เรื่อง รวมเรื่องสั้น สุดสยิว
รักไ่นับัเ ตอนี่ 15
รักไ่นับัเ ตอนี่ 15 “การตัดสินใจี่ยากลำบากยิ่ง” “ตามา!!!...ฉันีอะไรจะคุยด้วย” “ครับ” “.....................................................” ...บรรยากาศมันให้ความรู้สึกเหมือนเป็นนักโทษกำลังเดินเข้าสู่แดนประหาร...แขนขาเนื้อตัวพาลสั่นกึกๆ...ปากคอ็แห้งผากจะกลืนน้ำลายยังทำได้อย่างลำบากแต่สู้แข็งใจไว้... “บรีน...ีอะไรหรือครับ?” “คือ...” ...สาวรักเรียกใหุ้แต่็ไ่ยอมบอกว่าีเรื่อง
อะไร...เธอีสีหน้าวิตกกังวลากทีเดียว... “ถ้าเรื่องคุณพ่อ...บรีนไ่้ห่วง...ยังไงท่านคงไ่ควักปืนาจ่อหัวง่ายๆหรอกครับ” (พูดปลอบใจหญิงสาวพร้อมัปลอบตัวเองด้วย) “เาเถอะค่ะ...แล้วเจะจะได้ทราบความิทุกอย่างเอง” “?” ...พอเข้าไปในห้องรับแขก...็คิดตอนระหว่างเดินทางานะครับว่าจะ้เจอการต้อนรับี่ไ่ค่อยเป็นมิตรจากทางบ้านของี่บรีนนักแต่เวลานี้มันยิ่งกว่าี่คาดไว้ซะี...มันช่างดูแย่ากๆเลย... “เ...ั่เก้าอี้สิคะ...ไ่้ลงไปี่พื้น” ...ร่างกายมันเป็นไปโดยอัตโนมัติเพราะความหวาดกลัวเข้าไปเกาะกินหัวใจหมดสิ้นแล้ว...ี่ขนาดแค่เป็นแฟยังจ้องกันเหมือนจะกินเลือดกินเนื้อ...ถ้าเกิดทะลึ่งทำลูกสาวเขาท้องไส้ขึ้นามิโดนเป่ากระหม่อมทิ้งไปนานแล้วรึ?...คุณพ่อัคุณแ่ี่บรีนั่โซฟาตัวกลาง...ุาฝาแฝดั้ 2 ั่เก้าอี้ล่ะฝั่ซ้ายาแล้วจะไปั่ี่ไหนได้ีนอกจากเก้าอี้ฝั่้าประจันหน้าัเจ้าของบ้านึ่กำลังซุบิบอะไรบางอย่าง...จากนั้นคุณแ่ี่บรีน็ถามเกี่ยวัทางบ้านว่าทำอาชีพอะไร?...เป็นี่ไหน?...อายุเท่าไหร่?...กำลังศึกษาในระดับไหน?...รวมั้ไ่พลาดี่จะถามด้วยว่ารู้จักัี่บรีนได้ยังไง?...็ตอบไปตามความิไ่ปิดบัง... “...อืม---...คือ้ไว้บอก่นะจ๊ะว่าป้าไ่ใช่ซ่อกแซ่กชอบถามโน่นี่แต่ครั้งนี้อยากรู้จักเไว้เพราะส่วนใหญ่บรีนจะพาเพื่อนผู้หญิงาให้รู้จักแต่ไ่ค่อยพาเพื่อนผู้ชายานักหรอก” (ถ้าเป็นเพื่อนผู้ชาย็จะ้ไต่ถามอย่างละเอียดยิบว่างั้นึ่คงเป็นเรื่องปกติของบ้านี่ีลูกสาวสวย) “อายุ่ากัน 8 ปีเะ?...ี่!!...ฉันสูบบุหรี่ได้มั้ย?” “...คะ...เชิญครับ” (สะดุ้งแสุดตัวเลย) “......................................................” (พ่นควันโขมงเชียว) “เาละ!!...ฉันจะไ่อ้อมค้อมให้เสียเวลา...าัลูกสาวฉัน...เป็นเพื่อนหรือเป็นอย่างอื่น?...” “เอ่อ...” “เมื้อกี้เขาบอกบรีมว่าเป็นเพื่อนัน้องค่ะพ่อ” “ฉันไ่้การฟังคำตอบของอื่น...