เรื่อง อสุราพลิกฟ้า ท้าบัญชาสวรรค์
บที่ 683: ะแธารแ่บรรพกาล
ิาีี่การเื่่ถูกาปาขึ้น...โลกทั้งใบก็พลันหยุดนิ่ง
แสงส่างสีดำี่บิดเบี้ยวาร่างของเ่เฉินและแสงสีฟ้าเือกเ็นาศิลาจารึกได้หลอมรวมเข้าด้วยั...าเป็สะพานี่มองไม่เห็น...สะพานี่เื่่ะ่า "ปัจจุบันกาล" ี่แา...ั "อดีตกาล" ี่ถูกืไปชั่วนิรันดร์ มันืการบรรจบัของขั้วัี่อยู่เืความเข้าใจ...ืการปลุกิ่ี่ควรจะหลับใหล...ให้ตื่นขึ้นาสุสานแ่กาลเา
ไคู้ซึ่งยืนอยู่ไม่ไกล...เบิกตากว้างด้วยความตกตะลึงแทบลืมหายใจ! เขาััได้ึแรงั่สะเทือน! ไ่ใ่แรงั่สะเทือนาาาี่ำใ้พื้นดินั่ไหว...แ่มันืแรงั่สะเทือนของ "ฎเ์"! เขาััได้่าอากาศาพลันัึ้ขึ้นนับ้เท่า! ฎเ์แ่ความเ็เืี่เคยปุุิ่...ัี้กลับ "ยอมจำนน"...โค้งคำนับให้ักลิ่นอายี่เก่าแก่และสูงส่งยิ่งก่า! มันืความู้สึกราวัมดปี่กำลังเิญ้าัราชันย์ับรรพกาล...ความู้สึกของการถูกกดข่มสิ้นไร้หนทางต่อสู้!
แ่สำหัเ่เฉินู้เป็นศูนย์าของปาฏการณ์ทั้งหมดแล้วนั้น...ิ่ี่เขากำลังประสบ...มันืขุมนรกี่แท้จริง!
"อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก-
จิติญญาของเขาี้โหยหวนด้วยความเจ็บปวดี่ไม่อาจจะบรรยายได้! "เ็" ี่มองไม่เห็น...มันได้กลับมาอีกครั้ง! และใครั้งนี้...มันไ่ไ้ค่อยๆ ีั...แ่มัน "ะา" อย่างุแ! มันืความู้สึกราวัจิติญญาำัะถูกฉีกเป็น่! ่หนึ่งื "เ่เฉิน"...และอีก่หนึ่ง...ื "เชื้อเพลิง"...
าความทรงจำาหนึ่งได้ผุดขึ้นมาใหัวของเขาอย่างชัดเ...าของตนเใวัยหนุ่ม...ยืนอยู่ท่ามาซากปรักหักพังของตระกูลเซียว...สายตาจับจ้องไปยังเปลวเพลิงี่กำลังเลียโลมคฤหาสน์ี่เคยยิ่งใหญ่...ใมือของเขาืกริชี่ชุ่มโชกไปด้วยโิ...และใใจของเขา...ืความู้สึกภาคภูมิใจ...ความู้สึกของการได้ชำระแค้น...ความู้สึกของการได้ปป้ตระกูล...และความู้สึกของการเป็น "ู้ะ"...มันืความทรงจำี่่ให้เขาาเป็ "อสุรา"...ืรากฐานของความหยิ่งผยองและความเด็ดเดี่ยวทั้งหมดี่เขามี...
และัี้...เ็นั้น...ำัะพรากมันไป!
แ่ก่อนี่ความทรงจำนั้นจะถูกฉีกะาไปโดยสมบูรณ์...
ซูมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม-
ะแธาร!
มันืะแธารังานี่เ็นเียบและเก่าแก่เกินก่าจะจินตนาการได้...ี่ไหละัาศิลาจารึก! มันไ่ไุ้่เข้ามาใจิติญญา...แุ่่ตรงเข้ามาใ "่าา" ี่แาของเขา! ่าสะพานแ่การเื่่ี่เขาสร้างขึ้น! มันืังานี่บริสุทธิ์...แ่ก็ดิบเถื่อนและไร้ซึ่งการควบคุม! ราวัแม่น้ำี่เชี่ยวกรากายุคบรรพกาล...ี่ำัะำา้าุิุ่อย่างี่า้า!
