เรื่อง เกมส์อาณาจักรเทพ: เริ่มต้นด้วยระบบผู้สืบทอดแห่งพระเจ้า
บรรยากาศาใเส้นทางัซับซ้อนเขาวงกตเต็มไปด้วยความเคร่งเครียด
เสียงฝีเท้าบาสันและปั่วหลานเบาหวิว
แต่ละก้าวที่พวกเขาเคลื่อนไหวราวกับถูกคำนวณมาอย่างแม่นยำ ทั้งสองยืนเอาหลังชนกัน มองไปรอบๆด้วยสายตาที่ระแวดระวัง
เขาวงกตที่พวกเขาอยู่ในตอนนี้ เปรียบเสมือนกับสนามรบที่ซับซ้อน ทุกเส้นทางเป็นกับดักที่อาจนำไปสู่ความตาย
เส้นทางเหล่านี้ไม่ใช่เพียงแค่กำแพงหินเก่าแก่ที่ทอดยาว ยังเป็นเส้นทางที่มืดมิดซึ่งเหมาะสำหรับการลอบโจมตี และศัตรูที่พวกเขากำลังเผชิญหน้าอยู่ไม่ใช่คนธรรมดา เขาคือเลโกลัส องค์ชายแห่งเผ่าพันธุ์เอลฟ์ ผู้ที่เชี่ยวชาญการใช้อาวุธธนูจนถึงขั้นไร้ผู้ทัดเทียม
บาสันขมวดคิ้วแน่น ะี่มองซ้ายมองขวาอย่างระแวดระวัง
“ข้ารู้แล้วว่ามันคือเลโกลัส...”
เขาเอ่ยเบาๆ ราวกับพูดกับตัวเอง แต่เสียงนั้นก็พอจะทำให้ปั่วหลานได้ยิน
“หากมันอยู่ต่อหน้า ข้ายังพอจะต่อสู้ได้”
“แต่นี่มันเล่นในความมืด!”
“แถมเราอยู่ในที่โล่งแบบนี้...”
เขาหยุดคำพูด ดวงตาคมกริบจ้องไปยังเงามืดที่ทอดยาวอยู่เบื้องหน้า
“แค่พลาดเพียงครั้งเดียว ลูกศรมันอาจเจาะทะลุหัวพวกเราได้!”
ปั่วหลานที่ยืนอยู่ข้างหลังเขาพยักหน้าเล็กน้อย เธอกระชับไม้เท้าเวทย์ในมือแน่น ราวกับเตรียมพร้อมที่จะตอบโต้ทุกการโจมตีที่อาจมาถึง
บาสันหันมามองปั่วหลานแวบหนึ่ง
“ใจเย็นไว้ก่อนปั้วหลาน!”
“อย่าเพิ่งใช้พลังเธอโดยไม่จำเป็น”
“เธอเป็นตัวตนที่พิเศษ...”
“ถ้าเผลอใช้พลังในจังหวะที่ผิดพลาด มันอาจกลายเป็นจุดอ่อนพวกเราแทน!”
ปั่วหลานพยักหน้าอีกครั้งเพื่อแสดงว่าหญิงสาวนั้นเข้าใจ แม้ใจเธอจะตึงเครียด แต่เธอก็ยังคงรักษาความสงบนิ่ง มือเธอกำไม้เท้าแน่น พยายามเงี่ยหูฟังเสียงเคลื่อนไหวรอบตัว
ในขณะเดียวกัน เลโกลัสที่ซ่อนตัวอยู่หลังกำแพงหินที่พังทลายไปาส่วน กำลังจับตาดูทุกการเคลื่อนไหวทั้งสองอย่างสงบนิ่ง
ดวงตาสีเขียวมรกตเขาหรี่ลงเล็กน้อย มองดูเป้าหมายทั้งสองที่ยืนเอาหลังชนกัน
“สมแล้วที่เป็นตัวแทนจากโลกอาณาจักรปีศาจ...”
เลโกลัสบ่นเบาๆ ราวกับพูดกับตัวเอง
“ระวังตัวกันดีไม่เบา!”
ะี่พูด ตัวเขาก็ง้างเส้นเอ็นคันศรศักดิ์สิทธิ์ในมืออย่างช้าๆ แสงเรืองรองเริ่มเปล่งประกายจากคันศร ลูกศรแสงเริ่มก่อตัวขึ้นอย่างเงียบงัน ทว่าในดวงตาเลโกลัสนั้นมีประกายแห่งการวางแผนที่แยบยล
“แต่ข้าคือเอลฟ์...”
“และข้าคือเลโกลัส..”