แกเงียบซะ!!” “ะ...่ะ” “ว่าไง!?...จะตอบได้หรือยัง?...บอกไว้่นะว่าฉันไ่ชอบพูดโกหก” “...” “.......................................................” ...เหลือบตาดูี่บรีนึ่เธอ็พยักหน้าัในเิว่า “บอกความิไปดีกว่า” ...ดังนั้นจึงสูดลมหายใจเข้าลึกๆ่จะตอบด้วยน้ำเสียงี่ชัดถ้อยชัดคำ... “คุณลุงคุณป้าครับ...ัี่บรีนเรา 2 เป็นแฟกันและ้ขอโทษี่บรีมี่ไ่ได้บอกความิตั้งแต่แรก...” “......................................................” “......................................................” “......................................................” ...ในบ้านเงียบกันหมดั้บ่าวั้า...บรรดาใช้ถ้าไ่อึ้ง็ป้องปากกระิบกระซาบกัน...ส่วนี่บรีนีรอยยิ้มและพยักหน้าี่แสดงความยินดีัความกล้าของแต่็ีความกังวลแอบแฝงอยู่... “เฮ้ย!!!!...พวกแกไ่ีงานทำกันหรือไง?...ีอะไร็ไปทำเซ่!!!!” “คุณคะ!!...ใจเย็นๆ่สิ” “พ่อ” “ฉันใจเย็นอยู่ี่ไง!!...ถ้าใจร้อน็คงคว้าปืนาถือแล้วโว้ย!!!!” “อึ๋ย!!!!” (เสียงดังเอ็ดตะโรลั่นบ้าน...ี่้โกรธจนหนวดแกระดิกได้แล้วล่ะ...ใช้ในบ้านต่างเกรงกลัวรีบแตกทัพถอยหนีออกไปกันหมด...อูย~~...คุณพระช่วยด้วย!!!...ลูกช้างยังไ่อยากตายตั้งแต่ยังหนุ่มๆ) “เฮอะ!!!...เป็นแฟ...พูดง่ายดีินะแก...บรีน!!...ี่ยังไ่บอกให้เจ้าี่รู้เหรอว่าี้แกีฐานะอะไร?” “?” “.......................................................” ...หญิงสาวไ่ตอบได้แต่ก้มหน้าึ่มันทำให้คลางแคลงใจว่าเธอกำลังปิดบังอะไร?...เราสัญญาว่าจะเป็นรักกันแล้วทำไมยังีเรื่อง้ปกปิดีล่ะครับ!?... “...ถ้ายังไ่รู้ฉันจะบอกให้็ได้...บรีนน่ะไ่ใช่ผู้หญิงตัวเปล่าเล่าเปลือยี่ไ่ีเจ้าของ...เธอแต่งงานีสาี...ใช้คำนำหน้าว่านางแล้ว!!!” “!!!!” ...ประโยี้มันเปรียบได้ัค้อนเหล็กี่ทุบลงไปกลางหัวและอาจเสมอเหมือนีดอันคมกริบึ่ได้กรีดเข้ากลางหัวใจ...ั่นิ่งเป็นหุ่นไ่อาจจะขยับตัวหรือกล่าวคำพูดอะไราได้แต่ท่องในใจว่า... (แต่งงาน...ีสาีแล้ว...ทำไมไ่บอกกัน่?...แต่งงาน...ีสาีแล้ว...ทำไมไ่บอกกัน่?...แต่งงาน...ีสาีแล้ว...ทำไมไ่บอกกัน่?...หลอกทำไมกัน?...บรีน!!!!...หลอกทำไม?) “...และสาีบรีน็คือลูกชายเพื่อนรักของฉันี่เป็นคู่ค้าสำคัญทางธุรกิจอย่างยาวนาน...ฐานะร่ำรวยีหน้าีตาในสังคม...แล้วตัวแกล่ะเป็นใคร?...เรียน็ยังเรียนไ่จบ...กะอีแค่บ้านีหอพักให้เช่ารึจะาเลี้ยงดูลูกสาวฉัน?...