เรื่อง มหาตำนานวิถีสวรรค์: จารึกมังกรบรรพกาล
### ที่ 160: ประมุขีาโลหิตแะสมบัติี่่เร้น
"ผู้ใด...ที่บังอาจล่วงล้ำเข้ามาใอาณาเขตของข้า!!!"
เสียงคำรามที่เต็มไปด้วยอำนาจแะจิตสังหารอันเย็นเยียบดังก้องไปทั่วทั้งหุบเขา! พร้อมกับ่าของุุวัยกลางใอาภรณ์ีำแดงูาที่ปรากฏึ้กลางอากาศ!
เขาื "ประมุขเฮยหิ" ู้ำของตำหนักีาโลหิต! ะัพลังของเขาู่ที่ "ขั้นปราณจิตตอนกลาง"! แ็แ่กว่าฝีมือุที่เ่เฟิงเคยเผชิญหน้ามาใทวีปนี้!
สายตาที่คมกริบของักวาดมองมาักลุ่มของเ่เฟิง...แ้็ไปหยุดู่ที่ "กิ่งไม้แห่งโลก" ใมือของเ่เฟิง
"นั่นั...ของสิ่งนั้น!" แววตาของัพลันุวาวึ้า้วยความละโมบอย่างสุดขีด! "ไม่น่าแปลกใจเลยที่เจ้าสามารถผ่าน่ากลของข้าเข้ามาได้! ที่แท้็มีสมบัติ์ะันีู้่ใมือ!"
"ส่งัมาให้ข้า!" เฮยหิคำรามั่ "แ้ข้าจะไ้ีิมดปลวกเช่นเจ้า!"
"น่าเสียดาย...ที่ข้าเ็ต้องการบางสิ่งจากที่นี่เช่นกัน" เ่เฟิง่าตอบอย่างไม่เกรงกลัว
เขาไ่ไ้สนใจประมุขเฮยหิ...แ่กลับใ้จิตสัมผัสกวาดมองลึกลงไปใใจกลางของ่ากล...ที่ซึ่งเขาได้สัมผัสถึงพลังงานที่คุ้นเคย
"ที่แท้...เจ้า่ 'หยกิญญาบรรพกาล' ไ้ที่แกลางของ่ากลี่เ...เพื่อใ้พลังของัเสริมสร้างความแ็แ่ให้แ่่ากลสินะ" เ่เฟิง่าพร้อมรอยยิ้มที่รู้ทัน
คำพูดของเขาทำให้ประมุขเฮยหิหน้าเปลี่ยนสี! "เจ้ารู้ได้อย่างไร!?"
"ใเมื่อของู่ที่นั่น...แผนการ็ง่ายึ้" เ่เฟิงไ่ไ้ตอบคำถาม แ่หันไป่ากับีทั้งสอง้ากาย "ข้าจะเข้าไปเอาของ...ส่วนทางนี้...รบกวนท่านแ้"
"วางใจเถอะ!" เซี่ยิฉางักระบี่้ำแ็ของนางา "แค่ขั้นปราณจิตตอนกลาง...ัไม่พอที่จะหยุดเราได้!"
หลินชิงเสวี่ยเ็ักระบี่ของนางาเช่นกัน แ้จะาเ็แะอ่อนแอ...แ่แววตาของนาง็เต็มไปด้วยจิติญญาการต่อสู้!
"บังอาจ!" ประมุขเฮยหิพิโรธสุดขีด! เขาถูกสามเมินเฉย่้าลูกน้องัร้อย! "ใเมื่อเจ้าอยากตายนัก...ข้า็จะสนองให้! ฆ่าัให้!"
เหล่าศิษย์ของตำหนักีาโลหิตคำรามั่แ้พุ่งเข้าใส่ทันที!
สงครามเต็มรูปแบบได้ปะทุึ้กลางหุบเขาเงาีา!
เซี่ยิฉางแะหลินชิงเสวี่ยเข้ารับมือกับเหล่าศิษย์ฝ่ายมาร...ส่วนประมุขเฮยหินั้นพุ่งตรงมาัเ่เฟิงด้วยตนเ!
แ่เ่เฟิงกลับไ่ไ้คิดจะต่อสู้กับัตรงๆ!
เขาใ้ "ก้าวไร้เงา"...แ้ทะยาน่าหลบหลีกการโจมตี...ุ่ตรงไปั "แท่นบูชา" ทีู่่ใจกลางตำหนัก...ที่ซึ่งเป็นแ่นกลางของ่ากล!
"คิดจะหนีรึ!" เฮยหิไล่ตามไปติดๆ
แ่ใตอนนั้นเ...เซี่ยิฉาง็ได้เข้าสกัดไ้!
"คู่ต่อสู้ของเจ้าืเรา!"
การต่อสู้ที่ดุเดือดแะโกลาหลได้เริ่มต้นึ้!
เ่เฟิงใ้ความเร็วอันน่าทึ่งของเขาหลบหลีกฝีมือที่ขวางทาง...จนใที่สุด็มาถึงเบื้องหน้าแท่นบูชาได้สำเร็จ!
บนแท่นบูชานั้น...ื "หยกิญญาบรรพกาล" ที่กำลัง่แแะเป็นแพลังงานให้แ่่ากลทั้ง!
เขาไ่ไ้คิดจะทำลายั...
เขายื่นมือออกไป...แ้ใ้พลังมังกรของตนเ...ค่อยๆ "ึ" พลังงานต้นกำเนิดที่ิุิ์ของหยกิญญา...ให้ไเข้าสู่ "กิ่งไม้แห่งโลก" ใมือของเขา!
วูบบบบบบบบบบ!
กิ่งไม้แห่งโลกเมื่อได้รับพลังงานต้นกำเนิดที่ิุิ์...็พลัน่แสีเขียวมรกตเจิดจ้าึ้มาอีกครั้ง! ัปลดปล่อยพลังีิอันาาา!
"อ๊ากกกกก!"
พลังีิอันศักดิ์สิทธิ์นี้...ืยาพิษที่ร้ายแรงที่สุดสำหรับ่ากลฝ่ายมาร!
่ากลหมื่นอสูรสังเวยโลหิตพลันสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง...แ้ค่อยๆ ปริ้าแะแตกสลาย!
"ไม่!!!" ประมุขเฮยหิคำรามั่ด้วยความไม่เชื่อ!
เ่เฟิงแสยะยิ้ม...เขาคว้าหยกิญญาบรรพกาลนั้นมาเ็บไ้...แ้หันกลับไปเผชิญหน้ากับประมุขีาโลหิตที่กำลังตกตะลึงแะอ่อนแรงลงจากการที่่ากลถูกทำลาย
"ตอนนี้...มาสะสางบัญชีของเรากันเถอะ"
(ตอนที่ 160)
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
0.00
0.00









userA???
???? ??? ? ???? ?? ??