เรื่อง ทายาทอสูร (The Asuras Heir)

"ได้เวลาทดลองใช้ของเล่นใหม่!"

คำพูดของราตรีคือสัญญาณเริ่มต้นของการต่อสู้ที่แท้จริง จอเซ็นเซอร์บนเรือ "นาคาอเวจี" สว่างวาบขึ้นด้วยสัญลักษณ์ของศัตรูจำนวนนับไม่ถ้วน

"สัญญาณสีทองกำลังดิ่งลงมาจากผิวน้ำ... พวกเบื้องบน!" เคนจิรายงานเสียงเข้ม "และมีสัญญาณพลังงานโกลาหลอีกหลายสิบจุดกำลังล้อมเราเข้ามา... พวกอเวจีคงอยากจะมาทวงเรือของพวกเขาคืนพร้อมกับของแถม"

"พวกมันสร้างแนวโอบล้อม!" ราตรีสบถพลางบังคับเรือดำน้ำมิติให้พุ่งทะยานขึ้นจากนครใต้สมุทร "ยึดที่นั่งให้ดี!"

ทันใดนั้น! ลำแสงสีทองหลายสิบเส้นก็พุ่งแหวกม่านน้ำลงมาด้วยความเร็วสูงราวกับ-่าฝนแห่งสวรรค์ มันคือ "หอกพิพากษา" พลังทำลายล้างที่ทูตสวรรค์ยิงลงมาจากเหนือน้ำ

ราตรีหักเรือหลบอย่างฉิวเฉียด ลำแสงเส้นหนึ่งเฉียดลำตัวเรือไปเพียงไม่กี่เมตร แรงสั่นสะเทือนทำให้เรือทั้งลำสั่นสะท้าน แต่ก่อนที่พวกเขาจะได้ตั้งตัว... ฝูงอสูรกายใต้ทะเลลึกที่มีรูปร่างคล้ายสุนัขล่าเนื้อแต่มีครีบและดวงตาเรืองแสงสีแดงก่ำ... "สุนัขล่าเนื้อแห่งอเวจี"... ก็พุ่งเข้ามาโจมตีจากทุกทิศทาง!

"ระบบป้องกัน! เคนจิ!"

"รับทราบ!" เคนจิยิงปืนพลังงานเงาออกไปต่อต้าน แต่จำนวนของมันมากเกินไป!

"เกราะเรือกำลังจะทนไม่ไหว!" ลอเรนโซ่ตะโกน "ฉันจะช่วยเสริมมัน!" เขาใช้พลังแห่งการสร้างสรรค์ของเขาสร้างผลึกแสงสีรุ้งเคลือบผนังเรือจากด้านใน ช่วยลดแรงกระแทกได้อย่างน่าทึ่ง

"อริสรา! ฉันต้องการเส้นทาง!" ราตรีสั่ง "บอกฉันว่าหอกพวกนั้นจะยิงมาทางไหน!"

อริสราหลับตาลง สร้อยคอรูปอสรพิษที่เธอได้มาส่องแสงจางๆ มันช่วยให้เธอจดจ่อและกรอง "เสียง" ทั้งหมดออกไป เหลือเพียงการรับรู้ถึงเจตจำนงในการทำลายล้างของพวกเบื้องบน "ขวา! อีกสองวินาที... มาจากทางขวาบน!"

ราตรีหักเรือหลบตามที่เธอบอกได้อย่างพอดิบพอดี! พวกเขารอดจากการโจมตีระลอกแรกมาได้... แต่ศัตรูก็กำลังบีบวงล้อมเข้ามาเรื่อยๆ

"เราสู้ในที่โล่งแบบนี้ไม่ได้นานแน่!" ราตรีกล่าวพลางมองแผนที่สามมิติของภูมิประเทศใต้ทะเล "มีทางเดียว... เราต้องเสี่ยง"

เธอชี้ไปยังบริเวณที่เป็นเครือข่ายของปล่องภูเขาไฟใต้ทะเลที่ซับซ้อนและไม่เสถียร "เราจะเข้าไปในนั้น... ใช้ความร้อนและพลังงานที่ปั่นป่วนของมันเป็นม่านกำบัง"

