ดั่งท้องฟ้าในหน้าหนาว

Where the Winter Sky Meets Us

"ดั่งท้องฟ้าหน้าหนาว"

โดย : nicoine

  ในทุกฤดูหนาวที่มาเยือน ความทรงจำในวันที่สูญเสียพ่อแม่ไปเมื่อสิบปีก่อนจะหวนกลับมาเสมอ สำหรับ อัยย์อัยยเรศความหนาวไม่ใช่เพียงแค่สภาพอากาศ แต่คือบาดแผลลึกที่ไม่เคยสมานดี มันเป็นความเจ็บปวดแฝงความเงียบงันที่ทำให้อัยย์ค่อย ๆ ปิดกั้นตัวเองจากโลกและผู้คนรอบข้าง เขาใช้ชีวิตเหมือนล่องลอยไปในวันเวลาที่ซ้ำซาก เฉยชาต่อทุกสิ่ง จนแทบไม่แน่ใจว่าตัวเองยังมีชีวิตจริง ๆ หรือไม่

  แต่ทุกอย่างเริ่มเปลี่ยนไปเมื่อ คินคินคินัยย์เด็กหนุ่มที่ดูเหมือนจะมีปัญหาของตัวเองไม่แพ้กัน ก้าวเข้ามาในชีวิตของอัยย์ แม้การพบกันครั้งแรกจะเต็มไปด้วยความเข้าใจผิดและความไม่ลงรอย แต่สายสัมพันธ์ระหว่างพวกเขาก็ค่อย ๆ ก่อตัวขึ้นท่ามกลางอากาศหนาวที่เย็นเยียบ

  การติวหนังสือด้วยกัน กลายเป็นข้ออ้างให้พวกเขาได้ใช้เวลาอยู่ด้วยกันมากขึ้น คินไม่ได้เป็นแค่เพื่อนคนหนึ่ง แต่เขาเหมือนลมอุ่นที่พัดผ่านในหน้าหนาว พยายามละลายกำแพงน้ำแข็งในใจของอัยย์โดยไม่เร่งรัด ในขณะที่อัยย์ต้องเผชิญกับความทรงจำเจ็บปวดจากอดีต คินเองก็ต้องต่อสู้กับความกดดันจากครอบครัวและปมสูญเสียแม่ที่ยังฝังแน่น

  “ดั่งท้องฟ้าหน้าหนาว” เป็นเรื่องราวของเด็กหนุ่มสองคนที่มีบาดแผลในใจ พวกเขาเรียนรู้ที่จะเปิดใจ ยอมรับความเจ็บปวด และเติบโตไปพร้อมกัน ท่ามกลางอุปสรรคจากครอบครัว เพื่อนฝูง และความรู้สึกที่ไม่แน่ใจในตัวเอง ความสัมพันธ์ที่เริ่มจากความไม่เข้าใจกัน ค่อย ๆ แปรเปลี่ยนเป็นความผูกพันที่ลึกซึ้ง

  ฤดูหนาวปีนี้อาจไม่ต่างจากปีก่อน ๆ แต่สำหรับอัยย์และคิน มันอาจเป็นครั้งแรกที่พวกเขารู้สึกถึง “ความอบอุ่น” ที่แท้จริง....ความอบอุ่นที่ไม่ได้มาจากเสื้อผ้าหนา ๆ แต่จากการได้พบใครสักคนที่พร้อมจะเดินไปข้าง ๆ กันในวันที่ลมหนาวยังคงพัดผ่าน…

  บางที…ความรักก็อาจเป็นเหมือนท้องฟ้าในหน้าหนาว ที่แม้จะดูเงียบเหงา แต่กลับมีความงดงามซ่อนอยู่

  ปล.ถึงนักอ่านทุกท่าน ก่อนอื่นขอขอบคุณทุกคนที่ตั้งใจเข้ามาอ่านบ้าง กดผิดเข้ามาบ้าง สุ่มๆ เข้ามาบ้าง นี้เป็นนิยายเรื่องแรกที่ไรซ์พยายามทำออกมาให้ดีที่สุด ค่อนข้างใหม่มากในการเขียนมีอะไรแนะนำติชมกันได้เลยน้า ????????

**คำเตือน นิยายเรื่องนี้สร้างขึ้นจากจินตนาการของผู้เขียน อาจมีเนื้อหา การสูญเสีย คำพูด คำหยาบคาย หรือฉากบางฉากที่ติดเรท ผู้ชมที่อารมณ์อ่อนไหว ควรใช้วิจารณญาณในการอ่าน**

------- ด้วยความเคารพ ------