เรื่อง ระบบภารกิจขยี้สวาท

126 | ปิดฉากแค้นพ่อกับความจริงของแม่

ในคืนนั้นพ่อได้ดูหนังสดระหว่างผมกับสี่สาวไปหลายยกอย่างจุใจ ด้วยสภาพที่อึดอัดท่อน-วยของตัวเองจนแทบบ้า เพราะตัวเขาที่ถูกพันธนาการทั้งแขนทั้งขาไว้กับเก้าอี้นั้นไม่อาจที่จะทำอะไรเพื่อบรรเทาความคันคะเยอของท่อน-วยตัวเองได้ เช่นเดียวกับที่ตัวเขาไม่อาจทำอะไรเพื่อให้ตัวเองหลุดออกไปจากสถานการณ์นี้ได้เหมือนกัน รวมไปถึงไม่อาจทำอะไรเพื่อแย่งพวกเธอให้กลับไปเป็นของตัวเองได้อีกแล้ว แม้ว่าอยากที่จะทำอย่างนั้นมากมายขนาดไหนก็ตาม

"เป็นยังไงครับพ่อ ชอบไหมที่ได้ดูหนังสดแนวครอบครัวของผมทั้งคืนจนเช้า" ตอนนี้เป็นเวลาเจ็ดโมงเช้าของวันรุ่งขึ้น ที่ทั้งสี่สาวผู้อ่อนเพลียยังไม่มีใครตื่นขึ้นมาเลย เพราะเมื่อคืนนี้ผมจัดหนักจัดเต็มให้พวกเธอทั้งสี่คนไปอย่างหนักหน่วงเป็นอย่างมาก ชนิดที่แม้แต่ในตอนนี้ทั้งรูหีและรูตูดของพวกเธอทั้งสี่คนก็ยังคงอัดแน่นไปด้วยน้ำเชื้อข้นๆ ของผมกันอยู่

พลั่บ พลั่บ พลั่บ ส่วนตัวของพ่อนั้น เขาก็อยู่ในสภาพที่ท่อน-วยช้ำความคันคะเยอจนแทบบ้า ที่แม้ว่ามันจะหายแข็งตัวไปแล้ว แต่มันที่ยังคันคะเยออย่างไม่หายนั้น ยังคงเยิ้มชุ่มไปด้วยน้ำกามสีใสที่ส่วนปลายหัวจนชุ่มฉ่ำ และกระตุกตัวไปมาเพราะความคันเหล่านั้นที่กัดกินท่อน-วยอย่างไม่คลาย

"มึงมันไอ้ลูกเหี้ย" เป็นเพราะผมได้เอาท่อน-วยปลอมที่อุดปากเขามาตลอดทั้งคืนออกไปแล้ว เขาเลยกลับมาเปล่งเสียงตอบโต้กับผมได้อีกครั้ง

"อิจฉาผมเหรอครับ ที่ได้ทำในสิ่งที่ตัวเองไม่มีวันทำได้"

"กูไม่ได้เหี้ยเหมือนมึง ที่สมสู่กับครอบครัวตัวเอง"

"จริงเหรอครับ ถ้าจำไม่ผิดดูเหมือนว่าพ่ออยากจะให้ทั้งน้องกลอยอม-วยให้ แล้วก็อยากที่จะเลียหีของพี่แก้วจนใจจะขาดเลยไม่ใช่เหรอครับ แถมยังนั่งดูผม๜๱ี้รูหีของพวกเธอทั้งสี่คนทั้งคืน...."

"ไอ้ไนท์!!!!" ดูเหมือนว่าผมจะจี้ใจดำเขามากเกินไปหน่อย เขาถึงได้แผดเสียงออกมาอย่างหัวเสียแบบนี้

และพอได้เห็นเขาในสภาพนี้ มันก็ทำให้มีชุดความคิดหนึ่งปรากฏขึ้นมาในหัวผม ว่าตัวผมในอดีตหวาดกลัวคนไร้ค่าอย่างเขาไปได้อย่างไง ที่เมื่อมองดูแล้วเขามันขี้แพ้ยิ่งกว่าตัวผมในอดีตเสียอีก ขนาดผู้หญิงของตัวเองถูกจับ๜๱ี้รูต่อหน้าต่อตายังไม่พยายามที่จะขัดขืนเพื่อช่วยเหลือพวกเธอ หนำซ้ำยังหลงไปกับคำพูดของผม จนยอมแค่เพียงขอให้ได้ดูดดื่มเศษเสี้ยวน้ำหวาน อย่างเช่นที่ผมหลอกว่าจะให้เขาได้ดูดหีของพี่แก้ว ทั้งที่ความจริงเขาทำได้เพียงแค่กลืนน้ำหีของเธอที่หยดใส่ปากก็ตาม

