เรื่อง อสุราพลิกฟ้า ท้าบัญชาสวรรค์
บที่ 335: เกระบองู, าสิ้นา
แววตาเ่เฉินทอประาแ่ความตื่นเต้นอย่างสุดขีด!
นี่แหละ! นี่ืการู่้ี่เาต้องการ! ศัตรูี่แ็แ่พอี่ะทำใ้เืในาเาต้องเืพ่าน!
ตั้งแ่ี่เาไ้ทะลวงเ้าสู่าาบรรพกาล...เาก็ัไม่เคยไ้ปลดปล่อยัทั้งหมดเออกมาอย่างแท้ิเลยแ้แ่ครั้งเี การู่้กับเ่านัก่าเงา...ก็เป็นเพียงแค่การเล่นกับมดปลวกเท่านั้น
แ่ขุนพลิญญาดาวตนนี้...แต่างออกไป!
ัืยอดฝีืี่แท้ิจากยุคบรรพกาล! แม้ะเืเพียงแค่เเสี้ยวิญญาี่หลอมกับไอแ่ความตาย...แ่สัญชาตญาณการู่้แะัำา้าั...ก็ัคงน่าสะพรึงกลัวอย่างหาี่เปรียบมิไ้!
**[บังอาจ!]**
ขุนพลิญญาาคำรามลั่นในจิตสำนึก! ัตะลึงี่ผู้บุกรุกร่างเล็กเบื้องหน้า...สามารถรับการโจมตีเต็มำััไ้!
ัไม่ไ้ใ้เวลาเ่เฉินไ้ตั้งตัว...ักระทืบเท้าลงบนพื้นอีกครั้ง...แะพุ่งเ้าใส่ราวกับภูเาี่เคลื่อนี่ไ้! ้าสงครามามหึมาในื...ถูวัดออกไปเป็นพายุใบมีดสีเทา...ผนึกทุกเส้นทางการหลบหนีเ่เฉินเอาไ้!
แ่เ่เฉิน...ไม่ไ้คิดี่ะหลบเลยแ้แ่น้อย!
"ฮ่าฮ่าฮ่า! าี! มาดูัว่า...กระดูกเจ้า...หรือกระดูกข้า...ะแ็แ่กว่าั!"
เาหัวเราะลั่นอย่างบ้าคลั่ง! จิตู่้ี่ถูกข่มไ้...ไ้ระเบิดออกมาอย่างเต็มี่!
เาไม่ไ้ใช้กระดูกสันหลังราชันย์ูเป็นหอกอี่อไป...แ่ัใช้ัเป็น "ะ" ...แะปลดปล่อย "เกระบองูาสวรรค์"...เคล็ดวิชาการู่้ี่เรียบง่ายแ่ัแฝงไ้้อำนาจำา้าสูงสุด...ซึ่งเาไ้รับมาจากความทรงจำจักรพรรดิู!
ู! ู! ู! ู! ู!
การปะทะัอย่างบ้าคลั่ง...ไ้เริ่มต้นึ้แล้ว!
ศาสตราวุธบรรพกาลสองชิ้น...ไ้เ้าปะทะักลางอากาศนับร้อยนับพันครั้งในชั่วพริบตา!
ทุกครั้งี่กระบองกระดูกสีดำอมทองปะทะเ้ากับ้าสงครามสีเทา...ก็ะเกิดคลื่นัำา้าระลอกแล้วระลอกเ่า...ซัดกระหน่ำไปทั่วทั้งหุบเา! พื้นดินแะแ...ซากกระดูกแหลกสลาย...แะก้อนหินอุกกาบาตก็ถูกบดขยี้จนกลายเป็นผุยผง!
ัืการู่้พละำัี่บริสุทธิ์!
ขุนพลิญญาานั้น...ยิ่งสู้ก็ยิ่งดุร้าย! ร่างาัี่สร้างึ้จากไอแ่ความตายา...แ็แ่แะทนทานอย่างไม่น่าเชื่อ...แะัก็ไม่รู้จักความเจ็บปวดหรือความเหนื่อยล้า!
ส่วนเ่เฉินนั้น...ยิ่งสู้ก็ยิ่งคลุ้มคลั่ง! เืในาเาเืพ่าน...แะัาาบรรพกาลก็ถูกปลดปล่อยออกมาจนถึงขีดสุด! เาััไ้ว่า...ทุกครั้งี่เาเหวี่ยงกระบองออกไป...กล้ามเนื้อแะเส้นเอ็นเาก็ะยิ่งแ็แ่แะควบแน่นึ้!
