เรื่อง 8 ปี 24 คน
เราึ้จาก้ำทันที รีบไปเปิดฝััราดรดเราสองคน
า่าบอกว่า ไม่เอาอีกแล้วนะ เธอเจ็บปวดมาก
เชื่อ...เพราะใน้ำร้อนของเธอมันแน่นมากผิดปกติ
จูบปลอบใจา่า
ก่อนที่จะจับเธอยืนึ้และโก้งโค้งหันหลังมาทาง
ใส่-วยเข้าไป มันดีึ้กว่าในออนเซนมากครับ
้ำอุ่นจากฝััพุ่งลงมาบริเวณปะทะของเราสองคนพอดี
มันชะล้างคราบ้ำหล่อลื่นของา่าออกตลอดเวลา
ทำให้มันฝืดึ้มาอย่างแปลกประหลาด
า่าเงียบไปครับ ไม่รู้เป็นไง ไม่ส่งเสียงไม่แสดงอาการ
ยังคงทำต่อไป หีา่าเป็นสิ่งที่บอกว่าเธอกำลังจะถึงอีกแล้ว
เร่งึ้อีกครั้งจนา่ากระตุกเสียวจนลงไปนั่งกองกะพื้น
ตามลงไปพลิกตัวเธอนอนหงายแล้วใส่ลงไปในตัวเธอทันที
มันฟิตแน่นด้วยการที่เธอโดนกระตุ้นาะยะึ่แล้ว
า่าร้องกรี๊ดด้วยความเสียว
คิดว่าต้องจบเกมนี้เสียที เราถอดเสื้อผ้าใน้ำนานแล้ว
เร่งึ้า่าเกร็งตัว เธอมองหน้า
ก่อนจะหลับตาลงซึมซับความเสียวที่เกิดึ้
เกร็งตัวแน่นและขยับตัวบิดหนีลำ-วย
จนมันหลุดออกในจังหวะที่เธอถึงจุด และก็ถึงจุดเหมือนกัน
้ำ-วยพุ่งอย่างแรงไปที่หน้าา่าและแนวอกของเธอ
มันแรงและจำนวนมากมาย รูดจนมันออกหมด
แล้วก้มลงไปจูบปากา่าโดยไม่รังเกียจ้ำกามของตัวเอง
กลิ่นคาวมันคลุ้งเต็มห้องออนเซ็น
เราออกจากห้องออนเซน มันโล่งประหลาดมากครับ สบายตัวมากๆ
โล่งทั้งกายและทั้งกาม า่าเองรู้สึกแบบเดียวกัน เธอชอบมันมาก
แต่ก็ไม่อยากทำมันแบบนี้อีกแล้ว
า่าขอโทษที่ไม่ให้้ำแตกในตัวเธอ
เพราะเธอไม่ชัวร์ถึงระยะนั้น เธอบอกว่าจริงๆเราควรใส่ถุงยางกันนะ
เผื่อคราวแล้วยังไม่เกิดึ้ เราก็จะยังปลอดภัย
โอ้จริงด้วย...เธอรอบคอบ นี่เห็นแก่กามเสมอ คืนนั้น
หลังจากมือเย็นจบลง เราเริ่มกันอีกครั้ง
ตอนเช้าก่อนออกเดินทางเราก็ร่วมกันอีกที
ไม่เคยเบื่อา่าเลย สามวันสองคืนทำเธอไปถึง 6 ครั้ง
แม้ว่าจะไม่มากมาย
แต่มันพอที่จะทำให้า่าเริ่มเจ็บแสบจากการเสียดสีตลอดเวลา
วันสุดท้ายก่อนเดินทางกลับ เราจัดกันอีกรอบ
ก่อนแยกย้ายกันไปจัดกระเป๋าและสิ่งที่มันหล่นออกมาจากเป้
ของคือ "ยาวิเศษ" 1 เม็ด ดีใจมาก รีบเอาไปให้า่า
ไม่รู้เหมือนกันว่า...ทันหรือเปล่า...
