เรื่อง เกมส์อาณาจักรเทพ: เริ่มต้นด้วยระบบผู้สืบทอดแห่งพระเจ้า
หลังจากที่าีแห่งิั์หลอมเข้าสู่่าา อนาเ์ก็เริ่มปรับสมดุลพลังอำนาจภายในตนอีกครั้ง
ตอนนี้ขุมพลังระดับปฐมกาลทั้งห้า—เปลวเพลิงแห่งิั์, าีแห่งิั์, สายฟ้าแห่งิั์, สายลมแห่งิั์, และ พฤกษาแห่งิั์—กำลังหมุนเวียนอยู่ใน่าาเล็กๆของเขา
พลังอำนาจนี้ไม่ได้เพียงแค่ไหลเวียน แต่ยังหลอมเข้ากับอำนาจแห่งเทพโกลาหลที่เป็นแก่นแท้ของตัวเขา สนับสนุนกันและขับเคลื่อนอย่างไม่รู้จบ ราวกับเป็นระบบจักรวาลที่สมบูรณ์แบบในตัวมันเอง
ต้องไม่ลืมว่า แปดขุมพลังอำนาจระดับปฐมกาล เป็นมวลธาตุที่แข็งแกร่งและร้ายกาจที่สุดในประวัติศาสตร์ แม้แต่องค์เทพปฐมกาลที่มีพลังอำนาจอันยิ่งใหญ่ยังไม่กล้าหลอมมันเข้าสู่่าา เพราะการทำเช่นนั้นหมายถึงการเสี่ยงต่อการทำลายตนเองจากภายใน
แต่อนาเ์ ปฐมเทพแห่งความโกลาหล ผู้ที่อยู่เหนือทุกกฎเกณฑ์ กลับสามารถจัดการสิ่งนี้ได้อย่างง่ายดาย
่าาของเขาไม่ได้แสดงสัญญาณของการรับภาระหนักเกินไป
มีแต่เพียงพลังที่เพิ่มพูนขึ้นในระดับที่เกินหยั่งถึง ความร้ายกาจที่ซ่อนอยู่ในตัวเขาในตอนนี้ ไม่อาจมีสิ่งใดเทียบเคียงได้
ระบบแห่งโลก้ชายหนุ่ม้าด้วยิ้ ก่อนะกล่าวด้วย้ำเีที่เปี่ด้วยความชื่นชม
“ยินดีด้วย อนาเ์.. ตอนนี้เหลือเพียงแค่ปฐพีแห่งิั์, ความมืดแห่งิั์, และทองแห่งิั์เท่านั้นสินะ”
เธอถอนหายใจเบาๆและพูดต่อ
“น่าเสียดาย.. แม้ข้าะมีพลังมากเพียงใด”
“แต่ข้าก็ไม่อาจเคลื่อนย้ายพวกมันมาให้นายได้โดยตรง เพราะพลังของพวกมันแข็งแกร่งเกินกว่าที่ข้าะควบคุม!”
ขณะนั้นเอง ระบบแห่งโลกก็ทำท่าคล้ายกับนึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ เธอจึงพูดต่อ
“ว่าแต่นายไม่คิดะกลับไปจัดการเรื่องที่เหลือก่อนหรือ?”
“พวกเทพโบราณกำลังมองหาดินแดนเทพแห่งใหม่ของนายอยู่”
“ถ้าพวกมันเจอเข้า พวกมันคงไล่ฆ่าทุกสิ่งทุกอย่างแน่ๆ!!”
อนาเ์ลืมตาขึ้นมาพร้อมิ้ที่แฝงไปด้วยความเย้ยหยัน
“หึหึ.. พวกมันน่ะไม่รู้หรอกว่าในดินแดนแห่งความโกลาหลของฉัน”
“มีสัตว์ประหลาดที่แข็งแกร่งยิ่งกว่าจักรพรรดิของพวกมันอยู่ด้วย!”
ขณะที่พูด ชาหยนุ่มก็หันไปสบตากับหญิงสาว
“รู้จักนางใช่ไหม? เคออสยังไงล่ะ.. ถ้าเป็นพลังของนาง บอกเลยว่าตอนนี้เป็นรองเพียงแค่ฉันเท่านั้นเอง!”
