เรื่อง อสุราพลิกฟ้า ท้าบัญชาสวรรค์
บที่ 139: าาูั
"อ๊ากกกกกกกกกกกกก!!!"
เีคำรามของเย่เฉินดังก้องไปทั่วทั้งถ้ำั! ัไม่ใช่เีคำรามของุ์...แต่เป็นเีี่แฝงไ้ด้วยอำนาจอัน้าั่ของูและบารมีอันสูงส่งของั!
ังานสองสายี่แตกต่างกันสุดขั้ว...ัาาูสีแดงเ้มอมำ และัโลหิตัสีทอง่า...ำัต่อสู้และฉีกกระชาก่าาของเขาจากภายใน!
'อย่าต่อต้าน! หลอมั!' เีของหุนุ้ตะโกนั่ในใ 'ใ้าาูของเ้าเป็นเาหลอม และใ้สายเลือดัเป็นเื้ไฟ! ้าัสายใ่ี่เป็นของเ้าแต่เีผู้เดียว!'
เย่เฉินกัดฟันแน่น! เขาำาคำแนะนำของหุนุ้! เขาไ่ไ้พยายามะควบคุมัี่้าั่นั้น...แต่กลับปลดปล่อยให้ัอาละวาดและโคจรไปตามสัญชาตญาณของเ็วิชาาาูครองพิภพ!
เาูาเศียรหกกรปาฏขึ้นเบื้องหลังของเขา...และในเวลาเดียวกัน เาของัสีทองขนาดึาก็ปาฏขึ้น้ั!
เาทั้งสองคำรามเ้าใส่กัน...ก่อนะเิ่หลอมเป็นหนึ่งเดียว!
เ็ัสีทองเิ่ปาฏขึ้นบน่าของเาู! ปีสีำาใญ่กาง! และเีคำรามก็ทรงัิ่ึ้! ักลายเป็น "เาูั" ี่น่าสะพรึงกลัว!
การเปลี่ยนแปไ่ไ้เกิดขึ้นแค่กับเา...่าาของเย่เฉินเองก็เช่นกัน!
ผิวหนังของเขาเิ่ปาฏลวดลายของเ็ัสีทองจางๆ ึ้า...กระดูกของเขาส่งเีั่เปรี๊ยะๆ ราวกับำัถูกหลอมขึ้นใ่ให้แ็แ่ยิ่ง่าเิ...และัในาาโลหิตของเขาก็ควบแน่นและทรงัขึ้นสู่ระดับใ่โดยสิ้นเชิง!
เวลาผ่านไปหนึ่งวันหนึ่งคืนเต็ม...
ในี่สุด...ัี่้าั่ก็่ๆ สงบ...และหลอมเป็นหนึ่งเดียวกับ่าาของเย่เฉิน่าสมบูรณ์
เขาลืมตาขึ้นช้าๆ...
บัดี้...เ็วิชาของเขาไ่ไ้เป็นเี "าาู" ี่ไป...แต่ัได้วิวัฒนาการไปสู่ระดับี่เหนือ่า...
**"าาูับรรพกาล" (Primordial Asura Dragon Body)!**
เย่เฉินลุกขึ้นยืน...เขาู้ึได้ึัี่เปี่ยมล้น่าไม่เคยเป็าก่อน เขาแ็แ่่าตอนก่อนี่ะเ้าถ้ำาับสิบเท่า!
เขากำหมัด...และู้ึได้ว่าเีหมัดเดียวของเขาในตอนี้...ก็าารถสังหารยอดฝีมือขอบเขตทะเลวิญญาณขั้นกลางได้่าง่ายดาย!
"สำเร็จแล้ว..." เขาึำกับเ
เขาเดินไปี่สระโลหิตัี่เืู่...และใ้เาั์ูดูดกลืนแ่แ้โลหิตทั้งหมดนั้นเ้ามาเก็บไ้ในมิติของไุ่แห่งความโกลาหลเพื่อใ้เป็นาำุในอนาคต าั้เขาก็เลือกเก็บ "กระดูกซี่โครง" ี่แ็แ่ี่สุดของญาับรรพกาลาองาชิ้น...ัืวัตถุดิบชั้นเลิศในการหลอม้าศาสตราวุธ
เขาโค้งคำนับให้แก่โครงกระดูกนั้นเป็นครั้งสุดท้าย...และเดินจากถ้ำไป
เมื่อเขาก้าวาู่เทือกเขาัหลับอีกครั้ง...แรงกดดันี่เคยกดทับเขาอยู่ก็หายไปจนหมดสิ้น!
ตรงกันข้าม...สัตว์ูสายัและวิหคี่ซ่อนตัวอยู่ทั่วทั้งเทือกเขา...เมื่อััได้ึ "กลิ่นอายับรรพกาล" ี่แผ่มาจาก่าของเขา...พวกัต่างก็หมอบราบกับพื้นด้วยความหวาดกลัวและยอมสยบ!
บัดี้...เขาื "ราชันย์" ใ่ของเทือกเขาแห่งี้!
เย่เฉินมองไปยังทิศตะวัน...ทิศทางของอาณาจักรวายุคราม...แววตาของเขาเยือกเย็นและเด็ดเดี่ยว
"เซียวจ้าน...หวังว่าเ้าะยังไม่ตายไปเสียก่อนนะ..."
สิ้นเี...่าของเขาก็กลายเป็นลำแสงสีำอมทอง...และพุ่งทะยานข้ามผ่านยอดเขาไปด้วยความเร็วี่น่าสะพรึงกลัว...
การเดินทางกลับบ้านี่แท้จริง...ได้เิ่ต้นขึ้นแล้ว
```
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
0.00
0.00









userA???
???? ??? ? ???? ?? ??