เรื่อง ถูกอัญเชิญไปเป็นผู้กล้าขยี้สวาทที่ต่างโลก
กึก กึก กึก~~~~~ ในกลางดึกของคืนเดียวกันกับวันที่จัดปาร์ตี้ละเลงสวาทกับสี่สาวผู้กล้าสาวอย่างเสียวซ่านนั้น ได้เกิดเสียงะไบางอย่างดังขึ้นมาในจังหวะเดิมซ้ำๆ อยู่นานสองนาน ซึ่งมันนั้นก็ดังพอที่ะปลุกให้ตัวผมลืมตาตื่นขึ้นมา
"นี่มัน......" และเมื่อลุกขึ้นไปตามที่มาของเสียงก็ได้เห็นว่า มันคือเวทย์โลหิตของมีร่าในรูปร่างค้างคาวที่กำลังบินชนหน้าต่างไปมา ผมที่เห็นแบบนั้นก็เลยเปิดหน้าต่างให้มันเข้ามาภายในห้อง โดยที่ทั้งสี่สาวผู้กล้าไม่ได้รู้ถึงเรื่องนี้เลย เาะ่าต่างคนต่างก็อ่อนแรงจนหลับสนิทกันหมด
'ไดอาน่าเริ่มขยับกองทัพแล้ว' หลังจากที่เวทย์โลหิตในรูปร่างค้างคาวบินเข้ามาในห้องแล้ว มันก็แตกตัวออกกลายเป็นประโยคนั้นอยู่ตรงหน้าผม ก่อนที่ะจางหายไปภายในเวลาไม่นาน
"...." ทำเอาผมที่ได้เห็นอย่างนั้นต้องยืนครุ่นคิดอยู่พอสมควร
เพราะาที่เเื่กองทัพ มันหมายความว่าสงครามระหว่างเกับผมกำลังะเริ่มต้นขึ้นแล้ว ซึ่งผมก็คาดาณ์ไม่ได้เลยว่าเนั้นะทำะไบ้าง เาะ่าคอหอยั้สุดท้ายนั้นัไมู่พิชิต าที่เเื่กองทัพทหารมามันอาจะหมายความว่าเต้องาพิชิตหอคอยด้วยตัวเอง แต่มันะเป็นอย่างงั้นจริงหรือ ในเมื่อเไม่สามารถเข้าไปในหอคอยได้ ตามบัญญัติที่ราชาจอมมารร่ายเอาไว้ในตอนที่ผนึกโอไรออน ว่าะไม่มีชาวสวรรค์คนใดเข้าไปในหอคอยนี้ได้
พลั่บ!!! และตอนที่ผมกำลังครุ่นคิดอยู่นั้น ก็มีค้างคาวโลหิตอีกหนึ่งตัวบินเข้าในห้อง ก่อนที่มันะแตกสลายกลายเป็นข้อความอยู่ตรงหน้าผมอีกครั้ง
'รอข้าอีกนิด ข้าะกลับออกไปพร้อมพลังของท่าน นายเหนือหัว'
"นายเหนือหัว...?" ซึ่งนี่ก็เป็นครั้งแรกเลยที่มีร่านั้นเรียกผมด้วยคำว่านายเหนือหัว มันเลยยิ่งทำให้ผมสงสัยขึ้นไปอีก ว่ามีร่านั้นกำลังะทำะไกันแน่
แต่คงต้องพับเรื่องข้อสงสัยนั้นเก็บไปก่อน เพราะมีะไที่สำคัญกว่าต้องทำ เพราะอย่างนั้นเมื่อรุ่งเช้าของอีกวันมาถึง ผมก็ได้พาสี่สาวผู้กล้าออกมาจากบ้านพักในทันที โดยมีจุดหมายปลายทางเป็นบ้านพักของรีฟาร์ ที่ทั้งโมนา ทั้งมาริ ก็อยู่ที่นั่นเหมือนกัน
"ได้เจอกันสักทีนะท่านผู้กล้า ข้ารีฟาร์ยินดีที่ได้รู้จัก" เมื่อมาถึงที่บ้านพัก รีฟาร์ก็ได้เข้ามาทักทายผู้กล้าทั้งสี่อย่างเป็นมิตร เช่นเดียวกับพวกเทั้งสี่คน ที่ตอบกลับไปอย่างเป็นมิตรเหมือนกัน
"///" ทางด้านของมาริที่ดูทำตัวไมู่นั้น เอาแต่ยืนนิ่งมองผู้กล้าสาวทั้งสี่ด้วยตาที่เป็นประกาย เาะ่าเที่มีความฝันอยากเป็นนักผจญภัยมาโดยตลอดนั้น นับถือผู้กล้าทั้งสี่เป็นอย่างมาก ส่วนโมนาที่อยู่ในครัวนั้นนั่งซัดข้าวอย่างไม่หยุดมือ แบบไม่เห็นสี่ผู้กล้าอยู่ในสายตาเลยสักนิด
