เรื่อง สมุดละเลงกาม (nc18+)

INFINITY NOTE สมุดบันดาลสรรพสิ่ง

| 95 |

บอกว่ารอเอมก็จะรอ

"นี่คงเป็นข้อมูลทั้งหมดของมณีแห่งจักรวาล และผู้ครอบครองแล้วแหละ" นาบีพูดขึ้นมาหลังจากที่ได้ฟังข้อมูลทั้งหมดจากมณีแห่งความจริง

"ฉันก็คิดว่าอย่างนั้น" เซนพูดขึ้นมาบ้าง จากนั้นเขาก็เก็บสมุดแห่งสรรพสิ่งกลับไปในวงแหวนเวทย์

"ถ้าอย่างนั้นเราจะไปกันเลยไหม ไปยังสุสานหิ่งห้อย ที่อยู่ของมณีเม็ดสุดท้าย" นาบีหันมาถามเซน พร้อมกับทำท่าจะสร้างวงแหวนเวทย์เชื่อมต่อไปยังสุสานหิ่งห้อยขึ้นมา เพราะเธอนั้นเคยไปยังสถานที่แห่งนั้นมาแล้ว

"ฉันมีบางอย่างที่ต้องไปทำก่อน เอาไว้ทำเรื่องนั้นเสร็จ เราค่อยไปกันได้ไหม" พอเซนพูดจบ ทั้งห้าสาวที่ได้ฟังแบบนั้น ก็พากันหันมามองหน้าเขาด้วยความสงสัยทันที "พวกเธอรอกันอยู่ที่นี่ก่อนแล้วกันนะ เดี๋ยวฉันมา" เซนที่ไม่อยากตอบคำถามของพวกเธอ ก็พูดตัดบทขึ้นมา ก่อนที่จะใช้เวทย์เคลื่อนย้ายหายไปจากตรงนั้น ทำเอาทั้งห้าสาวมองหน้ากันด้วยความสงสัยทันที จะมีก็แค่เพียงนาบี ที่รู้ว่าเซนนั้นไปที่ไหน และไปหาใคร

เซนนั้นได้ใช้เวทย์เคลื่อนย้าย พาตัวเองมาอยู่ที่หน้าประตูห้องของคอนโดแห่งหนึ่ง ซึ่งเจ้าของห้องนั้นก็คือเอมนั่นเอง และเหตุผลที่เขามาหาเธอถึงที่นี่ ก็เพื่อจะจัดการสิ่งที่มันค้างคาอยู่ในใจของเขา หลังจากที่เขาได้เห็นพรีมตายไปต่อหน้าต่อแบบนั้น เขาก็คิดได้ทันทีว่าชีวิตของเรานั้นมันไม่ยืนยาว และเขาก็ไม่อยากที่จะทำอะไรให้ตัวเองต้องมาเสียใจที่หลังด้วย เขาที่ยืนอยู่หน้าห้องครู่หนึ่ง ก็เอื้อมมือไปกดกริ่งห้องเธอ แล้วยืนรอเธอไปอีกสักพัก

"ใครคะ" เสียงของเอมก็ดังออกมาจากที่กดกริ่งนั้น แต่ไม่ถึงเสี้ยววินาที ประตูห้องก็ถูกเปิดออกมาทันที "เซน!!!!" พร้อมกับร่างบางของเอม ที่ยืนมองเขาอย่างไม่เชื่อสายตาตัวเอง ก่อนที่เธอจะร้องเรียกชื่อเขาออกมา แล้วโถมตัวเข้ามากอดเขาเอาไว้อย่างโหยหา พลางร้องไห้เรียกชื่อเขาไปด้วย เพราะตั้งแต่เจอกันครั้งล่าสุด เธอก็ติดต่อเขาไม่ได้อีกเลย

"หายไปไหนมา นายรู้ไหมว่าฉันเป็นห่วงนายขนาดไหน ตาบ้านี่!!!!!" จากนั้นเธอก็พูดขึ้นมาพลางขยับมือเรียวบางทุบแผงอกเขาไปด้วย

"ขอโทษนะ" เซนที่ได้ฟังแบบนั้น ก็ได้แต่พูดขอโทษและขยับมือขึ้นมาลูบหัวเธอ จากนั้นเซนก็ดันร่างบางเขาไปกลับเข้าไปในห้อง ก่อนที่จะปิดประตูตามมา ส่วนเอมก็ยังคงกอดเซนต่อไปอย่างนั้น

