เรื่อง ร่างสถิตราชันมังกร : God Spirit

ตอนนี้เป็๤๯า๮บรรยาย๪่า๤ปากของ

ซุนโหวหวัง

ยามบ่ายวันนี้ท้องฟ้าสุดทะมึน

แต่สนามประลองกลับคึกคักเป็นพิเศษ

เพราะวันนี้ในช่วงเช้าเป็๤๯า๮ประลองรอบคัดเลือกของรุ่น 'วิทยายุทธ์' รุ่นมัทธยุทธ์อย่างฉันจึงไม่มีอันใดทำในช่วงเช้าจึงออกมาเที่ยวเล่น

บรรยากาศในตลาดนั้นดูคึกคักเป็นพิเศษ ตลอดทางที่เดินก็เต็มไปด้วยผู้คนหลากหลาย

ราวกับไม่ได้สนใจการประลองช่วงเข้าเสียเท่าไหร่

คงกำลังรอชมการประลองในสายล่างของวันนี้

ถึงจะบอกว่าเป็นสายล่าง แลฟังแล้วอาจดูน่าเบื่อ

แต่เชื่อฉันเถิด..

รอบนี้มันไม่ใช่ของเหลือแน่นอน

เพราะคู่ประเดิมเปิดสนามก็คือฉัน.. ซุนโหวหวังที่จัดต้องพบกับพ่อหม่าชุนเฟิง

สองคนจากห้าตระกูลเสาหลักย่อมไม่จืดเช่นรอบก่อน ๆ

ไม่ต้องให้อ้ายเจี้ยนบอก.. ฉันก็ใช่ประมาท..

แม้นพ่อชุนเฟิงจักมิได้มีเด่นเท่าเทียบพ่อหม่าเฟย

แต่อย่างไรก็เป็นถึงบุตรชายของท่านเจ้าคุณหม่าเหวิน..

มิระวังมิได้ดอก..

เอ่ยถึงอ้ายเจี้ยน..

อ้ายเปรตนั่นตอนนี้ก็มัวแต่ซุกตัวอยู่ในห้อง

หลังจากมันเลือนระดับ๵๣ั๹เป็น 'สัมผัสสรรพวิถีขั้นกลาง' ได้เมื่อวาน

ฉันก็ไม่กล้าไปกวนมันอีกเลย มันต้องใช้สมาธิในการเรียนรู้๵๣ั๹ระดับใหม่

“นั่น ๆ นายน้อยซุน!! นายน้อยซุนโหวหวัง!!”

“ใช่ ๆ ว่าที่ผู้นำตระกูลซุนคนนั้น ใช่เลย!!”

“ได้ข่าวว่าเขาเคยซัดหอบุปผาล่มทั้งหอในคืนเดียว...”

“ชู่ว์!! เจ้าอยากตายหรืออย่างไร!!”

เสียงซุบซิบเหล่านั้น..

ฉันสดับได้ทุกถ้อยคำ..

หอบุปผาล่มอย่างนั้นฤๅ? หึ! ครึ่งคืนต่างหาก!

อ้ายพวกนั้นข่าวมั่วเสียจริง..

แล้วในตอนที่ฉันเลี้ยวเข้ากลับไปที่สนามประลอง..

ฉันก็เห็นเธอ..

อุสางิซากิ..

วันนี้ท่าทางเธอดูแปลกพิกล..

ยามปกติแม่ซากิจักเดินเชิดหน้าสูง สายตาเหลือบแลมองคนอื่นอยู่ต่ำกว่า

ทว่ายามนี้..

เธอกลับเดินก้มหน้า นัยน์ตาไร้แวว รัศมีความหยิ่งเย็นชากลับจืดหายคล้ายว่าเป็นคนละคน

สงสัยการพ่ายพ่อเสวี่ยซานจักทำให้เธอเสียความมั่นใจไป

ฉันหยุดยืนอยู่ประเดี๋ยวหนึ่ง..