"นั่นมันฆ่าตัวชัดๆ! เรืออาจจะทนความร้อนไม่ไหว!" ลอเรนโซ่ค้าน

"ก็ยังดีกว่าถูกฉีกเป็นชิ้นๆ ตรงนี้!" เคนจิตอบกลับ

"ไปกัน!" อริสราตัดสินใจ

ราตรีไม่ลังเลอีกต่อไป เธอพุ่ง "นาคาอเวจี" ดิ่งลงสู่เขาวงกตแห่งภูเขาไฟใต้ทะเลที่มืดมิดและอันตราย มันคือการขับขี่ที่บ้าคลั่งที่สุดเท่าที่พวกเขาเคยเจอ... การหลบหลีกธารลาวาที่ปะทุขึ้นมาอย่างไม่คาดฝัน... และการรอดผ่านช่องแคบๆ ที่พร้อมจะถล่มลงมาได้ทุกเมื่อ

"ทางข้างหน้าตัน!" อริสราเตือนเมื่อเห็นว่าเส้นทางที่ปลอดภัยที่สุดกำลังจะถูกปิดด้วยการปะทุครั้งใหม่

"ลอเรนโซ่!" ราตรีสั่ง

ลอเรนโซ่รู้หน้าที่ เขายื่นมือออกไป... และจินตนาการถึงกำแพงน้ำแข็งที่แข็งแกร่งที่สุด! พลังของเขาสร้างผลึกหนาขึ้นมาปิดตายอุโมงค์ที่พวกเขาเพิ่งผ่านมา... เสียงอสูรกายใต้ทะเลกระแทกเข้ากับกำแพงน้ำแข็งนั้นอย่างบ้าคลั่งอยู่ด้านหลัง

แต่ดูเหมือนจะมีศัตรูตนหนึ่งที่เล็ดลอดเข้ามาได้...

"มีสัญญาณเดียวตามเรามา!" เคนจิรายงาน "แต่มันเข้มข้นมาก... ไม่มีออร่า... ไม่มีอารมณ์... มีแต่ความว่างเปล่า"

"ยมทูต..." อริสรากระซิบ เธอเห็น "รูโหว่" รูปทรงคนนั้นกำลังไล่ตามพวกเขามาอย่างเงียบเชียบและไม่ลดละ

"ได้เลย... แกกับฉัน" ราตรีแสยะยิ้ม เธอหักเรือเลี้ยวอย่างแรงเข้าไปในปล่องภูเขาไฟที่กำลังจะปะทุ! "อริสรา! บอกตอนที่มันเข้ามาในระยะ!"

"ตอนนี้!"

"เคนจิ! ยิงทุกอย่างที่มีไปที่ผนังถ้ำด้านบน!"

เคนจิระดมยิงปืนพลังงานทั้งหมดใส่เพดานของถ้ำภูเขาไฟ ทำให้หินหลอมเหลวจำนวนมหาศาลถล่มลงมา... ไม่ได้มุ่งเป้าไปที่ยมทูต... แต่เป็นการปิดตายทางเข้าออก... และกระตุ้นให้ภูเขาไฟระเบิดอย่างรุนแรง!

พวกเขาหนีออกมาได้ทันเวลาพอดี... และมองเห็นการระเบิดครั้งใหญ่ที่เกิดขึ้นเบื้องหลัง... หวังว่ามันจะสามารถถ่วงเวลาจ้าวยมทูตตนนั้นได้

แม้จะสลัดผู้ไล่ล่าส่วนใหญ่หลุดไปได้... แต่ชัยชนะก็แลกมาด้วยราคาที่แสนแพง

"ระบบขับเคลื่อนมิติเสียหาย 70%... ระบบพยุงชีพเหลือ 40%... ตัวเรือมีรอยร้าวหลายจุด..." เคนจิรายงานความเสียหายด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย

"พูดง่ายๆ คือ เราติดอยู่ในกระป๋องที่กำลังจะแหลกสลายอยู่ก้นทะเล" ลอเรนโซ่สรุปอย่างสิ้นหวัง

บรรยากาศในเรือเงียบลง... ความตื่นเต้นจากการต่อสู้จางหายไป เหลือเพียงความเป็นจริงอันโหดร้าย

"แกทำได้ดีมาก... อริสรา" เคนจิพูดขึ้นเบาๆ เป็นครั้งแรกที่เขากล่าวชมใครสักคน "ถ้าไม่มีเธอคอยบอกทิศทาง... เราคงตายไปแล้ว"

"เราทุกคนต่างหาก... เราทำมันด้วยกัน" อริสราตอบ

ราตรีซึ่งเงียบไปนาน... ในที่สุดก็พูดขึ้น "มีทางออกสุดท้าย... เป็นฟังก์ชันฉุกเฉินของเรือลำนี้... การ 'กระโดดมิติ' ระยะสั้นแบบสละยาน มันจะใช้พลังงานทั้งหมดที่เหลืออยู่เพื่อฉีกมิติและส่งเราไปที่ไหนสักแห่งแบบสุ่ม... และเรือลำนี้จะแหลกละเอียด"

