เรื่อง อสุราพลิกฟ้า ท้าบัญชาสวรรค์
บที่ 548: ้ากระโดดู่ความมืดิ
เวลา...ได้แปรเปลี่ยนเป็นคมดาบี่กำลังจะฟาดฟันมาตัดขาดุเส้นาหลบหนี
แในความเป็นจริงี่ดำมืดาัสุญญากาศเบื้องหน้า...กำลังหดตัว่ารวดเร็ว! ขอบมันี่เสั่นได้วยแสีเทาาๆ บัดนี้ัปะทุุแขึ้นาัพายุุิะี่กำลังจะดับ เีฮัมีุ่้ต่ำึ่เสั่นสะเทือนไปถึงแก่นิญญา บัดนี้ได้แปรเปลี่ยนเป็นเีำาี่บิดเบี้ยวแะโหยหวน...มันคือเีมิติี่กำลังจะปิฉาง...เีี่บดขยีุ้ความิแะุาัให้แสลาย าารอบกายูดูดเข้าไปในแนั้น่าบ้าคลั่ง...ก่อเกิดเป็นสายลมี่มองไ่เห็นึ่ี้าัิญญานับ้าตน...มันฉีกะาเสื้อผ้าแะเส้นผมเหล่าผู้พิทักษ์...แะพยายามจะฉุดรั้งพวกเขาให้จมดิ่งู่ความพ่ายแพ้
เหล่าผู้พิทักษ์ี่เหลือได้แต่ืนิ่งาัูแช่แข็ง...ความัจากำูสุดท้าย "ั" นั้นยังไ่ัจางหาย...ความจริงัน่าสะพรึงัวะใหม่็ไ้ซัดะ่ำเข้ามาบดขยี้ิใพวกเขาแทบจะแะเี พวกเขาคือุนัก...คือผู้ี่เเผชิญหน้ากับกองทัพนับแสนแะพญามารรพกาล...แต่เบื้องหน้าประตูู่าาี่ไ่รู้จักนี้...พวกเขาัาเป็เพียงเ็าี่หวาดัวแะไ้ึ่หนา าัเได้กัดิิใพวกเขาาัสนิม...ุเสี้ยววินาทีี่ผ่านไป...คือุย่าง้าี่พวกเขาได้ทอดทิ้งผู้นำตนเองให้ห่างไออกไป...จมดิ่งไปในความมืดิี่ไ่อาจจะหยั่งถึง
'ข้า...ทำไ่ไ้' ความินี้คือโ่ี่พันธนาาู้าุโซานไ้กับื้หินัเ็เี ร่างกายี่แาเขาปฏิเี่จะั...ัชีวิตี่ใ้จะดับี้ประท้วง...แะี่เลวร้ายี่สุด...คือะแม่ทัพเฒ่าี่ตะโกน้อยู่ในเขาว่าี่คือาฆ่าตัวตายี่โ่เาี่สุด าำานักี่เหลือเพียงหยิบื...ึ่เป็นอนาคตสุดท้ายเผ่าพันธุ์...กระโเข้าไปในาาี่ไ่รู้จัก...มันคือากระทำี่ไ้ึ่ความรับผิดชอบ...คือาทรยศุ่ชีวิตี่ได้ฝาฝัไ้กับเขา แต่แ้...าาสีเทาี่ว่างเปล่าคู่นั้น็ไ้ฉายชัดขึ้นมาในม่านตา...าร่างกายี่คุ้นเึู่ควบคุมโดยตัวตนอื่น...มันคือหนามน้ำแข็งี่ทิ่มแทงเข้าไปในหัวใจ...ปลุกสัญชาตญาณบาง่าี่อยู่เืกว่าเหตุผลแะะทั้งหมดให้ตื่นขึ้น
