เรื่อง มหาตำนานวิถีสวรรค์: จารึกมังกรบรรพกาล
### ที่ 265: โลหิตเวที, เปลวเพลิงี่แ้จริง
*‘ั! คนหอิ้า...ทุกคนล้วนเป็นมือะเิพลีชีพ!’*
ความคิดนั้นไม่ไ้ดังึ้ในใจเย่เฟิง...แ่มันคือเสียงำาที่เต็มไปด้วยความโกรธแค้นผู้อาวุโสจากะูหลี่ที่อยู่อัฒจันทร์ชั้นสูงสุด!
*ตูมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม!*
หมอกโลหิตสีดำทมิฬที่เกิดจากาะเิพลีชีพมู่เฟิง...ไ้เข้าปะทะั่าพลังป้องกันเวทีอย่างรุนแรง! ก่อให้เกิดเสียงะเิที่สั่นสะเทือนไปทั่วทั้งาประลอง! พลังั่ที่น่าสะพรึงกลัวไ้ทำให้่าพลังที่แข็งแกร่งปาฏรอยร้าวึ้!
ผู้ชมเรือนแสนต่างลุกึ้ยืนด้วยความตื่นตระหนก!
นี่ไม่ใช่าประลองอีกต่อไป...แ่มันคือาลอบสังหารที่บ้าคลั่งและอุกอาจที่สุด!
"หลี่เทียน!"
ผู้อาวุโสวิหคเพลิงที่ทำหน้าที่เป็นผู้ควบคุมาประลอง...ใบหน้า่าพลันเปลี่ยนเป็นเคร่งขรึม! ่าสะบัดแเสื้อ! พลังปาเพลิงที่้แไ้เข้าาหมอกโลหิตที่เืู่อย่างรวดเร็ว! เให้เ็าใจกลางเวที...
ที่ั่...ปาฏหลุมลึกขนาดใหญ่ึ้!
และที่ก้นหลุม...คือ่าหลี่เทียนที่นอนจมกองเลือด!
เกราะเพลิงชั้นเลิศเาแตกา! ่ากายเต็มไปด้วยบาดแผลที่่าั! กลิ่นอายเาอ่อนแรงแทบจะัูญ!
แ่...เายังไม่ตาย!
ที่หน้าอกเา...ี "ยันต์หยก" โาชิ้นึ่ที่แตกะเี...มันคือสมบัติป้องกันตัวชั้นยอดที่ช่วยชีวิตเาไว้ในิาีุ้า!
"สารเลว!"
ผู้อาวุโสจากะูหลี่ทะยาน่ามา...ประคอง่าหลี่เทียน...แล้วป้อนโอสถทิพย์เข้าปากเาอย่างรวดเร็ว
"ำัหุ่นเชิดโา! หอิ้า! ะูหลี่ข้า...ขอสาบาน...ว่าจะ้ลบเจ้าให้หายไปจากโลกนี้!"
ณ ุึ่ผู้เข้าร่วมประลอง...
"มู่า"...สมาชิกคนุ้าำัหุ่นเชิดโา...ยังคงยืนนิ่งด้วยใบหน้าที่ไร้อารมณ์...ราวัว่าาเสียสละสหาย...ไม่ไ้ีความหมายใดๆ ่ันเลย
สายตาทุกคู่...ทั้งจากผู้ชม...และจากอัจฉริยะที่เืู่...ล้วนั้มาที่มันด้วยความเกลียดชังและความหวาดระแวงอย่างถึงที่สุด!
แ่เย่เฟิง...กลับไม่ไ้มองมัน
สายตาเา...ั้ไปที่ "ผู้อาวุโสวิหคเพลิง"
เาไม่ไ้พูด...แ่สายตาเา...ำั "ถาม"... *‘แล้วตอนนี้...่าจะทำอย่างไรต่อไป?’*
*‘าประลอง...้ดำเนินต่อไป’*
ความคิดนั้นหนักแน่นดุจขุนเาในจิตใจผู้อาวุโสวิหคเพลิง!
เกียรติยศและประเพณีที่สือดกันมานับหมื่นปี...จะถูกทำลายด้วยแผนาัชั่วร้ายคนเพียงกลุ่มเดียวไม่ไ้!
่าหันไปมองยังเหล่าอัจฉริยะที่เืู่ที่บัดนี้ใบหน้าเต็มไปด้วยความหวาดระแวงและความโกรธแค้น...แล้วประกาศด้วยน้ำเสียงที่ทรงอำนาจและเด็ดขาด!
"ำัหุ่นเชิดโา...ไ้ละเมิดกฎแห่งาประลองอย่างร้ายแรงที่สุด! นับจากิาีนี้เป็นต้นไป...เาคือศัตรูเผ่าพันธุ์วิหคเพลิง...และคือศัตรูทุกขุมอำนาจฝ่าธรรมะ!"
"แ่...าประลองแห่งสุริยัน...จะ้ดำเนินต่อไป!"
"เพื่อป้องกันมิให้เหตุาณ์เช่นนี้เกิดึ้อีก...ข้าขอเพิ่มกฎข้อใหม่! ู้ใก็ตามที่ใช้เคล็ดวิชาพลีชีพเวที...จะถูกตัดสินให้พ่ายแพ้ในทันที! และำัมัน...จะถูกึ้บัญชีดำ...และถูกไล่ล่าสุดขอบฟ้า!"
คำประกาศนั้น...คือาแสดงจุดยืนที่ชัดเเผ่าพันธุ์วิหคเพลิง!
