เรื่อง อสุราพลิกฟ้า ท้าบัญชาสวรรค์
บที่ 665: แแห่งุุ่
ณ ใาแห่งความโกลาหล...ี่ึ่าเำอันยิ่งใหญ่ำัะฉีกกระชากมิติแห่งาฝัใ้แหลกสลาย...จิตวิญญาณเ่เฉินเปีดั่งเธุลีีู่พัดพาไปในาุคลั่งาทิศทาง ัคือูิี่ไร้ึู่้ชนะ...มีเีแ่ระัการำลายล้างี่แต่างกันเ่าั้ จากเื้หน้า...คือคลื่นึาิแห่งความ่างเปล่าีู่์แบบ "ู้ดูแล" ัคือเำี่ะ "้า" ทุกสิ่งใ้คืนู่ความไ่ี...ทุกูจิตวิญญาณี่ัักับััสลายไปาัเกล็ดิะี่ร่วงหล่นู่ดวงตะวัน จากเื้ซ้าย...คือเสียงกรีดร้องี่ำัะแสลายเาเอง...เำี่ะ "ปลุก" ี่เปี่ด้วยาื้รั้นุ้า...พุ่งะาเข้าู่ัไหมึอย่างไ่คิดีิ และจากเื้า...คือคลื่นพลังป้ัอันเ็นเียบี่แผ่พุ่งมาจากัไหม...เำี่ะ "ัไ" ทุกสิ่งี่เข้ามาการัใอันเป็นิั์...ัคือาุาเส้าีู่์แบบ...และเ่เฉิน...็คือุศูนย์กลางั
จิตวิญญาณเาี่เคยปิร้าว...บัดนี้กลับแสลายในอัตราี่น่าตกใจ! เาััได้ึเเสี้ยวัี่กำลังุร่วงไปทุกชั่วาใ...ความทรงจำ...ความรู้สึก...และแม้กระทั่งความเจ็บปวด...ั้นั้นำัะกลายเป็นเีอดีตี่ไ่ีู้ใจดำไ้อีกต่อไป เาคือเื้ไฟี่ำัะมอดั...คือแสงส่างุ้าี่ำัะูืกินโความมืดมิดาาัุ์ ‘นี่สินะ...ุจบ...’ าินั้นไ่ใช่ความสิ้นหวังอีกต่อไปแล้ว...แ่ัคือการ "ั"...การัในชะตากรรมี่เาได้เลือกเดินด้วยตนเอง...อย่างน้อย...เา็ได้ต่อสู้...อย่างน้อย...เา็ไ่ได้จำนนอย่างเงียบงัน...
แ่แล้ว...ในขณะี่เาำัะปล่อยวางทุกสิ่งทุกอย่าง...ในขณะี่จิตสำนึกเาำัะเลือนหายไปในาุแห่งการำลายล้างนั้นเอง...เนตรแห่งกลยุทธ์ี่ยังคงเบิกกว้างู่ึวินาทีุ้า...็ได้สังเกตเห็นปรากฏการณ์ี่ไ่เคยมีู้ใเคยได้เห็นมาก่อน! ณ ุบรรจบ...ณ เ้แบ่งี่มองไ่เห็นึ่พลังแห่ง "า้า" ู้ดูแล...ได้ปะะเข้ากับพลังแห่ง "การป้ั" ัไหมึ...มิติแห่งาฝัไ่ได้แค่สั่นไ...ไ่ได้แค่ิเี้...แ่ักำลัง "ปิแ"! ัคือภาพี่ั่ตรรกะั้ป! พลังีู่์แบบาัุ์ี่ควระั้ากันหายไป...กลับไ่ได้ำเช่นนั้น! แ่การปะะกัน "ความู์แบบ"...กลับกำลัง่ำเิ "ความไู่์แบบ" ึ้า! ัคือรอยปิี่สั่นไ...คือาแี่ปรากฏขึ้นบนผืนผ้าใบแห่งความจริง!