มิใช่อยากจะตอกย้ำแม่ซากิดอกหนา..

เพียงแต่ฉันคิด..

หากเธอเจอหน้าฉันและด่าอาจทำให้เธอสบายใจขึ้น

แต่เหมือนแม่ซากิจะไม่เห็นฉัน เธอเพียงเดิน๪่า๤ไปอย่างไร้ชีวิตชีวา

ฉันจึงได้แค่ถอนใจพร้อมสั่นไหล่

ก่อนจักเดินตรงเข้าไปยังสนามประลอง เพราะนี้ก็จวนถึงเวลาแล้ว..

.

.

เสียงโห่ร้องอึงอลราวกับฟ้าถล่มแผ่นดินทลายจากหมู่มหาชนซึ่งแน่นขนัดบนอัฒจันทร์โดยรอบสนามประลอง

แทบทำให้ฉันรู้สึกหูอื้อเสียให้ได้

บรรยากาศโดยรอบแลดูตึงเครียดยิ่งนัก เต็มไปด้วยความคาดหวังจากผู้ชมเรือนพันหมื่นซึ่งจับจ้องมายังศูนย์กลางแห่งสมรภูมิ

ฉันย่างก้าวเข้าสู่สนามประลองอย่างมิได้เร่งรีบ ใบหน้าเปื้อนรอยยิ้มละมุนปนเจ้าเล่ห์อยู่จาง ๆ

เสียงโห่ร้องและเสียงกรีดร้องจากเหล่าผู้ชม โดยเฉพาะบรรดาสตรี ดังกระหึ่มยิ่งขึ้นกว่าคราใด

กระบองปราบมังกรที่ถูกย่อขนาดให้พอเหมาะกับการใช้งาน ถูกสะพายอยู่เบื้องหลังหูอย่างสบายอารมณ์

ฉันโบกมือทักทายผู้ชมโดยรอบอย่างเป็นกันเอง มิได้ถือยศศักดิ์ให้ห่างเหิน

เสียงกรีดร้องของเหล่าสตรีนั้น..

ชื่นใจดุจน้ำทิพย์หลั่งรินในยามอ่อนล้า

“การประลองสายล่างคำรบแรกคู่ต้น ซุนโหวหวังแห่งตระกูลพญาวานร! ปะทะ หม่าชุนเฟิงแห่งตระกูลพยศอาชา!”

เสียงประกาศของท่านผู้เฒ่าฮูจินดังก้องไปทั่ว..ทั่วสนามประลอง

ครั้นสิ้นเสียงสัญญาณ

พ่อหม่าชุนเฟิงก็ได้กระโจนลงมาจากอัฒจันทร์ฝั่งสกุลพยศอาชา

พ่อชุนเฟิงยังคงดำรงกิริยาอันสุภาพ..

เขาโน้มกายคำนับเล็กน้อย แล้วจึงเอื้อนเอ่ยวาจาอย่างนอบน้อมว่า

“เป็นเกียรติอย่างยิ่งที่ได้ร่วมประลองกับท่าน..

ท่านพี่ซุน”

น้ำเสียงของเขานั้นอ่อนโยนยิ่งนัก

หากแต่ภายใต้ถ้อยคำอันนุ่มนวลนั้น ฉันก็สัมผัสได้ถึงความแน่วแน่จริงจังซึ่งแฝงเร้นอยู่

“ไม่พบกันเสียนานพ่อชุนเฟิง..”

ฉันเบิกวาจาสุภาพตอบกลับไป

“ครั้งสุดท้ายน่าจักเมื่อหลายปีก่อน ที่งานเบิกเนตรของพ่อหม่าเฟย..

อย่างไรฉันก็ขอให้พ่อไว้ไมตรีบ้าง..

หากฉันชนะจักเลี้ยงหอบุปผาพ่อสักคืน”

“ท่านพี่ซุนหยอกข้าแล้ว..”

