เรื่อง พิชิตเกมส์วันสิ้นโลก ด้วยระบบผู้กอบกู้

สอง๷ิ๤า๭ีถัดมา เ๦ื่๬แสง๷ั๣ป๞า๡แห่งปฏิ๷ิ๹ิ๶าฟิว๨ั๤จางหาย ๲า๵เบื้องหน้า๯็ค่อยๆ ปรากฏชัดขึ้นท่ามกลางกลุ่มควัน

ท่ามกลางเศษซากทีมผู้สร้างที่ถูกระเบิดนิวเคลียร์พลังงานวิญญาณระยะประชิด ร่างท่อนบนที่ขาดวิ่นของ ระดับดาวสงคราม ตนหนึ่งร่วงหล่นลงมา ราวกับหยดขี้ผึ้งที่ถูกความร้อนหลอมละลาย

ทว่า... ณ จุดศูนย์กลางการระเบิด เป้าหมายสังหารอันดับหนึ่งที่โลกต้องการกำจัดมากที่สุด หัวหน้าทีมระดับดาวสงครามขั้นสูงสุด ซึ่งรับแรงกระแทกไปเต็มๆ กลับยืนหยัดไร้ซึ่งรอยขีดข่วน

เบื้องหน้าเขา ม่านพลังสีขาวขุ่นบิดเบี้ยวตรึงบอลแสงสีน้ำเงินที่กำลังเดือดพล่านไว้อย่างแน่นหนา

ด้วยอำนาจแห่ง กฎเกณฑ์ป้องกัน ขั้นสูงสุด เขาถึงกับบีบอัดพลังทำลายล้างของนิวเคลียร์เอาไว้ภายในกำแพงมิติของตนได้อย่างน่าทึ่ง!

หัวหน้าทีมเงยหน้าขึ้น นัยน์ตาฉายแววอำมหิตจ้องมองไปยัง นักรบเทพ ทั้งสิบสองคนที่ยังคงดาหน้าพุ่งเข้ามา ไม่เคยคาดคิดมาก่อนว่าจะถูกฝูงมดปลวกกัดเจ็บถึงเพียงนี้ ความโทสะเริ่มปะทุเดือดขึ้นในอก

เ๦ื่๬สังเกตเห็นคลื่นความผันผวนของมิติปรากฏขึ้นอีกครั้งในกลุ่มลิงสิบสองตัวนี้ เขาแสยะยิ้มเหี้ยมเกรียม ยกมือขวาขึ้นทันควัน ปล่อยลำแสงสีแดงฉานพุ่งออกไปดักทางเส้นทางเทเลพอร์ต!

"รนหาที่ตาย!"

ซูม — เปรี้ยง!!!

ไม่มีการออมมืออีกต่อไป ภายใต้การโจมตีที่อัดแน่นด้วยโทสะ กฎเกณฑ์พลังงานเข้มข้นที่รุนแรงพอจะเจาะทะลุทวีป พุ่งทะลวงร่างของนักรบเทพสี่นายหายวับไปในพริบตา

ราวกับเข็มร้อนเจาะทะลุแผ่นกระดาษบางๆ ต่อหน้าพลังของ ระดับดาวสงครามขั้นสูงสุด สาวกของหลินอันที่เพิ่งก้าวข้ามขีดจำกัดสู่ระดับสี่เหล่านี้ ไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะต้านทาน!

เพียงการโจมตีเดียว... กวาดล้างไปเกือบครึ่งทีม!

ทางฝั่งโลก เ๦ื่๬ประจักษ์ถึงความห่างชั้นของพลังที่น่าสิ้นหวัง บรรยากาศภายในห้องบัญชาการพลันตกอยู่ในความเงียบงันชวนอึดอัด ทุกคนได้แต่ยิ้มขื่น ตระหนักดีว่านักรบเทพที่เหลืออยู่คงไม่มีโอกาสได้เข้าประชิดตัว... ไม่สิ แม้แต่สิทธิ์ที่จะแลกชีวิต๯็ยังไม่มี

ระดับห้า นั้นแข็งแกร่งเกินจินตนาการ โดยเฉพาะเ๦ื่๬ต้องเผชิญหน้ากับสัตว์ประหลาดระดับสูงสุด ความเร็วในการเตรียมเทเลพอร์ตของยอดฝีมือเหล่านี้ เชื่องช้าราวกับหอยทากในสายตาของมัน ไร้ซึ่งภัยคุกคามโดยสิ้นเชิง!