ทันใดนั้น เขาเรียกใช้ทักษะสกิล “ศรทะลวงผืนปฐพี” ลูกศรแสงที่ถูกก่อตัวขึ้นในคันศรเขาแปรเปลี่ยนเป็นลูกศรจำนวนสิบลูก และพวกมันได้พุ่งทะลวงผ่านพื้นดินด้วยความเร็วสูง ราวกับสายฟ้าที่ผ่าลงจากฟากฟ้า
“ครืนนนนนนนนนน!”
บาสันและปั่วหลานสัมผัสได้ถึงพลังที่พุ่งเข้ามาใต้ฝ่าเท้าพวกเขาในพริบตา ใบหน้าทั้งสองเปลี่ยนเป็นซีดเผือด
“กระโดด!”
บาสันตะโกนลั่น ทั้งสองพุ่งตัวขึ้นจากพื้นพร้อมกันในจังหวะฉิวเฉียด
ลูกศรแสงพุ่งขึ้นมาจากพื้นดินตรงจุดที่พวกเขาเคยยืนอยู่ ปลายแหลมมันเฉือนผ่านความว่างเปล่าด้วยความรุนแรง
“ฮึ่ม ไอ้จอมเจ้าเล่ห์!”
บาสันที่อยู่ในอากาศใช้มีดคู่ในมือเขาตวัดออกไปอย่างรวดเร็ว เกิดเป็นคมมีดเสี้ยวจันทร์ที่พุ่งเข้าปะทะลูกศรแสง
คมมีดนั้นตัดผ่านลูกศรแสงจนมันแตกกระจายเป็นแสงเรืองรองที่ล่องลอยอยู่ในอากาศ
เมื่อทั้งสองร่อนตัวลงบนพื้นอีกครั้ง
พวกเขาก็หันหลังชนกันอีกครั้งอย่างรวดเร็ว ความตึงเครียดในอากาศพุ่งสูงขึ้น
“มันอยู่ไม่ไกล..รู้ไหมว่าอยู่ตรงไหน?”
ปั่วหลานเอ่ยถามเบาๆ น้ำเสียงเธอแฝงไปด้วยความระแวดระวังอยู่ไม่น้อย
“ยัง..แต่ตอนนี้มันรู้แล้วว่าเราอยู่ที่นี่”
“และนั่นทำให้พวกเราเสียเปรียบ!”
เลโกลัสที่มองจากระยะไกลเรอยยิ้มาๆ ะี่เขาปะเิสถานการณ์
“พวกนั้นไม่ธรรมดาจริงๆ.. แต่ข้าก็ไม่คิดจะปล่อยให้พวกมันหนีไปง่ายๆ”
มีหรือที่เลโกลัสจะปล่อยโอกาสทองเช่นนี้ให้หลุดมือ องค์ชายแห่งเอลฟ์เปิดเตัวตนออกมาจากเงามืด คันศรในมือเขาถูกง้างขึ้นพร้อมกับประกายแสงที่ส่องสว่างรอบตัว ลูกศรแสงเริ่มก่อตัวขึ้นอย่างรวดเร็ว ก่อนที่เขาจะตะโกน
【ทักษะสกิล ลูกศรดาวตก!】
ทันใดนั้น ลูกศรแสงนับไม่ถ้วนก็พุ่งออกมาจากคันศรราวกับ-่าฝนแห่งการพิพากษา
แสงสีขาวสว่างวาบก่อตัวเป็นสายฝนมฤตยูที่มุ่งหน้าสู่เป้าหมายที่กำลังเสียสติ
บาสันมองเห็นประกายแสงที่พุ่งตรงมา เขาตัดสินใจในเสี้ยววินาที รีบผลักปั่วหลานออกไปจากระยะัตราย
“หลบไป!”
เขาตะโกนลั่น ก่อนจะสูดหายใจเข้าลึกๆ พร้อมกระชับมีดคู่ในมือแน่น
“ถ้าจะผ่านข้าไป ก็ลองดู!”
【ทักษะสกิล คมมีดสบั้นโลกันตร์!】
บาสันคำราม ก่อนจะหมุนตัวอย่างรวดเร็ว พลังเวทจากตัวเขาแผ่ขยายออกไปทั่วบริเวณ
ทั่วร่างเขาถูกล้อมรอบด้วยพายุคมมีดขนาดมหึมา คมมีดเหล่านั้นตัดผ่าน-่าฝนศรแสงที่พุ่งเข้ามาอย่างต่อเนื่อง
“เปรี๊ยง!เปรี๊ยง!เปรี๊ยง!”