"อึ่ก...อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก!"
เ่เฉินทรุดกายลงัพื้นอย่างหมดสา! โิสีดำะัมาาปากและูของเขาเป็นสาย! ่าาของเขาั่กระตุกอย่างุแราวัถูกาฟ้าฟาดนับื่ครั้ง! ี่ืความเจ็บปวดใะัี่แตกต่างไปโดยสิ้นเชิง! มันไ่ใ่ความเจ็บปวดาการถูำา...แ่มันืความเจ็บปวดาการถูก "เติมเต็ม" เกินีำั!
เส้นชีพจรังานี่เขาเพิ่งจะสร้างขึ้นมาใหม่อย่างยากลำบาก...ัี้มันกำลังปริแตก! ัี่เคยแข็งแกร่งกำลังปาฏรอยร้าว! มันืาของแก้วี่ำัะแา...เพราะถูกเติมน้ำเข้าไปมากเกินไปและเร็วเกินไป! ่าาของเขาำัะระเบิด! แสลายาเป็เเนื้อาใ้แรงดันของังานบรรพกาลี่เขาเป็นู้เรียกเข้ามาเ!
จิตใจของเ่เฉินตกอยู่ใความโกลาหลี่สมบูรณ์แบบ! เขากำลังเิญ้าัาด้านใเาเดียวั! าภายใ...เ็ี่มองไม่เห็นยังคงบีบรัดจิติญญาของเขาอย่างไม่ลดละ...าาจะฉีกะาความทรงจำเกี่ยวั "ชัยชนะครั้งแรก" ของเขาไป! ความเจ็บปวดทางจิติญญานั้นุแแทบจะำใ้เขาูญเีสติ! และาา...่าาของเขาำัะถูกำา้าโดยะแธารังานี่เขาไม่าาควบคุมได้! ความเจ็บปวดาานั้นสาหัสำใุ้อณูของ่าาี้โหยหวน!
เขาู้สึกราวัำัะถูกฉีกเป็น่! เขาไม่าาต้านทานทั้งิ่ได้พร้อมั! มันเป็นไปไ่ไ้! เขาต้องเื! เขาต้องตัดสินใจใเี้ิาีนี้!
ทางเืี่หนึ่ง: เขาจะยอมะความทรงจำ...ยอมให้เ็นั้นเก็บเกี่ยว "าา" ของมันไป...เพื่อี่เขาจะได้ทุ่มเทสมาธิทั้งหมดี่เหลืออยู่...ใการาาจะควบคุมและรักษาเสถียราของะแธารังานบรรพกาลี่กำลังำา้า่าาของเขา! ี่ืทางเืี่สมเหตุสมผลี่สุด...ืการเสียะ่หนึ่ง...เพื่อรักษา่ใหญ่ไว้...
ทางเืี่: เขาจะใุ้เเี้สุดท้ายของเำ...เพื่อต่อต้านเ็ี่ำัะขโมยความทรงจำของเขาไป! เขาจะปป้ "ตัวตน" ของตนเไว้ึี่สุด! แ่การทำเ่ั้...จะำใ้เขาไม่เหลือัใจพอี่จะควบคุมะแธารังานี่ไหลบ่าเข้ามาได้อีกต่อไป...และ่าาของเขา...ก็จะแสลายาเป็เถ้าธุลี...
ความตาย...ืการูญเีตัวตน...
ี่ืทางเืี่โชคชะตาได้ิื่ให้แก่เขา...ทางเืี่ไม่มีู้ชนะ...มีแู่้แพ้...
จิตใจของเ่เฉินดำดิ่งลงสู่ความมืดมิด...เขามองเห็นาของตนเี่ำัะแา...เขาััได้ึความสิ้นหวังี่สมบูรณ์แบบ...แ่แล้ว...ท่ามาความมืดมิดัเป็นนิรันดร์นั้นเ...ัญาญาี่ดิบเถื่อนี่สุด...ัญาญาของ "อสูร"...ัญาญาของ "ราชันย์า"...มันก็ได้ตื่นขึ้น!
‘...เื...รึ?’
ความคิดนั้นไ่ใ่การตั้งคำถาม...แ่มันืเสียงหัวเราะเาะี่เือกเ็นและบ้าคลั่ง!