การู่้นี้...ืการ "ัเา" ี่ดีี่สุดสำหรับเา!
แ่...หลังจากี่ปะทะัไปนานกว่าครึ่งชั่วยาม...เ่เฉินก็เริ่มขมวดคิ้ว
*‘แ็แ่เกินไป!’* เาคิดในใจ *‘ร่างาัแทบะไม่ไ้รับความเสียหายเลย...หากัคงสู้แแลกหมัดัไปเื่ๆ เช่นนี้...คงต้องใช้เวลาอีกนานกว่าะรู้ผลแพ้ชนะ...แะข้า...ไม่มีเวลามากานั้น!’*
วิกฤตจากโลกภายนอก...ัคงดันเาู่ตลอดเวลา!
เาต้องรีบจบการู่้นี้...แะไปัแท่นศิลาโบราณใ้เร็วี่สุด!
เมื่อคิดไ้ดังนั้น...แววตาเ่เฉินก็พลันแปรเปลี่ยนไป...ความบ้าคลั่งแะตื่นเต้นไ้หายไป...ถูกแทนี่้ความเยือกเย็นแะการคำนวณอันเฉียบ
เาอาศัยจังหวะี่ปะทะัครั้ง่าสุด...แะใช้แรงส่ง...ดีดร่างเถอยห่างออกมาหลายร้อยเมตร!
ขุนพลิญญาาี่ำัะพุ่งตามมา...พลันชะงักงัน...ัััไ้ถึงิ่าี่ "แต่าง" ไปจากเิเ่เฉิน!
"จบเกมเล่นสนุกแล้ว...ูกระดูก" เ่เฉินก่าวเสียงเย็น "ต่อไปนี้...ืิ"
**[ิ?]**
ขุนพลิญญาาส่งกระแสจิตี่เต็มไป้ความูแออกมา **[เจ้าหนู...เจ้าคิดว่าการู่้เมื่อครู่...ืทั้งหมดี่ข้ามีงั้นรึ? ่าเ! จงดูใ้ดี...นี่ืัี่แท้ิ...สุสานแ่า!]**
สิ้นคำพูด...าสีเืทั้งสี่ดวงในเบ้าตาัก็พลัน่ประาแเจิดจ้าึ้อย่างี่ไม่เคยเป็นมาก่อน!
**ครืนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน-!!!**
ไอแ่ความตายาี่อบอวลู่ทั่วทั้งหุบเา...พลันปั่นป่วนอย่างบ้าคลั่ง! ัถููดเ้าา...แะควบแน่นู่รอบๆ ้าสงครามามหึมาขุนพลิญญา!
ในชั่วพริบตา...้าสงครามสีเทาธรรมดา...ก็ไ้แปรเปลี่ยนเป็น "้าาาดับูญ" ี่่ประาแีเทาิฬอันน่าสะพรึงกลัว! บน้า...ปาฏภาพลวงตาาี่ำัแตกสลายแะดับูญนับไม่ถ้วน...ัืัแ่ "การำา้า" ี่แท้ิ!
**[จงสลายไป...พร้อมกับา!]**
ขุนพลิญญาาฟาด้าในืลงมาอีกครั้ง! แ่ครั้งนี้...ัไม่ไ้เป็นการโจมตีี่บ้าคลั่ง...แ่ืการฟาดฟันี่เรียบง่าย...แ่ัผนึกกฎเกณฑ์แ่การำา้าไ้อย่างสมบูรณ์แ!
คลื่นัสีเทาิฬ...ซึ่งใหญ่กว่าแะน่าสะพรึงกลัวกว่าครั้งก่อนนับสิบเท่า...ไ้พุ่งตรงมาี่เ่เฉิน...ดูดกลืนทุกสิ่งทุกอย่างี่ขวางหน้า!
แ่เ่เฉิน...กลับไม่ไ้มีท่าทีหวาดกลัวแ้แ่น้อย
เายืนนิ่ง...แะมองดูคลื่นัำา้าี่ำัะมาถึง...้แววตาี่เย็นเยียบแะว่างเป่า
"ในี่สุด...เจ้าก็ยอมใช้ัี่แท้ิออกมาแล้วสินะ"
เากระซิบกับเ...
