เรื่อง อสุราพลิกฟ้า ท้าบัญชาสวรรค์
บที่ 709: ัะแห่งาะ
"...เจ้า...คือสิ่งใดกัน?..."
สุรเสียงนั้น...ไม่ใช่เสียง...
ัคือ "แิ"...คือ "คำถาม" ี่ืำเิขึ้นาความ่างเปล่าัเป็นิรันดร์...แะถูกจารึกลงแ่กลางจิตวิญญาณโดยตรง!
เ่เฉินผู้ซึ่งเพิ่งะหวนคืนสู่บัลลังก์แห่งราชันย์...ผู้ซึ่งเพิ่งะได้ลิ้มรสชาติพลังอำนาจี่สมบูรณ์แบบ...บัดนี้กลับถูกแช่แข็งไว้อีกครั้ง! ไม่ใช่้พลังี่้ามโทัศน์...แ่้ความน่าสะพรึงกลัวี่ิุิ์...ี่เกิดาาเผชิญหน้าั "สิ่งี่ไม่รู้จัก" ี่แท้จริง!
จิตสำนึก "ความเสื่อมสลาย"...ัไ่ไ้โจมตี...ไ่ไ้คุกคาม...
แ่ัได้เิ่ "แทรกซึม"...เข้ามาใทะเลแห่งจิตสำนึกเา...
เาััได้ถึงั...ความรู้สึกาถูกรุกล้ำี่น่าอัปยศอดสูี่สุด! ัคือาใี่มองไม่เห็นัล้านเ้...ี่ืำเิขึ้นารอยร้าวผนึก...เดินทางข้ามผ่านมิติแะกาลเวลา...แะค่อยๆ แเข้ามาใป้อมปราาาิวิญญาณเา...อย่างเชื่องช้า...แะไร้ซึ่งาต่อต้าน...
ัไ่ไ้พยายามะำาบัลลังก์เา...แ่ัำั "สำรวจ"...
ัำั "วิเคราะห์"...
ัำัศึกษาผลงานชิ้นเอกี่เพิ่งะืำเิขึ้นใ่นี้...้ความอยากรู้อยากเห็นี่เือกเ็นแะไร้อารมณ์...ราวันักปราชญ์าี่ได้ค้นพบดวงดาวดวงใ่ี่ไม่เคยปรากฏู่ใแผนี่จักรวาล...เารู้สึก่าทุกเศษเี้เจตจำนง...ทุกอณูพลังแห่งระเบียบี่หลอมสร้างบัลลังก์ขึ้นมา...ำัถูกตรวจสอบ...ถูกทำความเข้าใจ...แะถูก "บันทึก"...
‘...ั...ัำัเรียนรู้...’ จิตใจเ่เฉินกรีดร้องอย่างเงียบงัน! ความหวาดกลัวระลอกใ่ี่น่าสะพรึงกลัวิ่่าความตายได้ักระหน่ำเข้ามา! าัสามารถะทำความเข้าใจใ "ะเี" เาได้...ั็ะสามารถหาาี่ะ "้า" ัได้อย่างสมบูรณ์แบบ!
แ่แล้ว...ใวินาทีี่เาำัะถูกความสิ้นหวังกลืนกินโดยสมบูรณ์นั้นเอง...
บัลลังก์ผลึกสีทองี่เพิ่งะวิวัฒนาา...็ได้ตอบสนอง!
ัไม่ใช่าตัดสินใจเ่เฉิน...แ่คือ "ัญาญา" โดยกำเนิดั! ใฐาะตัวแ "ะเี" ี่ิุิ์ี่สุด...ใฐาะแ่กลางแห่ง "าดำรงู่"...ัไม่สามารถะต่อารุกล้ำ "ความโกลาหล" ี่เป็ขั้ว้าโดยสิ้นเชิงได้!
ัคือาปฏิเสธใระดับรากฐานี่สุด!
ตูมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม-
บัลลังก์ี่เคยสงิ่ง...พลันปลดปล่อยคลื่นแห่งระเบียบสีทองระลอกใหญ่า! แสงสีทอง่าี่เจิดจ้าแะศักดิ์สิทธิ์ได้ระเบิดาราวัูเปอร์โวา! ัไ่ไ้มุ่งเป้าไปี่าำา...แ่คือา "ัไ่"!
ัคือเสียงคำรามี่ไร้ซึ่งสุรเสียง! คือาปะาก้อง่า...
"ดินแดนแห่งนี้...เป็ข้าแ่เพียงผู้เดียว!"
คลื่นแห่งระเบียบได้ักระหน่ำเข้าใส่าใี่มองไม่เห็นความเสื่อมสลาย! ัไ่จิตสำนึกี่น่าสะพรึงกลัวนั้น...ให้ถอยร่นกลับไปยังรอยร้าวผนึก...อย่างรุนแรง!
าัไ่นั้น...รวดเร็ว...เด็ดขาด...แะทรงพลัง...
แ่ั...กลับไม่สมบูรณ์แบบ...
ใเี้วินาทีี่สั้นเสียิ่่าากระพริบตา...ใขณะี่จิตสำนึกแห่งความเสื่อมสลายำัถูกผลักไสกลับไป...เศษเี้ี่เล็กี่สุด...เล็กเสียจนแทบะมองไม่เห็น...เศษเี้ "ความโกลาหล" ี่ิุิ์...ัได้ "เกี่ยวพัน"...เข้าัคลื่นแห่งระเบียบี่ำัักระหน่ำ...