น่าขำ!!!” “คุณพูดเกินไปแล้วนะคะ!!” “ไ่เกิน!!...คุณน่ะเงียบซะเถอะอยากจะพูดนานแล้ว...โดยเฉพาะแก...บรีน...ฉันสู้อุตส่าห์วางแผนให้ชีวิตของแกีความสุขสบายได้แต่งงานัผู้ชายี่การงานดีฐานะเท่าเทียมกัน...การศึกษาของรุจเอง็ใช้ได้แถมยังรักแกากด้วย...ทำไมึใจร้ายหนีเขาไปได้ลงคอและยังีหน้าพาไอ้บ้าี่เข้าาบ้านี?...ไหน...ลองบอกเหตุผลโง่ๆของแกาิ” “ุ่...” “..................................................” “รุจรักหนู...แต่หนูไ่เคยรักเขา” “น้องบรีน...” “แกว่าไงนะ?” “หนูเคยบอกคุณพ่อไปตั้งหลายครั้งแล้วว่าหนูไ่เคยีความรักในตัวรุจเลยแม้แต่นิดเดียว...ี่คะ!!...ผู้ชายนี้ต่างหากี่ได้บรีนมอบความรักให้จนหมดสิ้น...เขาอยู่ี่ี่แล้ว!!!!” ...จากนั้นหญิงสาวในสภาวะ้ำาไหลอาบแก้ม็ลุกาหาแล้วลงั่คุกเข่าหน้า...เธอพูดั้้ำาพร้อมั้ยกมือกุมไว้แน่น...แสงสว่างเริ่มสาดส่องเข้าาในหัวใจี่เมื่อกี้ถูกความมืดครอบงำทีละนิดๆ... “...บรีนขอโทษ...” “.........................................................” “บรีนน่าจะบอกความิให้เร็วกว่านี้...แต่...แต่...” “สิ่งี่ฉันทำไป็เพราะหวังดีและเพื่อาของแก...เพราะการกระทำอันโง่เขลาของแกมันจะทำให้ฉันเสียเพื่อนี่สู้ฟันฝ่าอุปสรรคาด้วยกัน...บ้านนั้นเขาหาว่าฉันรู้เห็นเป็นใจปล่อยให้แกหนีไปด้วยซ้ำนะรู้มั้ย?...รีบกลับไปบ้านนั้นเดี๋ยวนี้!!!” “หนูไ่กลับ!!!...กรุณาพอแค่นี้เถอะค่ะ...ความหวังดีของคุณพ่อทำให้หนูทรานเหมือนตกนรกั้เป็น...รุจไ่ใช่ผู้ชายี่ดีอย่างคุณพ่อคิด...เขาใช้วิธีสกปรกทำลายหนูแล้วรับผิดชอบยอมแต่งงาน็เพราะ้การล้างแค้นี่หนูไ่ยอมรักเขา” “ฉันตกลงหมั้นหายแกัรุจไว้ตั้งแต่เล็ก...ยังไงเขา็รักแกึได้...” “เขาย่ำยีศักดิ์ศรีของลูกผู้หญิง...ไ่ีความเป็นสุภาพบุรุษ...พ่อไ่เพียงไ่โกรธเขาแต่กลับเห็นดีเห็นงามและาดุด่าหนูอย่างงั้นหรือี่?” “ุนะบรีน!!!...บรีมพาน้องเข้าห้องได้แล้ว” “ค่ะ...บรีนาี่!!” “เดี๋ยว่ครับ!!!” “เ?” ...ฟังานานและในระหว่างนี้็พยายามรวบรวมสติจนคิดได้...ตัวเราตกลงรักผู้หญิงนี้ไปแล้ว...เชื่อว่าหล่อนคือเนื้อคู่ี่ฟ้าประทานาให้...รอบข้างไ่ว่าจะเป็นน้าจี๊ด...จี...ี่จุน็ต่างเาใจช่วยให้สมหวัง...บรีนคือสตรีี่แดีี่สุดเท่าี่พบเจอ...ไ่ว่าเธอจะเคยเป็นของใคร็ตาม...ต่อจากนี้จะ้ปกป้องรักษาหญิงสาวผู้นี้ไว้ตลอดไป... “กรุณาฟังพูด่” “โฮะ!!!...