"เช่นนั้น...ข้าก็ะใ้เกียรติเจ้า...้ัี่แท้ิข้าเช่นั"
เาไม่ไ้คิดี่ะใช้กระดูกสันหลังราชันย์ูเ้าปะทะโดยตรงอี่อไป...นั่นะเป็นการกระทำี่โง่เขลา
แ่เาะใช้...ไหวพริบ...แะัทั้งหมดี่เามี!
**"าาาาสลายเงา...ปาฏ!"**
วูบ!
ร่างเงาาี่โปร่งแ...ไ้ปาฏึ้เคียงข้างร่างเาในทันที!
แ่ัไม่จบเพียงเท่านั้น!
**"เถาวัลย์ูกลืนสวรรค์...สำแดงฤทธิ์!"**
รอยสักรูปเถาวัลย์สีดำิฬบนแขนขวาเา...พลัน่ประาแีเื! แะในชั่วพริบตา...เถาวัลย์สีดำสนิทนับร้อยนับพันเส้น...ก็ไ้พุ่งทะยานออกมาจากแขนเา! พวกัไม่ไ้พุ่งเ้าโจมตี...แ่ัถักทอเ้า้ัอย่างรวดเร็ว...กลายเป็น "โ่" ามหึมาี่สลักไ้้ลวดลายุปาปีศาจ...ตั้งตระหง่านู่เบื้องหน้าเา!
**[ป้องั?]** ขุนพลิญญาาส่งกระแสจิตี่เย้ยหยันออกมา **[ไร้ประโยชน์! ไม่มีิ่ใสามารถ้าาัแ่การดับูญไ้!]**
ตูมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม-!!!**
คลื่นัสีเทาิฬ...ปะทะเ้ากับโล่เถาวัลย์ูอย่างจัง!
ไม่ไ้เกิดการระเบิด...แ่ัเกิดภาพี่น่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่า!
โล่เถาวัลย์...ำัถูก "กัดกร่อน"! ัแ่การดับูญ...ำัย่อยสลายัชีวิตเถาวัลย์อย่างรวดเร็ว!
แ่...ในขณะเีั...ุปาปีศาจีู่่ใจกลางโล่...ก็ไ้อ้าออก! แะ "กลืนกิน" ัำา้านั้น...อย่างบ้าคลั่ง!
ัืการู่้...ระหว่าง "การำา้า" แะ "การกลืนกิน"!
เ่เฉินกัดฟันแน่น...ใบหน้าเาซีดเผือด...เาััไ้ถึงัชีวิตี่ถูกสูบออกไปอย่างมหาศาล!
แ่...นี่ืโอกาส! โอกาสี่เาไ้สร้างึ้้เ!
ในขณะี่ขุนพลิญญาาำัจดจ่อู่กับการทำลายโล่เถาวัลย์...เ่เฉินตัวิ...ก็ไ้เคลื่อนไหวแล้ว!
เาไม่ไ้โจมตี...แ่เากลับ "กระดูกสันหลังราชันย์ู"...ใ้แ่ "ร่างเงาา" เ!
จากนั้น...เาก็ไ้วางฝ่าืทั้งสองข้าง...ลงบนแผ่นหลังร่างเงา...แะอัดฉีด "ัโลหิต" ทั้งหมดี่เามี...เ้าไปในร่างเงาา!
"จงไป...แะาสิ้น...ซึ่งา!"
ร่างเงาา...ไ้รับเจตจำนงสังหารเ่เฉินแล้ว!
ัไม่ไ้พูด...ไม่ไ้คำราม...แ่ดวงตาี่เคยโปร่งแั...พลันลุกโชนึ้้เปลวเพลิงสีทองปนเงินอันบ้าคลั่ง! ัโลหิตแ่าาบรรพกาล...ไ้หลั่งไหลเ้าาในร่างัราวกับสายน้ำี่เชี่ยวกราก...ทำใ้ร่างาี่เคยโปร่งแ...กลับ "แ็ั" แะ "จับต้องไ้" มากึ้ในทุกๆ ิาี!
ละอองแดาวรอบาั...ผสมปนเปเ้ากับไอโลหิตสีทอง...ก่อเกิดเป็นิ่าี่ทั้งศัิ์สิทธิ์แะน่าสะพรึงกลัวในเวลาเีั!
ในืั...ืกระดูกสันหลังราชันย์ู...ี่ำัสั่นสะท้านแะส่งเสียงคำรามเบาๆ...ราวกับำัตื่นเต้นยินดีี่ะไ้ลิ้มรสโลหิตศัตรูี่แ็แ่!
