เรื่อง หนึ่งพฤกษาหมื่นกระบี่ (一木化万剑 - Yī Mù Huà Wàn Jiàn)

• ตอนที่ 85 : เมล็ดพันธุ์ในมือ, ปริศนาแห่งรากชีวิต

หลังจากที่เจี้ยนหลิน (剑林) ได้ค้นพบความเชื่อมโยงอันน่าอัศจรรย์ระหว่างอักขระบนรากไม้โบราณกับตำรา "สรรพคุณเร้นลับแห่งพฤกษาบรรพกาล" (太古草木秘谱), เขาก็ยิ่งรู้สึกถึงความลึกลับและความสำคัญของห้องโถงใต้ศิลาแห่งนี้มากขึ้น. ความปรารถนาที่จะเข้าใจในทุกสิ่งที่รายล้อมตัวเขานั้นทวีความรุนแรงขึ้นในใจ.

หลายวันต่อมา, หลังจากที่ได้ซึมซับพลังงานบริสุทธิ์จากรากไม้สลักอักขระและพยายามทำความเข้าใจอักขระเหล่านั้นเพิ่มเติม (แม้จะยังคงถอดความได้เพียงน้อยนิด), เจี้ยนหลินก็ตัดสินใจที่จะหันความสนใจไปยังปริศนาอีกชิ้นหนึ่งที่เขาพกติดตัวมาโดยตลอด – "เมล็ดพืชสีดำผิวลายวน" ที่เขาได้มาจากถุงผ้าปักลายบุปผาของสตรีในกลุ่มคนลึกลับ, สิ่งที่พวกนั้นเรียกว่า "เมล็ดพันธุ์รากวิญญาณ" (灵根之种).

เขานั่งลงขัดสมาธิในมุมที่ค่อนข้างสงบของห้องโถง, แสงสีเขียวอ่อนจากรากไม้สลักอักขระทาบทาลงบนร่างของเขา, สร้างบรรยากาศที่ทั้งศักดิ์สิทธิ์และเปี่ยมด้วยพลังชีวิต. เด็กหนุ่มค่อยๆ หยิบถุงผ้าปักลายบุปผาใบนั้นออกมาอย่างระมัดระวัง. ภายในนั้น, "เมล็ดพืชสีดำ" ขนาดเท่าปลายนิ้วก้อยยังคงนอนนิ่งสงบ, ผิวของมันเรียบแต่มีลวดลายคล้ายรอยวนสีเทาจางๆ ปรากฏอยู่ทั่วทั้งเมล็ด, ดูเก่าแก่และธรรมดาสามัญอย่างที่สุด.

ก่อนหน้านี้, แม้เขาจะลองใช้พลังธาตุพฤกษาสัมผัสดู, ก็ไม่รู้สึกถึงการตอบสนองใดๆ. แต่ในตอนนี้, หลังจากที่ระดับพลังของเขาเพิ่มขึ้นสู่ขั้นหลอมรวมปราณขั้นเจ็ด, และความเข้าใจในพลังธาตุพฤกษาก็ลึกซึ้งยิ่งขึ้น, เจี้ยนหลินจึงอยากจะลองทดสอบดูอีกครั้ง.

เขาค่อยๆ วางเมล็ดพืชสีดำนั้นลงบนฝ่ามือ, หลับตาลง, รวบรวมสมาธิ, แล้วค่อยๆ ส่งผ่านกระแสพลังธาตุพฤกษาที่บริสุทธิ์และควบคุมได้ละเอียดอ่อนกว่าเดิม, เข้าไปในเมล็ดนั้นอย่างช้าๆ และแผ่วเบาที่สุด. เขามิได้คาดหวังปฏิกิริยาที่ยิ่งใหญ่, แต่เพียงต้องการจะสัมผัสถึงบางสิ่งบางอย่างที่อาจจะซ่อนเร้นอยู่ภายใน.

ในตอนแรก, ทุกอย่างยังคงเงียบสงบ, เมล็ดพืชสีดำนั้นยังคงนิ่งเฉยไม่ไหวติง. แต่เจี้ยนหลินก็มิได้ละความพยายาม, เขายังคงส่งผ่านพลังธาตุพฤกษาเข้าไปอย่างสม่ำเสมอ, ด้วยความอดทนและจิตที่สงบนิ่ง.