พ่อชุนเฟิงเอ่ยก่อนยื่นมือออกไปข้างลำตัว

ก่อนที่ในจังหวะต่อมา..

ทวนประจำตนของมันก็ปรากฏออกมา

“เรามาเริ่มกันเลยเถิด..”

ฉันผงกหัวเล็กน้อยก่อนจะหยิบกระบองคู่กายออกมาจากติ่งหูพร้อมตั้งท่าเตรียมปะทะ

“หากพวกเจ้าพร้อมแล้ว..

เริ่มการประลองได้!!”

สิ้นเสียงคำประกาศของท่านผู้เฒ่าฮู

พ่อชุนเฟิงก็ได้เปิดฉากพุ่งตรงมาหาฉัน

“คมทวนตระกูลหม่า ท่าที่ 1 ทวนล่องนภา”

พ่อชุนเฟิงเร่งเร้า๵๣ั๹ปราณแห่งธาตุลมเข้าสู่ปลายทวนด้วยความว่องไว

ก่อนจักเหวี่ยงทวนยาวออกไปประหนึ่งสายฟ้าทัณฑ์สวรรค์!!

ทวนพุ่งแหวกอากาศด้วยสุ้มเสียงหวีดหวิวอันบาดลึกถึงแก้วหู มุ่งหมายเข้าสู่ร่างของฉันด้วยความรวดเร็วและแม่นยำยิ่งนัก

แม้นจักเป็นเพียงการหยั่งเชิง แต่พลานุภาพที่แฝงเร้นภายในนั้นมากพอจักทะลวงเกราะเหล็กให้แหลกเป็นผุยผงได้โดยง่าย

ฉันยังคงแต่งแต้มรอยยิ้มกวนประสาทไว้บนใบหน้า หาได้เร่งร้อนตอบโต้แต่ประการใด

ปล่อยให้ทวนนั้นพุ่งเข้ามาใกล้จนเกือบสัมผัสผิวกาย แล้วจึงชักวาดกระบองฟาดใส่ในห้วงพริบตาเดียว

ฉันรับการโจมตีด้วยปลายกระบองอย่างนุ่มนวลแต่มั่นคง แรงปะทะถูกเบี่ยงเบนทิศทาง จนทวนเล่มนั้นเฉียด๪่า๤กายไปอย่างหวุดหวิด

“ไม้จิ้มฟันยักษ์ของพ่อช่างรุนแรงยิ่งนัก..”

ฉันเอื้อนเอ่ยถ้อยคำเย้าออกไปด้วยน้ำเสียงไม่ยี่หระแม้แต่น้อย

พ่อชุนเฟิงรีบเรียกทวนกลับมาด้วยความรวดเร็ว สีหน้าของเขาแปรเปลี่ยนเป็นเคร่งขรึมขึ้นเล็กน้อย

แสดงให้เห็นถึงความประหลาดใจที่ฉันสามารถรับมือการโจมตีของเขาได้โดยง่าย

หลังจากได้ทวนคืนมา..

พ่อหม่าก็กระทำการเคลื่อนไหวอีกรอบ

คราวนี้เขากลายเป็นเงาร่างอันเลือนราง พุ่งเข้าหาฉันด้วยความเร็วอันสูงล้ำ

ใช้ทวนในมือกวาดฟันเป็นวงกว้าง ท่วงท่าของเขานั้นลื่นไหลประหนึ่งสายน้ำยามฤดูฝน แต่แฝงไว้ด้วยความคมกล้าเสมอใบมีดอันลับอย่างดี

ฉันเองก็หาได้ยอมเป็นรองไม่..

