เรื่อง ทายาทจักรพรรดิ (NC18+)

บรื้นน

เสียงรถยนต์ของตะวันแล่นไปตามท้องถนนอย่างรวดเร็วตรงไปยังผับชายรักชายแห่งหนึ่งที่เล็งไว้มานานแต่ไม่เคยได้เข้าไป

“ได้มาจริงๆสักทีแฮะ”เขาพึมพำออกมา ก่อนหน้านี้ถึงแม้ว่าครอบครัวจะรับได้แต่เขาก็ถูกสั่งให้ปกปิดรสนิยมทางเพศเอาไว้เพราะไม่มั่นใจว่าจะมีผลกระทบอะไรเกี่ยวกับธุรกิจบ้าง แต่หลังจากที่คลิปกับทินกรหลุดออกไปเขาก็ไม่มีเหตุผลอะไรให้ซ่อนอีก

ตะวันจอดรถก่อนจะเดินตรงไปที่หน้าประตู ถึงแม้ว่าเขาจะอายุแค่19แต่พอการ์ดเห็นนามสกุลบนบัตรกับเงินที่เขายื่นให้แบบเนียนๆก็ปล่อยให้ตะวันเข้าไปทันที

ชายหนุ่มเดินเข้าไปโดยที่ไม่รู้เลยว่ามีคนเดินตามเขาเข้าไปแบบเงียบๆ

ภายในผับ

แสงไฟสลัวสลับสีสันระยิบระยับ เสียงดนตรีอิเล็กทรอนิกส์กระแทกหนักๆ ผสมกับเสียงหัวเราะและการชนแก้วดังระงมไปทั่ว ตะวันก้าวเข้าไปด้วยหัวใจเต้นแรง นี่เป็นครั้งแรกที่เขาเข้ามาในที่แบบนี้

“โห…คนเยอะกว่าที่คิดอีก”เขาพึมพำเบาๆ สายตากวาดไปรอบๆ เห็นผู้ชายหลายคู่ยืนใกล้กันเกินกว่าเพื่อน เสียงพูดคุยหยอกล้อ และการสัมผัสที่ตรงไปตรงมาอย่างไม่ปิดบัง

เขาสั่งเครื่องดื่มแก้วหนึ่ง พยายามทำตัวเหมือนคนคุ้นชิน แต่ในใจกลับทั้งตื่นเต้นทั้งกังวลเนื่องจากพึ่งจะเคยมาที่นี่ครั้งแรก

ปกตินั้นตะวันจะเที่ยวผับทั่วๆไปมากกว่า ส่วนถ้าอยากจะไปต่อกับผู้ชายก็มักจะแลกเบอร์แล้วค่อยไปนัดกันเงียบๆวันอื่นเพื่อไม่ให้ใครแอบถ่าย แต่ตอนนี้ไม่มีอะไรต้องระวังอีก

“มาครั้งแรกเหรอครับ”เสียงทุ้มนุ่มดังขึ้นข้างหู ตะวันสะดุ้งเล็กน้อย ก่อนหันไปเจอชายหนุ่มรูปร่างสูงโปร่ง ใบหน้าคม ดูภูมิฐานแต่ก็ยิ้มละมุน

“เอ่อ…ใช่ครับ”ตะวันตอบสั้นๆ พยายามเก็บอาการไม่ให้ดูประหม่าเกินไป

“ไม่ต้องเกร็งนะ ที่นี่ทุกคนก็มาเพราะอยากเป็นตัวเอง”อีกฝ่ายยิ้ม พลางยกแก้วขึ้นชนกับตะวันเบาๆ

“ผมชื่อจิม คุณหละ”ชายคนนั้นถาม

“ตะวัน…”เขาตอบเสียงเบา ดวงตาหลบเลี่ยงนิดหน่อย

หลังจากนั้นจิมก็ชวนคุยเรื่อยๆ ตั้งแต่เพลงที่เปิด ไป๥๦ถึงเรื่องเครื่องดื่มที่อร่อย แค่ไม่กี่นาทีตะวันก็เริ่มหัวเราะออกมาอย่างเป็นธรรมชาติ ความกังวลที่แบกมาตั้งแต่ก้าวเข้ามาค่อยๆ หายไปทีละน้อย

