จากแฟนคลับสู่แฟนเธอ

ก๊อก ๆ ๆ 

 เสียงประตูดังขึ้น เปิดออกพร้อมกับชายหนุ่มหญิงสาวที่เคียงคู่กันมา

 “สวัสดีครับคุณพ่อ ผมพาภัคมาสวัสดีคุณพ่อครับ” คนที่นั่งอยู่บนโซฟาเริ่มอาการไม่นิ่ง เธออยากวิ่งออกไปกรี๊ด อยากวิ่งไปกอดเขา แต่เห็นมือของชายหนุ่มที่กุมมือของคุณภัคไว้ก็เจ็บแปลบในใจ ทำไม ทำไมตรงนั้นไม่เป็นเธอ! 

 ชายหนุ่มหันมองหญิงสาวใบหน้ารูปไข่ ปากนิดจมูกหน่อย ที่นั่งอยู่บนโซฟา

 หญิงสาวพนมมือไหว้เขาด้วยใจที่สั่นไหว

 เขาได้แต่ผยักหน้ารับ

 “ผมไม่รู้ว่าคุณพ่อมีแขก”

 “หนูแจนไงลูก ลูกสาวของน้าจบที่เป็นหน่วยซีลที่เสียเมื่อหลายปีก่อน”

 “ที่พ่อเคยเล่าให้ฟังจำได้หรือเปล่า”

 “อ้อ คนนี้เหรอครับหนูแจนที่พ่อเคยพูดถึง”

 ใช่!เธอคือหนูแจนที่เขาพูดถึง มาเรียกใกล้ ๆ เธอสิ เธออยากได้ยินชัดกว่านี้ หนูแจน หนูแจน โอ๊ยแค่คิดก็จะละลายไปกับโซฟา

 “แจนกลับก่อนนะคะคุณลุง คุณปุณณ์ คุณภัค สวัสดีค่ะ” รู้จักชื่อเขา เขาไม่สงสัย แต่รู้จักแฟนเขานี่สิ อ้อ! ก็เขามันคนดังรู้จักเขา ก็ต้องรู้จักแฟนเขาสิ ก็น่าจะไม่แปลกอะไร แถวนี้มีคนหลงตัวเองค่าคุณตำรวจ

แจน หรือ บัวบูชา คณารักษ์ รีบขอตัวออกไปก่อนดูท่าทีคุณลุงคงไม่ว่าง เธอไม่เคยเจอกับเขามาก่อน เพราะเขาไปเรียนเมืองนอกนับดูแล้วราว ๆ เธอ 2 ขวบ อายุเขากับเธออายุห่างกันเกือบรอบ แต่ไม่เป็นไรเธอชอบ ชอบที่เขามีอายุ เขาหล่อ เขาโซแฮนซัม! เธอจึงตื่นเต้น ดีใจ นี่สินะพ่อรูปหล่อเขาเฝ้าในหน้าจอสี่เหลี่ยมทุกเช้า กลางวัน เย็น ก่อนนอนก็ดู!