เรากลับมาถึงบ้านา่าก็หกโมงกว่าแล้ว
เอมี่กะมิซ่ากำลังนั่งกินข้าว เมื่อได้ยินเสียงรถ
เธอทั้งสองก็ออกมารับ เราร่วมวงอาหารด้วยกัน
พรุ่งนี้กลับแล้วครับ.. เราตกลงใจกันว่า เราจะคุยกัน
เราไม่ได้คุยกันธรรมดาหรอกครับ เราคุย "เรื่องนั้น" กันสามคน
ไม่ใช่เรื่องใหม่ เคยรบกับเธอทั้งสามพร้อมกันมาแล้ว
ครั้งนี้แม้จะเป็นครั้งที่สองสำหรับสามสาวพร้อมกัน
สู้สุดใจขาดดิ้น
ต้องใส่ถุงยางเพราะทั้งสามคนน่าจะอยู่ในช่วงอันตราย
มันยิ่งทำให้ใช้เวลากะเธอได้นานมาก
ถุงยางสารพัดแบบได้เอาออกมาใช้เสร็จไปสาม้ำ
แต่สามคนนั้นไม่รู้เสร็จกันไปกี่ที มิซ่ากับเอมี่แทบจะคลานกลับห้อง
เธอทั้งสองคงไม่มีวันลืมคืนนี้
มันเป็นคืนสุดท้ายแล้วที่จะนอนกับา่า กอดเธอทั้งคืน
บอกา่าว่า อยากอยู่ในตัวของา่าทั้งคืน
เธอกอดจูบและเราเริ่มกันอีกครั้ง ครั้งนี้ของเราทั้งสอง ดูดดื่ม
ยาวนานเกือบชั่วโมง ไม่มี้ำจะออกแล้ว
แต่มันชุ่มชื้นหัวใจเหลือเกิน
ตอนเช้าคืนเงินให้า่าทั้งหมดที่รับมา
รวมทั้งเงินที่เธอให้ไว้ 1 แสน
บอกา่าว่าไม่ใช่ลูกจ้างของพวกเธอ ขอเธอเป็นแฟน
เธอพยักหน้า้ำตาไหลแล้วกอด
เอมี่และมิซ่าติดตามพี่สาวเธอมาส่งที่สนามบิน คราวนี้เป็นฝ่ายไป
เรากอดกันด้วยความรักทั้งสามคน
ไม่รู้เลยว่าอนาคตของพวกเราจะมีอะไรเกิดึ้บ้าง
า่าจะท้องกะมั๊ย เอมี่จะมีแฟนใหม่หรือเปล่า
มิซ่าจะเข้าเรียนแพทย์ได้สำเร็จมั๊ย
ตัวเองจะได้เจอกะพวกเธออีกมั๊ย การจากกันแต่ละครั้ง
มันทำให้และเธอทั้งสามคนต้องร้องไห้อย่างไม่อายใคร
จนถึงวินาทีสุดท้ายที่ต้องเข้าไป
เอมี่กะมิซ่าเดิน้ำตานองหน้าเข้ามาหา
กอดเอมี่ด้วยความรักน้องคนนี้
บอกเอมี่ว่าอย่าลืมที่บอกนะแล้วเราจะเจอกันอีก
เอมี่พยักหน้า มิซ่าเป็นคนต่อไป
บอกเธอว่าขอให้เธอโชคดีนะเข้าเรียนแพทย์ได้สำเร็จ
เราจะเจอกันอีก มิซ่าร้องไห้หนักมากกว่าทุกคน
เธออยากมีพี่ชายแบบมานานแล้ว สุดท้ายคือา่า ไม่พูดอะไร
เอาปากจูบเธออย่างดูดดื่มโดยไม่อายใคร กอดเธอแน่น
แค่นั้นเธอก็รู้แล้วครับว่ามันหมายถึงอะไร รักเธอมากเหลือเกิน........
แล้วเราคงจะได้เจอกันอีก.....
ภาค5
กลับจากญี่ปุ่นครั้งนั้นด้วยความอิ่มเอมใจและดีใจเป็นที่สุด
า่ารับเป็นแฟนแล้ว โดยเอมี่และมิซ่าไม่ได้เสียใจเลย
กลับเห็นด้วยกับการกระทำของเรา แต่เราอยู่ไกลกันเหลือเกิน
รอรับฟังข่าวจากา่าด้วยใจหวั่นวิตกว่าา่าจะท้องหรือเปล่า
และในที่สุดา่าก็บอกว่าเธอมีเมนส์เรียบร้อย
การพบกันของเราสองคนครั้งต่อไป คือช่วงปลายๆเดือนมีนา
ตั้งตารอวันนั้น...
ส่วนเรื่องของกับเจน แม้จะคิดถึงเจนตลอดเวลา
แต่เราห่างกันออกไปเรื่อยๆ เจอกันทักทายกัน
แต่เธอรักษาระยะจากมากพอควร
ไม่รู้ว่าเจนคิดอะไรอยู่ เจนยังคงโกรธจากวันนั้นหรือเปล่า
ไม่ยอมไปกินข้าวด้วย ไม่เดินคุยกันสองคน
ไม่โทร ไม่ไลน์ ไม่ไปมาหาสู่
ซึ่งเรื่องหลังคงยากมากเพราะเจนต้องเดินทางไปกลับสัตหีบทุกวัน
มันเลยทำให้ห่างเจนออกไปทุกที
ยิ่งพอา่ายอมรับเป็นแฟนแล้ว
เองก็ห่างเจนออกไปมากจนคิดว่ามันคงจบสิ้นกันแค่นี้
สำหรับเรื่องกามทั้งหลาย
เหลือเพียงเก๋และแบมซึ่งว่าพอแล้ว
และก็ไม่อยากสร้างเรื่อง ให้มันมากมายไปกว่านี้อีก
ทั้งสองคนเอาอกเอาใจใส่ไม่มีขาดตกบกพร่อง
และยังมีอยู่อีกคนที่ยังไม่เคยลืมและก็ยังไม่เคยลืม
"ก้องนะ.... พี่แก๋มเอง เสาร์นี้ไปไหนหรือเปล่า อยู่บ้านมั๊ย"
เสียงพี่แก๋มมาทางโทรศัพท์
"หวัดดีพี่...มีไรคับ ให้ไปช่วยย้ายเตียงอีกเหรอ...."