"เธออยู่คนเดียวหรอ" เซนที่เห็นว่าในห้องไม่มีใคร และมีเพียงแค่เสื้อผ้า กับของใช้ของเธอ ก็พูดขึ้นมา

"ใช่ ฉันอยู่คนเดียว ก็ฉันบอกว่าจะรอนาย ก็ต้องรอสิ แต่ไม่คิดเลยจริงๆ ว่าหายไปนานถึงขนาดนี้" เธอขยับตัวออกมาจากอ้อมแขนนั้น พลางตอบคำถามของเขา ก่อนที่จะขยับกำปั้นอันน้อย ทุบไปที่แผงอกเขาอีกครั้ง ตุบ!!! "นายคงไม่ได้มาถึงที่นี่เพื่อมาบอกให้ฉันไม่ต้องรอหรอกใช่ไหม ถ้าเป็นอย่างนั้นฉันไม่ยอมจริงๆ ด้วย" เซนที่เห็นแววตาตอนเธอที่พูดประโยคนั้นออกมา ก็รับรู้ถึงความรู้สึกทั้งหมดของเธอได้ในทันที

"เธออาจจะไม่เชื่อนะ แต่ที่จริงแล้วฉัน......." เซนก็เลยตัดสินใจเล่าทุกอย่างให้เธอฟัง ตั้งแต่เรื่องของสมุดแห่งสรรพสิ่ง ไปจนถึงทุกสิ่งทุกอย่างที่เกิดขึ้นเพราะสมุดเล่มนั้น รวมไปถึงแสดงพลังเหนือมนุษย์ที่เขามีอยู่ในตอนนี้ให้เธอดูด้วย

"......" เอมที่ฟังจนจบก็ได้แต่นิ่งเงียบ ก่อนที่เธอจะถอยหลังไปยืนพิงผนังห้อง เธอนั้นไม่อยากจะเชื่อสิ่งที่เซนพูดเลย แต่พลังสายฟ้าที่เปล่งออกมาจากตัวเขาในตอนนี้มันก็เป็นเครื่องยืนยันว่าทุกอย่างที่เซนพูดเป็นความจริง ถึงเธอจะรู้สึกโกรธอยู่บ้างที่เขานั้นใช้พลังของมณีอะไรนั้นมาควบคุมเธอ แต่ลึกๆ ในใจแล้ว เธอก็ยังรู้สึกขอบคุณที่เขาช่วยเธอออกมาจากไอ้ผู้จัดการปิงนั้น และเธอก็มั่นใจยิ่งขึ้นกว่าเดิมไปอีกว่าตัวเองนั้นรักเขาขนาดไหน แม้ว่าจะต้องฟาดฟันกับเหล่าภูตสวรรค์ที่อยู่ข้างกายเขา แต่เธอก็พร้อมที่จะสู้ เพราะเองก็อยากเป็นผู้หญิงของเขาเหมือนกัน

"อย่างที่ฉันเล่าให้เธอฟังทุกอย่างนั่นแหละ ถ้าเธอไม่อยากรอฉันแล้ว ก็ไม่......" ยังไม่ทันที่เซนจะพูดจบ เอมก็พุ่งตัวเข้ามาประกบริมฝีปากจูบเขาทันที พร้อมกับขยับแขนทั้งสองข้างขึ้นมาคล้องคอเขาเอาไว้ แล้วดันตัวเขาถอยหลังไปจนแผ่นหลังแนบชิดไปกับกำแพง

"จ๊วบ อื้ออส์ ฉันบอกแล้วไงว่าฉันรักนาย และฉันจะไม่มีวันรักใคร ถ้าไม่ใช่นาย" จากนั้นเธอก็ถอนริมฝีปากออกมาจากจูบนั้น แล้วพูดขึ้น ก่อนที่จะกดริมฝีปากลงไปมอบจูบอันดูดดื่มให้กับเขาอีกครั้ง "จ๊วบ อื้อส์ จ๊วบ"

เซนที่ได้ฟังแบบนั้นก็ขยับแขนทั้งสองข้างขึ้นมาโอบเอวเธอไว้ ก่อนที่จะกดริมฝีปากมอบจูบที่ร้อนแรงขึ้นกว่าเดิมกลับไปให้เธอ จากนั้นเขาก็พลิกตัวดันให้ร่างบางเป็นฝ่ายแนบชิดไปกับฝาผนังห้องแทน ก่อนที่จะใช้เวทมนตร์ทำให้ทั้งเสื้อของตัวเอง และของเอมหายไป จนทั้งเขาและเธออยู่ในสภาพเปลือยเปล่าเหมือนกัน