"มึงมันก็แค่ไอ้ลูกไร้ค่า คนอย่างมึงที่ไม่มีพลังอะไรเลยก็ไม่ต่างจากขยะ แค่กูเลี้ยงมึงจนโตมาขนาดนี้ก็นับว่าเป็นบุญหัวแค่ไหนแล้ว แต่ขยะอย่างมึงมันไม่เคยสำนึกบุญคุณ แถมยังมาทำเรื่องเหี้ยๆ แบบนี้กับครอบครัวตัวเองอีก มึงตอบกูมาเลยนะว่ามึงทำอะไรกับเมียกู....มึงทำเหี้ยอะไรลงไปกับเมียกับลูกสาวกูกันแน่ ถึงเป็นแบบนี้ไอ้ไนท์!!"

"นั่นสินะ ผมลืมไปเลยว่าคนอย่างคุณที่สนใจแต่คนที่ประโยชน์กับตัวเองไม่เคยมองเห็นผมเป็นลูกอยู่แล้ว งั้นเห็นแก่ที่คุณเลี้ยงผมมาผมจะบอกให้เอาบุญแล้วกันนั้น ว่าผมทำยังไง...." ถ้าเขานับว่าการเลี้ยงดูด้วยวิธีการที่ทำกับผมราวกับเป็นขยะนั่นเป็นบุญคุณ ผมก็จะตอบแทนบุญคุณให้เขาอย่างสมน้ำสมเนื้อ

[มอบภารกิจสำเร็จ > นนท์]

[มอบภารกิจสำเร็จ > นนท์]

[มอบภารกิจสำเร็จ > นนท์]

"นะ...นี่มัน...อะไรกัน" ที่การตอบแทนบุญคุณของผมมันทำเอาเขาถึงหน้าเหวอไปในทันที เมื่อได้เห็นสิ่งที่๹ะ๢๢กำลังแสดงอยู่ตรงหน้าของตัวเองในตอนนี้

"ใช้ปากทำความสะอาดน้ำว่าวของลูกชายที่เลอะผ้าปูเตียง เอา-วยปลอมกระแทกรูตูดพร้อมกับชักว่าวไปด้วยจนกว่าน้ำจะแตก แล้วก็อย่างสุดท้ายกินน้ำเงี่ยนที่ตัวเองแตกออกมาทั้งหมด"

"!!!" และเมื่อได้ฟังผมพูดอย่างนั้น เขาก็เงยหน้าขึ้นมาสบตาผมอย่างตื่นตกใจในทันที "นะ...นี่มึงรู้ได้ยังไงว่ากูได้ภารกิจอะไรบ้าง"

"ก็จะไม่รู้ได้ยังไง ในเมื่อผมเป็นคนให้ภารกิจพวกนั้นกับพ่อเอง"

"ได้ยังไง มึงทำได้ยังไง มึงทำแบบนี้ได้ยังไง ไอ้ขยะอย่างมึงทำแบบนี้ได้ยังไง!!!" เขาที่ได้ฟังอย่างนั้นเลยยิ่งคลั่งขึ้นไปกันใหญ่

"เพราะอย่างงั้นพ่อก็เปลี่ยนความคิดของตัวเองใหม่ได้แล้วนะครับ คนที่เป็นขยะในบ้านหลังนี้ไม่ใช่ผม.....แต่เป็นพ่อต่างหาก" ผมเน้นประโยคสุดท้ายที่น้ำเสียงที่ยียวนเล็กน้อย

"ไอ้ไนท์!!!!" ทำเอาที่ได้ฟังอย่างนั้นแทบจะนั่งไม่ติดเก้าอี้ เพราะอยากที่จะลุกขึ้นมาตะบันหน้าผมเต็มทน

"แล้วผมก็จะบอกอะไรให้นะ ผมกับแม่เกดเราเป็นผัวเมียกันมาตั้งนานแล้ว พ่อคงไม่รู้เลยสินะครับ ว่าตอนที่ผมยังอยู่บ้านหลังนี้เธอแอบย่องขึ้นไปถ่างหีให้ผมกระแทกตอนกลางดึกบ่อยขนาดไหน แล้วเธอก็บอกแทบทุกครั้งเลยนะครับ ว่าเบื่อ-วยเล็กๆ เหี่ยวๆ ของพ่อมากๆ"

"กูจะฆ่ามึง ไอ้ไนท์!!!"