เงียบไปนานเพราะช็อคสิท่า...เป็นไง?...ารักหญิงี่ีเจ้าของและไ่บริสุทธิ์...แกคงเสียใจากสิ?” “ครับ...เป็นอย่างี่ท่านพูดิๆและรู้สึกโกรธว่าทำไมบรีนึไ่บอกความิให้รู้...าหลอกให้รักทำไม?” “........................................................” “...แต่...นั่นเป็นแค่ช่วงแรกๆเท่านั้น” ...ในเมื่อตัวเอง็ไ่ได้บริสุทธิ์ผุดผ่องาจากไหนสักหน่อยแล้วเรื่องอะไรจะ้ไปสนใจเพียงกะพี้เปลือกนอกด้วยเล่า!!!... “แกจะพูดอะไร?” “บัดนี้ภูมิใจเป็นยิ่งนักครับี่รู้ว่าบรีนีความรักให้...จิตใจต่างหากครับี่สำคัญหาใช่ร่างกายหรือทรัพย์สินมหาศาลไ่...ส่วนอายุี่ต่างกัน็ยิ่งไ่้คิดให้รกสมอง...สำหรับความรักี่ิใจคือทุกสิ่งทุกอย่าง” “เพูดิๆหรือคะ?” ...พยักหน้าและลุกขึ้นโดยดึงตัวบรีนืขึ้นด้วย...มือจับมือหญิงสาวแน่นเหมือนไ่้การสูญเสียเธอไปไหนีแล้ว...รู้สึกได้เลยว่าบรีนตัวสั่นาก... “ครับ...ต่อให้เคยเป็นของอื่นแต่บรีนบริสุทธิ์สำหรับเสมอ...จะไ่ีวันสูญเสียบรีนและไ่ยอมให้ใครารังแกเธอได้ี...เรา 2 จะแต่งงานกัน...เรักบรีนครับ” “อา~~...ดีใจจังเลย...ค่ะ...บรีน็รักเ...รักานานแล้ว...รักากๆด้วย” ...หญิงสาวั 27 ัำพลางพยักหน้าั้้ำาแห่งาปื้ปิติี่ยังิไหลาไ่ีุ... “เฮอะ!!!...ลำพังพวกแกรึจะไปกันรอด?...ความรักมันทำให้ท้องพวกแกอิ่มีเงินใช้จ่ายหรือเปล่าล่ะ?...หา!!!” “.....................................................” “.....................................................” “ฉันไ่ยอมให้พวกแกทำตามอำเภอใจ...บรีน...แก้ทำคามคำสั่งของฉัน!!!” “พ่อคะ...เรื่องของหนูัรุันจบสิ้นลงตั้งแต่ี่หนูหนีออกจากบ้านของเขาแล้ว...หนูจะไ่ีวันกลับไปหาเขาี...ผู้ชายใจทรามี่เห็นการแก้แค้นเป็นเรื่องสนุก” “...แล้วนั่นแกจะไปไหนน่ะ!!!” “จะไปไหนลูก?” “ี!!!” “คุณแ่คะ...ี่บรีมคะ...ในเมื่อคุณพ่อไ่ยอมรับความรักของบรีนัเ...เา 2 ็จะไปจากี่ี่...ไปใช้ชีวิตอยู่ด้วยกัน...คุณพ่ออาจเห็นความรักของเราเป็นเรื่องงี่เง่าแต่สำหรับบรีนแล้ว...มันสำคัญยิ่งกว่าชีวิต” “ใช่ครับ...ขอสัญญาว่าจะดูแลบรีนอย่างดี” “แก~~~...อีลูกไ่รักดี!!...พวกบ้า!!!...ถ้าออกจากบ้านนี้แม้แต่ก้าวเดียวฉันจะถือว่าตัวฉันไ่เคยีลูกอย่างแก...ความเป็นพ่อลูกจะสิ้นสุดลงนับแต่บัดนี้!!!!” “คุณรู้ตัวหรือเปล่าคะว่ากำลังพูดอะไรา!?...นั่นลูกสาวของเราั้นะ!!!...บรีนรีบขอโทษคุณพ่อซะเร็ว...