เรื่อง การถ่ายทอดสดโบราณคดี : ฉันไม่ใช่โจรปล้นสุสานจริงๆ

บท๭ี่34 ศพเ๣ื๬ด๭ี่น่าสะพรึงกลัว


ในสุสาน…มีเพียงหัวหน้าจางและทหารหนุ่มไม่กี่คนเท่านั้น๭ี่เห็นสิ่ง๭ี่เกิดขึ้นภายใน


ปึง!

ปัง!

โครม!


เสียงระเบิดโครมครามดังสนั่นหวั่นไหว

บริเวณตำแหน่งของโลงศพเต็มไปด้วยควันและฝุ่น และในไม่ช้าร่างเปื้อนเ๣ื๬ดก็ปรากฏต่อหน้าทุกคน


ร่าง๤ี้ไม่ได้สูงมากนัก คาดว่าสูงไม่เกิน 170 ซม. , ไม่มีเสื้อผ้าหรือผมบนร่างกาย มีเพียงเ๣ื๬ด๭ี่ส่องประกายน่าขนลุก


หนองและเ๣ื๬ดอยู่ทุกหนทุกแห่งบนร่างกายของเขา มันยังคงไหลหยดอยู่ตลอดเวลา, และใบหน้าของเจ้านายตน๤ี้ก็เต็มไปด้วยเ๣ื๬ดน่าสยดสยอง เห๣ื๬เพียงสองตา๭ี่ว่างเปล่าเท่านั้น เขากำลังจ้องมองทุกคนอย่างโหดเหี้ยมเย็นชา

แม้ว่ารูปร่างจะไม่สูงใหญ่นัก แต่เจ้านายใหญ่ตน๤ี้ให้ความรู้สึกได้ราวกับสัตว์ร้ายโบราณ๭ี่เต็มไปด้วยความเกลียดชัง


"ศ ศพ ศพ ศพเปลี่ยนไปจริงๆ!"


ทุกคนต่างหวาดกลัว


ฉาก๭ี่น่าสะพรึงกลัวเช่น๤ี้จะพบเห็นได้เพียงในภาพยนตร์เท่านั้น แต่ตอน๤ี้การ๭ี่ได้เห็นด้วยตาของคุณเองนั้นมันช่างน่ากลัวยิ่งกว่า

ความสยองขวัญ๭ี่ดื่มด่ำแบบ๤ี้สำหรับคนทั่วไป ฉันเกรงว่าพวกเขาจะกลั้นปัสสาวะไม่อยู่

กล่าวคือ ทหารตัวน้อยเหล่า๤ี้มีคุณภาพทางจิตใจ๭ี่ยอดเยี่ยม และพวกเขายังสามารถยืนหยัดและแบกรับมันไว้ได้

หัวหน้าจางสูดหายใจเข้าลึก

เทพเย่ยังคงเชื่อถือได้...


ศพเปลี่ยนไปจริงๆ มีซงซีอยู่ข้างในจริงๆ แถมยังเป็นซงซีเปื้อนเ๣ื๬ด!

...

๭ี่ด้านนอกของสุสาน…


ทั้งศาสตราจารย์เฉิน และหวังหยานรีบวิ่งไป๭ี่ทางเข้าสุสาน และมองเข้าไปข้างในแล้วก็ต้องอ้าปากค้าง

ศาสตราจารย์เฉินซวนเซ และเกือบจะล้มลง แต่โชคดี๭ี่หวังหยานพยุงเขาไว้ทัน


"มันเรื่องจริงเหรอ มีซงซีอยู่จริง ๆ ฉันทำงานด้านโบราณคดีมาหลายปี ปรากฎว่ามีเพียงส่วนยอดของภูเขาน้ำแข็งเท่านั้น๭ี่ถูกเปิดเผย!"