"แน่ใจเหรอครับว่าพ่อทำอย่างนั้นได้ เพราะว่าตัวเลขค่าพลังของพ่อมันกากสุดๆ ขนาดตัวผมในตอนที่พลังพึ่งตื่นยังค่าพลังไม่กากเท่าพ่อเลย อ่อแล้วก็อย่าลืมทำตามภารกิจที่ผมมอบให้นะครับ เพราะถ้าพ่อทำมันไม่สำเร็จพ่อจะยิ่งเป็นไอ้ขยะที่ไร้ค่ายิ่งกว่าผมเมื่อก่อนอีก" นั่นก็เพราะว่าภารกิจต่างๆ ที่ผมมอบให้เขานั้นมันมีบทลงโทษที่ว่าถ้าทำไม่สำเร็จครบทั้งสามภารกิจ ค่าสถานะของเขาทุกอย่างจะลดลงจนเหลือแค่ 5 หน่วยเท่านั้น

"มึงมันไอ้ลูกเหี้ย เหี้ยเหมือนแม่กะหรี่ของมึงไม่มีผิด!!" และในตอนที่ผมจะเดินไปปลุกสี่สาวที่ยังคงนอนหลับใหลอยู่ ตัวผมก็ต้องหยุดฝีเท้าลง เพราะประโยคเมื่อครู่ที่เขาพึ่งพูดออกมา

"มึงว่ายังไงนะ มึงพูดว่าแม่กูเป็นอะไรนะ" ตัวผมถึงได้หันกลับไปประจันหน้ากับเขาอีกครั้ง พร้อมกับขยับมือไปกระชากคอเสื้อของเขาขึ้นมา

"อ่อ กูลืมไปว่ากูไม่เคยบอกมึงมาก่อนว่ามึงมันเป็นอีกะหรี่ที่หนีตามผู้ชายแล้วทิ้งขยะอย่างมึงไว้กับกู"

"ไหนมึงบอกว่าแม่กูตายไปแล้วไง" ที่ผมก็ไม่เคยรู้เรื่องนั้นมาก่อน เพราะตั้งแต่จำความได้ผมก็มีแม่เกดเป็นแม่เลี้ยง และรับรู้จากคำบอกเล่าของเขา ว่าแม่ของผมนั้นเสียไปตั้งแต่ตอนที่ผมยังจำความไม่ได้

"ก็เพราะมันร่านไง กูเลยคิดว่าคนอย่างมันตายๆ ไปได้ซะน่าจะดี แต่ก็ไม่คิดเลยว่าขยะที่มันทิ้งไว้ให้แก่เหี้ยไม่ต่างกัน"

"อั่ก!!!!"

ตับ!!! ในตอนที่เขาพูดจบผมก็ได้ตะบันหน้าเขาไปอย่างเต็มแรง เพราะทนไม่ไหวที่จะต้องฟังเขาด่าแม่ตัวเอง แม้ว่าผมจะไม่เคยได้เห็นหน้าเธอคนนั้นมาก่อนก็ตาม

"เลิกด่าแม่กู แล้วพูดมาให้จบว่าแม่กูเป็นใคร แล้วตอนนี้เธออยู่ที่ไหน" และถ้าถามว่าผมเชื่อที่เขาพูดไหม ผมก็พูดได้ไม่เต็มปากว่าไม่เชื่อ แต่ไม่ว่ายังไงเธอก็คือแม่ของผม และเธอก็เป็นแสงสว่างเพียงหนึ่งเดียวของผมในตอนก่อนหน้านี้ เป็นสิ่งยึดเหนี่ยวจิตใจในโลกอันมืดมิดเพียงสิ่งเดียว ที่ทำให้ผมกัดฟันสู้ต่อไปในโลกที่ไม่เคยมีใครยื่นมือเขามาช่วย เพราะผมไม่อยากยอมแพ้ต่อชีวิตแล้วไปเจอเธอในฐานะไอ้ขี้แพ้ที่ยอมทิ้งชีวิตตัวเอง