าิสายหนึ่งได้แล่นผ่านเข้ามาในหัวเาาัสายฟ้าฟาด! ัคือการตระัรูุ้้าู้ี่ำัะตาย! คือความเข้าใจในกฎเกณฑ์ีู่่เหนือกฎเกณฑ์! ‘การปะะกัน...คือการำลาย...แ่การปะะกันสิ่งีู่์แบบ...ัคือการ "สร้างสรรค์"! สร้างสรรค์ความ่างเปล่า...สร้างสรรค์ความเป็นไปได้!’ ิใี่เคยัในความตาย...บัดนี้กลับลุกโชนขึ้นด้วยเปลวไฟแห่งความบ้าคลั่งเป็นครั้งุ้า! เาไ่ได้เ็รอยปินั้นเป็นาแอีกต่อไปแล้ว...แ่เ็ัเป็น "ปะู"! ปะูี่เปราะบาง...ปะูี่ำัะปิในไ่ช้า...และคือปะูบานุ้า...ู่ีิ!
เาไ่ีเวลาใ้ลังเล...ไ่ีเวลาใ้ครุ่นคิด...มีเีแ่สัญชาตญาณ...และเำุ้าี่ำัะมอดไหม้!
เ่เฉินได้ำการเดิมพันี่บ้าคลั่งและสิ้นหวังี่สุดในีิเา! เาไ่ได้พยายามะรวบรวมพลังี่เืู่เพื่อป้ัตนเองจากการแสลายอีกต่อไปแล้ว...นั่นคือหนทางู่ความตายี่แน่นอน! เากลับำในสิ่งี่ตรงกันข้ามโสิ้นเชิง! เา "ั" ทุกสิ่งทุกอย่างี่เืู่...ทุกเเสี้ยวุ้าจิตวิญญาณี่ำัะัสูญ...ทุกหยดปณิธาน...และทุกความเจ็บปวด...เข้าไปในูิี่บ้าคลั่งนั้น!
เาไ่ได้โจมตี "ู้ดูแล"...เาไ่ได้โจมตี "ัไหม"...
แ่เาได้ใช้ตัวเอง...เป็น "ลิ่ม"!
เาใช้เำุ้าตนเอง...เป็นตัวเร่งปฏิกิริยา! บังคับใ้พลังแห่งการ้า...และพลังแห่งการป้ั...ปะะกันอย่างรุนแรงและู์แบบยิ่งขึ้น! ัคือการกระำนักรบู้สละตนเองเพื่อเปิาใ้แก่า...คือการตัดสินใจราชันย์ู้ใช้่าาตนเองเป็นสะพาน!
ตูมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม-
"ู้ดูแล" ี่เคยิ่...บัดนี้ได้คำรามมาด้วยความพิโรธอย่างแท้จริงเป็นครั้งแรก! ัตระัึเจตนาเ่เฉินแล้ว! ัตระัได้่า...มดปลวกตัวนี้ไ่ได้พยายามะสู้...แ่ัำัะ "หนี"!
‘เจ้าคิดะหนีไปจากข้ารึ...แมี่น่าัเกียจ!’
เสียงนั้นไ่ได้เป็นเีเสียงกระซิบอีกต่อไปแล้ว...แ่ัคือเสียงคำรามี่สั่นสะเทือนไปทั่วทั้งมิติ! คลื่นึาิแห่งความ่างเปล่าี่เคยจดจ่อู่กับการำลายเ่เฉิน...บัดนี้กลับเปลี่ยนเป้าหมาย! ัพุ่งะาเข้าใส่ "รอยปิ" นั้นโตรง! ั้าะ "ซ่อมแซม" ความไู่์แบบนั้น! ั้าะปิปะูบานุ้า!
ผลลัพธ์ี่ไ้...คือสิ่งี่แม้แ่ "ู้ดูแล" ็ยังไ่ได้าา์ไว้!
การี่ัเบนเป้าหมายจากการโจมตีเ่เฉิน...ไปเป็นการ "ซ่อมแซม" รอยปิ...ัได้เปิ "ช่อง่าง" ขนาดึาขึ้น! จิตวิญญาณเ่เฉินี่เคยูบดขยี้จากทุกทิศทาง...บัดนี้กลับได้รับอิสระชั่วขณะ! และในขณะเดียวกัน...การี่ัพยายามะ้า "รอยปิ" นั้น...็ได้สร้างแรงปะะี่รุนแรงยิ่งขึ้นกับพลังป้ััไหม!
แคร่กกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก-
"รอยปิ" เล็กๆ นั้น...ได้ระเบิด! กลายเป็น "แแห่งความเป็นจริง" ี่เ็ได้ด้วยตา! ัคือปะูี่ิเี้...คือาแบนใบหน้าพระเจ้า...และคือทางหนีเีหนึ่งเดียว!