เสียงปะทะศรและคมมีดดังสนั่น
พื้นที่รอบข้างเต็มไปด้วยแสงระเบิดและเศษพลังที่แตกกระจาย ในะี่เขาทำลายลูกศรแสงที่พุ่งเข้ามา บาสันก็ย้ำเท้ากลางอากาศ
ดึงพลังจากการหมุนตัวเพื่อพุ่งตรงไปยังเลโกลัสด้วยความเร็วสูง ร่างเขาเลือนลางเหมือนเงามายาที่จับต้องไม่ได้ ก่อนที่ชั่วพริบตาเดียว เขาจะปรากฏอยู่ตรงหน้าเลโกลัส
“ตายซะ!”
คมมีดในมือถูกตวัดออกไปอย่างรุนแรง ทิศทางมันมุ่งตรงไปยังลำคอเลโกลัส
ประกายแสงสีดำวาบขึ้นจากคมมีดในะี่มันเฉือนผ่านอากาศ แรงตัดนั้นดูเหมือนจะตั้งใจที่จะสังหารเขาในพริบตา
“ง่ายเกินไปแล้วพี่ชาย!”
ทว่าเลโกลัสก็ไม่ได้ประมาทเช่นกัน เขาเคลื่อนไหวด้วยความรวดเร็วที่แทบมองไม่ทัน เท้าเขาสลับไปมาอย่างชำนาญ และร่างกายเขาเลือนลางจนกลายเป็นภาพเบลอ คมมีดบาสันฟาดใส่ร่างเลโกลัส แต่สิ่งที่ถูกตัดกลับเป็นเพียงภาพลวงตาที่ตกค้างไว้เบื้องหลัง
“เร็วมากจริงๆ..”
บาสันพูดพึมพำ แต่ในวินาทีนั้น เขาก็สัมผัสได้ถึงพลังที่อัดแน่นอยู่เบื้องหน้า
“ระยะแค่นี้.. แกน่าจะหลบไม่พ้น!”
เลโกลัสที่ถอยออกมาเพียงก้าวเดียว ง้างคันศรขึ้นอีกครั้ง คราวนี้ลูกศรแสงที่ปรากฏขึ้นนั้นไม่ได้มีเพียงแค่พลังทำลายธรรมดา มันถูกเสริมด้วยพลังศักดิ์สิทธิ์เขา
【ทักษะสกิล แสงแห่งการพิพากษา】
ทันใดนั้นเอง ลูกศรแสงที่ทรงพลังได้พุ่งออกจากคันศรในระยะประชิด สายฟ้าสีทองที่ห่อหุ้มลูกศรนั้นส่องประกายเจิดจ้า
“ไอ้จอมเจ้าเล่ห์!”
บาสันยกมีดทั้งสองข้างขึ้นมาป้องกันโดยอัตโนมัติ แต่แรงปะทะจากลูกศรศักดิ์สิทธิ์กลับมากเกินกว่าที่เขาจะรับไหว
“เปรี๊ยง!”
เสียงระเบิดดังสนั่นเมื่อพลังจากลูกศรปะทะกับมีดเขา บาสันรู้สึกถึงแรงที่มหาศาล ดันร่างเขาปลิวกระเด็นออกไปกลางอากาศ
แม้เขาจะพยายามยื้อเอาไว้ แต่แรงระเบิดนั้นก็ทำให้เขาเสียการทรงตัว ร่างเขากระแทกกับกำแพงหินอย่างรุนแรง ก่อนจะร่วงลงสู่พื้น
ปั่วหลานที่อยู่ไม่ไกลรีบวิ่งเข้ามาหาเขาด้วยความเป็นห่วง
“บาสัน! เจ้าเป็นอะไรหรือเปล่า?”
บาสันที่ยังพอจะลุกขึ้นได้หายใจหอบหนัก เขาสะบัดเลือดที่ไหลซึมออกมาจากมือ ก่อนจะมองไปยังเลโกลัสด้วยสายตาเยือกเย็น
“สมกับที่เป็นตัวแทนโลกอาณาจักรเทพ.. แต่เรื่องมันยังไม่จบแค่นี้แน่นอน!”
เลโกลัสยืนอยู่ห่างออกไปเล็กน้อย คันศรในมือเขายังพร้อมรบ ดวงตาเขาจับจ้องไปยังบาสันและปั่วหลานที่เริ่มตั้งท่ารับมืออีกครั้ง เขายิ้มาๆ ราวกับกำลังสนุกกับการต่อสู้นี้
“ข้าจะรอดูว่าพวกแกจะทำอะไรต่อ..”
..
โคตรเท่ห์โคตรัตราย 555+
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
0.00
0.00









userA???
???? ??? ? ???? ?? ??