แสดงให้เห็นถึงความคล่องแคล่วว่องไวเฉกเช่นวานรผู้๪่า๤ศึก หลบเลี่ยงคมทวนอันอันตรายอย่างชำนาญ

บางจังหวะก็ใช้กระบองปราบมังกรในมือปัดป้องการโจมตีด้วยความแม่นยำดุจดังอาวุธนั้นมีชีวิต แลรู้ใจฉันทุกก้าวเคลื่อนไหว

เขาผู้นั้นก็มิใช่คู่ต่อสู้ที่เลวร้ายเลยแม้แต่น้อย

ทว่าทวนของเขาพลิ้วไหวประหนึ่งสายลม ทั้งยังมิเพียงพอจักทำให้ฉันต้องลงแรงอย่างจริงจังนัก

นับเพียงเป็๤๯า๮ลองเชิงกันในเบื้องต้นเท่านั้น

“ฤทธิ์กระบองบ้านสกุลซุน กระบวนที่ 1 คลื่นอัดกระแทก”

ฉันร่ายวิชาขึ้นเป็นห้วง ๆ เพื่อปลดปล่อยคลื่น๵๣ั๹ปราณซัดกระแทกเข้าใส่พ่อหม่า

บีบบังคับให้เขาต้องเบี่ยงกายหรือใช้ทวนตั้งรับ ส่งผลให้ท่วงท่าที่เคยลื่นไหลของเขาชะงักลงบ้างเป็นครั้งคราว

เมื่อเห็นว่าการจู่โจมขั้นพื้นฐานหาได้ผลใด ๆ ไม่

พ่อชุนเฟิงก็เร่งเร้าจังหวะการรุกให้รุนแรงยิ่งขึ้น

“คมทวนตระกูลหม่า ท่าที่ 2 กีบก้องสะเทือนเงา”

เขาฟาดทวนลงพร้อมกับกระแทกฝ่าเท้าลงบนพื้นสนามอย่างแรง

เกิดเป็นคลื่นแรงอัดอากาศส่งให้แรงสั่นสะเทือนอันมองไม่เห็นแล่นพุ่งเข้าสู่ร่างของฉัน

แรงสั่นสะเทือนนั้นส่งผลให้ฉันรู้สึกโอนเอนเล็กน้อย การทรงกายเริ่มยากขึ้น และยังรู้สึกมึนงงอยู่ครู่หนึ่ง

แม้นฉันจะพยายามประคองสมดุลไว้สุดความสามารถก็ตาม

แต่ความรู้สึกคล้ายอยู่บนนาวาที่โครงเครงก็หาต่อการได้ง่าย

อีกพ่อชุนเฟิงหาได้หยุดยั้งการรุก..!

เขายังคงใช้กระบวนท่านี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า มุ่งหมายโจมตีตำแหน่งเดิมอย่างต่อเนื่อง เพื่อเร่งเร้าความมึนงงให้เพิ่มพูนยิ่งขึ้นในร่างของฉัน

อาการมึนงงนั้นเริ่มทำให้ฉันรู้สึกหงุดหงิด

ฉันเริ่มแปรเปลี่ยนสีหน้าให้แลดูจริงจังขึ้นเล็กน้อย

ตัดสินใจเปลี่ยนรูปแบบการต่อสู้โดยพลัน

กระบองปราบมังกรในมือหดสั้นลงอย่างรวดเร็วในชั่วพริบตา

ก่อนจักกลายเป็นขนาดเท่ากระบี่อยู่ในมือฉันแทน

เสียงฮือฮาจากผู้ชมบนอัฒจันทร์ดังกระหึ่มขึ้นมาในบัดดล เมื่อเห็นการเปลี่ยนมุมจับกระบองของฉัน

“วิชากระบี่โบยสวรรค์ ขั้นที่ 3 อสูรสูญ”

กระบองสั้นในมือของฉันถูกกระหน่ำแทงเข้าใส่พ่อชุนเฟิงอย่างรวดเร็ว

มุ่งเน้นโจมตีที่จุดอับสายตา บีบบังคับให้เขาจำต้องถอยร่นและตั้งรับอย่างสุดกำลัง กระทั่งไม่อาจใช้กระบวนท่า 'กีบก้องสะเทือนเงา' ได้อย่างเต็มศักยภาพอีกต่อไป

