สองโลกหนึ่งเซียน จักรพรรดิเซียน ม.ปลาย

บทนำ : สองโลกหนึ่งเซียน จักรพรรดิเซียน ม.ปลาย

ท่ามกลางท้องฟ้าสีครามที่แผ่ขยายไร้ขอบเขต จักรพรรดิเซียนผู้ยิ่งใหญ่ หลี่หมิงเทียน ยืนหยัดอยู่บนยอดเขาสูงเสียดฟ้า สายตาของเขามองไกลไปยังเส้นขอบฟ้า จิตใจเต็มไปด้วยความมั่นคงและเป้าหมายยิ่งใหญ่ เขากำลังจะก้าวข้ามขีดจำกัดของตัวเองเพื่อบรรลุสู่ขั้นสูงสุดของการเป็นพระเจ้า

“อีกเพียงก้าวเดียว ข้าก็จะเป็นนิรันดร์!” หลี่หมิงเทียนประกาศอย่างสง่าผ่าเผย เขามั่นใจว่าวันนี้จะเป็นวันแห่งการเปลี่ยนแปลงของชีวิต

แต่ทันใดนั้น แสงสีทองสว่างวาบก็ปกคลุมร่างของเขา ราวกับว่าฟ้าดินเล่นตลกกับความยิ่งใหญ่ของเขา!

“เดี๋ยว! ข้ายังไม่พร้อม!” หลี่หมิงเทียนอุทานสุดเสียงขณะที่พลังมหาศาลดูดเขาเข้าสู่ห้วงมิติที่ไม่รู้จัก ร่างของเขาหายวับไปในพริบตา เหมือนคนเผลอกดปุ่ม ‘รีเซ็ต’ ชีวิตโดยไม่ได้ตั้งใจ

เมื่อแสงสว่างจางลง หลี่หมิงเทียนพบว่าตัวเองนอนอยู่บนเตียง แต่ไม่ใช่เตียงราชวงศ์อันโอ่อ่า แต่เป็นเตียงที่แข็งและมีกลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้อ แถมเพดานที่เห็นเป็นสีขาวสะอาด ราวกับเขาหลุดมาอยู่ในสถานที่ประหลาดที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อน

“นี่มันอะไรกัน? ข้าอยู่ที่ไหน?” เขาพึมพำ ขยับตัวเพื่อจะลุกขึ้น แต่ร่างกายกลับอ่อนแออย่างน่าประหลาด ไม่มีพลังเซียน ไม่มีพลังวิเศษใด ๆ ทั้งสิ้น! เขามองไปรอบ ๆ ก็เห็นว่าตัวเองอยู่ในโรงพยาบาลที่เต็มไปด้วยอุปกรณ์ทางการแพทย์ เสียงเครื่องจักรส่งเสียงติ๊ด ๆ ตลอดเวลา ราวกับจะเย้ยเขาที่ไม่อาจควบคุมอะไรได้

ก่อนที่เขาจะได้คิดอะไรต่อ เสียงประตูห้องเปิดออก หญิงวัยกลางคนเดินเข้ามาพร้อมรอยยิ้มอบอุ่นและถาดอาหาร “ตื่นแล้วหรือจ๊ะ หลินเทียน? ลูกเป็นยังไงบ้างวันนี้?” เธอถามอย่างอ่อนโยน ขณะที่วางถาดลงข้างเตียง

“หลินเทียน?” หลี่หมิงเทียนทวนคำในใจ นั่นไม่ใช่ชื่อเขา! ชื่อของเขาคือ หลี่หมิงเทียน ผู้ยิ่งใหญ่แห่งเซียน! ผู้ที่ทุกคนต่างหวาดกลัวและเคารพนับถือ! แต่ทำไมถึงถูกเรียกว่าหลินเทียน? เขาขมวดคิ้วด้วยความสับสน

“อืม…ลูกยังดูเหมือนจะมึน ๆ อยู่เลย เดี๋ยวแม่จะไปเรียกหมอให้มาตรวจอีกครั้ง” หญิงคนนั้นพูดอย่างใจดี ก่อนจะเดินออกไป หลี่หมิงเทียนได้แต่นอนนิ่ง ๆ พยายามประมวลผลทุกอย่างที่เกิดขึ้น

“ข้าคือจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่…ข้าไม่ควรจะมาอยู่ที่นี่…แล้วข้ามาอยู่ในร่างของใครกันนี่?” เขามองมือเล็ก ๆ และร่างกายที่อ่อนแอนั้นด้วยความสิ้นหวัง

ในระหว่างที่กำลังสงสัยในโชคชะตาของตนเอง เสียงแว่ว ๆ ของเครื่องจักรก็ยังดังอยู่ข้าง ๆ หูเขา “ติ๊ด ๆ” หลี่หมิงเทียนพึมพำกับตัวเอง “เจ้าเครื่องนี่ มันน่ารำคาญยิ่งนัก!”

หลังจากพักฟื้นในโรงพยาบาลอีกไม่กี่วัน หลี่หมิงเทียนก็ได้กลับบ้าน แต่กลับเป็นบ้านหลังเล็ก ๆ ที่แสนธรรมดา ไม่ใช่วังทองที่เขาเคยมี เขาต้องปรับตัวกับชีวิตใหม่ในโลกที่ไม่มีพลังเซียน ไม่มีการต่อสู้ ไม่มีการฝึกฝน และที่เลวร้ายที่สุดคือ ไม่มีใครรู้จักเขาในฐานะจักรพรรดิ!