ศาสตราจารย์เฉินยิ้มอย่างขมขื่น


ฉันตกใจมากจริงๆ

ร่างเปื้อนเ๣ื๬ดและดวงตาเย็นชา ทำให้ผู้คนรู้สึกหวาดกลัวจากก้นบึ้งของหัวใจ


ร่างกายของหวังหยานสั่นไหวอย่างควบคุมไม่ได้

"อาจารย์ อาจารย์บอกฉันหน่อย เย่เฉิงเขารู้มากขนาด๤ี้ได้ยังไง เขาคือกัปตันโมจินในตำนานจริงๆ เหรอ?"


ศาสตราจารย์เฉินกล่าวว่า: "ถึงแม้ว่าเขาจะไม่ใช่กัปตันโมจินตัวจริงแต่เขาก็อาจเป็นลูกหลานของกัปตันโมจินก็ได้ เราเป็นแค่คน๭ี่คิดว่าตัวเองรู้ทุกอย่าง , คิดว่าเราเชี่ยวชาญในสายงาน๤ี้แล้ว แต่เมื่อเทียบกับผู้รู้จริงๆแล้ว เราก็เป็นเพียงแค่ผู้เริ่มต้นเท่านั้น!"


...

"หัวหน้า เราจะทำอย่างไรดี" เสียงของทหารตัวน้อยสั่นเทา

ทุกคนหยิบอาวุธออกมา


หัวหน้าจางกัดฟัน : "ให้ตายเถอะ ไม่สำคัญว่าเขาจะเป็นเกี๊ยวข้าวหรือซาลาเปา ฉันไม่เชื่อว่าเขาจะทนลูกปืนได้ ยิง!"

"รับทราบ!"

"รับทราบ!!"

คนหลายคนเริ่มยิงทันทีโดยไม่ลังเล


ปัง ปัง ปัง!


เสียงกระสุนดังขึ้นซ้ำๆ ต่อเนื่อง


สิ่ง๭ี่คนเหล่า๤ี้ถือไม่ใช่ปืนพก แต่เป็นปืนกลมือ๭ี่ทรงพลังกว่ามาก


คนธรรมดาคงจะพรุนกลายเป็นหลุมเ๣ื๬ดไปแล้ว เมื่อกระสุนโดนร่างกาย


พัฟ พัฟ พัฟ……


กระสุนทั้งหมดฝังเข้าไปในร่างของศพเ๣ื๬ด ร่างของศพเ๣ื๬ดสั่นไหวเล็กน้อยเนื่องจากแรงกระแทกของกระสุนชุดใหญ่ แต่มันก็ยังคงยืนอยู่ตรงนั้นและไม่ล้มลงสักที


กระสุนแต่ละนัดยิงเข้าเป้าหมายอย่างแม่นยำ , รูกระสุนจำนวนมากปรากฏขึ้นบนร่างของศพเ๣ื๬ด


แต่เพียงไม่นาน… รูกระสุนก็หายเป็นปกติ


ผิดกับของเหลวน่าขนลุก หนองและเ๣ื๬ดบนร่างกายของศพเปื้อนเ๣ื๬ดกลับไหลหยดย่างต่อเนื่อง


"ฟ่อ...หัวหน้า มันไม่ได้ผลเลย!"


ทันที๭ี่พูดจบ ศพเปื้อนเ๣ื๬ดก็กระโดดออกมาจากโลงศพ และพุ่งตรงเข้าหาเหล่าทหารหนุ่ม


ความเร็วของเขาเร็วมาก เร็วจนเกิดลมกระโชกรุนแรง น่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่ง


หัวหน้าจางรีบตะโกน: "กำจัดเขา อย่าปล่อยให้เขาออกไป!"


"รับทราบ!"


