เมื่อฉันย้อนเวลามาเป็นวัยรุ่นยุค90

ติดตาม
เมื่อฉันย้อนเวลามาเป็นวัยรุ่นยุค90
นิยาย อีโรติก
#รัก  #18+  #วัยรุ่น  #ย้อนเวลา 
"เอี๊ยดดด....โคลมมม"ผมลืมตาตื่นขึ้นมาที่บ้านใครไม่รู้ ทั้งเล็กซอมซ่อเหม็นเหมือนน้ำมันเครื่อง ได้ยินเสียงเหมือนคนเคาะเหล็ก ผมเดินไปดู ที่แท้ก็เป็นอู่ซ่อมรถน่ะเองหน้าบ้านรับซ่อมรถในตัวบ้านมีห้องครัวเล็กๆห้องน้ำเล็กๆชั้นบนมีห้อง2ห้อง "อ้าว..ฟื้นแล้วเหรอ?" ชายวัยประมาณ40กว่าๆทักผม กับข้างๆเขาเด็กผู้ช
Yaya Naja Yaya Naja : เจ้าของเรื่อง
975

อ่าน

36

ตอน

0

คอมเมนต์


ฉันชื่อดิว พ่อชื่อเด่น แม่ชื่อดวงใจ น้องชายชื่อดนตรี
พ่อเปิดร้านขายของสะสมยุค90พ่อเป็นนักดนตรีเก่าแม่เป็นนักร้้องยุค9แม่ชอบนักร้องยุค90ชื่อดิวกับดรีมใช่แล้วล่ะชื่อของฉันมาจากนักร้องที่แม่ชอบแม่เปิดเพลงเขาทุกวันจนฉันจำได้ร้องได้และเบื่อฟังมากนักร้องชื่อดิวหายออกจากวงการตั้งแต่ปี2,000ส่วนคนชื่อดรีมแต่งงานมีลูกดังมากในตอนนี้
"ดิวๆๆมาดูนี่สิพ่อได้ของจ๊าบจ๊าบมาด้วย"
พ่อเรียกฉันไปดูบางอย่างที่พ่อซื้อมา                  "พ่อเขาเลิกใช้ไปนานแล้วจ๊าบน่ะเดี๋ยวนี้มันต้องสุดเจ๋ง" พ่อเอาโทรศัพท์เครื่องเก่าคร่ำครึมาให้ดู
"ใช้ได้มั๊ยนี่..น่าจะไม่ได้หรอกพ่อแบตหมดสู่ขิตไปแล้ว"  
"อะไรคือสู่ขิตเด็กสมัยนี้พูดไม่เป็นภาษาเลยฟังไม่รู้เรื่อง" พ่อบ่นแม่เป็นแม่บ้านทำงานบ้านมีงานอดิเรกคือเป็นนักเขียนนิยายเมื่อก่อนขายไม่ค่อยได้ตั้งแต่ฉันสมัคเว็ปเขียนนิยายให้แม่ก็มีรายได้เป็นกอบเป็นกำส่วนพ่อขายไม่ ได้เลยของเก่าอะไรไม่รู้  
"ดิวๆอ่ะพ่อให้" พ่อยื่นโทรศัพท์เก่าเครื่องนั้นให้ฉัน 
 "มันใช้ไม่ได้ไม่เอาหรอก" ฉันปฏิเสธรับ
"เอาไว้ดูเล่นก็ได้"  
"พ่อ...ซื้ออะไรมาเยอะแยะไม่เห็นว่ามันจะขายได้ เปลืองเงินโดยใช่เหตุ”  (แม่บ่น)
"แม่ไปมินิมาร์ทแป๊บนะ" 
ฉันลำคานพ่่อแม่ทะเลาะกันจึงหาเรื่องออกมาคว้ากระเป๋ากับโทรศัพท์คู่
ใจมาด้วยฉันซื้อขนมกินหน้ามินิมาร์ทเสร็จแล้วก็จะเดินกลับบ้านครึ้้้้มฟ้าครึ้มฝนฉันรีบเดินกลัวฝนตก "ตี๊ด..ติ๊ด..ติ๊ดๆๆ." เสียงโทรศัพท์เครื่องเก่าที่พ่อให้มาดังขึ้นฉันตกใจและแปลกใจไม่มีแบตเตอรี่ติดได้ไงฉันอยากรู้ว่าใครโทรมาฉันจึงรับสาย
