0.00 
0.00 
เรื่อง ซ่อนรัก ON STAGE
- ปรับสีและขนาดตัวอักษร
-
-
-
-
กว่าหญิงาจะำสร้อยคอเ็ก็ิเาไปาชั่วโมงตอนี้้ฟ้าเริ่มืแล้ว … หลังากำเ็ทางร้อนก็นำไปแพ็คใ่่เรื่องประดับให้อย่างี และใ่ถุงพร้อมมอบให้หญิงานำัไปด้วย
หลังากที่ออกาากร้านาเฟ่แล้ว หญิงาก็เดินออกไปตามซอยเพื่อที่จะเดินัไปัไฟฟ้า
....RRRRRRR....
พี่จุนยอง าเรียกเ้า
เสียงโั์ร้องัขึ้นา หญิงาจึงหยิบโั์แล้วกดรับาทันที
“ฮัลโหลค่าา” ลลิตาเอ่ยด้วยเสียงใส
[ำไรู่ครับ ไ่เ็ตอบ้าพี่เ] ีจุนยองทีู่่ปลายาเอ่ยถาม
“หนูำัเดินไปขึ้นไฟฟ้าค่ะพี่จุน ัี้หนูไปำสร้อยคอาค่ะเไม่ได้อ่าน้าใครเอะๆ” ลลิตาเอ่ยตอบพลางก้าวเท้าเดินไปเรื่อยๆ
[ำแล้วเป็ัไง้า ไหนส่งาอวดหน่อยิๆ] ีจุนยองเอ่ย
“ได้ค่ะไ้หนูส่งให้ดูะๆ” ลลิตาเอ่ยตอบ
[ู่ที่ไหนครับตอนี้?] ีจุนยองเอ่ยถาม
“ฮงแดค่ะพี่จุน” ลลิตาเอ่ยตอบ
[ครับ แล้วเราตอบีาทีมั้าหรือั?] ีจุนยองเอ่ยถาม
“ัเค่ะ มีะไหรอะพี่จุน?” ลลิตาเอ่ย
[พวกเามีไปฮเวิกัน่ะ เห็นเาถามๆ ถึงเราด้วยะ] ีจุนยองเอ่ย
“จริงเะพี่จุน!?!? ื … แล้วหนูไปด้วยได้เะพี่จุน” ลลิตาเอ่ยถามพลางคิด ‘มีคนึึเราด้วยเเนี่ย ีัเแฮะ ึว่าที่ึักันเื่อวานืจะไม่เราซะแล้ว’
[ได้ิ เรา่ะอยากไปืเป่า ถ้าเราจะไปพี่จะไปับ] ีจุนยองเอ่ย
“ื … งั้นพี่จุนาหนูไปหน่อยได้ั้ะ หนูอยากสนิทัคนอื่นๆ ้่ะ” ลลิตาเอ่ยอ้อน
[ได้ครับ เี๋ยวพี่ไปับะ เราู่ไส่งโลเชั่นาให้พี่ะ] ีจุนยองเอ่ย
“ได้ค่ะพี่จุน ขอบคุณะะ” ลลิตาเอ่ย
[ครับ] ีจุนยองเอ่ย
“งั้นหนูวางาแล้วน้าา” ลลิตาเอ่ยพลางกดวางา
.
.
20 าีต่อา …
รถตู้ของีจุนยองาถึงัุที่ลลิตาแ์โลเชั่นไ้ให้
ปี๊นๆ
เสียงบีบแตรรถัขึ้น
หญิงาร่างที่ำัยืนพิงกำแพงบริเวณนั้นถึงัสะดุ้งตกใจเงยหน้าขึ้นากวาดดูตามเสียง
เื่อหญิงาเห็นรถตู้ของีจุนยองจึงก้าวเดินเ้าไปใกล้ทางด้านีจุนยองก็เปิดประตูรถออกาพอี
“ขึ้นรถาเร็วครับ” ีจุนยองเอ่ย
ลลิตาไม่ได้เอ่ยะไตอบัแ่ก้าวขึ้นรถไปอย่างโดยี
“สวัสีค่ะพี่จุน สวัสีค่ะพี่เเน~” ลลิตาเอ่ยพลางหล่อนตัวนั่งลงพร้อมเอื้อมไปปิดประตูรถ
“สวัสีครับ” เเนเจอร์ของีจุนยองเอ่ย
“ำไมารับเร็วัเะ” ลลิตาหันไปเอ่ยถามีจุนยองที่นั่งู่ข้างๆ
“พี่ำงานไม่ไกลากแถวี้่ะ เราเถอะ ไหน ัี้ไปำะไาะ!?!?” ีจุนยองเอ่ยถาม
“หนูไปำสร้อยคอาค่าาา นี่ๆ” ลลิตาเอ่ยพลางยกถุงกระดาษที่ใ่่สร้อยคอโชว์ีจุนยอง
หญิงาร่างาหยิบ่สร้อยคอออกา ากนั้นืาดึงสร้อยคอลิลลี่พร้อมดาวระย้าออกาก่แล้วยื่นให้ีจุนยองดู
“นี่ค่ะพี่จุน สร้อยคอี้หนูำเเน้าาา” ลลิตาเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงสดใส
“ากครับ เก่งากๆ” ีจุนยองเอ่ยชมพลางยกืขึ้นาลูบศีรษะของหญิงา
“แน่นอนค่าา~” ลลิตาเอ่ยพลางำัจะเก็บสร้อยคอลง่เช่นเดิม
“เก็บำไมล่ะ?? ไม่ใ่เเ? ุ่า์ำาะ” ีจุนยองเอ่ยถาม
“ื หนูก็ว่าจะใู่่ค่ะพี่จุนแ่กลัวจะไม่เ้าัลุคัี้ แะๆ” ลลิตาเอ่ย
“พี่ว่าเ้าะ ใ่ดูิๆ” ีจุนยองเอ่ย
ลลิตาพยักหน้าตอบึๆ พลางหยิบสร้อยคอขึ้นาแล้วสวมใ่
“เ้าัเราากเะ” ีจุนยองเอ่ย
ลลิตาพยักหน้าตอบึๆ พลางส่งยิ้มหวานแคำตอบเหืนเดิม ากนั้นทั้งสองคนก็กันคุย่าๆ ถึง้าาาที่เป็ุนัดหายใัี้
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
Review/Comment
userA???
???? ??? ? ???? ?? ??