มันทำให้ความโกลาหลและความหวาดกลัวในาประลอง่ๆ สงบ...แ่กลับถูกแทนที่ด้วยบรรยากาศที่ตึงเครียดและหนักอึ้งยิ่งกว่าเดิม!
บัดนี้...ทุกาต่อสู้...คือาเดิมพันด้วยชีวิตอย่างแท้จริง!
"เริ่มาประลอง...ต่อไป!"
ศิลาชะตาที่มืดไปชั่วขณะ...บัดนี้ไ้ส่องสว่างึ้อีกครั้ง!
ลำแสงสองสายพุ่งา...เลือกเฟ้นคู่ต่อสู้คู่ต่อไป...
และลำแสงสายึ่...ก็ไ้สาดส่องมายัง่าที่งดงามและเยียบเ็เซี่ยหนิงฉาง
ส่วนลำแสงอีกสาย...กลับสาดส่องไปยัง่าที่ยืนนิ่งและไร้อารมณ์... "ู่า"! สมาชิกคนุ้าำัหุ่นเชิดโา!
"สวรรค์! นาง้ไปเจอัคนำัชั่วร้ายั่!"
"แม่นางหฉาง้ระวังตัวด้วย! ใจะไปรู้ว่ามันจะะเิตัวเองึ้มาอีกหรือไม่!"
เสียงกระซิบกระซาี่เต็มไปด้วยความเป็นห่วงดังึ้จากทั่วทุกสารทิศ
เย่เฟิงหรี่ตาเล็กน้อย...ในแววตาเาปาฏประกายแสงที่เยียบเ็ูึ่...
แ่เาก็ไม่ไ้ทำอะไร...เาเชื่อมั่นในความสามารถเซี่ยหนิงฉาง
เซี่ยหนิงฉางก้าวึ้สู่เวทีอย่างสงิ่ง...เผชิญหน้าัมู่าที่ยืนอยู่อีกฟากึ่...
นางไม่ไ้แสดงความรังเกียจหรือความหวาดกลัว...ในแววตานาง...ีเพียงความเยียบเ็ที่บริสุทธิ์...
*‘สังหาร...พี่น้องข้า...เจ้า...จะ้ชดใช้’*
ความคิดนั้นไม่ไ้เป็นเพียงแค่ความคิด...แ่มันคือ "เำ" สังหารับริสุทธิ์ที่ะเิาจาก่ามู่า!
ใบหน้าที่เคยไร้อารมณ์มัน...บัดนี้บิดเบี้ยวด้วยความเกลียดชัง!
"เจ้า!" มันำาาเป็นครั้งแรก "เป็นเพราะเจ้า! เพราะเจ้าั้! ที่ทำให้แผนาเรา้ผิดพลาด!"
เาไม่ไ้คิดี่ะใช้หุ่นเชิด...ไม่ไ้คิดี่ะใช้เคล็ดวิชาโจมตีวิญญาณ...
เาไ้ตัดสินใจี่ะใช้ "ไ่า" ใบุ้า...เช่นเดียวัสหายเา!
"ข้าจะลากเจ้าั้...นรกไปพร้อมกัน!"
เาเริ่มโคจรพลัง...เตรียมพร้อมี่ะ "ะเิพลีชีพ"!
แ่เซี่ยหนิงฉาง...จะปล่อยให้เาทำสำเร็จไ้อย่างไร?
นางไม่ไ้รอ...ไม่ไ้ป้องกัน...
นางเป็นฝ่า "รุก" ่!
"สายเกินไปแล้ว"
เสียงนางเยียบเ็ราวน้ำแข็งขั้วโลก...
่านางหายไปจากจุดเดิม...
ไม่ใช่ด้วยความเร็ว...แ่คือา "หลอมรวม" เข้าัไอเ็ในอากาศ!
นางไปปาฏึ้อีกครั้ง...เบื้องหน้ามู่าที่ำัจะะเิพลัง...ราวัภูตพราย!
"อะไรนะ!?"
ยังไม่ทันที่มู่าจะไ้ทันตั้งตัว...
ฝ่ามือที่เรียวงามเซี่ยหนิงฉาง...ก็ไ้ปะั "หน้าอก" เาเาๆ...
"ผนึก...เหมันต์นิรันดร์"
*เปรี๊ยะ! เปรี้ยง!*
ไอเ็ที่น่าสะพรึงกลัวและบริสุทธิ์ที่สุดไ้ะเิออกจากฝ่ามือนาง!
มันไม่ไ้แช่แข็ง่ากายภายนอก...แ่มันแทรกซึมเข้าไป...แล้ว "แ่แ็" พลังปาที่ำับ้าคลั่ง...เส้นลมปา...และแม้กระทั่ง "ิิญญา" เา...จากภายใน!
พลังที่ำัจะะเิออก...พลันหยุดชะงัก...แล้วไหลย้อนกลับ...ทำลาย่ามันจากภายใน!
มู่าเบิกตากว้าง...ในแววตาเาเต็มไปด้วยความไม่เชื่อและความหวาดกลัว...่ที่แสงสว่างในาเาจะ่ๆ ดับู...
่าเากลายเป็นรูปปั้นน้ำแข็งสีดำทมิฬ...แล้วร่วงหล่นมากระแทกพื้น...แตกากลายเป็นผงธุลี...
ความเงียบงัน...ไ้เข้าปกคลุมทั่วทั้งาประลองอีกครั้ง...
"หฉาง...เป็นฝ่าชนะ!"
(จบตอน)
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
0.00
0.00









userA???
???? ??? ? ???? ?? ??