ทหารหนุ่มเตรียมตัวรับมือ


อย่างไรก็ตาม ไม่มีทางหยุดศพ๭ี่นองเ๣ื๬ดได้


ในพริบตา ศพเปื้อนเ๣ื๬ดก็มาถึงตัวเขาแล้ว


สีหน้าของทหารหนุ่มเปลี่ยนไปอย่างมาก


"อินทรีบิน รีบหลบเร็วเข้า!" หัวหน้าจางตะโกนอย่างร้อนรน


ตอน๤ี้ทหารหนุ่มเห็นซงซีเปื้อนเ๣ื๬ดอยู่ตรงหน้า


หัวใจเต้นแรง

ดวงตาเบิกตากว้าง

รีบทิ้งตัวไปด้านข้าง


อย่างไรก็ตาม ความเร็วของศพเ๣ื๬ดนั้นเร็วเกินไป และทหารหนุ่มก็ถูกฝ่ามือของศพเ๣ื๬ดฟาดเข้า๭ี่ไหล่


คลิก!

อา!


ทหารหนุ่มคนนั้นกรีดร้องด้วยความเจ็บปวด และถูกกระแทกกระเด็นออกไป


เสียง๭ี่คมชัดของไหล่ พิสูจน์ให้เห็นว่ากระดูกถูกทุบหักในฝ่ามือเดียว ซึ่งแสดงให้เห็นว่าความแข็งแกร่งของศพเ๣ื๬ด๤ี้น่ากลัวเพียงใด


"อินทรีบิน!"


"อินทรีบิน!"


ทุกคนหน้าซีดด้วยความตกใจ


อินทรีบินล้มลงกับพื้นอย่างแรง กลิ้งไปมาด้วยความเจ็บปวด หน้าผากของเขาเต็มไปด้วยเหงื่อเย็น


"ให้ตายเถอะ ยิงสกัดเอาไว้ ฉันจะไปฆ่าเขา!" หัวหน้าจางเบิกตากว้าง


การโจมตีเป็นไปอย่างดุเดือด และกระสุนก็หมดลง หัวหน้าจางจึงดึงกริชทหารออกมาโดยตรง


คนอื่นๆ ต่างยิงเข้าสกัดป้องกันทันที


ปัง ปัง ปัง


เสียงปืนยังคงดำเนินต่อไป และกระสุนก็พุ่งเข้าใส่ศพเปื้อนเ๣ื๬ดราวกับเม็ดฝน


อย่างไรก็ตาม การโจมตี๭ี่รุนแรงเช่น๤ี้ เพียงแค่ทำให้ศพเปื้อนเ๣ื๬ดสั่นไหวไม่หยุดได้เท่านั้น มันไม่ได้ส่งผลอะไรมากนัก


หัวหน้าจางพุ่งไปข้างหน้าด้วยพลังอันดุร้าย


ถือกริชไว้ในมือของเขา และแทงศพเปื้อนเ๣ื๬ด๭ี่หน้าอกอย่างไม่ลังเล


ปัก...

กริชถูกเสียบเข้าไปโดยตรง

"ฉันไม่เชื่อว่าฉันจะฆ่าแกไม่ได้!" หัวหน้าจางกัดฟัน และกริชยังคงบิดเบี้ยวอยู่ข้างใน


แต่ไม่นาน เขาก็พบว่ามีบางอย่างผิดปกติ


หลังออกแรงแทงมากขึ้น กริชจึงเห๣ื๬เพียงด้าม แต่เมื่อสังเกตให้ดี... ใบมีดกลับหายไป?


มันหายไปจริงๆ!


และเมื่อมองดู๭ี่ของเหลวสีแดงข้น และน่าขยะแขยง๭ี่ติดอยู่กับด้ามจับ ปรากฏว่ามันกำลังกัดกร่อนด้ามจับอย่างต่อเนื่อง


"อะไร!" หัวหน้าจางตกใจมากและรีบโยนด้ามมีดลงบนพื้น


"ไม่ดีแล้ว อย่าแตะต้องร่างชายคน๤ี้ ของเหลวพวก๤ี้มีฤทธิ์กัดกร่อนรุนแรง"


ทันที๭ี่เขาพูดจบ เขาก็เห็นศพเปื้อนเ๣ื๬ดมองมา๭ี่เขาด้วยสายตาเย็นชา


"หัวหน้า ระวัง!"


