เรื่อง มหาตำนานวิถีสวรรค์: จารึกมังกรบรรพกาล
บที่ 382: บทแห่งาั์
วินาทีี่เ่เฟิงแะเฟิ่งซีอิงก้าวผ่านม่านแสงสีทอง...
ความรู้สึกการูฉีกกระชากแะสร้างึ้ใหม่ในระดับจิตวิญญาณก็ไ้เข้าครอบงำพวกเขาทั้งสอง.
เมื่อทุกอย่างสงบลง...ภาพี่ปรากฏึ้เบื้องหน้า...ก็ไ้พรากลมหายใพวกเขาไป.
ี่นี่...ไ่ใช่ถ้ำ...ไ่ใช่ห้อง...
แต่ืห้ิิี่กว้างใหญ่ไพศาล...ืจักรวาลขนาดย่อมีู่ผนึกไ้ในกาลเวลา.
เบื้องหน้าืความมืดมิดี่ไร้สิ้นสุ...แต่กลับไ่ไ้น่าสะพรึงั...หากแต่เต็มไปด้วยความสูงส่งแะศักดิ์สิทธิ์.
เพราะในความมืดั้...ื "จารึก" ี่แท้จริง.
พวกัไ่ใช่ศิลา...ไ่ใช่คัมภีร์...
แต่ื "ุ่า" นับร้อย...แะ "อักขระแห่งเต๋า" ี่่เิจากแา...ซึ่งมีขนาดมหึา...กำลังลอยคว้างแะหมุนรอบตัวเองอย่างเชื่องช้า.
แต่ละกลุ่มดาว...แต่ละอักขระ...ต่างก็แผ่กลิ่นอายี่เก่าแ่แะทรงพลังออกา...จนทำให้จิตวิญญาณต้องสั่นสะท้าน.
บรรยากาศเต็มไปด้วยความโดดเดี่ยว...ความยิ่งใหญ่...แะความสงบนิ่งี่ดำรงอยู่านานนับอสงไขย.
"นี่...ืห้องจารึก...อย่างั้รึ?" เฟิ่งซีอิงพึมพำออกาด้วยน้ำเสียงี่สั่นเทา...นางูภาพเบื้องหน้าสะกดจนสิ้น.
เ่เฟิงไ่ไ้ตอบ...
เขาไ่จำเป็ต้องตอบ...
เพราะในวินาทีี่เขาไ้าถึงี่แห่งนี้...สายเลือดาั์มังกรในร่างเขาก็พลันเดือดพล่าน!
เขารู้สึกไ้ถึงความคุ้นเคย...ี่หยั่งรากลึกลงไปในจิตวิญญาณ...
ราวกับ่า...เด็กน้อยี่พลัดพราก...ไ้กลับคืนสู่บ้านเกิ.
เขาแะเฟิ่งซีอิง...ก้าวเดินไปข้างหน้า...อย่างเชื่องช้าแะเต็มไปด้วยความำเ.
แะในวินาทีี่ย่างก้าวแรกพวกเขาไ้สัมผัสกับพื้นิิี่มองไ่เห็นนั่นเอง...
*วูมมมมมมมมมม-!!*
กลุ่มดาวแะอักขระแสงทั้งหมดี่เคยสงบนิ่ง...พลันส่องส่างเจิดจ้าึ้พร้อมกัน!
ำแนับ้าสายไ้พุ่งารวมตัวกัน ณ ใกลางห้ิิ...
่เิเป็ร่างโป่แ **"าั์มังกรบรรพกาล"** ี่ใญ่โจนัทุกสิ่ง!
ัืตัวตนเดียวกับี่เ่เฟิงเคยเห็นในนิมิต...แต่ครั้งนี้...ัไ่ใช่ภาพความทรงจำ...
ดตาี่เปรียบดั่งมหาสุริยันคู่ั้...กำลังจ้องมองาี่เขาโดยตรง...แววตาัเต็มไปด้วยความเฉยชา...แะอำนาจี่อยู่เหนือทุกสรรพสิ่ง.
ัื "เำ"...ีู่ทิ้งไ้เพื่อการาถึงผู้ืทอ.
แล้ว "เสียง"...ี่ราวกับเสียงดดาวนับ้าดกำลังแตกสลาย...ก็ไ้ดังก้องึ้ในใเ่เฟิง...
**"...ผู้ืทอ...ในี่สุดเ้าก็าถึง..."**
**"...แต่การาถึง...ไ่ไ้หายความ่าเ้าคู่ควร."**
ถ้อยคำาั์บรรพกาล...หนักแน่นแะทรงพลัง...ราวกับบัญญัติแห่งสวรรค์.
แรงกดดันี่มองไ่เห็นไ้แผ่ออกาจากร่างโป่แั้...ทำให้เฟิ่งซีอิงต้องถอยหลังไปหนึ่งก้าวโดยไ่รู้ตัว...นางเข้าใในทันที่า...นี่ืบทสำหรับเ่เฟิงเพียงผู้เดียว.
เ่เฟิงไ่ไ้ถอย...
เขายืนหยัดอย่างมั่นคง...สายตาเขาสบเข้ากับดตาี่เปรียบดั่งมหาสุริยันบรรพบุรุษ...ความำเในใเขา่ๆ แปรเปลี่ยนเป็เำแห่งการต่อสู้ี่ไ่แพ้.
"คู่ควร...หรือไ่คู่ควร...ตัดสินกันด้วยสิ่งใด?" เขาเอ่ยากลับไปอย่างไ่เกรงั.
เำแห่งาั์ไ่ไ้แความโกรธเืงต่อคำาเขา...ในทางกลับกัน...ในดตาี่ลึกล้ำคู่ั้กลับปรากฏแววแห่งความพึงพอใจางๆ.
