เดินวิถีเซียน (Walking the Immortal Path)

....สู่การเดินทางของหนุ่มน้อยปราณวารีและลูกหมีแพนด้า....

จริงๆ ผมเขียนนิยายเรื่องนี้เล่นๆ เมื่อ 23 ส.ค.68 นี่เองแต่พอผ่านไป 2 เดือนกว่าๆ มีคนเข้ามาอ่านมากมาย เกือบๆ 4 หมื่นวิวในเด็กดี แถมยังเคยได้อันดับ 1 นิยายอ่านฟรีในกวีด้วย ผมก็เลยเขียนต่อไปเรื่อยๆ จนได้ 100 กว่าตอน แล้วก็เพิ่งมาทำมังงะเดือน พย.นี้แหละครับ

ช่วงแรกๆ นื้อเรื่องคงดูน้ำเน่า รันทด จนหลายๆ คนเลิกอ่านเลยใช่ไหมล่ะครับ? แต่รู้ไหมครับว่านั่นเอามาจากชีวิตจริงของผมเอง หลินเซียนเป็นตัวแทนให้ผมได้กลับไปแก้ไขการตัดสินใจที่ผิดพลาดหลายๆ ครั้งในอดีตโดยเฉพาะเรื่อง "แม่" ถ้าย้อนเวลาไปได้ ผมคงไม่โบยบินไปตามหาฝันที่ไหน แต่จะอยู่ปรนนิบัติท่านจนถึงวันสุดท้ายดีกว่า เพราะความสุขที่แท้จริงก็คือการได้อยู่กับคุณแม่ ความรัก คุณธรรม เมตตาธรรม ล้วนมาจากการคุณแม่ทำให้ดู ใบปริญญาบัตร, เกียรติคุณ และหัวโขนพวกนั้นไม่ได้เป็นความสุขในชีวิตผมเลย ผมพึ่งกลับมามีสำนึกในความเป็นตัวของตัวเอง เป็นมนุษย์คนหนึ่ง ก็เวลาล่วงเลยไป 32 ปีแล้ว อนิจจา เวลาครึ่งหนึ่งของชีวิตสูญเปล่า ทั้งๆ ที่เวลาพวกเรามีน้อยกว่าเทพเซียนแท้ๆ

หลินเซียนนั้นได้นำแบบอย่างจากพระเอกอนิเมะแนวฝึกฝนเซียนดังๆ ของจีนหลายๆ เรื่องที่พอผมดูไปนานๆ 4-6 ปีแล้วอยากได้พระเอกที่ดูเป็นเซียนจริงๆ ไม่เอาชื่อเซียนมาเล่าเรื่องคน ผมก็เลยทำพระเอกคนนี้ขึ้นมา หลินเซียนเป็นคนที่รู้จักเศร้าและทุกข์ในเรื่องของผู้อื่น เสียสละ มีคุณธรรม เมตตาธรรม กตัญญู ไม่ฆ่า (ถ้าไม่จำเป็น) และไม่ขโมย

ในเรื่องนี้แม้เป็นเซียนก็ไม่ได้ยิ่งใหญ่กว่ามนุษย์ไปทุกเรื่อง พระเอกเรื่องนี้แม้เป็นเซียนระดับสูงแต่ก็มีบางครั้งได้รับคำสอนจากปราชญ์มนุษย์ได้เช่นกัน ในเรื่องมีการนำความเชื่อ ตำนาน และปรัชญาทางเต๋าและพุทธเข้ามาปะปนด้วยพอสมควร มีเทพ มีปีศาจ มีมาร มีชนเผ่าที่มาจากต่าวดวงดาว โลกวิญญาณ มีเทพเจ้า และมี....พระเจ้าผู้สร้างโลก แถมยังนำความเชื่อเรื่องวันสิ้นโลกที่มีพบในตำนานควมเชื่อทั้งโลกตะวันออกและโลกตะวันตกนั่นคือน้ำท่ววมโลกเพื่อ reset ทุกสิ่งใหม่เข้ามาอีกด้วย และผู้ที่จะล้างโลกด้วยวารีก็ไม่ใช่ใคร....คือหลินเซียนนี่เอง....