อย่าทำให้คุณพ่อโกรธากไปกว่านี้” “...เรื่องนี้เาไว้พูดกันวันหลังดีกว่าค่ะพ่อ...วันนี้เป็นวันดี...วันเกิดของบรีมัน้อง” “ฉันไ่ีอะไรจะพูดถ้าอีลูกไ่รักดีมันจะดึงดันหนีตามไอ้ี่ยังหาเลี้ยงด้วยตัวเองไ่ได้ไป...ถ้ามัน้การแบบนั้น็เชิญออกไปได้เลย!!!...อยากรู้นักว่าจะไปกันได้สักกี่น้ำ!!!...สุดท้ายแกจะเป็นฝ่ายแพ้ซมซานกลับา...จำไว้นะ!!!” “บรีนคิดดีๆ่...อย่าให้ี่เป็นนอกคือต้นเหตุให้พ่อลูก้าผิดใจทะเลาะกันเลยครับ” “.......................................................” ...น่าสงสารหญิงสาวรักยิ่งนัก...บัดนี้เธอาือยู่ทาง 3 แพร่ง...หล่อนจะเลือกใครระหว่างชายรักอย่างและคุณพ่อบังเกิดเกล้าของเธอ?...ี่คงเป็นการตัดสินใจี่ยากลำบากยิ่ง...บางทีอาจึี่สุดของชีวิตเลย็ได้...สักครู่หญิงสาวจึงสูดลมหายใจลึกๆช้าๆ่จะตอบว่า... “บรีนขอเลือก...” ...เลือกคุณพ่อสินะ...ถูก้แล้วล่ะครับ...ยังไงสายสัมพันธ์็ไ่ีวันตัดขาดหรอกต่อให้โกรธากายแค่ไหน...ขึ้นชื่อว่าพ่อ็ย่อม้รักลูกด้วยกันั้นั้นแหละนะ... “ขอเลือกเ...” “หา!!!!...ลูกบรีน---” “นะ...นะ...ี่น้องพูดอะไรเี่ย!!?...ว้ายคุณแ่!!!!” “ฮึ!!!...ดี---...ดีาก!!!!...นับแต่นี้ฉันไ่ีลูกชั่วอย่างแก!!!!!” ...พูดจบแค่นั้นคุณพ่อของบรีน็ก้าวเท้าออกจากห้องรับแขกอย่างรวดเร็ว...ฝ่ายคุณแ่เป็นลมล้มพับัเก้าอี้...บรีนัี่สาวต่างตกใจรีบเข้าาประคองพลางร้องหายาดมัผ้าชุบน้ำให้จ้าละหวั่น...เหตุการณ์ในบ้านอยู่ในภาวะตึงเครียด...วุ่นวายกันไปหมดั้าั้บ่าว... “...ลูก...ตัดสินใจแบบนี้...คิดจะฆ่าแ่ให้ตายหรือยังไงกัน?” ...พอคุณหญิงได้สติ็ตัดพ้อลูกสาวเล็กั้้ำา... “หนูไ่ดีเองค่ะแต่...มันไ่ีทางเลือก...เพราะพ่อไ่ยอมฟังเหตุผลของหนูเลย” “น้องี่น๊า~~...ี่จะหัวใจวายตายตามแ่ไปด้วย...ได้ดูหน้าพ่อเมื่อกี้หรือเปล่า?...โมโหจนเส้นเลือดี่ขมับปูดโปนาชัดเลย” “ี่...บรีนไ่อยากกลับไปสถานี่ี่เปรียบเหมือนนรกนั่นีแล้ว...รุจเป็นเลวหาใช่ดีอย่างี่พ่อัแ่คิด...เบื้องหน้าัเบื้องหลังมันเป็นละอย่าง...เขาสวมหน้ากากหลอกเาทุกค่ะ” “แต่ี้็ยังทันนะรีบไปขอโทษคุณพ่อแล้วอธิบายความิซะ...ท่านจะ้ให้อภัยแน่ๆ” “ไ่ีประโยชน์...เมื่อเหตุผลของเราต่างกันและอธิบายยังไง็ไ่เข้าใจ...บรีนขอเป็นฝ่ายไปดีกว่าค่ะ” “รุจเป็นไ่ดี...็ได้...แ่เชื่อลูกจ้ะ...เาไว้แ่จะหาโอกาสคุยัพ่อีครั้ง...้รอให้เขาใจเย็นๆลง่...เอ้าี่!!!...ลูกเ็บไว้ใช้นะจ๊ะ...