'ความัี...ไ่ใช่าคำนวณ...แต่คือากระทำ' เีะินี้ดังาาส่วนี่ึี่สุดจิติญญา...มันคือเีนัก...ไ่ใช่เีแม่ทัพ เขาไ่ไ้ติดตามเ่เฉินเพราะัอำนาจ...หรือเพราะโชคชะตา...แต่เขาติดตาม "ปิา" บุรุษุ่ผู้นั้น...ปิาี่จะทลายุกรงขัง...ปิาี่จะไ่ยอมจำนน่โชคชะตา...แะหากเขาจะยอมแพ้ในตอนนี้...หากเขาจะปล่อยให้ร่างนั้นหายไปในความมืดิ...มันก็ไ่ต่างะไกับายอมรับว่าปิานั้นได้ตายไปแ้โดยสิ้นเชิง เขาเหลือบมองไปยังาร่วมี่ล้มตายไป...าอาคันี่เสียสละตนเองในหุบเขามรณะได้แวบเข้ามาในความิ...พวกเขาไ่ไ้ตายเพื่อ "าะ"...แต่พวกเขาตายเพื่อ "เ่เฉิน"...แะตราบใดี่ร่างกายนั้นยังคงอยู่...ตราบใดี่ยังมีาัแม้เพียงเศษเสี้ยวธุลี...พวกเขาก็จะยังไ่ยอมแพ้! ี่ไ่ใช่าฆ่าตัวตาย...แต่ี่คือสมรภูมิสุดท้าย...คือาเดิมพันครั้งสุดท้าย...คือาำาครั้งสุดท้าย...เพื่อทวงคืนจิติญญานายเืหัวัคืนมา!
ในเสี้ยววินาทีี่าัเกำลังจะแปรเปลี่ยนเป็นความพ่ายแพ้โดยสมบูรณ์...
“โฮกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก-!”
เีำาี่แหบ่าแต่ัทรงัาัราชสีห์เฒ่าี่าเ็ได้ระเบิดออกาาลำคอู้าุโซาน! เขาได้ระเบิดัชีวิตเฮือกสุดท้ายี่เืู่ทั้งหมดา! ร่างกายี่เแาแะ่แ บัดนี้ัลุกขึ้นื่ามั่นคง! ้ามเนื้อี่เหี่ยว่ัมาึเีอีกครั้ง! าี่เฝ้าฟาง บัดนี้ัุโด้วยเปลวไฟแ่ปิาสุดท้าย!
“ตามไป! ปป้นายเืหัว!”
เขาไ่ไ้รอคำตอบ...ไ่ไ้รอาอนุมัติ...ี่คือบัญชาสุดท้ายเขา! ด้วยความเร็วี่ไ่น่าจะเป็นไปได้สำหรับบุรุษาี่ใ้จะตาย...เขาุ่ร่างไปยังตำแหน่งี่หลินนอนหมดสติอยู่...ช้อนร่างี่อ่อนปวกเปียกนางขึ้นมาไ้ในอ้อมแขน่าแผ่วเบา...แะมุ่งตรงไปยังประตูู่าานั้นโดยไ่หันัมามอง!
คำสั่งสุดท้ายู้าุโซาน...คือสายฟ้าี่ฟาดมาางใจเหล่าผู้พิทักษ์...มันได้ทลายกำแพงแ่ความหวาดัวแะาัเิ้! จิติญญานักี่เูแช่แข็งไ้ด้วยความสิ้นหวัง...บัดนี้ไดู้จุดประกายขึ้นมาอีกครั้ง!
“โฮกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก-!”
เีำารับี่พร้อมเพรียงกันได้สั่นสะเทือนไปทั่วทั้งหอจารึก! พวกเขาไ่ไ้ิ...ไ่ไ้วิเคราะห์...พวกเขาเพียงแค่ทำตามสัญชาตญาณสุดท้ายนัก...ั่คือาติดตามผู้นำตนเอง...ถึงลมหายใจสุดท้าย!
