เรื่อง พิชิตเกมส์วันสิ้นโลก ด้วยระบบผู้กอบกู้

เหนือน่านฟ้าเมืองใต้ดิน เงามายาบิดเบี้ยวสุดคณานับพลันทะยานขึ้นสู่เบื้องบน ก่อนจะหลอมรวมกันเป็นวังวนอเวจีอันน่าพรั่นพรึง

ราวกับทวยเทพจากต่างโลกกำลังจะก้าวล้ำเข้ามายังดินแดน๞ี้... ณ ใจกลางวังวนที่อบอวลด้วยกลิ่นอายแห่งการทำลายล้าง ลำแสงสีดำสนิทสายหนึ่งก็กระแทกลงมาโดยพลัน ทะลวงผ่านใจกลางเมืองใต้ดินทั้งเมือง

และในขณะเดียวกันนั้นเอง ณ สถานที่ที่ไม่มีผู้ใดล่วงรู้ เสียงจักรกลอันเย็นเยียบก็พลันดังก้องขึ้นภายในระบบอย่างต่อเนื่อง:

“ติ๊ง, ตรวจพบสิ่งมีชีวิตระดับสี่ขีดสุดกำลังทะลวงม่านกั้นของโลกใบเล็ก”

“ติ๊ง, แจ้งเตือน, เงื่อนไขบทลงโทษถูกเปิดใช้งาน กำลังดำเนินการขับไล่ ‘ผู้เล่น’ อื่น”

“ติ๊ง, แจ้งเตือน, สิ่งมีชีวิตเป้าหมายจะทำลายความคืบหน้าของวันสิ้นโลก ร้องขอให้กฎเกณฑ์จุติลงมา...”

“ติ๊ง, เปิดใช้งานกฎเกณฑ์ลงทัณฑ์ คาดการณ์ว่าจะสามารถกำจัดเหตุการณ์ผิดปกติได้ภายในสามวินาที...”

...

“ต้านไว้!!”

“จงเบิกเส้นทาง... เพื่อองค์จักรพรรดิ!”

เบื้องหน้าทวารทองสัมฤทธิ์ เหล่าจอมอสูรทั้งหกสิบแปดตนต่างมีสีหน้าบ้าคลั่ง ประสานงานกับราชันย์อีกหกตน เพื่อระดมพลังแห่งกฎเกณฑ์ของพวกมันออกมาอย่างสุดกำลัง

ราวกับการถักทอ... ร่างแหที่ก่อกำเนิดจากพลังแห่งกฎเกณฑ์พลันปรากฏขึ้นเหนือน่านฟ้าของเมืองใต้ดินในทันที

เพื่อสังหารหลินอันให้สิ้นซากโดยปราศจากข้อผิดพลาดใดๆ ราคาที่พวกมันต้องจ่ายนั้นใหญ่หลวงเกินกว่าจะจินตนาการ

อาจกล่าวได้ว่า การยอมสละชีพเผ่าพันธุ์ต่างมิติผู้บุกเบิกทั้งหมด รวมไปถึงเผ่าพันธุ์นับล้าน ณ เบื้องหลังประตู ก็เพื่อส่งพวกมันลงมาจุติก่อนเป็นทัพหน้า จากนั้นจึงคุ้มครององค์จักรพรรดิให้เสด็จสู่โลกใบ๞ี้

ขอเพียงองค์จักรพรรดิจุติลงมาได้สำเร็จ ภายใต้พลังรบระดับเทวะ ณ ระดับสี่ขีดสุด อย่าว่าแต่หลินอันเลย แค่เพียงอานุภาพเดียว ก็เพียงพอที่จะทำลายล้างได้ทั้งทวีป!

“หึ่ง… หึ่ง”

พลังแห่งกฎเกณฑ์ทีละสายสอดประสานกันเป็นม่านแสง ต้านทานอำนาจแห่งกฎเกณฑ์ที่กำลังจะฟา๨ลงมาจากฟากฟ้า

แม้พวกมันจะไม่ได้ยินเสียงจักรกลของระบบวันสิ้นโลก แต่ด้วยความคุ้นเคยกับระบบที่มากกว่ามนุษย์หลายเท่าตัว พวกมันย่อมรู้ดีว่าการที่องค์จักรพรรดิจะฝืนทะลวงเข้ามาในโลกใบ๞ี้ ต้องเผชิญหน้ากับบทลงโทษที่น่าสะพรึงกลัวเพียงใด

“โครม!! โครม!!”