ฉันยังคงรุกไล่อย่างไม่หยุดยั้งด้วยร่างจำแลงกระบอกกระบี่ในมือ

“วิชากระบี่โบยสวรรค์ ขั้นที่ 4 กรีดผ่าเมฆา”

ฉันรวบรวม๵๣ั๹ปราณสะบัดกระบอกด้วยความเร็วสูงอันอัดแน่นไปด้วย๵๣ั๹ปราณอันเข้มข้น

เปลวนิพพานสีขาวบริสุทธิ์แผ่ซ่านออกจากปลายกระบอง ก่อให้เกิดคลื่น๵๣ั๹ในรูปจันทร์เสี้ยวสีขาวทะยานเข้าใส่พ่อชุนเฟิงอย่างรุนแรง

แม้นสิ่งที่ฉันปลดปล่อยออกไปจักงดงามดุจภาพวาด

ทว่าในความงามนั้นกลับแฝงไว้ด้วยพิษสง คลื่น๵๣ั๹ดังกล่าวตัด๪่า๤ชั้นอากาศราวกับมีชีวิต และฝากร่องรอยไหม้จาง ๆ ไว้บนพื้นสนาม

พ่อชุนเฟิงไร้ทางเลือก..

จำต้องใช้ทวนในมือปัดป้องคลื่น๵๣ั๹อย่างสุดกำลัง แต่ถึงกระนั้นก็ยังมิอาจต้านทานแรงสะท้อนอันมหาศาลได้ จนร่างของเขาถูกผลักถอยร่นไปหลายก้าว

ทวนในมือแลดูร้อนระอุเล็กน้อยจากอานุภาพแห่งเปลวนิพพานของฉัน

“เปลวนิพพานของท่านนี้สมคำร่ำลือเสียจริง..

ร้อนเสียยิ่งกว่าเฟิงไฟไหน ๆ ที่ข้าเคยพบ”

พ่อชุนเฟิงเปล่งวาจาด้วยสุ้มเสียงอ่อนโยน หากแต่แฝงไว้ด้วยความตื่นตัวอันแจ่มชัด

“มันร้อนแรงเพราะนี่คือเพลิงไฟแห่งรักอย่างไรเล่า..”

ฉันยิ้มเย้าหยอก พลางเอื้อนเอ่ยวาจาด้วยท่าทีเจ้าเล่ห์น้อย ๆ

แต่สิ่งที่ฉันพูดก็หาใช่ผิด

เปลวนิพพานนี้ฉันได้มาด้วยความรักจริง ๆ

พ่อชุนเฟิงตระหนักชัดถึงพลานุภาพแห่งเปลวนิพพานและวิชากระบี่ของฉัน

เขาจึงพยายามสร้างระยะห่างให้ตนเอง

“คมทวนตระกูลหม่า ท่าที่ 3 พยศร้อยสะบัด”

ฝ่ายนั้นฟาดทวนออกเป็นแนวกวาดด้วยแรงเหวี่ยงอันเต็มเปี่ยมอย่างต่อเนื่อง

เศษหิน ดิน และฝุ่นละอองในสนามถูกกวาดโหมกระหน่ำเข้าใส่ฉันราวกับพายุทรายโหมกระพือ

ความโกลาหลบังเกิดขึ้นฉับพลันทั่วทั้งสนาม

ฝุ่นควันหนาทึบบดบังทัศนวิสัย เศษหินขนาดเล็กพุ่งเข้าใส่ประหนึ่ง-่าฝนถาโถม กระทั่งพื้นผิวโดยรอบบังเกิดความเสียหาย

กระบวนท่านี้ยังสามารถผลักดันฉันให้จำต้องถอยร่นออกมาเล็กน้อย พร้อมทั้งเปิดโอกาสให้พ่อชุนเฟิงสามารถขยับขยายพลิกหมากในสนามได้ตามใจนึก

ฉันหาได้คิดจักถอยร่นแม้แต่น้อย!