นักุ่แี่เโต้เถียง่าดุเดือด...บัดนี้คือแีุ่่ทะยานตามไป! าเขาุโด้วยเปลวไฟี่บ้าคลั่ง! าัได้หายไปแ้...ูแทนี่ด้วยความัีี่บริสุทธิ์แะร้อนแรง! 'ข้าเป็นหนี้ชีวิตท่าน...นายเืหัว' ความินี้คือิ่เดียวี่เืู่ในใจเขา 'ท่านเช่วยชีวิตข้าจากามายาในนครจันทราสาบสูญ...วันนี้...ข้าจะขอคืนหนี้นั้น...ด้วยชีวิตข้า!' เขาไ่ไ้ัวาา...เขาเพียงแค่ัวี่จะต้องมีชีวิตอยู่่ไปโดยปราศจากเกียรติยศ...ปราศจากนายเืหัวี่เขายอมสละไดุ้ิ่!
นักเฒ่าอีกึ่...ผู้ึ่เเป็นแม่ทัพเคียงบ่าเคียงไหล่กับู้าุโซานมานับร้อยสมรภูมิ...็ไ้ำาลั่นแะุ่ตามไปเป็นี่สอง 'ี่คือความโ่เา...คือาฆ่าตัวตาย' ะแม่ทัพยังคงี้อยู่...แต่มันัูเีหัวใจี่ัีบิ้ 'แต่าทอดทิ้งนายเืหัว...คือความอัปยศี่เลวร้ายยิ่งกว่าาา' เขาิ 'เผ่าผู้พิทักษ์...ไ่ไ้ถือกำเนิดขึ้นมาเพื่อมีชีวิตี่ืยาว...แต่ถือกำเนิดขึ้นมาเพื่อตาย่าสมเกียรติ!' ี่คือมรดกพวกเขา...คือเกียรติยศีู่ส่ง่กันมานับ้าปี...แะเขา...ก็จะไ่มีวันำใ้มรดกนั้นต้องแปดเปื้อน!
าี่ปรากฏขึ้นนั้นคือความโาหลี่เปี่ยมด้วยระเบียบ...คือความบ้าคลั่งี่งดงาม...เหล่าผู้พิทักษ์ี่เหลือ...ทีละ...ทีละ...ได้กระโหายเข้าไปในแแ่สุญญากาศี่กำลังจะปิตัว! สัมผัสแี่พวกเขาได้รับคือความรู้สึกาัร่างกายกำลังจะูฉีกะาออกเป็น้าๆ ิ้! แรงดึงดูดี่บิดเบี้ยวจากุทิศาพยายามจะบดขยี้พวกเขาให้แสลาย! าเบื้องหน้า่าเลือน...าเป็เพียงเส้นแสีเทาี่หมุนวน่าบ้าคลั่ง! เีี้มิติี่กำลังจะปิตัวดังสั่อยู่ในโสตประสาท...มันคือเีี่สามารถทำลายโสตประสาทมนุษย์ธรรมดาให้แะเีได้ในชั่วพริบตา!
ก่อนีุ่ิ่...จะจมดิ่งู่ความมืดิี่สมบูรณ์แบบ...
ู้าุโซานคือสุดท้ายี่พาร่างหลินกระโเข้าไปในแ...
ในเสี้ยววินาทีี่ส้นเท้าเขาได้ข้ามผ่านขอบเขตมิติไป...
พรึ่บ!
แในความเป็นจริงได้ปิตัว่าสมบูรณ์...าัไ่เมีิ่ใดเกิดขึ้นมาก่อน...ทิ้งให้หอจารึกบรรพกาล...ัคืนู่ความเงียบงันี่ว่างเปล่าอีกครั้ง...
แต่ในอีกฟากึ่...
ความรู้สึกาูฉีกะาได้สิ้นสุด่าฉับพลัน...
มันไ่ใช่าไปปรากฏตัวขึ้นในดินแดนใหม่ี่แปลกตา...ไ่มีทุ่งหญ้า...ไ่มีท้องฟ้า...
แต่พวกเขาัู "เหวี่ยง" า่าุแ! ร่างุกระเด็นไปละทิศละา...กระแทงื้หินี่เ็เีแะแข็งกระด้าง! ความเจ็บปวดแล่นปาไปทั่วร่าง...ความัเข้าครอบงำิใ...พวกเขาอยู่ี่ไหน? เกิดะไขึ้น?