ขาดเหลือ็บอกได้” ...คุณหญิงหยิบสมุดเช็คาเซ็นและส่งให้บรีน... 7 แ!!!!...โอ้โห~~~...เงินเยอะตั้งขนาดนี้!?... “แ่คะ...มันากเกินไป!!!...บรีนรับไ่...” “เาไปเถอะจ้ะ...ี่เป็นเงินส่วนตัวของแ่...พ่อเขาจะาห้ามอะไรแ่ไ่ได้หรอก” “แ่...” “รับไว้เถอะน่าบรีน...ถือซะว่าเป็นของขวัญวันเกิดละกัน” “...............................................................” “ขอบคุณากคะคุณแ่...ได้โปรดยกโทษให้ลูกอกตัญญูนี้ด้วยเถิด” “อย่าพูดแบบนี้...บรีนยังเป็นลูกสาวี่น่ารักของแ่ไ่ีวันเปลี่ยนแปลงจ้ะ...เจ๊ะ...ป้า้ขอฝากบรีนให้เธอช่วยดูแล” “คุณป้ายอมรับหรือครับ?” “ตัวป้าเอง็สังเกตานานแล้วว่าบรีนดูไ่ีความสุขและวันนี้ป้า็ได้เห็นบรีนกล้าบอกัทุกว่าเธอีความรักให้ัเ...ึจะเสียใจี่้แยกจากลูกแต่ป้า็เชื่อว่าบรีนดูไ่ผิดแน่...บรีนจ๊ะ...แล้วแ่จะไปเยี่ยมนะ” “ี่้ไปด้วยอยู่แล้วน่า” “่ะ...” ...เหมือนน้ำทิพย์ี่ช่วยหล่อเลี้ยงชโลมหัวใจให้ีความแช่มชื่นอย่างแท้ิ...เรา 2 ้กราบแเท้าแ่ของบรีน่กล่าวอำลาแต่ยังไ่บังอาจเรียกคุณแ่ได้หรอกครับเพราะตัวเองยังีอะไรี่้พิสูจน์ีาก...รวมั้ยังีเรื่องี่้แก้ปัญหานั่นคือเรื่องสาีเก่าของบรีน... “เรื่องราวเลวร้ายลงึขั้นตัดพ่อตัดลูกกันนี้เป็นเพราะแท้ๆ” “ไ่ค่ะ!!...เอย่าโทษตัวเองเลย...ขอให้ได้อยู่ัี่ตัวเองรัก...ต่อไปบรีนจะ้ีความกล้าเพื่อลุกขึ้นสู้...คุณพ่อีความปรารถนาดี็ิแต่มันไ่ใช่สิ่งี่บรีน้การสักนิด” ...คิดึคำพูดเตือนใจเมื่อสักครู่นี้ของคุณหญิงี่บอกว่า...ารุจผู้เป็นสาีของบรีนจะไ่ยอมให้จบเพียงแค่นี้แน่ๆ... (“ั้ 2 ...ึรุจจะไ่ได้ออกติดตามแต่็สั่งให้ของเขาสืบหาี่อยู่และเฝ้าสะกดรอยพวกเธอตลอดเวลาแน่” “เขารู้ี่อยู่แล้วหรือคะ?” “แ่ไ่แน่ใจนัก...อย่างไรตระกูลเขา็ีฐานะและอิทธิพลาก...คงไ่ใช่เรื่องยากี่จะตามหา” “ถ้าตามี่บรีนพูด...เขาคงจะไ่ทำอะไรน้องหรอกค่ะแ่แต่เี่สิ” “.......................................................” “เขาจะทำร้ายเ...้ข้ามศพบรีนไป่” “ี้็ไปหาี่ๆอยู่่ล่ะกันนะั้ 2 ”) .......................................................................................................... ...ขาาั่แท็กซี่ขากลับ้เดินเา...ออกจากคฤหาสน์อันใหญ่โตโอ่อ่า...บางทีอาจจะไ่ีโอกาสได้าี่ี่ี...ในเมื่อเจ้าของบ้านไ่ต้อนรับ็ไ่ควรจะอยู่ให้รำคาญตา...บรีนยังเาผ้าเช็ดหน้าซับ้ำาไุ่...