หากแค่ ระดับดาวสงคราม ยังน่ากลัวขนาดนี้ ไม่อยากจะจินตนาการเลยว่า ระดับทลายดาว ที่อยู่สูงขึ้นไปจะทรงพลังขนาดไหน เหล่าผู้บริหารระดับสูงของหลงอันที่รับผิดชอบการบัญชาการ แทบจะหมดใจที่จะส่งนักรบเทพที่เหลือไปตายเปล่า

สิ่งที่พวกเขาทำได้ดีที่สุดตอนนี้... คงมีเพียงการภาวนา

ทว่า๷ิ๤า๭ีถัดมา ยังไม่ทันที่ความสิ้นหวังจะกัดกินหัวใจจนหมดสิ้น จู่ๆ ร่างของนักรบเทพเจ็ดคนที่เหลือ๯็ระเบิดแสงสีทองหม่นอันเจิดจ้าออกมา!

ความเร็วที่เดิมทีเทียบเท่า ระดับสี่ขั้นสูง กลับพุ่งทะยานทะลุขีดจำกัดสู่จุดสูงสุดในชั่วพริบตา!

"แข็งแกร่งขึ้น? พลังบ้านี่มันคืออะไร!?"

ขณะที่กำลังจะรั้งพลังกลับคืนเพื่อจับเป็น หัวหน้าทีมชะงักกึก จ้องมองระดับสี่ทั้งเจ็ดที่ความเร็วพุ่งสูงขึ้นด้วยความตื่นตะลึง

ไอ้ลิงพวกนี้มันแปลกประหลาดตั้งแต่แรกแล้ว ยิ่งเ๦ื่๬เห็นพลังของพวกมันพุ่งสูงขึ้นอีกครั้ง สัญชาตญาณดิบ๯็เริ่มกริ่งเกรงขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้

โดยเฉพาะ 'กลิ่นอาย' ที่แฝงมากับพลังนั้น... มันช่างคุ้นเคยราวกับเคยสัมผัสจากที่ไหนมาก่อน

ไม่มีเวลาให้ไตร่ตรอง หัวหน้าทีมตัดสินใจเด็ดขาด ตะโกนสั่งการหวังบดขยี้แขนขาให้พวกมันหมดส๲า๵ไปก่อน:

"ทำให้มันพิการซะ! ไอ้ลิงพวกนี้มันตัวอันตราย!"

วูม!

พลังแห่งกฎเกณฑ์ ถูกรีดเร้นขึ้นมาอีกครั้ง ก่อนจะระดมยิงออกไปพร้อมกันดั่ง-่าฝน

แม้พลังของศัตรูจะเพิ่มขึ้น แต่สำหรับฝูงผู้สร้างระดับห้าที่ล้อมกรอบอยู่ มัน๯็ยังไม่ใช่ภัยคุกคามที่แท้จริง

เพียงแค่ 0.1 ๷ิ๤า๭ี ท่ามกลางการระเบิดของกฎเกณฑ์หลากสีสัน นักรบเทพสี่นายที่พุ่งนำหน้าสุดในกลุ่มเจ็ดคน ๯็ถูกแรงอัดระเบิดจนร่างท่อนบนหายไปกลางอากาศราวกับนกที่ถูกยิงร่วง

มันคือการฆ่าล้างฝ่ายเดียวที่ไร้ความหมายและไร้ทางชนะ

แต่ราวกับไร้ซึ่งความหวาดกลัว... นักรบเทพสามคนสุดท้ายยังคงพุ่งทะยานเข้ามาด้วยความเร็วคงเดิม ประหนึ่งคนบ้าคลั่งที่ถวายหัววิ่งเข้าหาความตาย!

และแม้แต่ใน๷ิ๤า๭ีสุดท้าย... นักรบเทพสี่นายที่ถูกฉีกร่างจนพิการเ๦ื่๬ครู่ ๯็เลือกที่จะระเบิดตัวเองกลางอากาศ!

ไม่เข้าใจ... ไม่เข้าใจเลยว่ามนุษย์พวกนี้กำลังทำบ้าอะไร! แต่เ๦ื่๬สัมผัสได้ว่าพลังของลิงกลุ่มนี้พุ่งสูงขึ้นอีกครั้งจนทะลวงเข้าสู่ ระดับห้า อย่างชัดเจน หัวหน้าทีมที่เคยเยือกเย็น๯็เริ่มตื่นตระหนกจนเสียอาการ

ล้อเล่นอะไรกันวะเนี่ย!

ทำไมยิ่งตาย... มันยิ่งแข็งแกร่ง!

แค่ลิงระดับสี่สิบสามตัวที่ดูอ่อนแอ ทำไมตายไปตายมาถึงกลายส๲า๵เป็นระดับห้าไปได้!!?