ทันใดนั้น! "ขาวน้อย" (小白) ที่ซุกอยู่ในอกเสื้อของเขาก็พลันขยับตัว! มันค่อยๆ เลื้อยออกมาจากสาบเสื้อ, แล้วมุ่งหน้าไปยังเมล็ดพืชสีดำที่วางอยู่บนฝ่ามือของเจี้ยนหลินอีกครั้ง. ดวงตากลมโตสีดำขลับของมันจ้องมองเมล็ดนั้นอย่างไม่วางตา, ท่าทางของมันดูตื่นเต้นและสนใจในเมล็ดพืชนี้เป็นพิเศษอย่างเห็นได้ชัด, คล้ายกับครั้งแรกที่มันได้เห็น.

"ขาวน้อย" ใช้หัวเล็กๆ ของมันดุนเมล็ดพืชสีดำนั้นเบาๆ. จากนั้น, มันก็อ้าปากเล็กๆ ของมันออก, แล้วค่อยๆ ดูดหรือเลียไปที่ผิวของเมล็ดนั้นอย่างแผ่วเบา!

เจี้ยนหลินเบิกตากว้างด้วยความประหลาดใจ! 'เจ้าตัวเล็กนี่...มันทำอะไรของมัน?' เขาไม่เคยเห็น "ขาวน้อย" แสดงพฤติกรรมเช่นนี้กับสิ่งใดมาก่อน, นอกจาก "กระบี่ไม้" (木剑) ที่มันใช้เป็นอาหาร.

และในเสี้ยววินาทีที่ "ขาวน้อย" สัมผัสกับเมล็ดพืชสีดำนั้นเอง! เจี้ยนหลินก็รู้สึกได้ถึงการสั่นสะเทือนอันแผ่วเบาที่เกิดขึ้นภายในเมล็ดพืชนั้น! มันมิใช่การสั่นสะเทือนทางกายภาพที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า, แต่เป็นการสั่นพ้องของพลังงานที่ละเอียดอ่อนและลึกลับ!

พร้อมกันนั้น, ลวดลายคล้ายรอยวนสีเทาจางๆ บนผิวของเมล็ดพืชสีดำ, ก็พลันสว่างขึ้นเล็กน้อยเป็นประกายเรืองรองสีเทาอ่อนๆ ชั่วพริบตา, ก่อนจะกลับไปเป็นปกติ!

'มัน...มันตอบสนอง!' เจี้ยนหลินอุทานในใจ. 'หรือว่า...การกระทำของ "ขาวน้อย" จะเป็นกุญแจในการปลุกพลังที่ซ่อนเร้นอยู่ในเมล็ดนี้?'

เขายังคงส่งผ่านพลังธาตุพฤกษาของตนเองเข้าไปในเมล็ดนั้นอย่างต่อเนื่อง, ในขณะที่ "ขาวน้อย" ก็ยังคงใช้ส่วนหัวคลอเคลียและสัมผัสกับเมล็ดนั้นอยู่ไม่-่าง. พลังงานทั้งสามสาย – พลังธาตุพฤกษาของเจี้ยนหลิน, พลังลึกลับจาก "ขาวน้อย", และพลังที่ซ่อนเร้นอยู่ในเมล็ดพืชสีดำ – คล้ายจะเริ่มเชื่อมโยงและสอดประสานกันอย่างช้าๆ.

เจี้ยนหลินรู้สึกได้ถึงกลิ่นอายแห่งชีวิตที่เก่าแก่และทรงพลังอย่างสุดจะหยั่งถึง, แผ่ออกมาจากเมล็ดพืชสีดำนั้นจางๆ. มันเป็นกลิ่นอายที่แตกต่างจากพลังชีวิตของพืชพรรณทั่วไปที่เขารู้จัก, มันให้ความรู้สึกถึงรากฐานและจุดเริ่มต้นของแก่นแท้แห่งชีวิต.

'เมล็ดพันธุ์รากวิญญาณ...ปริศนาแห่งรากชีวิต...' คำพูดเหล่านี้ผุดขึ้นในห้วงคำนึงของเจี้ยนหลิน. 'สิ่งนี้...มันมีความเกี่ยวข้องอันใดกับพลังธาตุพฤกษาที่ข้าฝึกฝนกันแน่? เหตุใด "ขาวน้อย" จึงให้ความสนใจมันเป็นพิเศษถึงเพียงนี้?' ความคิดของเขามุ่งเน้นไปที่ความเชื่อมโยงกับพลังธาตุพฤกษาและความลับของเมล็ดพันธุ์นั้นเอง.

ความคิดนั้นทำให้หัวใจของเขาเต้นแรงขึ้นด้วยความคาดหวังและความหวาดหวั่นระคนกัน. ปริศนาที่ซับซ้อนยิ่งกว่าเดิมกำลังจะถูกเปิดเผย.

(จบตอนที่ 85)