เมื่อเพลงเปลี่ยนเป็นจังหวะช้าลง จิมก็ยื่นมือออกมา

“ไปเต้นด้วยกันมั้ย”เขาถาม

ตะวันลังเลนิดหนึ่ง แต่สุดท้ายก็ยอมให้เขาพาไปที่ฟลอร์ท่ามกลางผู้คนมากมาย ไฟหลากสีฉายสลับ ใกล้ชิด๥๦แทบได้ยินเสียงลมหายใจของกันและกัน

ไม่นานนักหลังจากเต้นไปได้สักพัก จิมสังเกตุว่าตะวันเริ่มจะเคลิ้มก็ก้มลงมากระซิบ“ออกไปข้างนอกด้วยกันหน่อยไหม…ที่นี่เสียงดังเกิน”

ตะวันเม้มปากแน่น ใจเต้นรัว๥๦แทบทะลุออกมา ชายตรงหน้ารูปร่างดีใช่ย่อยเลย ถึงเขาจะยังไม่รู้ว่าทางนั้นถนัดรุกหรือรับแต่เขาได้หมดอยู่แล้วเลยพยักหน้ารัวๆทันที

“ไปรถผมเถอะ”ตะวันกล่าวชวน

"ได้อยู่แล้ว"

แล้วทั้งสองก็เดินขึ้นรถ ตะวันขับออกไปอย่างเร่งรีบเนื่องจากความตื่นเต้น เขาไม่ได้ตรงไปที่โรงแรมแต่กลับขับออกนอกเมืองไปแทนเนื่องจากยังระแวงว่าจะมีกล้องเหมือนก่อนหน้านี้

รถแล่นออกไปพักใหญ่

“เดี๋ยวนี่เราจะไปที่ไหนกัน”จิมเลิ่กคิ้วถามเนื่องจากรอบข้างเริ่มกลายเป็นป่ามากขึ้นทุกที

“ไปที่เงียบๆไง”ตะวันตอบยิ้มๆ

“นี่คุณไม่ได้จะพาผมไปฆ่าที่ไหนใช่มั้ยเนี่ย”ชายคนนั้นพูดติดตลกเนื่องจากสภาพรอบมันชวนให้คิดแบบนั้นเหลือเกิน

“อย่าล้อเล่นสิ ผมแค่ชอบความตื่นเต้นเท่านั้นแหละ”รถขับออกมาอีกสักพักมาจอดอยู่ในที่เปลี่ยวๆเงียบๆแถวป่านอกเมือง

“รถผมติดฟิลม์ข้างนอกมองไม่เห็นหรอก”ตะวันยิ้มกล่าว

ขณะนั้นตะวันก็มองไปที่ชายหนุ่มข้างกายอย่างพึงพอใจ

“เอาหละ ไหนขอผมดูอาวุธคุณหน่อย”เขาเริ่มที่จะจ้องไปยังเป้ากางเกงของชายหนุ่มที่พามาด้วย

“แหม งั้นคุณก็ถอดเสื้อออกมาก่อนสิ”จิมกล่าวยั่ว

ตะวันที่ไม่ได้คิดอะไรจับเสื้อตัวเองแล้วเรื่มถอดออกมาทันที แต่ในขณะที่เขาถอดเสื้อออกมีอยู่ช่วงสั้นๆที่เสื้อบดบังสายตาเขาพอกลับมามองเห็นอีกครั้งตะวันก็ต้องชะงัก

ชายที่นั่งอยู่ข้างๆงัดอาวุธออกมาจริงๆแต่ไม่ใช่อย่างที่เขาคิด เพราะในชายที่ชื่อจิมมีมีดสั้นอยู่ในมือ

