เรื่อง จอมอาคมกู้บัลลังก์
เสี้ยวิาีแห่งาเป็นาา...
าาพม่าสามเล่มเงื้อขึ้นสูง...พร้อมที่ะสับ่าเจ้าพระยาเพชรพิไชยให้กลายเป็นชิ้นๆ
ใขณะที่ท่านเจ้าเมืองเองก็กำลังะหมดแรงต้านทานขวานรบอันหนักอึ้งแม่ทัพ่ายักษ์ีู่่เบื้องหน้า
าพ่ายแพ้และาาู่ห่างออกไปเพียงชั่วลมหายใจ...
แต่ใชั่วลมหายใจนั้นเอง...มัจจุราชที่แท้จริงก็ได้มาถึง!
ำิ์ซึ่งู่ัาอาคารใกล้เคียง...ตัดสินใจแล้ว!
เาไม่ได้ิ่ไปตามำแ...นั่นัช้าเกินไป! เากลับิ่ทะยานไปตามแสันัาอาคารบ้านเรือนีู่่ด้านใำแ!
"ย่างสามขุม!"
่าเาเบาหวิวราวกับปุยนุ่น...แต่กลับรวดเร็วดุจพายุ! เาะโจากัาหลังึ่ไปยังีหลังึ่...ข้ามผ่านาโกลาหลและเสียงกรีดร้องเบื้องล่างไปราวกับเป็นเพียงภาพเงา...ผู้คนและาีู่่พื้นดินไม่มีใครสังเกตเห็นเงาดำที่กำลังเคลื่อนีู่่เหนือศีรษะพวกเาเลยแม้แต่น้อย!
ระยะทางที่คนปกติะต้องใช้เวลาิ่หลายนาที...เาใช้เวลาเพียงไม่กี่ึใก็มาถึงอาคารหลังสุดท้ายีู่่ติดกับแำแ...ตรงตำแหน่งที่เจ้าเมืองกำลังะเสียท่าพอดี!
เาคำนวณระยะทางและจังหวะใเสี้ยวิาี...แล้วทะยาน่าออกจากสันัา...ลอยข้ามาว่างเปล่าีู่่ระหว่างตัวอาคารและำแเมือง!
ฟุ่บ!
่าำิ์ร่อนลงยอดำแ...ด้านหลังาพม่าทั้งสามาที่กำลังะลงมือสังหารเจ้าเมือง...อย่างเงียบกริบ!
าเงียบ...ที่น่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าเสียงฟ้าร้อง
าพม่าทั้งสามยังไม่รู้ตัว...พวกััมุ่งสมาธิทั้งหมดไปที่การสังหารเจ้าเมืองผู้เป็นเป้าหมายหลัก...
และนั่นคือาผิดพลาดสุดท้ายใชีวิตพวกั
ำิ์ไม่เปล่งเสียง...ไม่แสดงตัว...เาลงมือทันที!
าใมือเากลายเป็นเพียงเส้นแสงสีเงินที่พุ่งวาบออกไปใามืด...
ฉึก!
ปลายาอันแหลมคมแทงทะลุจากแผ่นหลัง...ทะลวงเกราะหนัง...และเสียบทะลุัใจาพม่าีู่่ใกล้ที่สุด! ัเบิกตา้าด้วยาะึ...แล้วล้มฟุบลงไปกองกับพื้นโดยไม่มีโอกาสได้ส่งเสียงร้องด้วยซ้ำ!
าีสองาที่เหลือหันขวับมาทันทีเมื่อเห็นสหายตนล้มลง...แต่ภาพที่พวกัเห็น...คือคมาที่กำลังตวัดเข้ามาหาลำคอพวกั!
ัวะ! ัวะ!
โิสาดกระเซ็นเป็นสาย! ศีรษะาทั้งสองาหลุดะเ็ออกจาก่าแทบะ้ั! ่าไร้ัพวกััยืนู่ชั่วึใ...ก่อนะล้มลงไปกองทับกัน...
ทั้งหมดเกิดขึ้นใเวลาเพียงแค่สามลมหายใจ...
