เรื่อง อมตะ
เทพธิดาื่ซวิน
"ยินดีด้วย,ท่านจง."เสียงที่ดังห่างออกไปไม่ไกลเป็ประมุขเจานั่นเอง.
"ยินดีกับท่านจงด้วย."อีกคนที่เ่าเยว่ื่จงจำไ้.
เป็ประมุขเฉียน,หนึ่งในสี่ตระกูลใหญ่นั่นเอง.
"เช่นกัน,เช่นกัน."เ่าเยว่ื่จงที่ยกมือขึ้นคารวะ.
ต้องไม่ลืมว่า,ประมุขเจาที่ไปถึงระดับเซียนเีนานแ้และสมาชิกในตระกูลเอง็ไ้รับเลือกจากำัเซียน.
"เจ้าเพิ่งฉลองครบรอบวันเกิดไ้ไม่นาน,รู้สึกประหลาดใจจริงๆที่เจ้าเดินทางมาถึงที่นี่ไ้ด้วยเวลาไม่กี่วัน."ประมุขเฉวียนที่จ้องมองไปยังจงซานขณะพูด.
"็ลำบากอยู่เหมือนกัน,แต่็มาถึงที่นี่ทันเวลาพอดี,แ้พวกท่านล่ะจะกลับบ้านตอนนี้เลยใหม?"จงซานที่เปลี่ยนเรื่องแสร้งทำเป็โง่งม.
"ยัง,พวกเรายังต้องเดินทางไปเยี่ยมเยือนสหายก่อน,เอาเป็ว่าไว้พูดคุยกันวันอื่น็แ้กัน."ประมุขเจากล่าว.
"เช่นนี้,เอาไว้พวกเราค่อนพูดคุยกันที่อื่น็แ้กัน,"เ่าเยว่ื่จงเผยยิ้ม.
ทุกๆคนต่าง็กล่าวลาพร้อมจากไป.
ไม่มีเวลามากนัก,ทุกๆคนต้องรีบอกกจากหุบเามังกรโดยเฉพาะ่ายิ่งเ่าเยว่ื่จงที่นำร่างบุตรทั้งสี่ออกไปด้วย.
เข้าจ้องมองไปยังร่างที่ไร้วิญญาณ,เ่าเยว่ื่จงไ้แต่ทอดถอนใจ,นี่คือเส้นทางที่พวกเาไ้เลือกแ้,มันเป็โชคชะตา,ทว่า,หากพวกเาไ้รับคัดเลือก,พวกเาจะเป็เหมืองจงซีจิวหรือจงเีกัน?
หลังจากครุ่นคิดถอนาใ,เ่าเยว่ื่จง็ขุดหลุมขนาดใหญ่ขึ้นที่ด้านนอกหุบเาประตูมังกร,เพื่อฝังศพทั้งสี่บุตรชาย.
เ่าเยว่ื่จงไ้พักผ่อนอยู่ที่หุบเาประตูมังกรในคืนนั้น,การต่อสู้ในวันนี้เายังคงจดจำขึ้นใจ,ทว่า็ไม่ไ้รู้สึกกลัวใดๆที่ต้องค้างอยู่ท่ามกลางร่างคนตาย.
ยังมีเรื่องะไที่เายังไม่เคยเห็นตลอดแปดสิบปีนี้?ความจริง,ที่นี่คือสถานที่ปลอดภัยที่สุด,มีคนมากมายที่ทรงพลังที่พบไ้ในการแข่งขันในครั้งนี้, หลังจากที่พวกเาเ่ีจากไป็ถูกเ่าปิศาจไ่ล่าัาไปเืหมด.
เช้าวันใหม่,หลังจากกินอาหารแห้งที่เตรียมมา,เา็เริ่มเดินกุมไม้เท้ามังกรออกไป.
ดูจะแตกต่างจากเดิมหลังจากที่ก้าวไปถึงระดับเซียนเีแ้,เาสามารถที่จะเดินไปไ้เร็วกว่าเดิม,ก่อนนี้เมื่อเดินทางมา,พวกเามีด้วยกันเก้าคน,และตอนนี้เหลือเีแ่คนเดียว,เ่าเยว่ื่จงไม่ไ้เศร้าะไนัก,บางที,เาแทบจะมีความสุขด้วยซ้ำ,ท้ายที่สุดเา็ไ้ก้าวไปถึงระดับเซียนแ้.
ระหว่างบุตรชายทั้งสี่คน,สามคนหักหลังเาและมีเพียงจงเีที่เา,จะจดจำว่าเคยเป็บุตรชายเาในใจ,ส่วนความเศร้าเสียใจที่เกิดขึ้นเรื่องอื่นๆนั้นเาจะฝังมันไว้ที่ด้านล่างสุดหัวใจ.
เ่าเยว่ื่จงที่ระมัดระวังเป็่ามากเกี่ยวกับแมลงพิษ,ยุงพิษขณะที่เาเดินผ่านช่องเา,เมื่อเข้าสู่พลบค่ำ,เ่าเยว่ื่จงที่อยู่ในป่าไ้ปีนขึ้นไปบนต้นไม้ต้นหนึ่ง,เาที่ผูกเปลนอนที่เานำมาที่บนต้นไม้สูง,พร้อมกับทำการโรยสมุนไพรต่างๆไว้รอบๆกิ่งไม้เพื่อกันงูพิษหรือแมลงที่จะปีนขึ้นมาหาเา.
ถึงแม้ว่าเ่าเยว่ื่จงไม่จำเป็ต้องหลับนอนเป็เวลานานนับตั้งแต่ที่เาก้าวไปถึงระดับเซียนเี,ทว่าเา็ไม่กล้าที่จะเดินทางในเวลาค่ำคืนที่เต็มไปด้วยอันตรายในเทือกเาลึกแห่งนี้,ดังนั้นจึงทำเีแ่นอนหลับตาอยู่บนแปลนอนบนต้นไม้เฝ้าระวังเอาไว้.