ตะวันเห็นแบบนั้นก็ใจหายวาบ

“เป็นไงอาวุธผม ใหญ่สมใจอยากมั้ยคุณตะวัน วารีพิทักษ์”จิมที่มีท่าทางสุภาพมาตลอดเริ่มฉีกยิ้มอย่างชั่วร้าย

ตะวันได้ยินตรงข้ามพูดชื่อ-นามสกุล ของตัวเองออกมาเต็มๆรวมกับมีดที่อยู่ในมือก็เข้าใจได้ทันที

นักฆ่า

“ไอ้เชี่ย จะทำอะไรวะ”เขาตะโกนออกมามือเอื้อมไปจะเปิดประตูรถแต่ไม่ทันแล้ว

สวบบ

ตะวันพูดยังไม่ทันขาดคำมีดในมือของชายที่ชื่อจิมก็แทงเข้าไปที่คอของตะวันอย่างจัง

“ค่อกก”

พอดึงมีดออกเลือดก็ทะลักออกมา

"อื้อๆๆ"ตะวันเบิกตากว้าง เขาหายใจไม่ออก มือเริ่มปัดไปทั่ว น้ำตาเริ่มไหลออกมา เขาสัมผัสได้เลยว่าเลือดทะลักออกมาจากคอเขาเรื่อยๆ

ยังไม่อยากตาย

๥๦ถึงตอนนี้ตะวันก็เริ่มสิ้นหวัง ในหัวเริ่มคิดถึงพ่อตัวเองหวังว่าเขาจะโผล่มา

แต่แน่นอนว่ามันเป็นไปไม่ได้

“หยุดนิ่งๆสิวะ”จิมใช้มือปิดปากของตะวันแล้วพยายามกดเขาเอาไว้ให้นิ่งที่สุด

สายตาของตะวันเริ่มแสดงออกด้วยความกลัว เข้าเริ่มมองจิมด้วยสายตาอ้อนวอน

“โทษทีแล้วกัน ฉันก็แค่ทำตามคำสั่ง ไปโทษพ่อแกเองที่โลภมาก แค่นั้นยังไม่พอยังเหี้ยมขนาดส่งคนไปฆ่าหลานสาวของตัวเอง ไม่ต้องห่วงพ่อแกจะตามไปหลังจากมันรู้ว่าลูกสุดที่รักของมันตายไปแล้ว พอดีคุณตาลเขาอยากให้มันรู้สึกว่าการเสียคนรักมันเป็นยังไง”

จิมพูดไปเรื่อยๆ๥๦ตะวันก็ค่อยๆนิ่งไป จิมจึงค่อยๆปล่อยมือของเขาออก

“-่า โง่ฉิบหาย แทนที่จะพาเข้าโรงแรมแบบนั้นยังทำให้ปวดหัวได้บ้าง”จิมพึมพำเบาๆก่อนจะหยิบเครื่องมือสื่อสารเข้ามาใส่ที่หู

“เรียบร้อยแล้วคุณจัสมิน แต่คราวหน้าแบบนี้ไม่เอาแล้วนะ ตั้งแต่เกิดมาพึ่งเคยต้องมานั่งจีบผู้ชายเนี่ย"

“เอาน่าๆ เดี๋ยวรายงานเบื้องบนให้ รับรองนายได้โบนัสแน่ๆ ตอนนี้ออกมาได้แล้ว เดี๋ยวฉันส่งคนเข้าไปเก็บกวาด”ปลายสายตอบ

ยังไงก็เป็นคนจากตระกูลใหญ่ปกปิดไว้สักนิดยังไงก็ดีกว่า เดี๋ยวหลุดขึ้นมาจะปวดหัวเสียเปล่า

ไม่นานก็มีรถสองคันมาถึง ไม่นาน รถอีกสองคันก็มาถึง ร่างของตะวันถูกห่อและหายเข้าไปในความมืดของป่า ส่วนรถยนต์ของเขาก็ถูกนำไป๬ั๨ทำลาย๥๦กลายเป็นเ๢๴เ๩๝็๻ไร้๫่๬๲๫๬๱