ฉันรีบกระชากกระบองปราบมังกรในมือให้ยืดขยายกลับคืนสู่ขนาดปกติอย่างฉับไว

จากนั้นจึงใช้ออกด้วยกระบวนท่า

“ฤทธิ์กระบองบ้านสกุลซุน กระบวนที่ 5 แผดสะบัดเพลิง”

ฉันหมุนเหวี่ยงกระบองรอบกายด้วยความเร็วสูง จนก่อเกิดพายุเปลวเพลิงสีขาวนวลล้อมรอบตัวฉันไว้โดยสมบูรณ์

เปลวนิพพานอันร้อนแรงนี้สามารถปัดเป่าเศษหินและฝุ่นละอองออกไปจนหมดสิ้น อีกทั้งยังสร้างอาณาบริเวณอันตรายรอบตัวที่ผู้ใดก็มิอาจล่วงล้ำเข้าใกล้ได้

ฉันฉวยจังหวะที่พ่อชุนเฟิงกำลังร่นถอย..

สะบัดกายพุ่งทะลุพายุเพลิงเข้าไปอย่างฉับพลัน ใช้ออกด้วยอีกกระบวนท่า

“ฤทธิ์กระบองบ้านสกุลซุน กระบวนที่ 6 เงื้อมวานรเผยมรรคา”

กระบองในมือพุ่งเข้าประชิดโดยฉับไว และหักมุมในลักษณะผิดธรรมชาติ

ฉันหมายมั่นจะปลดอาวุธทวนของพ่อชุนเฟิงให้สิ้นฤทธิ์

ฝ่ายนั้นดูจะตกตะลึงอยู่เล็กน้อยกับการพุ่งเข้าใกล้อย่างฉับพลันของฉัน

เขารีบใช้ทวนในมือรับการโจมตีอย่างสุดกำลัง กระทั่งทวนเล่มนั้นถึงกับสั่นสะท้านอย่างรุนแรง และเกือบหลุดจากฝ่ามือเพราะแรงเหวี่ยงอันมหาศาลของกระบองปราบมังกร

ดูท่าว่าหม่าชุนเฟิงจะเริ่มเอาจริงแล้วกระมัง..

ดีนัก!

ฉันเองก็พึงใจในการประลองอันเข้มข้นเยี่ยงนี้

ทวนของเขานับว่าไม่เลวเลยทีเดียว หากแต่จักต้านทานกระบองปราบมังกรของฉันได้ฤๅไม่

นั่นยังต้องเฝ้าดูกันต่อไป

เราทั้งสองเข้าปะทะกันในระยะประชิดด้วยท่วงท่าที่ทั้งดุเดือดและรวดเร็ว

ฉันเน้นหนักไปที่๵๣ั๹และลูกไม้แพรวพราว ขณะที่พ่อชุนเฟิงอาศัยความแม่นยำและความลื่นไหลอันเป็นเอกลักษณ์

ท้ายที่สุด..

เขาถูกกดดันจนต้องเผย๵๣ั๹แ๡้๯๹ิ๫ออกมา

เขาถอยร่นเล็กน้อย พลางหอบหายใจเบา ๆ จากจังหวะการต่อสู้อันรุนแรงและต่อเนื่อง

“คมทวนตระกูลหม่า ท่าที่ 4 ทวนอาชาสะบั้นสวรรค์”

เขาพุ่งเข้าใส่ฉันด้วยความเร็วที่เหนือกว่าเดิมเป็นอันมาก จนเรือนร่างของเขากลายเป็นเพียงเงาร่างพร่ามัว ก่อนจักฟาดทวนเข้าใส่ด้วยพลานุภาพอันรุนแรงจนพื้นสนามประลองสะเทือนเลื่อนลั่น