"ฮัลโหล...ฟีดดดดคุรุครืดครืด" เสียงอะไรฟังไม่รู้เรื่องขณะที่ฉันกำลังจะกดเวางสายทันใดนั้น     
"เปรี้ยงงงง(เสียงฟ้าผ่า)...แล้วภาพก็ตัดไป!?"
ฉันหมดสติไปตื่นมาไม่รู้นอนอยู่ที่ไหนมืดมากแต่ก็ยังมีถนนฉันเดินไปตามถนนฉันจำได้ว่าฉันรับโทรศัพท์หน้าหมู่บ้านนี่แต่หมู่บ้านหายไปรึว่าฉันจะถูกลักพาตัวแต่เงินในกระเป๋าก็มีเยอะนะไม่หายเลยสักบาท
"เอี๊ยดดด..โครม..." ฉันแล้วฉันก็หมดสติตื่นมาที่ไหนสักแห่งได้ยินเสียงคนคุยกันแต่ฉันลืมตา ไม่ขึ้น
"ดิวมึงเลยถ้าเขาตายเราซวยแน่ขับรถยังไงวะ?!.."     
"มันมืดแล้วอยู่ๆยัยนี่ทะเล่อทะล่าเข้ามาใครจะเบรกทันวะ"
ใครใครกันชื่อเหมือนฉันฝันไปแน่ๆฉันหลับไปอีกครั้งตื่นมาเห็นผู้ชาย2คนฉันตายไปแล้วรึนี่เทพบุตรชัดๆ
"เธอฟื้นแล้วจำอะไรได้บ้าง"  เขาทั้ง2ถาม
"ฉันอยู่ไหน?" ฉันถาม     
"เธออยู่โรงพยาบาล โดนรถชน "เขาตอบ
"ฉันจำได้ทุกอย่างฉันจะกลับบ้านได้ตอนไหน" ฉันถาม
“อีก2วันเธอหลับไป3วัน”
"ชิบแล้ว...ป่านนี้พ่อแม่ตามหาฉันแย่แล้ว" ฉันหาโทรศัพท์เขายื่นให้ฉันนี่ฉันอยู่โลกไหนนี่โทรศัพท์ไม่มีสัญญาณเลย"โทรศัพท์เธอแบตเตอรี่หมดเลยไม่ได้ติดต่อแม่เธอลองชาร์จแล้วไฟไม่เข้าเลยเครื่องพังแล้วล่ะเขาตอบ" "อีก2วันจะไปส่งบ้านนะ" เขาอีกคนบอกฉันมองรอบๆโรงพยาบาลมันดูใหม่เหมือนพึ่งกำลังสร้างเสร็จใหม่ทั้งๆที่ชื่อโรงพยาบาลนี้ที่แม่เคยพาฉันมาบ่อยมาครั้งล่าสุดมันดูเก่ากว่านี้ฉันก็ไม่ได้คิดอะไร คิดว่าเขาอาจต่อเติมห้องใหม่ก็ได้ฉันอยู่โรงพยาบาลขาหักต้องใส่เฝือก
ฉันคิดว่ารอบตัวมีบางอย่างแปลกๆผู้คนแต่งตัวแปลกทั้งๆที่วัยเดียวกัน กับฉันหรือว่าฉันตกเทรนด์เห็นเขาว่ากันว่าแฟชั่นยุค90กำลังมา"เธอ...เธอชื่ออะไร""ฉันชื่อดิว'"เฮ้ย...!""นั่นมันชื่อชั้น"  "สมองเสื่อม" "มึงเขาสมองเสื่อม""ออกจากโรงพยาบาลวันนี้แล้วจำทางกลับบ้านได้มั๊ย?""จำได้แม่พาชั้นมาโรงพยาบาลนี้ประจำ""เฮ้ออ..ค่อยดีหน่อยนึกว่าสมองเสื่อม""ทำไม่ชื่อดิว..ชื่อเหมือนเพื่อนชั้นเลยนั่นน่ะคนที่ยืนเต๊ะหล่ออยู่นั่นน่ะ ชั้นชื่อดรีมนะถ้าเธอจำบ้านได้ก็"ไปกันเลยชั้นจะขับรถไปส่ง" คนชื่อดรีมคุยตลอดถามนู่นนี่นั่นดรีมเข็นรถมาที่หน้าโรงพยาบาลเขาขับรถมาจอดรับ