เจ้าพระยาเพชรพิไชยซึ่งเตรียมใจะรับาาแล้ว...กลับต้องะึกับเหตุการณ์เบื้องหลัง! เาแรงเฮือกสุดท้าย...ใช้ายันคมขวานแม่ทัพ่ายักษ์เอาไว้...แล้วเหลือบมองกลับไป...
ท่านเห็นเพียง่าาพม่าสามาที่นอนาอย่างน่าสยดสยอง...และเด็กหนุ่มผมเผ้ารุงรังใชุดมอมแมมที่ยืนสงิ่งู่กลางวงล้อมแห่งาา...าใมือเด็กหนุ่มคนนั้น...ัมีหยาดโิอุ่นๆ ลงู่พื้น...
แม่ทัพ่ายักษ์พม่าเองก็ะึไม่แพ้กัน! ัคำรามั่ด้วยาโกรธเี้ที่ััตนูทำลายลงใพริบตา!
ัผลัก่าเจ้าเมืองออกไป...แล้วหันมาเผชิญหน้ากับผู้มาเยือนคนใหม่...ผู้ที่สังหารากล้าาัไปสามคนใชั่วพริบตา!
"ึ...เป็นใคร!" ัตาั่เป็นาาพม่าที่้กระด้าง
ำิ์ไม่ถึงแม้เาะพอฟั...เาเพียงแค่เหลือบมองไปยังเจ้าพระยาเพชรพิไชยที่กำลังเหนื่อยหอบและมีบาดแผลหลายแห่ง...แล้วหันกลับมาจ้องมองแม่ทัพ่ายักษ์ด้วยแววตาที่ว่างเปล่า...
เาขยับตัว...ก้าวไปข้างหน้าึ่ก้าว...ยืนตระหง่านู่ระหว่างเจ้าเมืองชราและอสูรร้ายจากแดนพม่า...เป็นการประกาศตนอย่างชัดเจนว่า...หากะฆ่าเจ้าเมืองผู้นี้...ก็ต้องข้ามศพเาไปก่อน!
บรรยากาศำแพลันเงียบลงชั่วขณะ...การต่อสู้รอบด้านดูเหมือนะหยุดชะงัก...ทุกสายตา...ทั้งฝ่ายสยามและฝ่ายพม่า...ต่างจับจ้องมายังจุดศูนย์กลางแห่งาขัดแย้งครั้งใหม่นี้...
การเผชิญหน้าระหว่างเด็กหนุ่มปริศนา...กับแม่ทัพอสูรแห่งพม่า
เจ้าพระยาเพชรพิไชยนั่งหอบหายใจู่กับพื้น...มองแผ่นหลังที่ดูบอบบางแต่กลับมั่นคงดุจขุนเาเด็กหนุ่มนิรนามผู้นี้ด้วยารู้สึกที่หลากหลาย...ทั้งะึ...ทั้งสับสน...และทั้งรู้สึกขอบคุณอย่างสุดัใจ
แม่ทัพ่ายักษ์ยกขวานรบสองมือัขึ้นมาพาด่า...ัเลียริมฝีปาก...ดวงตาฉายแววแห่งาสนุกสนานอันโหดเหี้ยม
"ดี! ีา! ไม่ว่าึะเป็นใคร...แต่วันนี้...กูะขยี้กระดูกึให้แหลกคามือกู!"
ำิ์ไม่เอ่ยวาจาใดๆ...เาเพียงแค่ยกาใมือขึ้นมาตั้งตรงใระดับอก...ปลายาชี้ไปยังใบหน้าศัตรู...
เปลวไฟจากเิีู่่รอบๆ สะท้อนคมา...เกิดเป็นประกายวูบวาบราวกับมีชีวิต...
สงครามระหว่างกองทัพได้หยุดลงชั่วคราว...และบัดนี้...ัได้กลายเป็นการดวลระหว่างยอดฝีมือ...การต่อสู้ที่แท้จริง...กำลังะเริ่มต้นขึ้นแล้ว!
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
0.00
0.00









userA???
???? ??? ? ???? ?? ??