รสจูบอันร้อนแรงที่โหยหามันพาเอาเอมฟุ้งซ่านไปไกล กลิ่นกายอันหอมหวานของเอมที่ฟุ้งขึ้นมา ก็พาเอาเซนฟุ้งซ่านไปไกลเช่นเดียวกัน และเขาที่ทนความรุ่มร้อนนี้ไม่ไหวแล้ว ก็ขยับมือลงไปเกี่ยวขาบางข้างหนึ่งของเอมขึ้นมา ก่อนที่จะขยับตัวเอา-วยลำแข็งจ่อไปที่ปากรูหีเธอ เอมที่สัมผัสได้ถึง-วยลำแข็งใหญ่ยาวของเขา ก็แอ่นเอวบาง เชิดแคมหีขึ้น เพื่อเตรียมรับ-วยลำแข็งใหญ่ยาวนั้น

เซนก็เลยออกแรงดัน-วยลำแข็งสอดใส่เข้าไปในรูหีเธอช้าๆ ทำเอาเอมที่สัมผัสได้ถึงความเสียวซ่าน ถึงกับเกร็งร่างบางและแคมหีขึ้นมาสุดแรง เพื่อสู้กับความเสียวซ่านนั้น เพราะว่าเจ้าแท่งใหญ่ยาวนี้ มันใหญ่ขึ้นกว่าก่อนเป็นอย่างมาก ทำเอาเธอเสียวจนแทบขาดใจตั้งแต่เขาสอดใส่มันเข้ามา

"อื้อออออส์ ฮ่าสส์ ฮ่าสสส์" เธอก็เลยต้องระบายความเสียวซ่านนั้นออกมาด้วยการครางเสียวออกมาสุดเสียง พร้อมกับจิกปลายเล็บลงไปที่แผ่นเขาสุดแรง แต่ดูเหมือนว่ามันจะไม่เป็นผลเลย

"ไหวไหม" เซนที่เห็นแบบนั้น ก็เลยจับกรอบใบหน้าสวยของเธอ ให้ขึ้นมาสบตาเขา แล้วถามด้วยความเป็นห่วง แต่เอมที่เสียวจนไม่มีแรงจะพูด ก็ได้แต่พยักหน้าขึ้นลงแทนคำตอบ เซนก็เลยกดริมฝีปากเข้าไปจูบเธอ เพื่อหวังจะให้จูบนี้ ช่วยทำให้เธอผ่อนคลายขึ้นมาบ้าง จากนั้นเขาก็ขยับเอวซอย-วยลำแข็งกระแทกเข้าไปเสียดสีรูหีเธอช้าๆ สวบ สวบ สวบ ทำเอาเสียงลำควยเสียดสีกับรูหีอันแฉะเยิ้มเริ่มดังคลอขึ้นมา

"อื้ออส์ อื้อออส์ อื้อออส์" พร้อมกับเสียงครางเสียวในลำคอของเอม ที่ดังขึ้นมาเป็นระยะๆ ก่อนที่เธอจะเกร็งทั้งร่างบางและแคมหีอูมสวยขึ้นมาแน่นอีกครั้ง แล้วปล่อยให้เซนเป็นฝ่ายควบคุมจูบนี้แต่เพียงผู้เดียว

เซนที่ร้อนรุ่มมากขึ้น เพราะความเสียวซ่านที่ปะทุขึ้นมา ก็อยากได้ความเสียวซ่านที่มากขึ้นกว่านี้ เขาเลยสอดมือเข้าไปใต้เรียวขาบางอีกข้าง แล้วเกี่ยวมันขึ้นมา พร้อมกับยกร่างบางตามขึ้นมา -วยลำแข็งใหญ่ยาวมันก็เลยเข้าไปลึกกว่าเดิมอีก จนสัมผัสเข้าไปถึงด้านในสุดของรูหีเธอ ทำเอาเอมเสียวไปจนแก่นของวิญญาณ ขนาดที่ว่าเธอไม่สามารถรับรู้อะไรได้อีกแล้ว แม้แต่จังหวะการเต้นของหัวใจก็ไม่สามารถรับรู้ได้