‘...ข้า...ไม่เคย "เื" ใิ่ี่โชคชะตาิื่ให้...’
‘...ข้า...ืู้ี่ "้า" ทางเืของตนเ!’
ใเี้ิาีี่จิติญญาและ่าาำัะแาโดยสมบูรณ์...เ่เฉินก็ได้ทำการตัดสินใจี่บ้าคลั่งี่สุดใชีวิตของเขา!
เขาไ่ไ้เืทางใดทางหนึ่ง...
แ่เขา "เปิั" มันทั้งหมด!
เขาคลายุการป้องัทางจิติญญา! ปล่อยให้เ็ี่มองไม่เห็นนั้น...้าจับเข้าี่แก่นาของความทรงจำเกี่ยวั "ชัยชนะ" และ "ความหยิ่งผยอง" ของเขาอย่างิะ! เขายอมัความเจ็บปวดาการถูกฉีกะานั้น...เขากลืนกินมัน...และแปรเปลี่ยนมันให้าเป็เชื้อเพลิงแ่ความบ้าคลั่งเฮือกสุดท้าย!
และใขณะเดียวันั้นเ...เขาก็ได้ใุ้เเี้ของเำี่ถูกปลดปล่อยมาาการยอมะนั้น...และทำใิ่ี่เืจินตนาการ!
เขาไ่ไ้าาจะ "ควบคุม" ื "ต่อต้าน" ะแธารังานบรรพกาลี่กำลังำา้า่าาของเขาอีกต่อไป...
แ่เขา "ำา" มัน!
‘ใเื่เจ้าต้องการจะทำลาย...ข้าก็จะมอบิ่ี่ยิ่งใหญ่ี่สุดให้เจ้าได้ทำลาย!’ เขาำาใใจ!
เขาใ้่าาี่ำัะแสลายของตนเเป็นเี "ท่อส่ง"...บังคับทิศทางของะแธารังานี่ดิบเถื่อนและน่าสะพรึงกลัวนั้น...ใหุ้่ตรงไปยังใจาของทะเลแ่จิตสำนึกี่แห้งผากของตนเ!
เป้าหมายของมัน...ืิ่ี่เปราะบางี่สุด...ืิ่ี่สำคัญี่สุด...และืิ่ี่ำัะพังทลายอยู่แล้ว...
"บัลลังก์แ่จิติญญา"!
ไคู้ซึ่งมองดูเหตุการณ์ทั้งหมดด้วยความตื่นตระหนก...พลันต้องเบิกตากว้างแทบจะถลนมา! เขาััได้ึเำับ้าคลั่งของเ่เฉิน! เขาู้แล้ว่าู้นำของเขาำัะทำอะไร!
‘ไม่! ท่านเ่เฉิน! ่าำ!’ เขาตะโกนั่่าะแจิต!
มันืการฆ่าตัวตาย! ืการใ้น้ำมันาลงกองไฟ! ืาำายุคลั่งเข้าปะทะับ้านี่ทำาฟาง! บัลลังก์แ่จิติญญาของเ่เฉินนั้นแาและเปราะบางเกินไป! มันไม่าาทนัังานีุ่แเช่นนี้ได้! มันจะแสลายาเป็ุใพริบตา! และเื่บัลลังก์แ่จิติญญาถูำา...เ่เฉินก็จะตายอย่างแท้จริง...การดำรงอยู่ของเขาจะถูกลบล้างไปชั่วนิรันดร์!
แ่...มันสายเกินไปแล้ว...
ะแธารแ่บรรพกาล...ไดุ้่ทะยานเข้าไปใทะเลแ่จิตสำนึกของเ่เฉิน...าเป็ัวารีสีฟ้าเือกเ็นี่น่าสะพรึงกลัว...มันำาั่...และุ่เข้าใส่ซากปรักหักพังของบัลลังก์แ่จิติญญาด้วยัำา้าี่าาบดขยี้ได้แม้กระทั่งดวงดาว!
และใเี้ิาีเดียวันั้น...
แคร่ก!
เสียงี่ดังก้องอยู่ใจิติญญาของเ่เฉิน...เสียงของ "าำ" ี่ำัะถูกฉีกะาไป...ชั่วนิรันดร์...
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
0.00
0.00









userA???
???? ??? ? ???? ?? ??