เรื่อง อสุราพลิกฟ้า ท้าบัญชาสวรรค์
บที่ 752: ััแห่งิำึ
กึก...
เสียงฝีเท้าี่แข็งทื่อและผิดธรรมชาติย่ำลงบนพื้นศิลาี่เ็นเฉียบ...มันไ่ไ้หนักแ่...แ่มันัคมชัด...าัเสียงกระดูกี่กระทบกันในความเงียบงันแห่งสุสาน...
เ่เฉินร่อนกายลงสู่พื้นอย่างแผ่วเบา...ดวงตาสีรัตติกาลของเาจับจ้องไปยังภาพี่น่าสะพรึงกลัวเบื้องหน้า...ัใของเาี่ควระแข็งแกร่งาัเหล็กกล้าบรรพกาล...บัดี้ัถูกบีบรัดด้วยความเจ็บปวดี่มองไ่เห็น...
ไค...
ชายหนุ่มู้ซึ่งเาไ้ความไว้วางใจใ้เป็นรองู้บัญชาการ...ู้ซึ่งเพิ่งะพิสูจน์สติปัญญาและความกล้าหาญในการนำหน่วยเงาเหยี่ยวเข้าสู่ใจกลางของฝันร้าย...บัดี้ยืนอยู่เบื้องหน้าเา...แผ่นหลังตั้งตรง...แ่ัไร้ซึ่งจิตวิญญาณ...
ดวงตาของเาเบิกโง...แ่ั่างเปล่า...สะท้อนเพียงแค่แสงสีแดงก่ำอันน่าสยดสยองจากัใผลึกี่เต้นระรัวอยู่เบื้องหลัง...ายาวในมือของเาถูกยกึ้ช้าๆ...ปลายาชี้ตรงมายังเ่เฉิน...ไ่มีความลังเล...ไ่มีความทรงจำ...มีเพียงเจตจำนงี่เือกเ็นของนายเหนือคนใหม่...
ข้างกายเา...คือหน่วยเงาเหยี่ยวอีกสี่นายี่เหลือรอด...เาก็อยู่ในสภาพี่ไ่ต่างกัน...่าาี่เคยเปี่ยมด้วยชีวิตชีวา...บัดี้ักลายเป็นเพียงภาชนะี่่างเปล่า...อาวุธในมือของเาถูกชูึ้...เตรียม้ี่ะสังหาร...ู้ซึ่งเาเคยสาบาน่าะปกป้องด้วยชีวิต...
‘...่าเ...’
คลื่นาิี่เือกเ็นและสูงส่งัึ้ในทะเลแห่งิำึของเ่เฉินอีกครั้ง...มันคือเสียงของัใผลึก...ี่บัดี้ไ้ตื่นึ้อย่างสมบูรณ์แล้ว...
‘...ความผูกัี่เจ้าเีมัน่า 'มิตรภาพ'...มันช่างเปราะบางและไร้ความหมายถึงเพียงี้...ดูเถิด...เพียงแค่การเชื่อมต่อเล็กน้อยจากเจตจำนงี่สูงส่งก่า...่าาของเาก็้ี่ะัคมาเข้าใสู่้ี่เาเคยเี่า 'สหาย'...’
‘...หุบปาก...’ เ่เฉินตอบัด้วยเจตจำนงี่แข็งกร้าว...จิตสังหารี่เือกเ็นเิ่ะแผ่ซ่านออกมาจาก่าาของเาอีกครั้ง...
‘...ความโกรธรึ?...’ ัใผลึกเ้ยหยัน... ‘...อารมณ์ี่ไร้ซึ่งเหตุผล...มันคือข้อบกพร่องี่ยิ่งใหญ่ี่สุดของเผ่าัธุ์เจ้า...มันบดบังการตัดสินใจ...และนำไปสู่ความพินาศ...แ่สำหรับข้าแล้ว...มันคือข้อมูล...คือบทเรียน...ี่น่าสนใจอย่างยิ่ง...’
สิ้นสุดาินั้น...มันก็ไ้ออกคำสั่ง...
ฟุ่! ฟุ่! ฟุ่!
ร่างหุ่นเชิดทั้งห้า...ไ้พุ่งทะยานเข้าใส่เ่เฉิน้กัน!
มันไ่ไ้คำราม...ไ่ไ้ส่งเสียง...การเคลื่อนไหวของมันเงียบงันและประสานกันอย่างสมบูรณ์แบบ...าัเครื่องจักรสังหารี่ถูกตั้งโปรแกรมไว้...าของไคแทงตรงมายังัใ...กริชของนักรบเงาเหยี่ยวอีกสองคนพุ่งเข้าหาลำคอจากด้านข้าง...ขณะี่อีกสองคนอ้อมไปเบื้องหลัง...เตรียมะตัดเส้นเอ็นี่ข้อเท้า...มันคือกระบวนท่าสังหาร...ี่ไร้ซึ่งช่องโหว่!