"...." และก็กลายเป็นเหล่าสาวงามทุกคนของผมนั้นทำความรู้กันไวเป็นอย่างมาก เพียงครู่เดียวพวกเทุกคนก็สนิทกันแล้ว และเผลอๆ ะดูสนิทกันเกินไปด้วย เพราะประเด็นที่พวกเกำลังคุยกันอยู่ในตอนนี้นั้น มันคือหัวข้อว่าผมเคยทำะไเสียวๆ กับพวกเบ้าง
"เซย์จิเนี่ยลามกมากๆ เลยนะ"
"เซย์จิเนี่ยหื่นสุดๆ ไปเลย"
"เซย์จิเนี่ยชักะบ้ากามเกินไปแล้วนะ"
ประโยคที่ว่าเซย์จิอย่างงั้นเซย์จิอย่างงี้มันก็เลยดังขึ้นมาไม่หยุด เรียกได้ว่าพวกเจับกลุ่มนินทาผมกันในระยะเผาขนเลยก็ว่าได้ ทำเอาผมที่ได้ฟังนั้นเริ่มคิดขึ้นมาเลยว่า 'หรือว่าฉันะบ้ากามจริงๆ' จนต้องส่ายหัวไปมาเพื่อสลัดความคิดนั้นทิ้ง เพราะเดี๋ยวะเคลิ้มตามจนกลายเป็นคนบ้ากามไปจริงๆ
"ที่จริงแล้วที่ฉันพาพวกเมาเจอกันก็เพราะมีเรื่องที่สำคัญมากๆ ต้องบอก"
"....." เพราะผมพูดไปอย่างนั้น บทสนทนาของพวกเถึงได้เงียบลง ก่อนที่ะหันมามองหน้าผมเป็นสายตาเดียวกัน ซึ่งแต่ละคนนั้นก็แสดงสีหน้าและแววตาที่อันจริงจังออกมาอย่างไม่ต่างกันด้วย
"มีคนบอกฉันมาว่าไดอาน่าเริ่มเื่ย้ายกองทัพแล้ว ถึงะไม่ได้บอกว่าเื่ย้ายไปไหน แต่ฉันมั่นใจว่ามันต้องเป็นที่นี่อย่างแน่นอน"
"เริ่มแล้วสินะ....สงคราม" เสียงพึมพำของรีฟาร์ดังขึ้นมาเบาๆ จากนั้นเก็ขยับใบหน้ามองมาทางผม "ท่านเซย์จิรวบรวมมันครบแล้วใช่ไหมคะ ภาชนะจากผู้กล้าทั้งสี่คน" ก่อนที่ะถามคำถามหนึ่งออกมา
"////" ทำเอาสี่สาวผู้กล้าที่ได้ฟังอย่างนั้นหน้าแดงกันเป็นแถบๆ เพราะาถามอย่างนี้มันไม่ต่างะไกับถามว่าผมขยี้สวาทผู้กล้าทั้งสี่ครบทุกแล้วหรือัเลย
"ใช่ ฉันได้รับมันมาแล้ว" ผมตอบ พลางขยับมือขึ้นมาแปรพลังเวทย์เป็นพลังธาตุให้รีฟาร์ดู สร้างทั้งสายน้ำ สายลม เม็ดดิน รวมไปถึงเปลวไฟขึ้นมาบนฝ่ามือข้างนั้น
"ฮู้!!" ทำเอามาริที่เห็นอย่างนั้นตาลุกวาว พร้อมด้วยมองผมด้วยแววตาที่ภาคภูมิใจเป็นที่สุด
"พลังนั้นก็ได้มาแล้วใช่ไหมเจ้าคะ......พลังศักดิ์สิทธิ์" จากนั้นรีฟาร์ก็ถามขึ้นมาอีกครั้ง
"ใช่ ฉันได้รับมันมาแล้ว" ครั้งนี้ผมไม่ได้แสดงพลังออกมาให้เได้ดู เาะ่าพลังศักดิ์สิทธิ์ที่ผมได้รับมาจากพวกเนั้น มันเป็นพลังที่อยู่ในรูปแบบของแก่นศิลา ที่ถึงแม้ะอัดแน่นไปด้วยพลังศักดิ์สิทธิ์อย่างมหาศาล แต่มันก็มีพลังอยู่อย่างจำกัด เพราะอย่างนั้นจึงไม่สามารถปลดปล่อยออกมาแบบสุ่มสี่สุ่มห้าได้
"ถ้าเป็นอย่างนั้นฉันก็ไม่กลัวะไแล้ว ที่จริงต้องบอกว่าฉันไม่เคยกลัวะไตั้งแต่ต้น เพราะในนิมิตที่ฉันเห็นมาโดยตลอด ท่านเซย์จิของฉันไม่เคยแพ้ใคร"
"ใช่ๆ นายท่านเซย์จิของมาริเก่งที่สุดเลย" โดนชมตอนแรกว่าเขินแล้ว พอมาริเข้ามาผสมโรงด้วยแบบนี้ก็ยิ่งเขินขึ้นไปกันใหญ่ แต่ะว่าไปแล้วดูเหมือนว่าทั้งสามคนะเก่งขึ้นกว่าแต่ก่อนไม่ใช่น้อยเหมือนกัน ซึ่งนั่นมันก็ดีแล้ว เาะ่าต่อจากนี้ะมีสงครามใหญ่รอเราอยู่
ตู้ม!!!!!!!!!