คำพูดของเขาทำให้ระบบแห่งโลกเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนที่เธอะยิ้มออกมาด้วยความโล่งใจ
“งั้นก็ดีแล้ว.. อย่างน้อยฉันก็ไม่ต้องเป็นห่วงว่านายะสูญเสียทุกอย่างในระหว่างเดินทาง”
“ไม่ต้องห่วงไปหรอก ตอนนี้ฉันมีเป้าหมายใหม่แล้ว..”
“ฉันะไปยังสรวงสวรรค์แห่งอีเดนต่อเลยละกัน!”
เมื่อพูดจบ ชายหนุ่มก็ก้าวเดินไปข้างหน้าอย่างมั่นคง แสงสว่างที่แผ่ออกจากร่างของเขาเพิ่มความเจิดจ้าขึ้นทุกวินาที ร่างของเขาค่อยๆถูกปกคลุมด้วยพลังอำนาจของตนเอง ก่อนที่ะหายวับไปในพริบตา ทิ้งระบบแห่งโลกไว้เพียงลำพังในหอคอยที่เงียบสงบ
อีกด้านนึงในห้วงมิติของดินแดนแห่งความโกลาหล บรรยากาศที่สงบสุขยังคงปกคลุมทั่วทั้งมหาทวีป
เผ่าพันธุ์ต่างๆที่อาศัยอยู่ในที่แห่งนี้กำลังดำเนินชีวิตของพวกเขาไปอย่างราบรื่น และหลังจากที่เซียร่า ได้นำพาเผ่าพันธุ์เอลฟ์และเกาะลอยฟ้าศักดิ์สิทธิ์มายังดินแดนแห่งนี้ ชาวเอลฟ์ต่างก็เริ่มตั้งรกราก และเข้ามาเป็นพลเมืองที่อยู่ใต้อาณัติของเทพเจ้าแห่งความโกลาหล
ขณะเดียวกัน บรรดาภรรยาทั้งห้าของอนาเ์ต่างกำลังนั่งพักผ่อนอยู่ในสวนขนาดใหญ่ เซรัส ซึ่งเป็นภรรยาคนใหม่ที่สุดในกลุ่ม กำลังพูดคุยกับภรรยาคนอื่นๆ โดยที่ทุกคนเริ่มยอมรับและสนิทสนมกันมากขึ้นเรื่อยๆ บรรยากาศระหว่างพวกเธอเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะและความอบอุ่น
ทว่าในชั่วขณะหนึ่ง ดินแดนที่เคยสงบสุขก็ต้องพบกับการเปลี่ยนแปลงที่ไม่คาดฝัน พื้นดินและฟากฟ้าสั่นสะเทือนเลือนลั่น
แรงสั่นไหวนี้ไม่ได้เป็นเพียงการสั่นสะเทือนธรรมดา แต่เป็นคลื่นพลังที่เต็มไปด้วยอำนาจทำลายล้างที่ยากะหยั่งถึง
ในความว่างเปล่าที่อยู่รอบดินแดนแห่งความโกลาหล ร่างยักษ์สีทองขนาดมหึมานับสิบปรากฏตัวขึ้น ่าาของพวกมันเปล่งแสงอันเจิดจ้า และพลังอำนาจที่แผ่ออกมาจากตัวพวกมัน ทำให้บรรยากาศรอบด้านอึดอัดราวกับะบดขยี้ทุกชีวิต
“ฆ่าพวกมันให้หมด! ทำลายทุกสิ่งที่เป็นของไอ้เด็กเวรนั้นให้สิ้น!”
เสียงของเหล่าเทพโบราณแผดก้องด้วยความเกรี้ยวกราด พวกมันปลดปล่อยพลังอำนาจอันไร้ที่สิ้นสุดออกมา
เป้าหมายของพวกมันคือการทำลายล้างดินแดนแห่งความโกลาหล พร้อมกับเข่นฆ่าทุกชีวิตที่อาศัยอยู่ในมหาทวีปนี้ เสียงคำรามของพวกมันดังก้องไปทั่วทั้งห้วงมิติ ราวกับเป็นสัญญาณแห่งความวิบัติที่กำลังคืบคลานเข้ามา
ภรรยาของอนาเ์ที่กำลังพูดคุยกันในสวนต่างหยุดชะงัก
ทุกคนลุกขึ้นพร้อมกันด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความกังวล
“นี่มันเกิดอะไรขึ้น?”