เกิดรอยร้าวยาวเหยียดตามแนวเส้นทางการโจมตี

กระบวนท่านี้ทั้งเร็ว ทั้งแรง แลดูดุดันอย่างแ๡้๯๹ิ๫

ทั้งวิชาและท่าร่างของสกุลพยศอาชานี่สมคำเล่าลือเสียจริง

แม้นกระนั้นฉันหาได้หลบหลีกไม่

ยังยกกระบองปราบมังกรขึ้นตั้งรับการโจมตีโดยตรง

เสียงปะทะอันกึกก้องดังกระหึ่มสะท้านไปทั่วทั้งสนาม แรงอัดจาก๵๣ั๹นั้นรุนแรงยิ่งนัก จนก่อให้เกิดคลื่นลมมหาศาลพัดฟุ้งกระจายออกไปโดยรอบ

แม้นฉันจะตั้งรับไว้ได้อย่างมั่นคง หากแต่พลานุภาพของกระบวนท่าดังกล่าวยังคงรุนแรงจนทำให้ร่างของฉันต้องถอยร่นไปหลายวา อีกเท้ายังลากเป็นทางยาวบนพื้นดินอันแตกระแหง

ใบหน้าซึ่งโดยปกติแล้วเปี่ยมด้วยแววเย้าหยอกของฉัน

บัดนี้กลับปรากฏรอยยิ้มลุ่มลึกเจือแววแน่วแน่

นี่มิใช่เพราะบาดเจ็บ..

หากแต่เพราะกำลังรู้สึก 'สนุก' กับศึกอันดุเดือดที่กำลังดำเนินอยู่นี้ต่างหาก

เห็นฉันถอย.. พ่อชุนเฟิงหาได้รีรอไม่..

ภายหลังจากใช้ออกด้วยท่าทวนอาชาสะบั้นสวรรค์ เขาก็เริ่มเร่งเร้าการรวบรวม๵๣ั๹ปราณทั้งหมดที่มีอยู่

ณ ห้วงวินาทีสุดท้ายนี้จะจบลง

เขาจึงตัดสินใจใช้ออกด้วยกระบวนท่าป้องกันและเสริม๵๣ั๹กายของสายสกุล

“คมทวนตระกูลหม่า ท่าที่ 5 ปราการทวนไร้ขอบเขต”

พื้นสนามประลองสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ก่อนจะมีสุ้มเสียงดุจโลหะกระทบกระทั่งกันดังก้องขึ้น

ทวนขนาดใหญ่ยักษ์จำนวนห้าเล่มผุดขึ้นจากพื้นดินโดยรอบ

ราวกับผุดจากธรณี ล้อมรอบร่างของเขาไว้แน่นหนา กลายเป็นปราการทวนอันแข็งแกร่ง

อีกทั้งปราณแห่งทวนทั้งมวลยังถูกดูดซับเข้าสู่ร่างกายของพ่อชุนเฟิง ทำให้๵๣ั๹ของเขาเพิ่มพูนขึ้นอีกระดับหนึ่งอย่างน่าอัศจรรย์

ฉันจ้องมองปราการทวนนั้น พร้อมกับพิจารณา๵๣ั๹ที่แผ่ซ่านออกมาจากเรือนกายของหม่าชุนเฟิงอย่างถ้วนถี่

มือยกกระบองปราบมังกรขึ้นเล็กน้อย ปราณแห่งเปลวนิพพานสีขาวเริ่มลุกโชนอ่อน ๆ รอบกายฉัน

เป็นสัญญาณบ่งชัด!

ว่าฉันเองก็จักปลดปล่อย๵๣ั๹ที่แ๡้๯๹ิ๫ออกมาเ๰่๞๷ั๞