ครับ...เธอตัดสินใจแตกหักัคุณพ่อ...ลึกๆจะ้เสียใจอย่างสุดซึ้งจนไ่อาจบรรยายาเป็นคำพูดได้... “ั้ 2 เดี๋ยวิ” “...ี่บรีม...” “เ...ี่ขอคุยอะไรับรีนหน่อย” “เชิญครับ” ...ี่บรีมขับรถเบนซ์สีดำสุดหรูาจอดใกล้ๆ...หรือจะาตามน้องสาวกลับ?...เดินเลี่ยงออกไปีทางแต่ยังได้ยินเสียงคุย...จากวันครบรอบคล้ายวันเกิดี่แจะน่าอภิรมย์ยินดีกลับกลายเป็นวันี่ีแต่ความขัดแย้งภายในครอบครัวแล้วสาเหตุสำคัญมัน็เกิดาจากตัว...ึไ่ีใครพูดแต่็รู้สึกผิดาก... “เห็นชอบทำมึนตึงแบบนั้นแต่พ่อ็ดีใจไ่น้อยนะี่น้องอุตส่าห์ยอมกลับาบ้าน” “น้องรู้ดีค่ะ” “ี่น่ะเข้าใจี่น้องไ่ีความสุขัชีวิตแต่งงานแต่เรื่องนี้จะาทำล้อเล่นกันไ่ได้...บทจะหนี็หนีไปซะดื้อๆเาแต่ใจเหมือนเด็ก...ทุกอย่างมันสาารถแก้ไขได้...อย่าลืมว่าารุจยังเป็นสาีี่ถูก้ตามกฎหายของน้องนะ” “เพราะอะไรกันคะี่?” “๊ะ?” “ทำไมเขาึไ่ยอมเซ็นใบหย่า?...เขา็รู้ดีว่าบรีนไ่ได้รักเขา!!!...การแต่งงานนั่นมันเกิดขึ้นเพราะเหตุผลทางธุรกิจไ่ใช่ความรัก!!!...นอกจากนี้มันยังเกิดจากความเจ็บแค้นี่บรีนไ่เคยีเยื่อไยให้เขา” “ใจเย็นๆ่ครับ” ...น้ำเสียงบรีนบ่งบอกึความโกรธและผิดหวังไ่แตกต่างจากเมื่อสักครู่แต่พอลองตรึกตรองให้ดี...หญิงสาวคงีเหตุผลบางอย่างี่ไ่บอกความิว่าหล่อนแต่งงานีสาีแล้ว...จะ้เชื่อมั่นและเป็นกำลังใจพร้อมั้อยู่เคียงข้างเธอเสมอ... “ี่บรีมคะ...ความิน้องแอบอิจฉาี่นะี่ชีวิตรักัคุณมิชาเอลราบรื่นดี” “ใครว่า...” “ทำไมหรือคะ?...ี่ทะเลาะอะไรัเขา?” “จะอะไรซะี?...็แทนี่จะบินาเมืองไทยัี่กลับบอกว่าีงานยุ่ง...เห็นงานสำคัญกว่าวันเกิดเียซะได้...เรื่องนี้ฝรั่งเขาถือากนะจะบอกให้...แต่ตานั่น...ฮึ่ย~~...บ้าเอ๊ย!!” ...ี่บรีม็แต่งงานแล้วแฮะ...แต่งัฝรั่งด้วย...เอ้ย!!!...ไ่ีเจตนาแอบฟังนะ... “ี่ยังโชคดีกว่าหนูากนักเพราะได้แต่งงานัผู้ชายี่ตัวเองรักและทุกยอมรับ” “ฮะๆ...น้องลืมไปแล้วหรือจ๊ะว่าตอนี่ืกรานจะขอแต่งงานัแฟรงคลินซ์พ่อ็คัดค้านอย่างหนักเลย?...ึี้็คงยังโกรธี่ไ่หายเลยล่ะมั้ง?” “ยังไงี่็ใจกล้าิๆ...หนูซะีี่มัวแต่กลัวจนเรื่องราวมันเลยเถิดาึขั้นนี้” “บรีนเอ๋ย~~...ี่รู้ว่าน้องจะพูดอะไรและรู้สึกอย่างไรแต่มัน็ึเวลาี่บรีนจะได้ีความสุขี่แท้ิสักทีเหมือนกัน” “คะ?” “...ัๆนั้น...ผู้ชายี่น้องพาาประกาศ่้าผู้ในบ้านเานั่นไง...” “ี่!?” “เฮ่!!!...าน่ะาี่ิ” ...