เซรัสเอ่ยถามด้วย้ำเีสั่นไหว แต่ก่อนที่ความตื่นตระหนกะครอบงำทุกคน
เคออสที่กำลังนั่งอยู่บนยอดของหอคอยแห่งความโกลาหลเผยิ้แสยะออกมา
ดวงตาของนางเต็มไปด้วยความเย้ยหยันที่ไม่เกรงกลัวใดๆ
“เฮอะ.. พวกแกนี่โง่สิ้นดี!”
เคออสพูดขึ้นอย่างเฉยชา ก่อนที่ะยกนิ้วเรียวยาวขึ้นมาเคาะเบาๆไปยังความว่างเปล่ารอบตัว
“ครืนนนนนนนนนนนน!”
ในชั่วพริบตานั้นเอง ทั่วทั้งดินแดนแห่งความโกลาหลก็ถูกปกคลุมด้วยอักขระรูนโบราณที่เปล่งแสงสีทอง
พวกมันปรากฏขึ้นจากพื้นดิน ท้องฟ้า และอากาศรอบด้าน ราวกับเป็นกำแพงป้องกันที่ไม่มีช่องว่างให้เจาะผ่าน
อักขระเหล่านี้เชื่อมโยงกันเป็นม่านพลังขนาดมหึมา แผ่ขยายออกไปจนปกคลุมทั้งมหาทวีป
พลังของมันแข็งแกร่งจนแม้แต่การโจมตีที่รุนแรงที่สุดของเหล่าเทพโบราณยังถูกหักล้างและสะท้อนกลับไป
แรงสั่นสะเทือนที่เกิดจากพลังทำลายล้างของเหล่าเทพโบราณสลายหายไปในชั่วขณะ ม่านพลังรูนโบราณ ไม่เพียงแค่ป้องกันการโจมตี แต่ยังทำให้พลังที่ปลดปล่อยออกมาจากเหล่าเทพโบราณ แปรเปลี่ยนเป็นพลังงานที่เสริมความแข็งแกร่งให้กับดินแดนแห่งนี้
“นี่มัน.. อะไรกัน!”
เหล่าเทพโบราณที่เคยหยิ่งทะนงในพลังของตัวเองถึงกับต้องตะลึง
ใบหน้าของพวกมันซีดเผือด ่าาของพวกมันสั่นสะท้านราวกับไม่เคยพบเจอสิ่งใดที่ยิ่งใหญ่และแข็งแกร่งถึงเพียงนี้มาก่อน
หนึ่งในพวกมันตะโกนออกมาด้วย้ำเีหวาดกลัว
“ดินแดนนี้... ไม่ใช่แค่มีเทพเจ้าแห่งความโกลาหลคุ้มครองอยู่ แต่มันยังมี...”
ยังไม่ทันที่มันะพูดจบ เสียงหัวเราะเบาๆของเคออสก็ดังขึ้นขัดจังหวะ
ดวงตาสีทองของนาง้มายังร่างยักษ์เหล่านั้นราวกับกำลังมองสิ่งมีชีวิตที่ต่ำต้อย
“ตกใจอะไรกัน.. พวกแกไม่รู้หรือไงว่าดินแดนแห่งความโกลาหลนี้มีข้าปกครองอยู่?”
คำพูดของเคออสทำให้เหล่าเทพโบราณที่เหลือยิ่งตื่นตระหนก พวกมันหันมองหน้ากันด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความหวาดหวั่น ท่ามกลางม่านพลังที่ยังคงปกคลุมดินแดนแห่งความโกลาหล ราวกับมันเป็นกำแพงที่ไม่มีสิ่งใดทะลวงผ่านได้
“เคออส?!!”
ทันทีที่อักขระรูนโบราณได้เปล่งแสงสว่างจ้า มันก็เริ่มก่อตัวขึ้นใหม่อีกครั้ง และรูปร่างของมันบิดเบี้ยวเปลี่ยนแปลง ก่อนที่ะตัวเป็น สัญลักษณ์แห่งการสังหาร อำนาจแห่งเคออสที่ซ่อนอยู่เบื้องหลังดินแดนแห่งความโกลาหลถูกปลดปล่อยออกมาในที่สุด
คมดาบขนาดยักษ์นับไม่ถ้วนปรากฏขึ้นจากอักขระรูนเหล่านั้น เต็มไปด้วยจิตสังหารที่เกินกว่าคำบรรยาย คมดาบเหล่านี้ลอยอยู่เหนือฟากฟ้าเหมือนกองทัพที่ไร้ขอบเขต ทุกดาบถูกถักทอด้วยพลังอำนาจที่ล้ำลึกจนแม้แต่เหล่าเทพโบราณยังต้องสั่นสะท้าน
“จงพินาศ!”