ราวกับเป็นบทโหมโรงก่อนที่กฎเกณฑ์ของระบบจะสำแดงเดช

ณ ความสูงหมื่นเมตรเหนือพื้นดิน ดวงตาขนาดยักษ์ซึ่งเป็นตัวแทนแห่งการสอดส่อง ได้จับจ้องมายังจุดที่เกิดความผิดปกติด้วยแววตาอันไร้ซึ่งอารมณ์

อส๞ีบาตนับไม่ถ้วนที่หนาเท่ายอดตึก ฟา๨ฟันลงมาราวกับ-่าฝนอันไร้ที่สิ้นสุด ห่อหุ้มไว้ด้วยพลังทำลายล้างอันบ้าคลั่ง

ปฐพีแหลกสลาย โลกทั้งใบร่ำไห้โหยหวน

ในชั่วขณะที่สายฟ้าซึ่งหนาแน่นดุจการทิ้งระเบิดปูพรม๝๧่๣ลงมา มันกลับทำให้อสูรกลายพันธุ์ระดับสูงจำนวนมากบริเวณรอบนอกเมืองหลวง เผยความหวาดกลัวที่หาได้ยากยิ่งออกมา

หากมองจากวงโคจรใกล้โลกลงมายังเมืองหลวงในขณะ๞ี้ ก็จะพบว่าพื้นที่รัศมีหนึ่งพันกิโลเมตรโดยรอบได้แปรเปลี่ยนเป็นขุมนรกอสุ๞ีบาตไปโดยสิ้นเชิง กลายเป็นจุดดับบนดาวเคราะห์ทั้งดวง

“เร็วเข้า!”

“เร็วอีก!”

“องค์จักรพรรดิ!!”

“จงทะลวงเข้าไปในร่างพาหะ!!”

เหล่าจอมอสูรที่ทุ่มเทพลังแห่งกฎเกณฑ์อย่างไม่คิดเสียดายเพื่อพยุงร่างแหไว้ บัด๞ี้มีสีหน้าคลุ้มคลั่งขณะโคจรพลังของตนเองจนถึงขีดสุด

ภายใต้การใช้พลังเกินขีดจำกัด เผ่าพันธุ์ต่างมิติจำนวนไม่น้อยที่เพิ่งหลอมรวมกับร่างพาหะได้ไม่นาน กลับระเบิดหมอกโลหิตออกมาจากทั่วร่างภายในเวลาเพียงสองวินาที กระทั่งเศียรอสรพิษที่ยังหลอมรวมไม่สมบูรณ์ ก็ยังทะลวงออกมาอย่างบ้าคลั่งภายใต้การดิ้นรนครั้งสุดท้าย

ราคาที่ต้องจ่าย... มันใหญ่หลวงเกินไปแล้ว

ในตอนที่เพิ่งจุติลงมา ระดับการหลอมรวมกับร่างพาหะยังไม่เพียงพอที่จะรองรับการเผาผลาญพลังงานเช่น๞ี้ได้เลย

แต่เพื่อคุ้มครององค์จักรพรรดิให้จุติลงมาได้สำเร็จ พวกมันจำต้องยอมให้ร่างพาหะเสียหายยับเยิน กระทั่งพลังรบต้องลดถอยลงอย่างรุนแรงก็ยังต้องทำ

อันที่จริง แม้จะต้องแลกกับการบาดเจ็บสาหัสของยอดฝีมือระดับสี่กว่าเจ็ดสิบตนพร้อมกัน พวกมันก็ยังไม่มีความมั่นใจเลยว่าจะสามารถต้านทานบทลงโทษของระบบได้

ต้องรีบทะลวงเข้าไปในร่างพาหะก่อนที่อำนาจแห่งกฎเกณฑ์จะมาถึง มิฉะนั้น แม้แต่องค์จักรพรรดิก็จะถูกบดขยี้จนแหลกสลายภายใต้การลงทัณฑ์ของระบบ!

ณ เบื้องหลังประตู องค์จักรพรรดิที่พยายามจะทะลวงออกมาอย่างสุดกำลัง ก็ดูจะล่วงรู้เช่นกันว่าเวลาของตนนั้นเหลือน้อยเต็มที

ท่ามกลางเสียงคำรามอันเจ็บปวดอย่างแสนสาหัส มันยอมที่จะทอดทิ้งร่างกายของตนเอง... เพื่อที่จะทะลวงผ่านประตูออกมาให้จงได้!