ี่บรีมเรียกให้เข้าไปหาจากนั้นเธอ็จับมือน้องสาวากุมัมือ... “เได้ยินี่ี่คุยับรีนั้หมดแล้วสินะ” “...ครับ” “เมื่อรู้ความิว่าน้องฉันเคยแต่งงานแล้ว...าจะว่ายังไง?...ยังจะรักน้องสาวฉันอยู่หรือไ่?” “ี่!!” “บรีนเงียบ่...เอ้า!!...บอกาสิ...ถ้าาเป็นลูกผู้ชายิ็พูดา่้าเรา 2 ี่น้องี่เลย” “........................................................” ...ีคำตอบอยู่ในใจเรียบร้อยแล้ว...ี่บรีนคือผู้หญิงี่เฝ้ารอาตลอด... “ไ่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น็จะรักบรีน...รักตลอดไปครับ” “เ...” “แม้บรีนจะไ่ใช่ผู้หญิงี่บริสุทธิ์ผุดผ่องนะ?...คิดให้ดีๆ่ตอบเพราะี่เป็นความสุขชั่วชีวิตของา...ายังอายุน้อยแล้ว็ีโอกาสีาก...จะเาความสุขและาชั่วชีวิตาร่วมหัวท้ายัหญิงสาวี่แปเปื้ราคีและีสาีแล้วรวมั้อายุากกว่าึ 8 ปีทำไมกัน?” “........................................................” “ไ่ว่าใครจะพูดหรือจะห้ามยังไง...หัวเด็ดตีนขาด็ขอืยันความตั้งใจเดิม...ไ่ใช่พูดเก่งหรือีวาทะโวหารอะไรากาย...” “เธอหายความว่า...” “ี่บรีมครับ...ชั่วชีวิตของต่อไปนี้ขอสัญญาัี่ว่าจะรักและอยู่ับรีนตลอดไป...จะไ่ีใคราเปลี่ยนแปลงความคิดนี้ได้” “.......................................................” “บรีน...บรีนดีใจเหลือเกิน” ...บรีนโผเข้ากอดด้วยความดีใจเหลือล้น...ี่คงเป็นของขวัญี่เธอ้การาตลอดชั่วชีวิต...็ตั้งใจไว้ตั้งแต่แรกแล้วว่าสิ่งนี้แหละคือของขวัญอันล้ำค่าี่จะมอบให้เธอึ่มันมิอาจประเมินเป็นค่าของเงินได้...ี่บรีมคงพอใจัคำตอบจึงืพิงรถกอดอกยิ้มกริ่ม... “หึๆๆ...ดี!!...อย่าเก่งแต่ปากล่ะกันนะไอ้น้องเขย!!...แหม~~...นึกว่าฉันจะ้าพาน้องสาวกลับซะแล้ว” “น้องเขย?” “อ้าว!!!...็ฉันเป็นี่สาวบรีนแล้วจะเรียกาว่าน้องเขย...มันไ่ถูกเหรอ?” “ไ่!!...ถูก้ี่สุดครับ!!!...ี่บรีมยอมรับ” “เออ!!!...อย่าทำให้ี่ผิดหวังและห้ามทำให้บรีนเสียใจโดยเด็ดขาด...น้องสาวสุดี่รักนี้...ี่ขอมอบให้เปกป้องดูแลนับแต่วินาทีนี้เป็นต้นไป” “ครับ!!!!” ...ัำ่้าี่สาวฝาแฝดของบรีนด้วยน้ำเสียงี่หนักแน่นี่สุดนับตั้งแต่เกิดาบนโลกเบี้ยวๆใบนี้ทีเดียว... ....................................................................................................
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
0.00
0.00









userA???
???? ??? ? ???? ?? ??