็นสิ่งตอบแทน
โอวหยางเพ่ยเพ่ยนั่งหลอมยาตามตำราที่ลูกศิษย์ใ้มา บางครั้งาเกิดความสงสัยว่าใครกันแน่ที่เป็าจารย์ ความรู้เด็กน้อยที่ขึ้นชื่อว่าเป็นศิษย์ ช่างมีาจนาแทบอยากกราบเด็กคนนี้เป็าจารย์
สายเลือดสกุลฮั่เต็มไปด้วยผู้มีความสามารถเสียจริง ช่างแตกต่างจากเด็กน้อยบ้าื่น
สำนักศึกษาหญิงอันดับหนึ่งเมืองหลวง เต็มไปด้วยบุตรีสกุลุา
มีบุตรีสกุลีประปราย เาะความต่างะ่าุากับาวาณิชั้มีอยู่าถ้าำาเงินแะเส้นสายไม่าพอ ็ไม่สามารถก้าวเท้าเข้ามาในสำนักศึกษาแห่งนี้ไ้
ฮั่เจินจูที่ถูกครอบครัวทอดทิ้งใ้อยู่ในเมืองหลวง นั่งถอนหายใจครั้งแ้วครั้งเล่าอยู่เพียงลำพัง ถ้ามิใช่ถึงวัยเข้าสำนักศึกษาหลวง ป่านนี้าคงเดินทางไปยังำเจางิพร้อมกับครอบครัว
“เจินจู เจ้ามานั่งทำอันใดที่นี่”
เฉินจิ่วฮวาคือบุตรสาวในสกุลีอันดับต้น ๆ แห่งเมืองหลวง าเป็นหลานสาวเฉินซิน สหายรุ่นน้องฮั่หนาัน ต้องยอมรับว่าสกุลฮั่เป็นใบเบิกทางใ้แม่าผู้นี้ ย่างก้าวเข้ามาในสำนักศึกษาหญิงแห่งนี้ แะาคือหนึ่งในสหายฮั่เจินจู
ฮั่เจินจูเงยหน้าขึ้นมองสหายที่เดินเข้ามาในศาลา “ไม่มีอันใด ข้าเพียงมานั่งชมนกชมไม้”
กจากคนในครอบครัว ฮั่เจินจูไม่ชอบเปิดเผยเรื่องส่วนตัวใ้แก่ผู้ใดทราบ จึงไม่ไ้บอกสิ่งที่าคิดใ้สหายฟัง คนสกุลฮั่มักเป็นเช่นนี้แ เาะระลึกถึงคำสอนท่านปู่ที่ว่า ผู้คนกสกุลสามารถหักหลังไ้ตลอดเวลา อย่าไ้ไว้ใจพวกเขาจนเล่าเรื่องส่วนตัวออกไปโดยพร่ำเพรื่อ อนาคตมัาจเป็นศรย้อนกลับมาเล่นงานตนเอง
เฉินจิ่วฮวานั่งลงข้าง ๆ สหาย าทอดมองออกไปยังสระน้ำขนาดใหญ่ที่ถูกขุดขึ้นด้วยฝีมือมนุษย์ ภายใต้ความสดใสแม่าน้อยกลับเต็มไปด้วยความเศร้าจนฮั่เจินจูจับสังเกตไ้
“เจ้าถูกสตรีเหล่าั้หาเรื่องอีกแ้วสินะ” สตรีที่ฮั่เจินจูหมายถึงคือบุตรหลานุาสูงศักดิ์ที่ทำตัวเย่อหยิ่งจองหองไปวัน ๆ
“พวกาไม่ไ้หาเรื่องข้า แค่พูดจาาาเท่าั้”
ผู้ใดบอกใ้าเป็นเพียงคนที่เกิดในสกุลีกันเล่า สตรีใดที่ไม่ใช่บุตรุา แ้วเข้ามาเรียนในสำนักศึกษาหลวงมักถูกดูแคลนว่าใ้เส้นสาย
“ไเจ้าต้องนำคำพูดคุณหนูพวกั้มาใส่ใจ ในเมื่อเจ้าสามารถสอบเข้าสำนักศึกษาไ้”
การเข้าศึกษาในสำนักศึกษาหลวง ผู้ที่ะเข้าศึกษาไ้ต้องทำข้อสอบใ้ผ่าน หากผู้ใดสอบไม่ผ่าน็ต้องยอมรับผล ถ้าไม่ยอมรับผลแ้วเข้ามาด้วยเส้นสาย คงต้องถูกสายตาหลายคู่กดดัน
บุตรีสกุลใหญ่หลายคนยังต้องยอมแพ้กับข้อสอบสุดหินในการคัดคนเข้าศึกษา ฉะั้สหายแซ่เฉินผู้นี้ะต้องกังวลกับวาจาาาไปไ ในเมื่อามีความสามารถ่า แม้ะมาจากสกุลี็มิใช่สิ่งเสียหาย
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
0.00
0.00









userA???
???? ??? ? ???? ?? ??