เมื่อไปถึงโรงเรียนมัธยม หลี่หมิงเทียน หรือในชื่อใหม่ว่า “หลินเทียน” ต้องเผชิญกับโลกแห่งการเรียนและเพื่อนร่วมชั้นที่ไม่รู้จักความยิ่งใหญ่ของเขา การต้องนั่งเรียนวิชาคณิตศาสตร์ และวิชาสังคมศึกษา เป็นความทรมานที่เขาไม่เคยคาดคิด

“เจ้าคิดว่าการคำนวณเลขจะช่วยให้ข้าเป็นเซียนได้อย่างไร?” หลี่หมิงเทียนพึมพำกับตัวเองอย่างเหนื่อยหน่ายขณะที่จ้องสมการบนกระดานที่ครูเขียน

ระหว่างพักกลางวัน หลี่หมิงเทียนได้ยินเพื่อนนักเรียนพูดถึงเรื่องราวของ “หมอผี” ที่สามารถใช้พลังเหนือธรรมชาติเพื่อปราบวิญญาณ เขาหูผึ่งทันที! นี่อาจเป็นโอกาสที่จะฟื้นฟูพลังเซียนของเขากลับมา

“เจ้าพูดถึงหมอผี? หมายถึงผู้ที่ใช้พลังวิญญาณงั้นหรือ?” เขาถามเพื่อนร่วมชั้นคนหนึ่งด้วยท่าทางจริงจัง

“ใช่แล้ว พี่หลินเทียน! หมอผีแกเก่งมาก เขาปราบผีได้ทุกตัวเลย แถมยังมีของขลังที่เจ๋งสุด ๆ เลยล่ะ” เพื่อนตอบกลับอย่างตื่นเต้น

หลี่หมิงเทียนยิ้มขึ้นเล็กน้อย แม้ว่าเขาจะเคยเป็นจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ แต่ตอนนี้เขาต้องพึ่งพาความรู้จาก “หมอผี” ในโลกใบนี้ เขาจึงเริ่มถามต่อ “เจ้าหมอผีคนนี้อยู่ที่ไหน?”

เพื่อนของเขาชี้ไปทางทิศหนึ่ง “ไม่ไกลจากโรงเรียน เดี๋ยวพวกเราพาไปเยี่ยมก็ได้!”

ในวันนั้น หลังจากเลิกเรียน หลี่หมิงเทียนเดินทางไปยังบ้านของ อาจารย์พุทธา หมอผีผู้เฒ่าที่ขึ้นชื่อเรื่องการปราบผีและสื่อสารกับวิญญาณ เมื่อเขาไปถึงบ้านเก่า ๆ ที่ดูขลัง มีเครื่องรางแขวนอยู่รอบบ้าน บรรยากาศเงียบสงัด ราวกับมีบางสิ่งซ่อนอยู่

“บรรยากาศนี้น่าพิศวงยิ่งนัก” หลี่หมิงเทียนคิดในใจ ขณะเดินไปเคาะประตูบ้าน

ประตูเปิดออกอย่างช้า ๆ ชายชราคนหนึ่งก้าวออกมา ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้มบาง ๆ “มาทำไมล่ะ เจ้าหนุ่ม? สนใจจะเรียนไสยศาสตร์หรือยังไง?” อาจารย์พุทธาถามด้วยน้ำเสียงเรียบ ๆ

หลี่หมิงเทียนพยักหน้า “ข้าต้องการฟื้นฟูพลังของข้า…เอ่อ ข้าหมายถึง ข้าต้องการเรียนรู้ศาสตร์ของท่าน!” เขาพูดออกไปอย่างมุ่งมั่น

อาจารย์พุทธาหรี่ตามองหลี่หมิงเทียนอย่างพิจารณา ก่อนจะหัวเราะเบา ๆ “พลังอะไรของเจ้า? ร่างกายเจ้าดูเหมือนจะไม่มีพลังอะไรสักอย่าง! ฮ่า ๆ” ชายชราเย้ยอย่างขำขัน

“ฮึ! เจ้ายังไม่รู้จักข้าดีพอ ข้าคือจักรพรรดิ…เอ่อ ไม่ใช่สิ ข้าคือผู้ฝึกฝนที่ต้องการเรียนรู้!” หลี่หมิงเทียนเกือบหลุดพูดเรื่องตัวตนเก่าของเขา

อาจารย์พุทธายิ้มก่อนจะผงกหัว “เข้ามาข้างในสิ ข้าจะสอนให้ แต่เจ้าต้องเตรียมตัวไว้ให้ดีนะ ศาสตร์หมอผีไม่ใช่เรื่องง่าย ๆ หรอกนะ!”

หลี่หมิงเทียนก้าวเข้าไปในบ้านด้วยความมั่นใจ นี่อาจจะเป็นก้าวแรกในการฟื้นฟูพลังที่เขาสูญเสียไป และใครจะไปรู้ การฝึกเป็นหมอผีอาจไม่เลวร้ายอย่างที่เขาคิด!