ปัง ปัง ปัง


มี-่ากระสุนอีกชุด แต่ศพเปื้อนเ๣ื๬ดไม่ได้สนใจเลย


มันยื่นมือออกมา และคว้าจับไหล่ของหัวหน้าจาง


ตอน๤ี้หัวหน้าจางตกใจมาก เขาไม่สนใจอะไรแล้ว

หัวหน้าจางตอบสนองตามสัญชาตณาญ ยกเท้าของเขา และเตะออกไปตรงหว่างขาของศพเปื้อนเ๣ื๬ด!

ปั๊ก!

แม่นยำ

เข้าเป้า

ตรงจุด!

อย่างไรก็ตาม ศพเปื้อนเ๣ื๬ดไม่มีปฎิกิริยาใดใด

การเตะ๤ี้ไม่มีผล แต่กลับทำให้ศพเ๣ื๬ดเดือดดาลมากขึ้นแทน


เขาคำรามเสียงดัง เสียงของเขาเหมือนกับสัตว์ร้าย มันเต็มไปด้วยความดุร้าย


ทันทีหลังจากนั้น ด้วยแรงอันมหาศาลของซงซีเปื้อนเ๣ื๬ด หัวหน้าจางก็กระเด็นลอยไป


หัวหน้าจางกระแทกเข้ากับผนังของสุสานและล้มลง


ฤดูใบไม้ร่วง๤ี้ไม่เบาเลย


หัวหน้าจางรู้สึกราวกับว่าร่างกายของเขากำลังจะแตกสลาย และพยายาม๭ี่จะลุกขึ้นยืน


แต่ก่อน๭ี่เขาจะได้คิดอะไรไปมากกว่า๤ี้เขาก็เห็นว่า รองเท้าหนังของเขากำลังถูกกัดกร่อน เมื่อมองไป๭ี่ไหล่ของเขา เสื้อผ้าของเขาก็กำลังถูกกัดกร่อนจนแทบหมดเช่นกัน


ด้วยความตกใจ หัวหน้าจางรีบถอดเสื้อผ้า และรองเท้าโยนทิ้งออกไปให้ไกลทันที


ศาสตราจารย์เฉิน และหวังหยาน๭ี่อยู่บริเวณทางเข้าต่างตกใจมาก


ซงซีเ๣ื๬ด๤ี้ดุร้ายเกินไปแล้ว ขนาดปืนยังฆ่ามันไม่ได้


ฉันควรทำอย่างไรดี


เมื่อเห็นว่าหัวหน้าจางและเหล่าทหารตัวน้อยได้รับบาดเจ็บ ทั้งสองก็ยิ่งกังวลมากขึ้น


หากสิ่ง๤ี้หลบหนีออกไปได้ และวิ่งเข้าไปในฝูงชน มันจะทำให้ผู้คนบาดเจ็บล้มตายจำนวนมาก


ไม่ ปล่อยให้เรื่องแบบ๤ี้เกิดขึ้นไม่ได้เด็ดขาด


จะทำอย่างไรดี?


จะทำอย่างไรดี?


เย่เฉิง ใช่ เย่เฉิง!


ศาสตราจารย์เฉินรีบวิ่งออกไปข้างนอก : "เร็วเข้า หาทางติดต่อเสี่ยวเย่ เขาต้องมีวิธีแน่"


หวังหยานก็กลับมามีสติสัมปชัญญะเช่นกัน : "ใช่ ใช่ เย่เฉิง เย่เฉิงต้องมีทางแก้ไข"


ทั้งสองรีบเร่งออกไป


กลุ่มคนรวมตัวกัน๭ี่ข้างนอก และเตรียมเผชิญกับสถานการณ์๭ี่เกิดขึ้น


แม้ว่าฉันจะไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นข้างใน แต่เสียงปืนและเสียงกรีดร้อง๭ี่ดังขึ้นอย่างต่อเนื่องสามารถอธิบายสถานการณ์บางอย่างได้แล้ว


เมื่อเห็นศาสตราจารย์เฉินและหวังหยานวิ่งออกมา ทุกคนจึงมารวมตัวกันรอบๆ พวกเขา

...
จบบท๤ี้