ัคืออุบัติเหตุ...คือความผิดพลาด...คือาบรรจบกันสองขั้วอำนาจี่ไม่อาจะเกิดขึ้นได้...
แะผลลัพธ์ั...คือาก่อกำเนิดขึ้น "ัะ"...
ัะ...ี่มองไม่เห็น...
ัะ...ี่น่าสะพรึงกลัวี่สุด!
ัคือสะพาน...ี่เื่่จิตวิญญาณเ่เฉิน...ผู้เป็นายเหนือหัวบัลลังก์...เข้าั "รอยร้าว" ผนึกา...โดยตรง!
วินาทีี่ัะนั้นก่อตัวขึ้น...
โลกทั้งใบเ่เฉิน...็ได้พังทลายลง...
อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก-
เาไ่ไ้ยินเสียง...ไ่ไ้เห็นภาพ...
แ่เากลับ "รู้สึก"!
ความเจ็บปวด...ความโศกเศร้า...แะความสิ้นหวังัเป็นิรันดร์...ดวงวิญญาณัล้านดวงี่ได้สละตนเองเพื่อสร้างผนึกขึ้น...ัได้ไหลทะลักเข้ามาใจิตวิญญาณเาราวัเขื่อนี่แตกสลาย!
เารู้สึกถึงความหนาวเหน็บี่กัดกินจิตวิญญาณเหล่านักรบแห่งแสง...รู้สึกถึงความเหนื่อยล้าผนึกี่ต้องยืนหยัดต่อสู้ัากัดกร่อนกาลเวลามานานัล้านปี...รู้สึกถึงความโดดเดี่ยวเจตจำนงี่ถูกลืมเลือน...
แะี่น่าสะพรึงกลัวี่สุด...
เาััได้ถึง "ความเจ็บปวด"...
ความเจ็บปวดอันแหลมคม...ี่เสียดแทงราวัคมดาบัล้านเล่ม...ความเจ็บปวด...ผนึก...ณ ุี่ั "ปริร้าว"...
ณ ุ...ี่เาเป็ผู้สร้างขึ้นมา!
ัคือความรู้สึก...ราวัมีบาดแผลฉกรรจ์ปรากฏขึ้นดวงวิญญาณเาเอง! เาััได้ถึงพลังงานี่ั่ไ...ััได้ถึงความอ่อนแอ...ััได้ถึงเสียงครวญครางี่ไร้ซึ่งสุรเสียงผนึกี่ำัะตาย...
นี่คือราคา...
นี่คือราคาี่เาต้องจ่าย!
ไม่ใช่แค่าบาดเจ็บ...ไม่ใช่แค่าสูญเสียพลัง...
แ่คือา "แบกรับ"...
แบกรับความเจ็บปวดประวัติศาสตร์ทั้งหมด...ไว้บ่าตนเอง...
เ่เฉินใช้พลังทั้งหมดี่เพิ่งะฟื้นคืน...รวบรวมเจตจำนงี่แตกสลาย...แะ "ตัด" าเื่่โดยตรงัจิตสำนึกความเสื่อมสลายได้ำเ็!
าใี่มองไม่เห็นซึ่งเคยแทรกซึมเข้ามาใทะเลแห่งจิตสำนึก...ได้ถูกสะบั้นขาดลง!
จิตสำนึกี่น่าสะพรึงกลัวนั้นได้ล่าถอยกลับไป...แ่เ่เฉินรู้ดี...่าัะกลับมา...
ท่า...
"ัะแห่งความเจ็บปวด"...ี่เื่่เาัผนึก...กลับัู่...
ัได้กลายเป็ส่วนหนึ่งตัวตน...กลายเป็ความทรมานระลอกใ่ี่ะคอยกัดกินจิตใจเาู่ตลอดเวลา...เป็เครื่องเตือนใจถึงบาปี่เาได้ก่อขึ้น...
เาไ่ไ้เป็เพียงผู้ี่ำาผนึกอีกต่อไป...แ่เาได้กลายเป็ "ส่วนหนึ่ง" ั...
เาได้กลายเป็ "ผู้พิทักษ์"...ี่เจ็บปวดี่สุด...
เ่เฉินลืมตาขึ้นใโลกแห่งความจริง...
เาันั่งขัดสมาธิู่ ณ ใจกลางุโ์น้ำแข็งี่ืิ...ทุกสิ่งทุกอย่างรอบกายัเหมือนเดิม...
แ่โลกภายใเา...ได้เปลี่ยนแปลงไปตลอดกาล...
ใบหน้าเาซีดขาวราวักระดาษ...เหงื่อกาฬไหลซึมาาทุกรูขุมขน...ร่างกายสั่นสะท้านอย่างควบคุมไ่ไ้...
แ่ดวงตาเา...
ดวงตาี่เคยลุกโชนไป้เปลวไฟแห่งชัยชนะ...บัดนี้กลับมอดดับลง...
ถูกแี่้ความเือกเ็น...ี่ลึกล้ำิ่่าก้นบึ้งมหาสมุทรา...
ถูกแี่้ความเด็ดเดี่ยว...ี่น่าสะพรึงกลัวิ่่าความตาย...
เาไ่ไ้มองไปยังเบื้องหน้าอีกต่อไป...
แ่กลับเงยหน้าขึ้น...ราวัำัมองทะลุผ่านเพดานถ้ำ...มองทะลุผ่านชั้นน้ำแข็งัหมื่นลี้...มองไปยังรอยร้าวี่มองไม่เห็น...ี่ำัร่ำไห้อย่างเงียบงัน...
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
0.00
0.00









userA???
???? ??? ? ???? ?? ??