"มึงจะอยากรู้ไปทำไม หรืออยากไปเอาอีนั่นอย่างที่มึงเอาแม่เลี้ยงของมึ...ง"

สวบ!!!! ยังไม่ทันที่เขาจะพูดจบผมก็ซัดหน้าเขาไปอีกหนึ่งหมัด

"อั่ก!!!" ทำเอาหน้าเขาโยกไปตามแรงต่อยนั้นในทันที

"บอกกูมา!!! ก่อนที่กูจะทนฟังไม่ไหวแล้วฆ่ามึง" ที่ผมก็พูดอย่างตามจริง เพราะตัวผมในตอนนี้นั้นเลือดขึ้นหน้าเป็นอย่างมาก

"ก็ได้ กูจะบอกมึง จะบอกมึงทุกอย่างเลยว่าแม่ของมึงมันกะหรี่ขนาดไหน" จากนั้นเขาก็เริ่มเล่าเรื่องราวของแม่ให้ผมฟัง ที่ผมก็ต้องพยายามสะกดอารมณ์ในทุกคำที่เขาพูดออกมา เพราะมันไม่มีประโยคไหนเลยที่เขาพูดถึงแม่ผมดีๆ

'นานะ' คือชื่อของเธอหญิงสาวผู้เป็นแม่ของผม และก็ตามชื่อของเธอที่เธอนั้นเป็นคนญี่ปุ่นโดยกำเนิด พ่อรู้จักกับเธอได้เพราะว่าเธอเป็นนักเรียนแลกเปลี่ยนมาเรียนมหาวิทยาลัยที่ไทยในคณะเดียวกันกับพ่อ ที่นอกจากเธอจะเป็นรักแรกของเขาแล้วเธอก็ยังเป็นผู้หญิงคนแรกของเขาด้วย เขาใช้เวลาตามจีบเธอเป็นเวลากว่าสามปีเศษ และแต่งงานกับเธอในตอนที่เรียนจบในทันที ที่นั่นก็เป็นการแต่งงานโดยที่เธอตั้งท้องอยู่อีกด้วย

เขาบอกว่าแม่ของผมเป็นผู้หญิงที่สวยเป็นอย่างมาก แถวผิวกายของเธอยังขาวกับราวหิมะอีกด้วย ด้วยความสวยนั้นมันก็เลยทำให้เธอเป็นที่หมายปองของผู้ชายแทบจะทุกคนในมหาวิทยาลัย ที่เขาก็ไม่คิดเหมือนกันว่าตัวเองจะจีบเธอติดจนถึงขั้นได้เข้างานวิวาห์กับเธอ ตอนนั้นเขาคิดว่าตัวเองคือผู้ชายที่โชคดีที่สุดในโลกที่ได้ครอบครองเธอ ก่อนที่โลกทั้งใบของเขามันจะพังทลายลง เมื่อเธอได้ทิ้งทั้งเขาและผมไปในทันทีที่ผมได้ลืมตาดูโลก

ซึ่งตัวเขาในตอนนั้นก็พยายามตามหาเธอจนแทบจะพลิกแผ่นดิน เขาไปตามหาเธอในทุกที่ที่คิดว่าเธอจะไป จนในประเทศนี้ไม่มีที่ไหนอีกแล้วที่เขาคิดว่าเธอจะไปได้ มันก็เลยเหลือเพียงแค่ที่เดียวนั่นก็คือประเทศบ้านเกิดของเธออย่างประเทศญี่ปุ่น ที่เขาก็บินไปใช้ชีวิตอยู่ที่นั่นหลายเดือน แต่ด้วยความที่เธอไม่เคยพาเขาไปหาครอบครัวของเธอเลยสักครั้ง เขาก็เลยจนปัญญาเพราะไม่รู้ว่าจะไปตามหาเธอที่ไหน ก่อนที่จะได้รู้เหตุผลที่เธอหายตัวไปหลังจากกลับประเทศมาแล้วได้เห็นจดหมายของเธอที่เขียนทิ้งไว้ ที่เขาเคยมองข้ามมันไปในก่อนหน้านี้

'ฉันขอโทษ ฉันมีผู้ชายที่ฉันรักอยู่แล้ว ฉันคงจะอยู่กับคุณต่อไปไม่ได้ ฝากดูแลลูกของเราแทนในส่วนของฉันด้วยนะ'