เสียงของเคออสก้องกังวานไปทั่วทั้งห้วงมิติ ก่อนที่คมดาบเหล่านั้นะเริ่มฟาดฟันลงมาจากฟากฟ้า
เปรี๊ยง! เปรี๊ยง! เปรี๊ยง!
การโจมตีครั้งนี้ไม่มีเสียงเตือน ไม่มีโอกาสให้หลบหนี ทุกดาบที่ฟาดลงมานั้นเหมือนเป็นการตัดสินโทษของเหล่าเทพโบราณ หนึ่งการโจมตีตัดสบั้นทุกสรรพสิ่ง ร่างขนาดมหึมาของเทพโบราณที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นตัวตนที่น่าเกรงขาม ถูกฟันขาดออกเป็นชิ้นๆไม่มีแม้แต่โอกาสะตอบโต้
พลังอำนาจของคมดาบเหล่านั้นไม่ได้เพียงแค่ตัด่าา แต่ยังแทรกซึมเข้าไปในจิตวิญญาณของพวกมัน การโจมตีครั้งนี้คือการสังหารอย่างสมบูรณ์ ไม่มีการเกิดใหม่ ไม่มีการฟื้นคืนชีพ ทุกสิ่งที่เกี่ยวข้องกับตัวตนของพวกมันถูกลบออกจากจักรวาล
โลหิตสีทองที่ไหลเวียนอยู่ในร่างของเทพโบราณหลั่งไหลออกมา ราวกับ-่าฝนทั่วทั้งฟากฟ้า
โลหิตเหล่านี้ไม่ได้ตกลงสู่พื้นดิน แต่กลับถูกควบคุมโดยพลังของเคออส นางยื่นมือและคว้าไปยังความว่างเปล่า ทำให้โลหิตที่หลั่งไหลออกมาตัวกันเป็นกลุ่มก้อนของเหลวสีทองขนาดใหญ่ ลอยอยู่ในอากาศราวกับดวงดาวที่เจิดจ้า
เคออสเผยิ้เย้ยหยัน ราวกับว่านางกำลังสนุกกับสิ่งที่เกิดขึ้น
“หึหึ.. อยู่ดีๆก็มีของขวัญมาให้เราแบบนี้!”
นาง้ไปยังกลุ่มของเหลวสีทองที่กำลังหมุนวนอยู่ในอากาศ โลหิตของเทพโบราณเป็นสิ่งที่หาได้ยากยิ่งในห้วงมิติ มันเต็มไปด้วยพลังอำนาจที่สามารถนำไปใช้เพื่อก่อกำเนิดสิ่งใหม่ๆ หรือเสริมสร้างพลังให้กับผู้ที่ได้รับมัน
“ด้วยสิ่งนี้.. ผู้เล่นมากมายที่ถึงขีดจำกัดะสามารถทะลวงผ่านไปเป็นเทพเจ้าได้อย่างแน่นอน!”
เคออสกล่าวออกมาอย่างพึงพอใจ ถึงขั้นฮัมเพลงออกมาเลยก็ว่าได้
ไม่นานนัก บรรยากาศรอบตัวก็กลับสู่ความสงบอย่างช้าๆ ทว่าเงียบงันนั้นกลับไม่ได้ทำให้รู้สึกสบายใจ
แต่มันกลับเต็มไปด้วยแรงกดดันจากพลังที่ยังคงล่องลอยอยู่ในอากาศ ร่างยักษ์สีทองของเทพโบราณที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นภัยคุกคาม บัดนี้ไม่มีเหลือแม้แต่เศษซาก มีเพียงโลหิตสีทองที่กลายเป็นสมบัติอันล้ำค่าของดินแดนแห่งความโกลาหล
ขณะที่ในหอคอยแห่งความโกลาหล เคออสหยุดนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง ดวงตาของนางเปล่งประกายราวกับกำลังคำนวณบางสิ่ง
ก่อนที่ตัวของเธอะกล่าวเบาๆราวกับพูดกับตัวเอง
“ตอนนี้ไอ้เจ้าสามีโง่นั้นะเก็บครบหรือยังนะ?”
...
นี่ก็บัคไม่แพ้กัน 5555+
มาเ็เคลมเ็ิๆ
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
0.00
0.00









userA???
???? ??? ? ???? ?? ??