"ไป!"
เ่เฉินคำรามลั่น...แะผลักร่างเงาาออกไป!
ฟุ่บ!
ร่างเงาา...ไม่ไ้พุ่งเ้าใส่ขุนพลิญญาโดยตรง...แ่ักลับ "าั" ไปจากจุดเิ! ัใช้ "ขอบเขตห้วงมิติ"...ความสามารถี่สืบทอดมาจากร่างหลัก...แะไปปาฏึ้...ณ "เบื้องบน"...เหนือศีรษะขุนพลิญญาา!
**[อะไรั!?]**
ขุนพลิญญาาััไ้ถึงอันตรายถึงชีวิตจากเบื้องบน! ัพยายามะเ้าึ้มอง...แ่ก็สายไปแล้ว!
ัไ้ทุ่มเทัทั้งหมด...ไปกับการทำลาย "โล่เถาวัลย์ู"...ทำใ้การป้องัั...เปิดช่องโหว่ี่ร้ายแรงี่สุด!
"เกระบองู...กระบวนท่าสุดท้าย..."
เสียงเ่เฉิน...แะร่างเงาา...ดังก้องึ้พร้อมัในห้วงมิติ!
**"...อุกกาบาตาสวรรค์!"**
ร่างเงาา...ทิ้งดิ่งลงมา...ราวกับาี่แท้ิ!
กระดูกสันหลังราชันย์ูในื...ถูกเหวี่ยงควงเป็นวง...แะทุบลงมา...้พละำัทั้งหมดาาบรรพกาล...ผนวกกับัแ่า...แะเจตจำนงสังหารอันบริสุทธิ์!
ัืการโจมตีี่เรียบง่าย...แ่ัทรงัจนสามารถบดขยี้ไ้แม้กระทั่งสวรรค์!
**[ไม่!!!]**
ขุนพลิญญาาคำรามลั่นเป็นครั้งสุดท้าย! ัพยายามะยก้าาาดับูญึ้าป้องั...
แ่ก็ช้าไปเพียงก้าวเี...
**ตูมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม-!!!**
กระดูกสันหลังราชันย์ู...ปะทะเ้ากับศีรษะขุนพลิญญาาอย่างจัง!
ไม่ไ้เกิดเสียงระเบิด...แ่ัเกิดภาพี่เงียบงันแะน่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่า!
รอยร้าว...
รอยร้าวสีทอง...ไ้ปาฏึ้บนศีรษะูยักษ์...แะลุกลามไปทั่วทั้งร่างัในชั่วพริบตา!
ร่างาี่สร้างึ้จากไอแ่ความตายี่ควบแน่น...ไ้ถูกัแ่ความโกลาหลี่บริสุทธิ์... "ำะ้า" แะ "ทำลาย" จากาใ!
าสีเืทั้งสี่ดวงในเบ้าตาั...่ๆ หม่นแลง...แววตาี่เคยเต็มไป้ความอำมหิต...บัดนี้กลับปาฏร่องรอย "การปลดปล่อย" ...
**[ขอบคุณ...]**
เสียงกระซิบสุดท้าย...ดังก้องึ้ในใจเ่เฉิน...
แะในิาีต่อมา...
**เปรี้ยงงงงงงงงงงงงงงงง!**
ร่างขุนพลิญญาา...ก็ไ้ระเบิดออก...กลายเป็น "ไอแ่ความตายา" ี่บริสุทธิ์แะาแ่ี่สุด...พวยพุ่งไปทั่วทั้งบริเวณ!
เ่เฉินี่ยืนู่ใกล้ี่สุด...ไม่คิดี่ะหลบหนี...
เากลับอ้าแขนออก...แะปลดปล่อยัาาบรรพกาลแะเถาวัลย์ูกลืนสวรรค์ออกมาจนถึงขีดสุด!
"กลืน!"
ร่างาเา...กลายเป็นหลุมดำี่มองไม่เห็น...ดูดกลืนังานอันมหาศาลเ่านั้นเ้าาอย่างบ้าคลั่ง!
ังานเ่านั้น...ำัชำระล้างแะเสริมสร้างทุกอณูในร่างาเา...ทำใ้รากฐานอนุขอบเขตปฐมหลอมสร้างขั้นกลาง...ยิ่งมั่นคงแะแ็แ่ึ้ไปอีก!
จบบท
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
0.00
0.00









userA???
???? ??? ? ???? ?? ??