**"จารึกในี่แห่งนี้...ไ่ใช่เพียงแค่ประวัติศาสตร์...แต่ัื 'พลัง'...ื 'ภาระ'...ืความรับผิดชอบต่อชะตากรรมเผ่าพันธุ์มังกรทั้งหมด"** เสียงั้ดังก้องในใเ่เฟิง.
**"ก่อนี่ข้าจะส่งมอบภาระนี้ให้แ่เ้า...ข้าต้องรู้...่า 'เต๋า' เ้าืสิ่งใ...จิตวิญญาณเ้า...เป็เพียงเงาเลือนรางข้า...หรือไ้ค้นพบเส้นทางตนเองแล้ว"**
บรรยากาศพลันเปลี่ยนแปลง...
แรงกดดันทางจิตวิญญาณี่รุนแรงไ้พุ่งตรงเข้าใส่เ่เฟิง...บังคับให้เขาต้องจมดิ่งลงสู่ห้ลึกแห่งจิตใตนเอง...เพื่อค้นหา "คำตอบ".
แล้วคำา...ี่เป็แ่นแท้บท...ก็ไู้เอ่ยึ้.
**"หากเ้ามีพลังี่จะลบหายนะในอดีตให้สิ้น...แล้วสร้างจักรวาลึ้ใหม่ไ้ตามใปรารถนา..."**
**"...แต่ต้องแลกาด้วยการี่ทุกชีวิตี่เ้ารักแะผูกพัน...จะหลงลืมเ้าไปตลอดกาล..."**
**"...เ้าจะเลือกทำหรือไ่?"**
คำาสุดท้าย...ดังกระหึ่มราวกับอสุนีบาตฟาดลงกลางทะเลจิต!
**"จงแ 'เต๋า' แห่งาั์เ้าให้ข้าดู."**
เ่เฟิงพลันนิ่งงัน...
คำานี้...ัโหดร้าย...แะลึกซึ้งเกินไป.
ในห้สำนึกเขา...ภาพนับ้าไ้ไหลผ่านเข้าา...
ภาพสำนักกระบี่เมฆาคล้อยี่ล่มสลาย...ภาพใบหน้าสุดท้ายอาจารย์...
ภาพเฟิ่งซีอิงี่ยอมสละพลังชีวิตเพื่อช่วยเขา...ภาพเซี่ยหนิงฉางี่แบกรับความแค้นานานนับร้อยปี...
พลังี่จะแก้ไขทุกสิ่ง...พลังี่จะสร้างโลกี่สมบูรณ์แบบ...ัืสิ่งี่เขาปรารถนาาตลอดไ่ใช่รึ?
แต่ราคาี่ต้องจ่าย...ืการูลบไปจากความทรงจำทุกคนี่ทำให้การเดินทางเขามีความหาย...
าั์...ืผู้ี่ยืนอยู่บนจุดสูงสุดอย่างโดดเดี่ยว...จริงหรือ?
เขาจมดิ่งลงสู่ห้ความคิ...
จักรวาลทั้งิิ...กำลังคำตอบเขา.
เวลาผ่านไปราวกับชั่วนิรันดร์...
เ่เฟิง...่ๆ เงยหน้าึ้...
ในดตาเขา...ไ่ไ้มีความลังเลอีกต่อไป...แต่กลับเต็มไปด้วยความกระจ่างแจ้ง...แะความมุ่งมั่นี่แน่วแน่.
เขาจ้องมองไปยังเำบรรพบุรุษ...แล้วเอ่ยตอบ...ไ่ใช่ด้วยความโอหัง...แต่ด้วยความเข้าใอย่างถ่องแท้ในเส้นทางตนเอง.
"ข้าขอปฏิเสธ"
"จักรวาลี่สมบูรณ์แบบ...แต่ไร้ซึ่งสายใยผูกพันกับผู้ี่ข้ารัก...ก็ไ่ต่างอะไรกับสุสานี่งดงาม...ัไ่ใช่ชัยชนะ...แต่ืความพ่ายแพ้ี่แท้จริง"
"เต๋าแห่งาั์ข้า...ไ่ใช่การควบคุมทุกสิ่งอย่างโดดเดี่ยว...แต่ืการมีอยู่...เพื่อปกป้องทุกความสัมพันธ์...ี่มีค่า"
สิ้นเสียง...
เำแห่งาั์ไ้นิ่งไปนาน...ราวกับกำลังพิจารณาคำตอบเขา.
ก่อนี่ัจะเอ่ยึ้...ด้วยน้ำเสียงี่เปลี่ยนไปเล็กน้อย...
**"...คำตอบเ้า...แตกต่าง..."**
**"...แต่เำเ้า...แข็งแกร่ง."**
*ฟุ่บ!*
ร่างโป่แาั์มังกรบรรพกาล...ไ้สลายกลายเป็จุดแสงสีทองนับ้า!
จุดแสงเหล่าั้...ไ่ไ้เลือนหายไป...แต่กลับพุ่งเข้าไปในกลุ่มดาวแะอักขระแสงทั้งหมดี่ลอยคว้างอยู่!
บท...ไ้สิ้นสุดลงแล้ว!
ห้องจารึกทั้งหม...ไู้ "ป็" ให้แ่เขา!
กลุ่มดาวี่อยู่ใกล้ตัวเ่เฟิงี่สุ...พลันส่องส่างเจิดจ้าึ้...
ัพร้อมแล้ว...ี่จะเปิดเผยความลับบทแรก...ให้แ่ผู้ืทอดี่คู่ควร.
(จบบท)
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
0.00
0.00









userA???
???? ??? ? ???? ?? ??