รักแแรกมิอาจลืมเลือน

ณ สถาบันสอนพิเศษเเห่งหนึ่ง กาย หนุ่มนักเรียนชั้นม.3 สูง หล่อ หน้าตาดี " มึงๆผู้หญิงคนนั้นน่ารักว่ะ ใครว่ะ ? " ชื่ออะไรว่ะ ? อยากรู้จักว่ะ ? 

มอเตอร์ไซด์สีขาวขี่ผ่านหน้ากายเเละเพื่อนของเขาไปอย่างช้าๆ จังหวะนั้น ( เอย่า ) สาวนั่งเรียนรุ่นพี่ ม.4 หน้าตาจิ้มลิ้ม น่ารัก ขาว หมวย คล้ายสาวญี่ปุ่น ที่นั่งซ้อนมอไซด์อยู่ก็หันไปสบตากับกายพอดี พร้อมส่งยิ้มหวานหยาดเหยิมๆ ให้กาย 1 ที 

กายกับเพื่อนจึงรีบสตาร์ทเครื่องรถมอไซด์ เเละรีบขี่ตามรถมอไซด์ของรุ่นพี่สาวคนนั้นไปทันที กายขับรถมาเรื่อยๆจน ขนาบข้างรถมอไซด์ของเอย่าเเละเพื่อน " เอ่อออ...พี่คนข้างหลังอ่ะครับ พี่ชื่ออะไรครับ น่ารักจังเลย ขอเบอร์โทรหน่อยได้ไหมครับ ? "

เอ่อออ...สาวเจ้าเขินหน้าเเดง ตัวบิด ใจเต้นเเรงมาก จนไม่กล้าเงยหน้าไปสบตากับเสียงๆนั้น แต่ทว่าเธอก็เเอบหรี่ตามองเบาๆและแอบอมยิ้มหน้าเเดงระเรื่อไม่หยุด " พี่ชื่อ เอย่า คะ อยู่ม.4 ทับ...." เอ่อออ...แล้วน้องชื่ออะไรคะ ? " ผมชื่อกายนะครับ ส่วนเพื่อนที่ซ้อนท้ายผมมาชื่อบาสครับ พวกเรา อยู่ ม.3 ทับ...... พี่จะเอย่ากับเพื่่อนจะไปไหนกันต่อหรอครับ ?

" อ่อ พวกพี่กำลังจะไปหาอะไรกินที่ตลาดไนซ์ บาร์ซ่าอ่ะจ้ะ " แนน เพื่อนสนิทเอย่าได้พูดตัดบทแทนเอย่า ไปหมดเเล้ว ." น้องกายกับเพื่อนสนใจไปด้วยกันไหมล่ะจ้ะ ? "

กาย : ดีเลยครับ พวกผมกำลังหิวข้าวอยู่พอดี ใช่ไหมว่ะไอ้บาส ?

บาส ( เพื่อน กาย ) : เอ่อออ !! จริงมึง นี่ท้องกูร้องพอดีว่ะ ไปตลาดไนซ์บาร์ซ่าก็ดีเหมือนกันของกินเยอะดี

รอมอไซด์สองคันขี่คู่ขนานกันไป จนถึงปากทางเข้าตลาดไนซ์บาร์ซ่า