และด้วยข้อความนั้นมันก็ทำให้เขาตีตราให้เธอเป็นกะห-ี่ในทันที ก่อนที่จะทำเหมือนกับว่าเธอตายไปจากโลกนี้แล้ว เพราะไม่อยากนึกถึงเธออีก และก็เป็นเพราะเหตุนั้นด้วยที่มันทำให้เขามองผมเป็นขยะไร้ค่า เพราะนอกจากผมจะเป็นลูกชายที่ไม่มีพลังอะไรแล้ว ผมยังเป็นลูกชายของผู้หญิงที่เขาแค้นเคืองที่สุดในโลกอีกด้วย

"ทีนี้ก็รู้แล้วใช่ไหมว่าแม่ของมึงมันกะห-ี่ขนาดไหน ขนาดมีลูกอยู่แล้วมันยังทิ้งทั้งกูทั้งมึงไปหาผู้ชายคนอื่นเลย พอได้ฟังอย่างนี้แล้วมึงยังอยากเจอมันอยู่ไหม.....แม่กะหรี่ของมึง"

"....." และเพราะเรื่องที่เขาเล่ามันก็ทำเอาผมเถียงอะไรเขาไม่ออก

"แต่กูว่ามึงลองไปตามหามันดูก็ได้นะ เผื่อมึงจะได้แม่กะห-ี่ของตัวเองเป็นเมียเพิ่มอีกคน เพราะกะห-ี่อย่างมันน่าจะยอมถ่างหีให้ผู้ชายทุกคนเข้าไปง่ายๆ อยู่แล้ว"

ตับ!!!! แต่อย่างนั้นก็ไม่ได้หมายความว่าผมจะทนฟังทุกคำที่เขาพูดออกมาได้

"อั่ก!!!" ที่ครั้งนี้ผมตะบันใส่เต็มแรงจนปากเขาแตกคาหมัด

"ไหนๆ มึงพูดเรื่องนี้ขึ้นมาแล้ว กูก็อยากรู้เหมือนกันว่าคนอย่างมึงจะเลือกทางไหน"

และด้วยความไม่สบอารมณ์นั้นทั้งจากเรื่องราวของแม่ที่ได้ฟังจากปากเขาเป็น ทั้งในความผิดหวังจากแสงสว่างที่เคยเป็นแรงใจเพียงหนึ่งเดียว ไปจนถึงความแค้นในทุกคำด่าที่เขาพ่นออกมา มันเลยทำให้ผมปาอีกหนึ่งภารกิจให้กับเขา อันเป็นภารกิจตามประโยคที่ผมพูดออกไป ว่าผมก็อยากที่จะรู้เหมือนกันว่าเขาจะเลือกทางไหน แถมมันยังเป็นภารกิจที่ถูกสร้างโดยบัตรภารกิจระดับ A เพียงใบเดียวที่ผมมีอยู่อีกด้วย

[ภารกิจระดับ A : สมสู่กับพี่สาวของตัวเองจนแตกคารูทั้งหีทั้งตูดภายในระยะเวลา 3 วัน (รางวัล : ไม่มี บทลงโทษ : สูญเสีย๹ะ๢๢MIS) ] มอบภารกิจสำเร็จ>นนท์

"ไอ้ไนท์ ไม่ได้นะ มึงจะทำอย่างนี้กับกูไม่ได้นะ!!!"

"ทำไมกูจะทำไม่ได้!!" ผมตะคอกเขากลับไปด้วยน้ำเสียงแบบเดียวกันอย่างดังลั่นห้อง "แล้วถ้ามึงยังไม่หุบปากเน่าๆ ของมึง กูจะเล่นมึงให้หนักยิ่งกว่านี้อีก" เพราะสำหรับผมแล้วแม้ว่าเธอจะทำตัวเป็นกะห-ี่ขนาดไหนเธอก็ยังคงเป็นแสงสว่างของผมอยู่ และมีเพียงแค่ผมคนเดียวเท่านั้นที่จะก่นด่าเธอได้ ถ้าหากว่าเธอเป็นอีนังร่านจริงๆ อย่างที่เขาพูด

และถ้าหากว่าเธอเป็นอย่างที่เขาพูดจริงๆ ผมคนนี้จะเป็นคนลงโทษเธอเอง

#๹ะ๢๢ภารกิจ๜๱ี้สวาท