"นี่..นี่มันอะไรกันนี่ปกติจะมีมินิมาร์ทอยู่ตรงนี้มันหายไปไหนโรงพยาบาลพึ่งสร้างแม่เคยบอกว่าโรงพยาบาลนี้สร้างมา20กว่าปีแล้วนี่คืออะไรหรือว่าฉันฝันไปสิ่งแปลกๆทำให้ฉันงงงวยอาจจะเบลอยาแหละเขาขับรถตลอดถนนหนทางสภาพแวดล้อมไม่คุ้นตาเอาซะเลยเบลอแหละเบลอยาฉันคิดบวกไว้ก่อคงไม่มีอะไรแปลกไปกว่าตัวฉันแล้วล่ะฉันนี่แปลกสุดและแต่เอ๊ะขับมานานแล้วน่าจะถึงหมู่บ้านแล้วนี่แต่ทำไมมี่แต่ป่าถนนลาดยางก็จริงตรงนั้นก็มีโรงงานก็ผ่านมาแล้วต่อไปต้องเป็นหมู่บ้านแม่สิบ้านแม่อยู่ปทุมธานีต้องเจริญกว่านี้สิทำไมเป็นป่าฉันไม่เข้าใจหรือว่าสมองได้รับความกระทบกระเทือนจึงเห็นสภาพแวด ล้อมผิดแผกไป"บ้านเธออยู่ไหน บอกว่า10นาทีนี่มันเลย10นาทีแล้วนะ"   
คนชื่อดิวถาม"คุณเห็นป่ามั๊ย""เห็นสิ...""คุณเห็นหมู่บ้านมั๊ย..ตรงนี้คือหมู่บ้านบ้านแม่อยู่ตรงนี้""สมองเสื่อม...!" ทั้งสองคนพูดพร้อมกัน"แม่...แม่..แม่..อยู่ไหนพ่ออยู่ไหนดนตรีพี่ขอโทษนี่คำขอของชั้นเป็นจริงหรือนี่ฮือๆๆ...ๆๆสิ่งศักดิ์สิทธิ์ลูกขอโทษเอาบ้านเอาแม่เอาน้องกลับมาเถอะลูกขอถอนคำพูด...ช่วยด้วยหนูอยากกลับบ้าน""ทำไงดี...เธอสมองเสื่อม..มึงต้องรับผิดชอบมึงขับรถชนเขา""ไอ้ดรีมมึงจะมาโยนให้กูแบบนี้ไม่ได้เพราะมึงให้กูขับมาทางนี้""แต่มึงเป็นคนชนดิวมึงพาเขาไปพักอยู่บ้านมึงก่อนเดี๋ยวครอบครัวก็ประกาศหาตามหนังสือพิมพ์หรือไม่ก็ทีวีแหละลูกทั้งคนนี่""บ้านมึงไงอยู่หลายคนไม่น่าเกลียดกูอยู่คนเดียวจะให้อยู่กัน2ต่อ2ได้ไงผู้ชายผู้หญิง""ไอโง่ใครถามก็บอกคนรับใช้หรือญาติก็ได้ที่บ้านมึงก็มีแม่บ้านนี่""แม่บ้านอยู่แค่กลางวันแต่กลางคืนกูต้องอยู่กับเธอแค่2คนนะ""ไงมึงกลัวผู้หญิงตัวเล็กๆข่มขืนมึงรึไงไม่รู้แหละมึงชนมึงรับผิดชอบบ้านกูไม่สะดวกแม่รู้กููโดนด่าแน่ทั้งสองเถียงกันในขณะที่ฉันฉงนงงกับสิ่งที่เกิดขึ้นเหมือนหมาหลงทางไม่รู้จะไปทางไหนดีพวกเขาขับรถมาที่บ้านไม้ทรงไทยหลังใหญ่มีอานาเขตกว้างใหญ่ไพศาลมีสวนผลไม้ล้อมบ้านไปหมดเขาจอดรถทั้งสองพยุงฉันเข้าบ้านฉันเหลือบไปเห็นรถจอดอยู่ที่โรงรถน่าจะเป็นของคนชื่อดิว รถรุ่นเดียวกับของพ่อพ่อบอกเลิกผลิตมาเป็น10ปีแล้วแต่ที่ จอดอยู่ป้ายแดงพึ่งออกใหม่"กูกลับก่อนนะ..