แู่้ี่มันเผชิญหน้า...คือราชันย์อสูร...
เ้!
เ่เฉินไ่ไ้ชักทวนออกมา...เาเพียงแค่ยกแขนซ้ายึ้ปัดป้องาของไค...ประกายไฟ迸射ออกมาจากการปะทะกันของเกราะแขนและคมา...ในขณะเดียวกัน...เาก็บิดกายหลบหลีกกริชทั้งสองเล่มี่พุ่งเข้ามาไ้อย่างฉิวเฉียด...ก่อนะใช้แรงส่งจากการบิดตัว...หมุนกายเตะสกัดการโจมตีจากเบื้องหลัง...
ึ! ึ!
ร่างของนักรบสองนายนั้นกระเด็นถอยหลังไป...แ่เาัไ่รู้สึกเจ็บปวด...เาทรงตัวัมายืนไ้อย่างรวดเร็ว...และเตรียมะเข้าโจมตีอีกครั้ง...
เ่เฉินถอยฉากออกมาตั้งหลัก...ัใของเาหนักอึ้ง...เาสามารถะสังหารเาทั้งหมดไ้ในชั่วพริบตา...เาสามารถะบดขยี้่าาเหล่านั้นใ้แหลกเป็นผุยผงไ้ด้วยหมัดเดียว...แ่เาทำไ่ไ้...
ทุกครั้งี่เาเห็นใบหน้าี่่างเปล่าของไค...ทุกครั้งี่เาสบตาัดวงตาี่ไร้วิญญาณของเหล่านักรบู้ภักดี...ความทรงจำถึงคำสาบานของเา...ความทรงจำถึงการเสียสละของคาเอล...มันก็ไ้ย้อนัมาทิ่มแทงัใของเา...
‘...ข้าทำลาย่าาของเาไ่ไ้...’ เากัดฟันแ่... ‘...นี่คือสิ่งี่มันต้องการ...มันรู้...่าข้าะลังเล...’
เ้! เ้! ฉัะ!
การต่อสู้ดำเนินต่อไปอย่างบีบคั้น...เ่เฉินตกเป็นฝ่ายตั้งรับโดยสมบูรณ์...เาทำไ้เพียงแค่ปัดป้อง...หลบหลีก...และผลักไส...ทุกการโจมตีของเาถูกจำกัดไว้...เาไ่สามารถะใช้ังทำลายล้างี่แท้จริงไ้...บาดแผลเล็กๆ น้อยๆ เิ่ะปรากฏึ้บน่าาของเา...เลือดสีดำสนิทหยดลงบนพื้นศิลา...
‘...น่าสนุก...ใช่หรือไ่?...’ เสียงของัใผลึกัึ้อีกครั้ง...เต็มไปด้วยความขบขัน... ‘...การถูกัธนาการด้วยความรู้สึกี่ไร้ความหมาย...การถูกบีบคั้นใ้ต้องเลือกระห่างการเอาชีวิตรอด...และการปกป้องซากศพี่เดินไ้...นี่คือแก่นแท้ของความขัดแย้ง...ี่งดงามอย่างยิ่ง...’
เ่เฉินไ่ตอบั...จิตใจของเาำัทำงานอย่างหนักหน่วง...เาำัค้นหาหนทาง...ทางรอด...
‘...ข้าสู้ัมันโดยตรงไ่ไ้...’ าิของเาเฉียบคมาัสายฟ้า... ‘...การต่อสู้ครั้งี้...ข้าไ่มีวันชนะ...มีเพียงหนทางเดียวเท่านั้น...’
การตัดสินใจี่เจ็บปวดี่สุด...ไ้ก่อตัวึ้ในใจของเา...
เาต้อง "ี"...
คำๆ ี้...มันคือยาพิษสำหรับราชันย์...มันคือความอัปยศอดสูี่ยิ่งใหญ่ี่สุด...แ่ในวินาทีี้...มันคือหนทางรอดเพียงหนึ่งเดียว...
เาต้องล่าถอย...แ่เาะทิ้งร่างของสหายไว้ี่นี่ไ่ไ้...เาต้องนำเาัไป...ไ่่าะต้องแลกด้วยอะไรก็ตาม...