“โครม!! โครม!! โครม!!”

ภายใต้การกระแทกครั้งแล้วครั้งเล่า ร่างกายมหึมาที่ใหญ่กว่าพันเมตรก็ระเบิดออกอย่างต่อเนื่อง สุดท้ายจึงแปรเปลี่ยนเป็นแก่นแท้แห่งกฎเกณฑ์ กระแทกเข้าใส่บานประตูนั้น

ทะลวงเข้าไป!! ทะลวงเข้าไป!!!

ข้าคือองค์จักรพรรดิผู้สูงส่ง! คือผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดแห่งอารยธรรม!

ขอเพียงทะลวงประตูออกไปได้ “เพียงลำพัง” ข้าก็สามารถทำลายล้างอารยธรรมหนึ่ง กระทั่งดาราจักรหนึ่งได้!

กาลเวลาทั้งยาวนานและสั้นนัก...

ในที่สุด เกือบจะในชั่วขณะที่ลำแสงแห่งกฎเกณฑ์กำลังจะฟา๨ฟันลงมา พร้อมกับบารมีอันมิอาจต่อต้านที่แหวกผืนดินลึกสี่ร้อยเมตรออก ท่ามกลางเสียงหอบหายใจอันหนักหน่วง จักรพรรดิแห่งเผ่าพันธุ์ต่างมิติ... ตัวแทนของผู้ที่แข็งแกร่งที่สุด ก็ได้จุติลงมายังโลกใบ๞ี้

ฟ้าดินพลันแปรเปลี่ยนสี!

ทันทีที่ทะลวงเข้าไปในร่างพาหะที่เตรียมพร้อมไว้ ในชั่วพริบตานั้นเอง แรงกดดันที่ราวกับขุมนรกอันไร้ที่สิ้นสุดก็พลันระเบิดออกอย่างบ้าคลั่ง

มวลมหาศาลของพลังแห่งกฎเกณฑ์เริ่มหลั่งไหลเข้าแปรสภาพร่างพาหะอย่างต่อเนื่อง พลังงานวิญญาณจำนวนมหาศาลก็ถูกสูบเข้าไปในร่างกายราวกับพญาวาฬกลืนน้ำในทุกลมหายใจ

“โครมโครม! โครม! โครม!!”

แสงสว่างเจิดจ้าปะทุขึ้น!

ร่างกายที่ถูกใช้เพื่อรองรับองค์จักรพรรดิ บัด๞ี้ภายใต้การอัดฉีดพลังงานจำนวนมหาศาล ความแข็งแกร่งก็พุ่งทะยานขึ้นในทันที

ระดับสี่ขั้นต้น! ระดับสี่ขั้นกลาง! ระดับสี่ขั้นสูง! ระดับสี่ขั้นสูงขีดสุด!

ทุกลมหายใจเข้าออกล้วนก่อเกิดเป็นพายุ เพียงแค่พื้นที่ที่ยืนอยู่ ก็ทำให้เกิดระลอกคลื่นมิติขึ้นเป็นระลอกแล้วระลอกเล่า

นั่นคือพลังแห่งกฎเกณฑ์ที่แผ่ออกมาโดยไม่ตั้งใจเพราะยังไม่คุ้นชินกับร่างกาย กำลังรบกวนความเสถียรของกาลอวกาศ

ดวงตาเบิกเปิด...

ในฐานะร่างพาหะ... อู๋ชิง... ในดวงตาสีทองเข้มแนวตั้งคู่นั้นก็ฉายประกายสีทองอันสูงส่งออกมาวูบหนึ่ง

วินาทีต่อมา เหล่าจอมอสูรที่รับผิดชอบการต้อนรับก็พร้อมใจกันคุกเข่าลงกับพื้น มองดูมนุษย์เบื้องหน้าด้วยความตื่นเต้นอย่างสุดซึ้ง

พวกมันรู้ดีว่า องค์จักรพรรดิของพวกมันได้จุติลงมายังโลกใบ๞ี้พร้อมกันแล้ว!

ถึงแม้ราคาที่ต้องจ่ายจะน่าอนาถเพียงใด แต่ทุกสิ่งทุกอย่าง... ล้วนคุ้มค่า!

“หลิน...อัน...”

“เจ้า...ผู้...สมบูรณ์...แบบ...”

“อยู่...ที่...ใด?”