ไปล่ะ""เฮ้ย..ทิ้งกูอยู่กับกูก่อนสิกูไม่เคยอยู่กับคนอื่นกูทำตัวไม่ถูก""เธออยู่ห้องนี้นะ...ห้องรับรองแขกชั้นล่างมีห้องน้ำอยู่ในห้องจะได้ สะดวกไม่มีใครอยู่ครอบครัวชั้นไปอยู่เมืองนอกกันหมดมีชั้นคนเดียว ไม่ ไปชั้นชอบที่นี่ชั้นให้แม่บ้านเตรียมชุดให้แล้วเป็นชุดของน้องสาวชั้นเอง...เธออยากได้อะไรบอกแม่บ้านได้เลยแม่บ้านจะอยู่แค่5โมงเย็นชั้นจะลงมาทำอาหารให้นะตอน5โมงเย็น""อ้าว..มีแม่บ้านทำไมไม่ให้เขาทำให้ล่ะ?""ไม่ชั้นชอบทำกินเอง...ชั้นชอบทำอาหาร"
เห็นเขาไม่ค่อยพูดแต่เวลาพูดดูเขาใจดีอยู่เหมือนกันฉันหลับไปนานเท่า ไรไม่รู้รู้ตัวอีกทีตอนได้กลิ่นอาหารฉันเดินออกไปเห็นเขากำลังทำอาหารอยู่พระเจ้าชีวิตในฝันชัดๆมีผู้หล่อๆมาทำอาหารให้กินฟินลืมบ้านฉันใช้ไม้เท้าพยุงสังขารออกมาตามกลิ่นอาหารหิวท้องจะขาด"หิวหรือยัง?" ฉันพยักหน้า"ปกติชั้นทำแค่กินคนเดียวแต่เธอมาอยู่ด้วยไม่รู้กินเยอะแค่ไหนเลยทำ เผื่อไว้เหลือไม่เป็นไรพรุ่งนี้แม่บ้านมาจะให้เขาอุ่นไว้ให้เธอ"   เขาดูอ่อนโยนดี แต่ไม่อยากจะบอกฉันตัวเขมือบต่อให้มีอีกชั้นก็กินหมด"ชั้นไม่ค่อยคุ้นกับการกินข้าวหลายคนมันดูแปลกๆ"น้ำตามันมาจากไหนไม่รู้ชั้นคิดถึงบ้าน...คิดถึงแม่ ฉันอยู่ไหนฉันก็ไม่รู้"ไม่อร่อยเหรอ..ร้องไห้ทำไม?"
"อร่อย..แต่คิดถึงแม่?"เอาเถอะ..ถ้าเธอจำทางกลับบ้านได้เดี๋ยวก็ได้กลับเองแหละ”กินข้าวเสร็จแล้วเขาไล่ให้ฉันไปอาบน้ำเตรียมตัวนอนในห้องมีทีวีอยู่แต่ รุ่นเก่ามากยังใช้กันอยู่อีกเหรอฉันทุลักทุเลกับการอาบน้ำมากถ้าจะซักแห้งก็กลัวคนรอบข้างจะเหม็นเอาขาพาดที่สูงไม่ให้โดนน้ำดีที่ยังมีอ่างอาบน้ำแต่จะลุกยังไงก่อนช่าง เถอะอาบเสร็จค่อยว่ากัน"พลั๊กกก...โครม...โอ๊ย..." 
นั่นไงนั่นไงว่าแล้วเชียวขณะที่ฉันตะเกียกตะกายลุกขึ้นนั้นเขาเอาผ้ามาคลุมตัวให้ฉันแล้วอุ้มขึ้นมา"กรี๊ดดดดด....เข้ามาทำไมเข้ามาได้ไงชั้นล็อกประตูนะ..ชั้นโป้นะ..เห็นหมดเลย""เธออยู่บ้านชั้น..ชั้นต้องดูแลเธอเป๋ข้างนึงอยากเป๋อีกข้างรึไง