จากนั้นเซนก็โอบกอดร่างบางเอาไว้จนแน่น ก่อนที่จะเร่งจังหวะโยกเอวกระแทก-วยเข้าไปกระทุ้งรูหีเธออย่างเต็มกำลัง ตับ ตับ ตับ ทำเอาเสียงเนื้อทั้งคู่กระแทกกันดังลั่นห้องไม่หยุดพัก แต่มันยังไม่จบแต่เพียงเท่านั้น เพราะเขาที่อุ้มเธอด้วยท่าลิงอุ้มแตงนั้น ได้จับร่างบางของเธอขย่มหีสวนลงมากระแทก-วยเขาด้วย มันก็เลยทำให้เอมที่เสียวอยู่แล้ว เสียวขึ้นไปกันใหญ่ เสียวจนเธอไม่อาจจะบรรยายความเสียวนี้ออกมาเป็นคำพูดได้

"อร๊างงงงงงส์ อ่าาาาาาาาาส์" สิ่งเดียวที่เธอทำได้ในตอนนี้ก็คือ ละริมฝีปากออกมาจากจูบอันร้อนแรงนั้น แล้วครางเสียวออกมาสุดเสียง เพื่อระบายความเสียวซ่านทั้งหมดออกมา เพราะเธอไม่มีแรงที่จะจิกเล็บลงไปที่แผ่นหลังเขาอีกแล้ว ความเสียวจาก-วยลำแข็งของชายที่เธอโหยหามาโดยตลอด มันเกินไปมาก ซึ่งมันก็เหนือจินตนาการของเธอไปไกลเลย

"แตกแล้วเอม" ขนาดที่ว่าน้ำเงี่ยนแตกออกมาจากรูหีแล้ว เธอยังไม่รู้ด้วยซ้ำ มารู้ตอนที่เซนพูดขึ้นมา และพอรู้ตัวว่าตัวเองแตกน้ำเงี่ยนออกมาแล้ว เธอก็ยิ่งเสียวขึ้นไปกันใหญ่ เพราะแคมหีในตอนนี้มันอ่อนไหวสุดๆ และต้องเสียวขึ้นมากกว่าเดิมอีกหลายเท่า เพราะเซนที่อยากจะแตกน้ำเงี่ยนออกมาบ้าง ได้ดันตัวเธอจนแนบชิดไปกับฝาผนังห้อง ก่อนที่จะโยกเอวกระแทก-วยเข้ามาอย่างบ้าคลั่งแบบไม่หยุดพัก ตับ!!!! ตับ!!!! ตับ!!!!

"อื้อออส์ เอมมมมมมม อ่าาาาาาาส์" แต่ก็ยังโชคดีที่ความเสียวอันบ้าคลั่งนี้ดำเนินต่อไปได้อีกไม่นาน เพราะหลังจากที่เขากระแทก-วยเข้ามาอย่างบ้าคลั่งได้ไม่นาน เขาก็พ่นน้ำหวานมัน เข้ามาอันแน่นไปทุกซอกทุกมุมของรูหีเธอ "ฮ่าส์ อ่าส์" ก่อนที่เขาจะหายใจออกมาอย่างเหนื่อยหอบ แล้วโยกเอวขยับควยเสียดสีกับรูหีเธอ รีดน้ำเงี่ยนที่คั่งค้างอยู่ในลำ-วยไปด้วย

แต่ดูดเหมือนว่าเธอจะได้พักไม่นาน เพราะเซนนั้นได้ใช้เวทย์เคลื่อนย้าย พาเอมย้ายจากหน้าทางเดิน ไปอยู่บนเตียงในห้องนอนของเธอแทน แถมเขายังทำท่าเหมือนจะจัดกับเธอต่ออีกรอบอีกต่างหาก และมันก็เป็นอย่างที่เธอคิดจริงๆ เพราะเขานั้นได้โน้มตัวลงมาหาเธอ แล้วพูดขึ้นมาเบาๆ ว่า "เรามากันอีกรอบนะ" ก่อนที่จะประกบจูบลงมาที่ริมฝีปากเธอ แล้วเริ่มขยับเอวซอยควยกระแทกเสียดสีกับรูหีเธอไปด้วย สวบ สวบ สวบ แต่ถึงมันจะเหนื่อย และเสียวจนแทบขาดใจขนาดไหน เธอก็ชอบมันอยู่ดี เพราะเธอนั้นรักเขามากกว่าอะไรทั้งสิ้น ขอแค่ให้ได้อยู่เคียงข้างเขา ไม่ว่าอะไรเธอก็ยอมทั้งหมด

-โปรดติดตามตอนต่อไป-

INFINITY NOTE | ๼๥ั๼๪ีวันฟ้าใสเ๳ี๾๲