สิ้นวาสนาชะตารัก

มิมีผู้ใดปรารถนาที่จะผิดหวังในความรัก ล้วนต้องการสุขสมหวังและมั่นคงในความรักนั้น หากแต่การโดนคนที่เคยสาบานรักมั่นกลับหักหลังทรยศอย่างแสนสาหัส นางเจ็บปวดราวกับถูกควักหัวใจออกมาบดขยี้แล้วยัดกลับเข้าไปในอก เมื่อเขาอ้อนวอนนางให้อภัยแล้วลืมเรื่องเลวร้ายนั้นไป ใจนางที่บริสุทธิ์ถึงเพียงนี้มิอาจทนมองคนรักทำร้ายตัวเองลงได้ เลยต้องเป็นฝ่ายอดทนกล้ำกลืนฝืนยิ้มทุกคืนวัน

“ข้าแต่ พระองค์ท่านผู้ศักดิ์สิทธิ์ได้โปรดเมตตา ให้ข้าได้ตัดขาดวาสนากับชายผู้นี้ด้วยเถิด จะชาตินี้หรือชาติหน้า ขอให้จบสิ้นวาสนาชะตารักต่อกัน” ระลึกสุดท้ายของหลันฮวา ที่ปรารถนายิ่ง นางเอ่ยอธิษฐานภายในใจ ก่อนวิญญาณจะดับสิ้นลงเหลือเพียงร่างที่ไร้ลมหายใจ

“ชาตินี้ข้าผิดต่อนางยิ่งนัก ยากเกินจะให้อภัย หากชาติหน้าฉันใด ข้าขอโอกาสแก้ตัว ขอเพียงจดจำนางได้ ข้าจะขอตามชดใช้และเฝ้าคอยตามรักผูกวาสนา พันด้ายแดงเพียงนางตลอดไป”

คำอธิษฐานก่อนสิ้นลมหายใจของคู่สามีภรรยา คนหนึ่งต้องการตัดขาดด้ายแดง อีกคนต้องการถักทอวาสนาขึ้นมาใหม่ เมื่อโชคชะตาให้ทั้งคู่ได้ย้อนเวลากลับมาใช้ชีวิตที่จุดเริ่มต้นของความสัมพันธ์อีกครั้ง วาสนาชะตารักจะจบสิ้นลงหรือถูกถักทอขึ้นมาใหม่ มิมีผู้ใดล่วงรู้ได้