ชั้นไม่มีอารมณ์กับคนพิการหรอก"ฉันอายจนไม่รู้จะเอาหน้าไปไว้ไหนเขาวางฉันบนเตียงอยากกลับบ้านซะ เดี๋ยวนี้เลยลองคิดสภาพดูสิคนหล่อมาเห็นเราในสภาพทุเรศโอย...พรุ่งนี้จะมองหน้าเขายังไง"ใส่เองได้นะ..รึจะให้ใส่ให้..ระวังด้วย”"ทำได้ออกไปเถอะ...ขอบคุณค่ะ""ทำไมรู้สึกร้อนวูบวาบหรือจะเป็นไข้หว่ษฉันตื่นมาได้ยินแม่บ้านทำงานบ้านฉันหิวเลยออกไปหาอะไรกินเขาไม่อยู่แล้ว...โล่งอกไปทีฉันกินข้าวเสร็จแล้วก็ไม่รู้จะทำอะไรเปิดทีวี
เก่าๆในห้องดูผู้ประกาศข่าวรายงานข่าวว่า
 
    

สารบัญ

CONTENT

นิยายแนะนำสำหรับคุณ

นิยายแนะนำสำหรับคุณ

ดูทั้งหมด

นิยายแนะนำสำหรับคุณ

นิยายแนะนำสำหรับคุณ

นิยายแนะนำ

นิยายแนะนำ

ดูทั้งหมด

นิยายแนะนำ

นิยายแนะนำ

หัตถ์พิสูจน์พลิกยุทธภพ ระบบล่าวิญญาณแค้น

หัตถ์พิสูจน์พลิกยุทธภพ ระบบล่าวิญญาณแค้น

นิยาย จีน,กำลังภายใน,เทพเซียน

58.32K
ระบบกุนซือมหายุค

ระบบกุนซือมหายุค

นิยาย จีน,กำลังภายใน,เทพเซียน

8.5K
ทะลุมิติมาเป็นอัจฉริยะหน้าตาย ดันโป๊ะแตกกระจายเพราะเสียงในหัว

ทะลุมิติมาเป็นอัจฉริยะหน้าตาย ดันโป๊ะแตกกระจายเพราะเสียงในหัว

นิยาย รัก

48.55K
[นิยายแปล] อภินิหาร หนึ่งราชันหมื่นอัตลักษณ์ Absolute Resonance

[นิยายแปล] อภินิหาร หนึ่งราชันหมื่นอัตลักษณ์ Absolute Resonance

นิยาย จีน,กำลังภายใน,เทพเซียน

3.02M
คัมภีร์จักรพรรดิพิชิตฟ้า 【จบแล้ว】

คัมภีร์จักรพรรดิพิชิตฟ้า 【จบแล้ว】

นิยาย จีน,กำลังภายใน,เทพเซียน

3.93M
ระบบกลืนกินระดับเทพ : เส้นทางวิวัฒนาการของตัวข้าผู้เป็นสัตว์อสูร (อ่อนแอ)

ระบบกลืนกินระดับเทพ : เส้นทางวิวัฒนาการของตัวข้าผู้เป็นสัตว์อสูร (อ่อนแอ)

นิยาย แฟนตาซี

149.89K
ปรมาจารย์เหล็กสังหาร

ปรมาจารย์เหล็กสังหาร

นิยาย จีน,กำลังภายใน,เทพเซียน

20.14K
ซ่อนรักบัณฑิตจำแลง:ใต้เท้า.. คืนนี้ท่านแพ้ข้าแล้ว

ซ่อนรักบัณฑิตจำแลง:ใต้เท้า.. คืนนี้ท่านแพ้ข้าแล้ว

นิยาย ย้อนยุค,อนาคต

3.51K
กำเนิดใหม่ : เทพยุทธ์จ้าวกระบี่ 【จบแล้ว】

กำเนิดใหม่ : เทพยุทธ์จ้าวกระบี่ 【จบแล้ว】

นิยาย จีน,กำลังภายใน,เทพเซียน

1.09M
[นิยายแปล] Logging 10000 Years into the Future - เทพไร้พ่าย ลุยเดี่ยวอนาคตหมื่นปี【จบ】

[นิยายแปล] Logging 10000 Years into the Future - เทพไร้พ่าย ลุยเดี่ยวอนาคตหมื่นปี【จบ】

นิยาย แฟนตาซี

784.86K
หมื่นอสูรก้มกราบ [แปลจบแล้ว]

หมื่นอสูรก้มกราบ [แปลจบแล้ว]

นิยาย จีน,กำลังภายใน,เทพเซียน

15.54M
สำนักเถื่อนเดือดปฐพี [แปลจบแล้ว]

สำนักเถื่อนเดือดปฐพี [แปลจบแล้ว]

นิยาย แฟนตาซี

808.01K
ก็แค่ตาลุงธรรมดาๆ คนหนึ่งที่บังเอิญได้รับพรจากพระเจ้าแล้วถูกส่งไปยังต่างโลก

ก็แค่ตาลุงธรรมดาๆ คนหนึ่งที่บังเอิญได้รับพรจากพระเจ้าแล้วถูกส่งไปยังต่างโลก

นิยาย แฟนตาซี

164.14K
บันทึกสงครามวอร์เทนเนีย (Wortenia Senki)

บันทึกสงครามวอร์เทนเนีย (Wortenia Senki)

นิยาย แฟนตาซี

66.68K

รายการรีวิว

REVIEW

เข้าสู่ระบบเพื่อรีวิว
ปักหมุด