มันคือการเดิมพันครั้งสุดท้าย... การเดิมพันกับความไม่แน่นอน

แต่ขณะที่ราตรีกำลังจะเริ่มกระบวนการ... สัญญาณแจ้งเตือนที่ไม่เคยเห็นมาก่อนก็ปรากฏขึ้นบนจอ

"สัญญาณใหม่... ไม่ใช่สีทอง... ไม่ใช่สีแดง... แต่เป็นสีเทา" เคนจิรายงาน "กำลังติดต่อเข้ามา"

บนหน้าจอหลัก... ปรากฏภาพของชายในชุดคลุมสีเทาที่พวกเขาเคยเจอในตรอกที่โตเกียว... ชายหน้าเป็นที่รู้จักในนาม "นกฮูก"

< สร้างปัญหาได้น่าประทับใจมาก... เหล่าทายาทอสูร > เสียงที่เยือกเย็นของเขาดังขึ้นในหัวของทุกคน < แต่พวกเจ้าก็ได้เผยจุดอ่อนของปีกแห่งสวรรค์ให้เราได้เห็น... สภาสนธยา... พร้อมจะยื่นข้อเสนอ... การ 'อพยพ'... เพื่อแลกกับบางสิ่ง >

"พวกคุณต้องการอะไร?" ราตรีถามกลับอย่างไม่ไว้วางใจ การปรากฏตัวของสภาในเวลาที่เหมาะเจาะเช่นนี้ไม่ใช่เรื่องบังเอิญแน่

< บันทึกการต่อสู้ทั้งหมดของเรือลำนี้ > เสียงของชายคนนั้นตอบกลับมา < โดยเฉพาะข้อมูลการต่อสู้กับยมทูตตนนั้น... ข้อมูลเกี่ยวกับยุทธวิธีและจุดอ่อนของมัน... แลกกับชีวิตของพวกเจ้า... ถือว่าเป็นการแลกเปลี่ยนที่ยุติธรรม >

ราตรีหันมามองทุกคนในทีม... ไม่มีใครคัดค้าน มันเป็นทางเลือกเดียวที่ดีกว่าการเสี่ยงดวงไปกับมิติที่ไม่รู้จัก

"ตกลง" ราตรีตอบ

ทันใดนั้น! ประตูมิติสีเทาที่นิ่งสงบและสมบูรณ์แบบก็เปิดขึ้นตรงหน้าเรือ "นาคาอเวจี" ที่กำลังจะพังทลาย

"ไป! ทุกคน! ทิ้งเรือ!"

ทั้งสี่รีบอพยพออกจากเรือดำน้ำและก้าวผ่านประตูมิติสีเทานั้นเข้าไป

ภาพรอบตัวเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง... ที่นี่ไม่ใช่โกดัง... ไม่ใช่ห้องใต้ดิน... แต่เป็นสถานที่ที่ท้าทายทุกกฎเกณฑ์ทางฟิสิกส์... มันคือหอสมุดขนาดมหึมาที่ไร้จุดสิ้นสุด ชั้นหนังสือสูงเสียดฟ้าและเชื่อมต่อกันด้วยบันไดที่บิดเบี้ยวราวกับภาพวาดของเอ็ม. ซี. เอสเชอร์ อากาศที่นี่เต็มไปด้วยกลิ่นของกระดาษเก่าและพลังงานแห่งความรู้ที่นิ่งสงบ

ผู้หญิงที่เป็นผู้แทนจากสภาคนเดิมยืนรอพวกเขาอยู่แล้ว

"ยินดีต้อนรับสู่ 'หอสมุดไร้กาล'... ที่พักพิงชั่วคราวของพวกเจ้า" เธอกล่าว

"พวกเจ้าได้พิสูจน์แล้วว่าสามารถเอาชีวิตรอดได้... พิสูจน์แล้วว่าสามารถต่อสู้ได้... แต่สงครามที่พวกเจ้ากำลังจะเริ่มขึ้น ไม่ใช่สงครามแห่งพละกำลัง... แต่เป็นสงครามแห่งกลยุทธ์... และพวกเจ้าคือนักรบที่ไร้ซึ่งแผนที่"

เธอผายมือออกไป... เผยให้เห็นแผนที่ดวงดาวสามมิติขนาดใหญ่ที่ลอยอยู่กลางอากาศ...

"เรา... มีแผนที่... และเรามีข้อเสนอสำหรับ 'กองทัพ' ของพวกเจ้า"