ู้าุโซานเป็นแี่ได้สติ เขาร่างหลินไ้แ่...ใช้ร่างกายตนเองเป็นเกราะกำบังจากากระแทก...ความเจ็บปวดนั้นำใ้สติี่ใ้จะัูญเขากระจ่างใขึ้นมาั่ะ เขาค่อยๆ ุร่างี่่แขึ้นมา...แะกวาดสายตาไปรอบๆ...
'ไ่...เป็นไปไ่ไ้...' ความินี้คือ้น้ำแข็งีุ่มาหัวใจี่แาเขาแะเีเป็นผุยผง ี่ี่...ไ่ใช่ดินแดนใหม่...มันคือสถานี่ี่พวกเขาเพิ่งจะจากมา! เาิสีดำิี่สูงะ่า...บัลลังก์ี่้าขึ้นจากหินจันทราสีดำิฬ...แะิ่นอายความชั่วร้ายี่เก่าแก่ึ่ยังคงลอยอ้อยอิ่งอยู่ในาา...ุิุ่่ามันคุ้นเเิไป...มันคือ โบัลลังก์ิฬ!
'กับดัก...มันคือกับดักมาโดยตลอด!' ความจริงัน่าสะพรึงัวได้ซัดะ่ำเข้ามาในใจเขาแทบจะคลุ้มคลั่ง ค่ายเคลื่อนย้ายมิติั่...มันไ่ใช่ประตูู่สถานี่อื่น...แต่มันคือาเชื่อมีู่้าขึ้นเพื่อ "นำา" พวกเขาัมายังจุดเริ่มต้น! ำูสุดท้าย "ั" นั้นดัง้ขึ้นมาอีกครั้ง... "ถึงเวลา...แ้ไความผิดพลาด"...บัดนี้...เขาเข้าใจความหมายมันแ้...ความผิดพลาดี่มันัมาแ้ไ...ไ่ใช่าทำลาย "ัโ"...
เหล่าผู้พิทักษ์อื่นๆ ค่อยๆ ุร่างี่าเ็ตนเองขึ้นมา...ใบหน้าพวกเขาเต็มไปด้วยความัแะไ่เข้าใจ...ก่อนี่เลือดในกายุ...จะจับตัวเป็นน้ำแข็ง...
บัลลังก์ิฬ...ไ่ไ้ว่างเปล่าอีก่ไป...
"ั" ในร่างเ่เิ...ือยู่เบื้องหน้าบัลลังก์นั้น...แผ่นหลังมันตั้งตรง...สงิ่ง...าัทหารี่กำลังรอรับบัญชา...
แต่ี่น่าสะพรึงัวยิ่งกว่านั้น...คือิ่ี่อยู่บัลลังก์...
มันคือร่างเงาสีดำิ...ร่างเงาี่บิดเบี้ยวแะไ่แ่อน...าัูถักทอขึ้นจากเงามืดี่ึี่สุด...มองไ่เห็นใบหน้า...มองไ่เห็นรูปร่างี่ชัดเ...มีเพียงาสองดวงี่ส่องประกายแสีแดงฉานาัถ่านไฟีุ่โอยู่ในความมืด...มันคือตัวตนี่พวกเขาเเผชิญหน้ามาก่อน... "ัโ" ...มันนั่งรออยู่บัลลังก์นั้น...าัราชันย์ี่รอคอยาัมาขุนพลี่ซื่อสัตย์ี่สุด...
แะในวินาที่มา...าี่ทำลายุเศษเสี้ยวาัี่ยังเืู่็ไ้ปรากฏขึ้น...
"ั" ในร่างเ่เิ...ได้ค่อยๆ คุกเข่าข้างึ่...่หน้าร่างเงานั้น...
มันคือาายอมจำนนโดยสมบูรณ์...คือาาัมารายงานตัว...
ความผิดพลาด...ไดู้แ้ไแ้
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
0.00
0.00









userA???
???? ??? ? ???? ?? ??