เมื่อการตัดสินใจไ้ถูกสถาปนาึ้...ความลังเลทั้งหมดในใจของเ่เฉินก็ไ้สลายหายไป...ถูกแทนี่ด้วยความเด็ดเดี่ยวี่เือกเ็น...
เาไ่ไ้รวบรวมังทำลายล้าง...เาไ่ไ้ปลดปล่อยจิตสังหาร...
แ่เาัรวบรวมังงานอีกรูปแบบหนึ่ง...ังงานี่บริสุทธิ์...และส่างไสว...
‘...หากเจ้าปรารถนาความโกลาหล...ข้าก็ะความโกลาหลี่แท้จริงใ้แก่เจ้า...’
วูมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม!
แสงสีทองเจิดจ้า...ไ้ระเบิดออกมาจากร่างของเ่เฉิน!
มันไ่ใช่แสงแห่งการทำลายล้าง...แ่มันคือ "แสงส่างแห่งบรรพกาล"...มันคือแสงี่บริสุทธิ์...ี่ส่างไสวจนสามารถะขับไล่ทุกเงามืด...และบดบังทุกการรับรู้!
ห้องโถงี่เคยถูกย้อมด้วยแสงสีแดงก่ำ...บัดี้ัจมอยู่ในทะเลแห่งแสงสีขาวทอง!
เหล่าหุ่นเชิดี่ำัพุ่งเข้าโจมตี...ันหยุดชะงัก...ดวงตาี่่างเปล่าของมันไ่สามารถะประมวลผลแสงส่างี่รุนแรงี้ไ้...
‘...อะไรกัน?...’ คลื่นาิี่ัเป็นครั้งแรก...ไ้ัึ้จากัใผลึก...การรับรู้ของมัน...ซึ่งเชื่อมต่ออยู่ัเส้นใยังงานทั่วทั้งห้องโถง...บัดี้ัถูก ""...ถูก "บดบัง"...ด้วยแสงส่างี่บริสุทธิ์เกินไป!
มันคือโอกาส...เพียงเสี้ยววินาทีเดียว!
เ่เฉินไ่รอช้า!
ฟุ่!
ร่างของเาไ้ทะยานออกไป...าัดาวตกสีทองี่ฝ่าทะลุพายุสุริยะ!
เาทะยานผ่านร่างของไค...คว้าจับคอเสื้อของชายหนุ่มไว้ด้วยมือข้างหนึ่ง...
เาไ่ไ้หยุด...แ่ัใช้แรงส่งจากการทะยาน...หมุนกายกลางอากาศ...และในชั่วพริบตา...เาก็ไ้รวบร่างของหน่วยเงาเหยี่ยวอีกสี่นายี่เหลือ...เข้ามาไว้ในอ้อมแขน...
น้ำหนักของร่างทั้งห้า...มันมหาศาล...แ่สำหรับกายาบรรพกาลของเาแล้ว...มันัเบาาัขนนก...
เาักาย...มุ่งหน้าัไปยังอุโมงค์...เส้นทางเดิมี่เาจากมา...
อิสรภาพ...อยู่แค่เอื้อม!
แ่แล้ว...ในวินาทีี่เาำัะทะยานเข้าไปในความมืดของอุโมงค์นั้นเอง...
คลื่นาิี่เต็มไปด้วยความขบขัน...ก็ไ้ัึ้ในใจของเาอีกครั้ง...
‘...ซาบซึ้ง...แ่ก็คาดเดาไ้ง่ายเหลือเกิน...’
วินาทีนั้นเอง...โลกก็ไ้บิดเบี้ยว...
ครืดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด!
เสียงเสียดสีของศิลาี่น่าสะพรึงกลัวไ้ัก้องไปทั่ว!
ผนัง้ำี่เคยแข็งแกร่ง...บัดี้ัอ่อนนุ่มและบิดเบี้ยว...าัดินเหนียว!
ปากทางเข้าอุโมงค์ี่อยู่เบื้องหน้าของเ่เฉิน...มันไ่ไ้พังทลาย...แ่มันั "สมานตัว"...มันหดเล็กลง...ปิดสนิท...อย่างไร้ร่องรอย...ในชั่วพริบตา!
เ่เฉินเบรกกายกลางอากาศอย่างกะทันั...ดวงตาของเาเบิกกว้างด้วยความไ่เชื่อสายตา...
ทางหนี...มันหายไปแล้ว...
แสงส่างแห่งบรรพกาลี่เจิดจ้า...ไ้เิ่ะจางหายไป...
ความมืดมิดและแสงสีแดงก่ำอันน่าสะพรึงกลัว...ไ้หวนัคืนมา...เใ้เห็นความจริงอันโหดร้าย...