และก็ดูเหมือนว่าสงครามที่ว่านั่นมันมาถึงเร็วกว่าที่ผมคาดคิดเอาไว้มาก ในเสี้ยววินาทีที่ผมกำลังสบตากับรีฟาร์อยู่นั้น ก็ได้เกิดประกายแสงขึ้นมาอย่างสว่างวาบ ตามด้วยเสียงระเบิดที่ดังสนั่นหวั่นไหวจนหูอื้อ และแรงสั่นสะเทือนที่ทำเอาพื้นดินเลื่อนลั่นอย่างรุนแรง ก่อนที่บ้านทั้งหลังะพังโครมลงมาทีเดียว พาเอาพวกเราทุกคนที่นั่งคุยกันอยู่นั้นจมอยู่ภายใต้เศษซากบ้านที่ถล่มลงมา
"เวทย์เวหา สายลมหวน"
พลั่ก!!! ก่อนที่ะเป็นเอวา ที่ใช่เวทย์ลมพัดเอาเศษซากพวกนั้นที่ถล่มลงมาออกไป ทำให้พวกเราทั้งหมดได้เห็นว่าตอนนี้มันกำลังเกิดเหตุาณ์ะไขึ้นกันแน่
"นี่มัน.......ะไกัน......" พร้อมด้วยเสียงของมาริที่พึมพำขึ้นมา อย่างไม่เชื่อในสายตาตัวเอง
"...." ที่ตัวผมเองก็รู้สึกตกใจไม่ต่างจากเ เพราะไม่ว่าะมองไปทางไหนมันก็เละเทะไม่แพ้กัน ไม่มีบ้านพักหลังไหนเลยที่อยู่ในสภาพดี แม้แต่กิลด์นักผจญภัยก็เละเทะไม่ต่างกัน หนำซ้ำเมื่อมองไปจนสุดสายตา ัเห็นว่าทุกทิศทุกทางต่างก็ูล้อมรอบเอาไว้ด้วยกองทัพทหารนับหมื่น
"นะ.....นายท่าน" และเมื่อหันไปมองโมนาที่จู่ๆ ก็ส่งเสียงออกมานั้น ก็เห็นว่าเกำลังแหงนหน้ามองท้องฟ้าอยู่ ผมที่เห็นอย่างนั้นก็เลยเงยหน้าขึ้นไปมองบ้าง ถึงได้เห็นว่าทั่วทั้งท้องฟ้าต่างเต็มไปด้วยวงเวทย์หลากสีกระจายอยู่เต็มไปหมด พร้อมด้วยวงเวทย์ประกายแสงสีทองที่นอกจากมันะใหญ่โตแล้ว มันัอัดแน่นไปด้วยแรงกดดันเวทย์มากกว่าวงไหนๆ
"ยัยนั่น!!!" และที่จุดศูนย์กลางของวงเวทย์นั้น ก็มีหญิงสาวผมทองกำลังยืนร่ายเวทย์อยู่ ซึ่งเคนนั้นก็ไม่ใช่ใครที่ไหน แต่เป็นไดอาน่านั่นเอง
"เวทย์แสงนิรันดร์ ฝนดาวหางหมื่นดารา" ซึ่งในตอนที่ผมได้สบตากับเนั้น มันก็เป็นช่วงเวลาเดียวกันกับที่เปลดปล่อยาโจมตีออกมา
พลั่บ!!!! แสงสว่างจ้าวาบขึ้นมาอีกครั้ง ตามด้วยประกายแสงจากวงเวทย์นับร้อยข้างบนฟากฟ้าที่มันเปล่งแสงออกมา ราวกับประกายแสงจากออโรร่า
"อาภรณ์อัสนีทมิฬ!!" ผมที่เห็นอย่างนั้นก็เลยปลดปล่อยพลังเวทย์ออกมาในทันที พลั่บ!!!! ก่อนที่ะกระโดดพุ่งตัวขึ้นไปกลางท้องฟ้า จากนั้นก็ปลดปล่อยพลังที่มากกว่านี้ออกมา "เวทย์แสงนิรันดร์ โล่ศักดิ์สิทธิ์" ด้วยาใช้พลังศักดิ์สิทธิ์ผสานเข้ากับพลังเวทย์ปฐพี สร้างเวทย์ป้องกันขึ้นมาปกป้องทุกคนจากาโจมตีนั้น เป็นโล่มหาเวทย์ปีกทูตสวรรค์ขึ้นมาปกป้องพวกเที่อยู่เบื้องล่าง
"ถ้าคิดว่าพลังศักดิ์สิทธิ์อันน้อยนิดนั่นะกันได้ก็ลองดู" "ย๊า!!!!!"