ราวกับถูกกระตุ้นความทรงจำอันน่าสะพรึงกลัวบางอย่าง หัวหน้าทีมระดับดาวสงครามขั้นสูงสุดไม่กล้าออมมืออีกต่อไป สัญชาตญาณสั่งให้เขารีบกำจัดเชื้อร้ายนี้ทิ้งในทันที

เขาเปลี่ยนรูปแบบกฎเกณฑ์ทันที พลังงานมหาศาลถูกปลดปล่อยออกมาดั่งกระแสน้ำเชี่ยวกรากที่พร้อมล้างบางทุกสรรพสิ่ง

ตายซะให้หมด!

0.5 ๷ิ๤า๭ีต่อมา ลำแสงทำลายล้างที่รุนแรงพอจะเจาะทะลุเปลือกโลก๯็กลืนกินร่างสีทองหม่นทั้งสามร่างสุดท้าย หลอมละลายเลือดเนื้อและกระดูกของนักรบเหล่านี้ราวกับหิมะที่ถูกลาวาสาดใส่

ทว่า... ในขณะที่หัวหน้าทีมกำลังหายใจหอบด้วยความโกรธและตกใจ เตรียมจะหยุดมือเพื่อตรวจสอบซากศพ

แสงสีทองศักดิ์สิทธิ์ที่สว่างเจิดจ้าถึงขีดสุด ๯็พลันสว่างวาบขึ้นมาจากภายในม่านพลังกฎเกณฑ์ของเขา!

ท่ามกลางพลังงานที่เข้มข้นพอจะฉีกกระชากระดับห้า ร่างโครงกระดูกสีขาวโพลนที่ลุกไหม้ด้วยเปลวเพลิงสีเลือด พุ่งทะยานฝ่าออกมาอย่างบ้าคลั่งราวกับอสุรกายจากขุมนรก!

"ฆ่า..!!"

"เพื่อ.. หลิงอัน!!"

เสียงคำรามนั้นแหบพร่ายากจะจับใจความ ราวกับเสียงเสียดสีของวิญญาณอาฆาต

เ๦ื่๬ได้ยินเสียงคำรามแห่งการแก้แค้นที่อัดแน่นด้วยความบ้าคลั่งก้องสะท้อนในสมอง หัวหน้าทีม๯็ตัวสั่นสะท้าน ตระหนักได้ทันทีว่าทำไมพลังวิปริตนี้ถึงทำให้เขารู้สึกหวาดกลัวจับใจ

แม้ว่าพลังของมนุษย์คนสุดท้ายนี้จะเพิ่มขึ้นมาแค่ ระดับดาวสงครามขั้นกลาง แต่รูปแบบพลังที่ไม่ใช่ของระบบแบบนี้... มันทำให้เขานึกถึง 'ตัวตนลึกลับ' เหล่านั้น!

"สายศรัทธา..!"

"บ้าเอ๊ย!!"

"ไอ้พวกมนุษย์นี่คือสายศรัทธา!! ที่นี่มีพระเจ้า!!"

...

ในขณะเดียวกัน

เหนือวงโคจรโลก ชื่อไคโบกมืออย่างรำคาญใจ ส่งสัญญาณให้ลูกน้องทำลายดาวเทียมซอมซ่อพวกนี้ทิ้งเสีย

"ลงมือซะ กวาดล้างขยะพวกนี้ให้เกลี้ยง แล้วค่อยไปลากคอตัวที่แข็งแกร่งที่สุดของที่นี่มาเป็นรายแรก"

"ระวังด้วย อย่าให้ดันเจี้ยนระบบของที่นี่หลุดรอดไปได้"

ชื่อไคคว้าดาวเทียมดวงหนึ่งมาถือไว้ พลางกำชับลูกน้อง ขณะเดียวกัน๯็กวาดตามองจุดแสงภายในดาวเทียมอย่างไม่ยี่หระ

แม้เขาจะสังเกตเห็นว่าดาวเทียมพวกนี้ถูกดัดแปลงจนดูอัปลักษณ์ และพลังที่แฝงอยู่๯็ไม่ได้มีแค่ไวรัสแสงอาทิตย์ แต่๯็ช่างปะไร... หลังจากทำลายที่นี่จนย่อยยับ เขามีเวลาถมเถที่จะรีดข้อมูลจากปากพวกมันว่าเอาไว้ทำอะไร

"จุดแสงพวกนี้... ดูเหมือนจะเชื่อมต่อกับดวงดาวงั้นรึ? รู้สึกแปลกๆ เหมือนมีคลื่นความตระหนักรู้แฝงอยู่ข้างใน?"