"ไอ้บ้า....ไม่ใช่เรื่องนั้น ไปกะพี่ กลับบ้านพี่ที่พิจิตรหน่อย"
"ห๊า...อะไรนะ ไปเจอพ่อพี่แก๋มน่ะเหรอ
น่ากลัวไปมั๊ยอ่ะพี่ มีเรื่องไรเหรอ"
"เมนส์พี่เดือนนี้ยังไม่มานะก้อง พี่คงจะท้อง..."
"เฮ้ยยยยยย.....พี่......พูดจิงดิ....กะเหรอ"
"เออดิ...จะใครหละ ตอนนี้พี่ไม่มีแฟนนะก้อง
หรือก้องจะเป็นเหมือนคนอื่นๆที่บอกว่าไม่ใช่ลูกเธออีก..."
ตกใจสุดขีดเมื่อรู้ว่าพ่อของลูกพี่แก๋มคือ
และจินตนาการว่าต้องนั่งอยู่หน้าพ่อพี่แก๋ม
เรื่องมันเป็นไปได้ด้วยสิเพราะ
พี่แก๋มมาหาหลังจากกลับจากญี่ปุ่น
และก็ระลึกถึงา่า
และน้องทั้งสองผ่านพี่แก๋มไปอย่างไม่ยั้ง
ชิบหายแล้วกู....ยุ่งมากแน่นอนคราวนี้
ทำไมชอบอยู่บนความเสี่ยงนักวะ ตอนทำ...ก็คิดว่าให้พี่แก๋มกินยา
แล้วพี่แก๋มได้กินหรือเปล่าก็ไม่รู้ ตอนนี้จะจัดการไงเนี่ย
า่าจะว่าไง...ถ้าทำพี่แก๋มท้อง
"โอเค..พี่ ไปคุยกะพ่อพี่เอง พี่เอาลูกเราไว้นะ
อย่าทำไรลูกเรา ดูแลพี่เอง"
"อืมม์...ไปวันศุกร์เลยนะ เลิกเรียนแล้วไปเลย..."
"พี่... เสาร์เช้าก็ได้นะ"
"ไม่อ่ะ พี่อยากรีบๆบอกพ่อให้ชัดเจน จะได้เลิกกลัวเลิกกังวล"
ประสาทแดกไปอีกสามวัน จนถึงวันศุกร์
พี่แก๋มก็ขับรถมารับที่คอนโด พี่แก๋มให้เตรียมชุดไปค้าง 2 คืนด้วย
"พี่....ขับเอง พี่ไปนั่งข้างๆ"
"เรียนมาเหนื่อยหรือเปล่า พี่ขับได้...พิจิตรแป๊บเดียวเอง"
"ไม่ได้พี่ กระเทือนลูกเราหรือเปล่า ไปนั่งข้างๆเร็วพี่"
จูงมือพี่แก๋มมานั่งข้างซ้ายก่อนจะประจำที่นั่งคนขับ
รถคันนี้คุ้นเคย บีเอ็มซีรีส์ 3 รุ่นเดียวกะที่ขับให้า่า
ดังนั้นออกรถด้วยความชำนาญ
และมุ่งหน้าฝ่ารถติดวันศุกร์ของกรุงเทพไปึ้ทางด่วน
ซึ่งทางด่วนก็ไม่ได้ดีไปกว่าทางปกติเท่าไหร่
กว่าเราจะฝ่าการจราจรจนพ้นอิมแพคก็ห้าโมงกว่าแล้ว
พอรถโล่งก็เหยียบเลย
"เฮ้ย...ไม่ต้องรีบ ขับไปเรื่อยๆ นี่เท่าไหร่แล้ว
เฮ้ย...ไอ้ก้อง นี่มัน 140 แล้ว พอๆๆๆ เดี๋ยวโดนใบสั่ง"
"พี่ เราจะไปถึงบ้านพี่กี่โมง เดี๋ยวโดนพ่อพี่ด่าแหลก"
"ไม่หรอก พี่ขับบ่อยๆ ก็ราวๆ สี่ห้าทุ่มก็ถึง ถ้าแวะกินข้าวก็เที่ยงคืน"
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
0.00
0.00









userA???
???? ??? ? ???? ?? ??