น้ำเสียงนั้นยังคงติดขัดอยู่บ้าง

หลังจากลืมตาขึ้นมา สิ่งแรกที่จักรพรรดิแห่งเผ่าพันธุ์ต่างมิติกระทำก็คือการเอ่ยถามอย่างเยือกเย็น เพียงแต่แม้จะไม่ได้ใช้พลังใดๆ เสียงของเขาก็ราวกับแฝงไว้ด้วยกฎเกณฑ์บางอย่าง กวาดไปทั่วทั้งเมืองใต้ดินในทันที สั่นสะเทือนทุกชีวิตที่ต่ำกว่าระดับสามจนแหลกสลาย

อส๞ีบาตปะทุ แสงโลหิตอันไร้ที่สิ้นสุดและวิญญาณที่บิดเบี้ยวหลอมรวมกันเป็นภาพมายาอยู่เบื้องหลังของเขา

ลอยเด่นอยู่กลางอากาศ เบื้องล่างคือเผ่าพันธุ์ต่างมิติมากมายที่คุกเข่าคารวะ ในตอน๞ี้เขาจึงราวกับทวยเทพที่ก้าวเดินออกมาจากขุมนรก บารมีน่าสะพรึงกลัวดุจคุกอเวจี

ไม่มีความลังเลแม้แต่น้อย ไม่มีอารมณ์ที่เกินจำเป็นแม้แต่นิดเดียว

ในฐานะที่ใกล้จะก้าวสู่ระดับห้า ภายใต้เหตุผลอันเด็ดขาด มันแทบจะไม่ทำผิดพลาดใดๆ

เมื่อยอมจ่ายราคาที่มหาศาลถึงเพียง๞ี้เพื่อจุติลงมายังโลกใบ๞ี้...

เช่นนั้นแล้ว สิ่งแรกที่มันต้องทำ ก็คือสังหารหลินอัน!

ให้จอมอสูรและราชันย์ทั้งหมดลงมือพร้อมกัน ด้วยพลังที่บดขยี้ได้อย่างสมบูรณ์ สังหารแมลงตัวนั้นทิ้งเสีย!

ต่อให้จะต้องระเบิดทวีป๞ี้ทิ้ง พวกมันก็ไม่เสียดาย!

การปฏิบัติต่อศัตรูอย่างจริงจังถึงเพียง๞ี้ เรียกได้ว่าบ้าคลั่งอย่างถึงที่สุด! ๞ี่คือความเคารพสูงสุดที่อารยธรรมหนึ่งจะมอบให้อีกอารยธรรมหนึ่ง... เพื่อที่จะดำรงอยู่ต่อไป!

กำจัดให้สิ้นซาก!

“องค์จักรพรรดิ!”

“หลินอันอยู่ที่...!?”

เผ่าพันธุ์ต่างมิติระดับต่ำที่รับผิดชอบการต้อนรับเหล่าจอมอสูรเงยหน้าขึ้น ทั่วร่างสั่นสะท้านขณะที่กำลังจะบอกพิกัดคร่าวๆ

เพียงแต่ยังไม่ทันที่มันจะพูดจบ คลื่นมิติที่แผ่วเบาจนแทบไม่ควรปรากฏ ก็พลันปรากฏขึ้นข้างประตูทองสัมฤทธิ์ในบัดดล

ในชั่วพริบตานั้นเอง จักรพรรดิแห่งเผ่าพันธุ์ต่างมิติที่เพิ่งจุติลงมาก็พลันหันขวับกลับไป ทว่ายังไม่ทันจะได้มีปฏิกิริยาตอบสนองใดๆ

ก็เห็นเพียงภายใต้การขับเคลื่อนของกระแสพลังมิติ หลินอันที่ปรากฏตัวขึ้นด้วยความเร็วเกือบเท่าแสง ก็พลันพุ่งทะลวงเข้าไปในประตูบานนั้น

นั่นมัน...

เมื่อรีบดึงภาพที่หลงเหลืออยู่บนม่านตาออกมา ในชั่วขณะนั้น เหล่าจอมอสูรทั้งหมดก็ราวกับยืนตะลึงงัน สีหน้าพลันเปลี่ยนไปอย่างใหญ่หลวง

นั่นมัน...

ให้ตายสิ!!!!

นั่นมันหลินอัน!!!!!

“ไม่!!”

“ไม่!!!!”

“ไม่!!!!!!!!!!”