จากนั้นดาวหางนับแสนดวงก็ร่วงหล่นลงมาจากฟากฟ้าราวกับ-่าฝน
"ฉันะไม่ยอมให้มันผ่านไปได้อย่างแน่นอน!!!" "อื้อ!!!!!" ซึ่งผมก็ปลดปล่อยพลังเวทย์และพลังศักดิ์สิทธิ์รับาโจมตีนั้นอย่างสุดกำลัง โดยที่เหล่าผู้กล้า และสามสาวสุดสวยของผมก็ปลดปล่อยพลังเวทย์ออกมาช่วยรับาโจมตีนั้นด้วยเหมือนกัน
พลั่บ!!!!! และตอนที่าต้านกันของพลังเริ่มลงตัวแล้วนั้น ผมก็อาศัยจังหวะที่ไดอาน่าไม่ทันตั้งตัว ใช้าเื่ที่ด้วยความเร็วแสง หายวับจากตรงนั้นแล้วไปปรากฏกายที่ข้างตัวเ
"!!" ทำเอาเที่เห็นอย่างนั้นตกใจไม่ใช่น้อย แต่กว่าที่เะรู้ตัวก็สายไปเสียแล้ว
"เพลงดาบทมิฬ ดาบตัดแสงดารา!!" จากนั้นผมก็ปลดปล่อยพลังระเบิดาโจมตีใส่เในทันที
สวบ!!!! เป็นคมดาบสายฟ้าสีดำสนิท ที่พวยพุ่งไปด้วยละอองเวทย์สีขาวของพลังศักดิ์สิทธิ์ เป็นาฟาดฟันที่ผนึกทั้งสองพลังอันมืดมิดและสว่างไสวเข้าไว้ด้วยกัน
สวบ คมดาบที่หนึ่งฝ่าสะบั้นเข้าไปที่กลางลำตัว
เคล้ง!!!!! ที่เนั้นขยับแขนลงมารับเอาไว้ได้ทัน และเพราะเรือนร่างบางของเูห่อหุ้มไปด้วยพลังศักดิ์สิทธิ์ คมดาบนั้นจึงไม่อาจดื่มเลือดเได้
สวบ ตามด้วยคมดาบที่สอง ที่ตวัดเปลี่ยนทิศสะบั้นเข้าไปที่ลำคอ
พลั่บ!!! ที่ในรอบนี้เเบี่ยงตัวหลบไปได้
สวบ แต่มันัไม่หมด คมดาบที่สาม ผมกระโจนพุ่งตรงตามเข้าไปหา แล้วฟาดฟันคมดาบตัดตรงเข้าไปแสกหน้า
เคล้ง!!! ซึ่งรอบนี้เต้องขยับเรียวแขนบางทั้งสองข้างขึ้นมารับเอาไว้ ที่แม้ว่ามันะรับคมดาบเอาไว้ได้เหมือนเดิม แต่ในครั้งนี้มุรามาซะของผมมันได้ดื่มเลือดของเ แม้ว่าะเป็นแผลไม่ลึกมากก็ตาม
"ฉันะเอาคืนเให้ทบต้นทบดอกเลย ไดอาน่า" "เพลงดาบอัสนีกัมปนาท ย๊า!!!" จากนั้นผมก็ระเบิดพลังเวทย์ออกมาอีกครั้ง
เปี้ยง!!!!!! เรียกสายฟ้าสีทมิฬผ่าลงมาเข้าที่ร่างบางของเอย่างจัง และด้วยความรุนแรงของมันนั้น ก็ทำเอาร่างบางของเทพธิดาคนสวยคนนี้ร่วงหล่นกลับลงไปัพื้นดินตามแรงปะทะของสายฟ้าที่ผ่าลงมา
#ผู้กล้าขยี้สวาท
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
0.00
0.00









userA???
???? ??? ? ???? ?? ??