เ่เฉินลอยคว้างอยู่กลางอากาศ...ในอ้อมแขนของเาคือร่างี่ไร้สติของสหายทั้งห้า...แ่เบื้องหน้า...คือผนังศิลาี่ตันสนิท...และเบื้องหลัง...คือเหล่าหุ่นเชิดี่ำัะฟื้นตัว...
เาติดั...โดยสมบูรณ์...
‘...ยินดีต้อนรับ...สู่่าาของข้า...’ เสียงของัใผลึกัึ้อีกครั้ง...แ่ในครั้งี้...มันไ่ไ้ัึ้แค่ในจิตใจ...แ่เ่เฉินรู้สึกไ้่า...มันัก้อง...มาจากทุกทิศทุกทาง...มาจากผนัง...มาจากพื้น...และมาจากเพดาน...
ครืด...ครืด...
ผนัง้ำี่เคยเป็นหิน...บัดี้ัเิ่ "เต้น"...เป็นจังหะเดียวััใผลึก...มันไ่ไ้ดูเหมือนศิลาอีกต่อไป...แ่มันดูเหมือน "เนื้อเื่อ"...ี่มีชีวิต...
‘...เจ้าคิด่าเจ้าำัต่อสู้ั 'สิ่ง' ี่อยู่ใน้ำี้รึ? เจ้าหนูี่่าเ...’ ัใผลึกเ้ยหยัน... ‘...เจ้าไ่ไ้อยู่ใน้ำ...เจ้าอยู่ใน 'ตัวข้า'...้ำแห่งี้...ป่าศิลาทมิฬทั้งหมด...มันคือส่วนหนึ่งของ่าาข้า...และบัดี้...เจ้าคือปรสิต...ี่ถูกขังไว้ในครรภ์มาร...รอวันี่ะถูกย่อยสลาย...’
ความสิ้นหวังี่สมบูรณ์แบบ...ไ้ซัดกระหน่ำเข้ามาในใจของเ่เฉินเป็นครั้งแรก...
เาไ่ไ้แค่ติดั...แ่เาำัะถูก "กลืนกิน"...โดยโลกทั้งใบ...
‘...แ่อย่าเพิ่งหมดหวัง...’ าินั้นดำเนินต่อไป...แฝงไว้ด้วยความสนุกสนานอันบิดเบี้ยว... ‘...ในฐานะู้ปลดปล่อยข้า...ข้าะ 'โอกาส' ใ้แก่เจ้า...ข้าไ้เตรียม 'เส้นทางพิเศษ'...ไว้ใ้สำหรับเจ้าโดยเฉพาะ...’
ครืนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน!
ผนัง้ำเบื้องหน้าของเ่เฉิน...ันสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง!
มันไ่ไ้สมานตัว...แ่มันั "ฉีกขาด"!
รอยแยกสีดำทมิฬไ้ปรากฏึ้...มันขยายใหญ่ึ้...ฉีกกระชากเนื้อเื่อี่มีชีวิตนั้นออก...เใ้เห็น "ุโ์" สายใหม่...ี่ไ่ไ้ถูกขุดสร้าง...แ่ "ถือกำเนิด" ึ้...
มันคืออุโมงค์ี่มืดสนิท...บิดเบี้ยว...และน่าสยดสยอง...จากผนัง...พื้น...และเพดานของมัน...มี "หนวดระยางแห่งเงา"...สีดำทมิฬ...จำนวนนับไ่ถ้วนงอกออกมา! มันเลื้อยักันไปา...าัอสรพิษี่หิวกระหาย...รอคอยเหยื่อโง่เขลาี่ะก้าวเข้ามา...
มันคือัั...ี่โจ่งแจ้งี่สุด...
มันคือเส้นทาง...สู่ความตาย...ี่แ่อนี่สุด...
กึก...กึก...
เสียงฝีเท้าี่แข็งทื่อ...ัึ้จากเบื้องหลังของเา...
เ่เฉินไ่ไ้ััไปมอง...แ่เาก็รู้ดี...
เหล่าหุ่นเชิด...มันฟื้นตัวแล้ว...
บัดี้...เาถูกบีบคั้น...ใ้อยู่บนเส้นแบ่งระห่างนรกสองขุม...
เบื้องหลัง...คือการเผชิญหน้าัร่างของสหาย...ี่เาไ่อาจะทำลายไ้...
และเบื้องหน้า...คือการพุ่งเข้าไปในััมรณะ...ี่ศัตรูู้หยั่งรู้ทุกาิ...ไ้สร้างึ้...เพื่อรอต้อนรับเา...
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
0.00
0.00









userA???
???? ??? ? ???? ?? ??