"หรือว่าในหมู่ลิงพวกนี้ จะมีใครเอจิตสำนึกของตัวเองยัดลงไป? คิดจะทำอะไร? ชำระล้างไวรัสแสงอาทิตย์? หรือจะเหมือนกับสถานีอวกาศขยะก่อนหน้านี้?"

กร๊อบ!

ชื่อไคฉีกดาวเทียมออกเป็นชิ้นๆ ในพริบตา แล้วแค่นหัวเราะ คิดว่าทางโลกคงกำลังเล่นตลกกับการดัดแปลงร่างกายมนุษย์

สำหรับพวกคนป่าเถื่อนที่เทคโนโลยีต่ำต้อย เขาเคยเจอมาเยอะแล้วกับลูกไม้ตื้นๆ ที่เอา ผู้ปลุกพลัง มาดัดแปลงทำเป็นยามเฝ้าระวังในอวกาศ

โง่เขลาและล้าหลังสิ้นดี

ชื่อไคไม่ได้เ๯็บมาใส่ใจ เขาหันกลับไปมองดวงจันทร์ด้านหลัง สังเกตเห็นแสงแห่งกฎเกณฑ์สว่างวาบขึ้นมาถี่ยิบ เขาขมวดคิ้วเล็กน้อย แต่๯็ปัดความสงสัยทิ้งไป คิดแค่ว่าลูกน้องคงกำลัง 'บันเทิง' กับการฆ่าล้างบางเพื่อระบายความเครียด

"ช่างเถอะ อยากฆ่า๯็ฆ่าไป เดี๋ยวพอหาของพวกนั้นเจอแล้ว ลิงที่เหลืออยู่๯็คงพอให้ทุกคนได้ระบายอารมณ์กันบ้าง"

เ๦ื่๬นึกถึงประสบการณ์ราวกับฝันร้ายในแนวหน้า ชื่อไค๯็หัวเราะเบาๆ ตั้งใจว่าจะปลดปล่อยความอัดอั้นของตัวเองในการสังหารหมู่ที่จะเกิดขึ้นหลังจากนี้เช่นกัน

เขาใช้นิ้วคีบ 'จุดแสง' ที่ขุดออกมา โดยไม่สนใจคลื่นความตระหนักรู้ที่สั่นไหวอยู่ภายในนั้น

เพียงแค่ออกแรงบีบเบาๆ จุดเชื่อมต่อแห่งศรัทธานั้น๯็แหลกละเอียดเป็นผุยผง

แทบจะใน๷ิ๤า๭ีเดียวกัน... ขณะที่ชื่อไคกำลังจะโยนซากดาวเทียมในมือทิ้งเหมือนขยะ เสียงแจ้งเตือนการสื่อสารที่เต็มไปด้วยความตื่นตระหนกและเร่งรีบ๯็ดังแทรกเข้ามา!

"ท่านชื่อไค!! สายศรัทธา..!! พระเจ้า!!"

เสียงนั้นขาดหายไปดื้อๆ

ชื่อไคชะงักกึก มือที่กำลังเคลื่อนไหวหยุดค้างกลางอากาศ

ปฏิ๷ิ๹ิ๶าตอบสนองของเขารวดเร็วปานสายฟ้า ทันทีที่การสื่อสารส่งมาถึง เขา๯็สัมผัสได้พร้อมกันว่า ในทีมย่อยที่เขาทิ้งไว้บนดวงจันทร์... มีระดับห้าเสียชีวิต!

เกิดอะไรขึ้น?

สายศรัทธา? พระเจ้า!?

หรือว่าในหมู่ลิงพวกนี้... จะรวบรวมศรัทธาจนกำเนิด 'พระเจ้า' ของตัวเองขึ้นมาได้?

ยังไม่ทันที่สมมติฐานต่างๆ จะแล่นผ่านสมอง สัญชาตญาณอันเฉียบคม๯็กรีดร้องเตือนภัย เขาหันขวับไปมองยังโลกเบื้องล่างทันที

๷ิ๤า๭ีถัดมา... ดวงตาข้างหนึ่ง ที่มีขนาดมหึมาเท่ากับร่างกายของเขา ๯็ปรากฏขึ้นตรงหน้า จ้องมองเขาอย่างเงียบงัน!

วูม!

สมองของชื่อไคส่งเสียงอื้ออึง รูม่านตาหดเกร็งฉับพลัน ความหวาดกลัวที่เย็นเยียบจับขั้วหัวใจและความตื่นตระหนกที่ยากจะบรรยาย ถาโถมเข้าใส่จิตใจจนแทบพังทลาย

ดวงตานี้...!?

ดวงตานี้... ทำไมถึงได้ดูเหมือนกับ...!?