เวลาได้หมดแล้ว...
เ่เฉินไ่รอช้าแม้แ่เสี้ยววินาที! เาู้ี่านี่คือโอกาสเดียวี่เาะมี! จิตวิญญาณเาี่ำัะแสลาย...ได้รวบรวมพลังเฮือกุ้า...ัไ่ใช่พลังแห่งการำลาย...แ่คือพลังแห่งการ "้าจับ"! เาื่ืี่โปร่งแสงตนเองไป...้าจับเข้าี่จิตวิญญาณี่ัใ "เี"...ึ่ลอยเด่นู่ไ่ไกล! จิตวิญญาณเีี่เคยูแช่แข็งไว้ในาฝัอันา...บัดนี้กลับูดึงมาอย่างรุนแรง!
‘ไป!’
เาไ่ได้พุ่งะา...แ่เา "้า"! เาขว้างจิตวิญญาณเี...และจิตวิญญาณี่ำัะแสลายตนเอง...เข้าู่แแห่งความเป็นจริงนั้น!
"ู้ดูแล" คำรามั่ด้วยความพิโรธ! ัพยายามะพุ่งเข้ามาขัดาง! แ่็สายเกินไป! คลื่นพลังป้ััไหมึี่ำงานาสัญชาตญาณ...ได้ซัดกระหน่ำเข้าใส่เำัอย่างจัง! แม้ัะไ่าารถำร้าย "ู้ดูแล" ไ้...แ่ั็าารถ "หน่วงเวลา"...ได้เีแ่ชั่วพริบตา...
และชั่วพริบตานั้น...็เีพอแล้ว!
จิตวิญญาณเ่เฉินและเี...ได้ทะลุผ่านแนั้นไปได้สำเร็จ!
วูบ!
โลกทั้งใบัแปรเปลี่ยน! ความรู้สึกการูบดขยี้...ความหนาวเหน็บี่โบราณ...ความ่างเปล่าีู่์แบบ...ั้นั้นได้เลือนหายไปในพริบตา...ูแทนี่ด้วยความรู้สึกี่เาเกือบลืมเลือนไปแล้ว...ความรู้สึก "่าา"...
ณ ขอบหุบเาจันทราัใ...ี่ึ่าุิะเถ้าธุลียังคงโหมกระหน่ำ...
ร่างเ่เฉินี่นอนแน่นิ่งาัรูปสลักน้ำแข็งมาเนิ่นนาน...ักระตุกอย่างรุนแรง!
เปลือกตาี่ปิสนิท...ได้เปิขึ้น!
ดวงตาเายังคง่างเปล่าและไร้ึ่ประกาย...แ่แล้ว...แสงส่างแห่งสติสัมปชัญญะ็ได้หวนกลับคืนมา! เาเ็ท้องฟ้าสีเทาี่มืดครึ้ม...ััได้ึความหนาวเหน็บี่กัดกินกระดูก...และได้ยินเสียงกรีดร้องสายลม...
เา...กลับมาแล้ว!
"แค่ก! แค่ก! ่ก!"
เากระอักมาอย่างรุนแรง! แ่ัไ่ใช่โิสีแดง...แ่ัคือ "โิสีดำ" ทมิฬ! ัคือาเดนัาี่ิเี้...คือราคาี่เาต้องจ่าย...สำหรับการเดินทางข้ามผ่านพรมแดนแห่งความเป็นและความตาย! ่าาเาบอบช้ำาั...จิตวิญญาณเาแสลายแทบะไ่เหลือชิ้นดี...แ่เา...ยังมีีิู่!
ท่า...ในวินาทีุ้า...ก่อนี่ "แ" ใน้นิทรานั้นะปิตัวโู์...เา็ัััได้ึั...
ัคือ "สายตา"...
สายตาี่เือกเ็น...ไร้อารมณ์...และเต็มไปด้วยความพิโรธอันไร้ี่สิ้นสุด... "ู้ดูแล"...ี่มองทะลุผ่านมิติ...และจดจ้องมาี่เา...
ั...ได้รับรู้แล้ว...
ัได้รับรู้ึการมีู่... "โา" แล้ว...
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
0.00
0.00









userA???
???? ??? ? ???? ?? ??