ราวๆเที่ยงคืนเห็นจะไ้,็ปรากฏริ้วแสงสองสายพุ่งตรงมาจากท้องฟ้าพุ่งลงมากลางป่า,ทำให้เ่าเยว่ื่จงสะดุ้งขึ้นมาทันที,พร้อมทั้งจ้องมองออกไปยังแสงดังกล่าว.
"ฮี่ๆ,เทพธิดาื่ซวิน,มาเป็คู่บำเพ็ญข้าดีกว่า,เจ้าคิดว่าจะขาดทุนหรือ่าไร?"เสียงๆหนึ่งที่แว่วเข้ามาในหูจงซาน.
"เจ้าฝันไปเถอะ,มารเฒ่าหงหลวน,เจ้าคิดว่าำัไคาเช่นข้าจะยอมเป็คู่บำเพ็ญเจ้า่างั้นึ?,ำัหงหลวนนับตั้งแต่อดีตมีแต่พวกมารทั้งนั้น."เสียงที่สดใสก้องกังวานดังเข้ามาในหูเ่าเยว่ื่จงเช่นกัน.
ำัไคา?ำัไคา? ดวงตาเ่าเยว่ื่จงเบิกกว้าง,เพราะว่าเาเคยไ้ยินชื่อำัดังกล่าวนี้มาก่อน,ทว่าจงซานไม่โง่ที่จะเ่ีออกไป,เพื่อปกปิดการาใเา,เาไ้ใช้วิชาลมาใเต่า,ในทันที,ซึ่งทำให้เานั้นดูเหมือนกับคนตาย,นอนนิ่งอยู่ในเปล,ปกปิดกลิ่นอายทุก่าเอาไว้.
“Hongluan School? Gagaga, if you care about that great school of the past, how about I give you machete that has been passing down through the hands of every head master? Only if you me, then is yours.” Old Devil Hongluan laughed.
"ำัหงหลวน? ฮี่ ฮี่ ฮี่,หากว่าเจ้าไม่สนใจเกี่ยวกับำัในอดีตล่ะ็,เจ้าคงจะไม่ต้องการดาบสั้นในมือข้าที่เป็ตกทอดจากอาจารย์ข้าไม่ใช่ึ? เีแ่เจ้าเป็ข้า,ข้าจะมอบมันให้เป็เจ้า็ไ้."มารเฒ่าหงหลวนหัวเราะ.
"พึด,ฮือๆๆ ,เกิดะไขึ้น? เจ้าาาิข้า?"หญิงสาวที่อุทานเสียงดัง.
"ผงกำหนัดหงหลวน,เจ้ารู้สึก่าไรบ้าง?นี่เป็ยาที่ในโลกนี้มีเพียงข้าคนเดียว,ข้าไม่เชื่อว่าเจ้าจะรอดพ้นเงื้อมมือข้าไป,หากเจ้าหนีไปล่ะ็,อย่าไ้ตำหนิข้า,ก่อนหน้านี้ศิษย์เจ้าก่อนตาย,นางกล่าวว่าเจ้าเป็ร่างสถิตเจินติง,เป็ร่างสถิตที่เหมาะที่จะฝึกฝนวิชาที่สุด,โชคดีเป็ข้าแ้,หากข้าไ้ความบริสุทธิ์เจ้าแ้ล่ะ็,ฮี่ฮี่,อย่าไ้โทษข้า,มามะ,ข้าจะสร้างความทรงจำที่ดีที่สุดให้กับเจ้า,ให้เจ้าไ้เพลิดเพลินจนลืมไม่ลงเลย."มารเฒ่าหงหลวนหัวเราะ่าตะกละตระกาม.
"เจ้าัาฉิงเอ๋อ?"ใบหน้าหญิงสาวที่เต็มไปด้วยความห่อเหี่ยว.
"ข้าไม่ไ้บอกเลยว่าข้าัานาง,บางทีนางคงจะมีความสุข็ไ้ในเวลานั้น,แต่ข้าบอกเจ้า็ไ้,ก่อนที่นางจะตายด้วยอาคมข้านางไ้บอกความลับบาง่าเจ้ามา,ฮี ฮี ฮี,ท้ายที่สุดข้า็จะกลายเป็คนโชคดี,เจินติง,ฮีๆ,เทพธิดาื่ซวิน,ไม่สงสัยเหรอว่าพลังนั่นทรงพลังขนาดใหน.หากไม่เพราะว่าข้ารู้ก่อนหน้านางคงจะไม่กลายเป็คนรับบาปแทน,บางที,ข้าคงจะตรงมาหาเจ้าตั้งแต่แรกแ้,ฮี่ ฮี่ ฮี่."มารเฒ่าหงหลวนหัวเราะ.
"ข้าขอตายดีกว่าเป็เจ้า."เทพธิดาื่ซวินตะโกนออกมาด้วยความโกรธ.
"มันสายไปแ้,เจ้าไม่รู้สึกหรือ่าไรว่าร่างกายกำลังรุ่มร้อนอยู่? ฮี่ ฮี่,ผงกำหนัดหงหลวนนั้นไ้กระจายไปทั่วป่าแ้,ถึงเจ้าอยากตาย็ตายไม่ไ้,ฮี ฮี่ ฮี่,นี่เป็ครั้งแรกที่พบร่างสถิตที่ยอดเยี่ยมขนาดนี้,เร็วเข้า,ให้ข้าไ้ลิ้มลองมัน,ฮี ฮี่ ฮี่."มารเฒ่าหงหลวนหัวเราะ่าพอใจ.
"ไปตายซะ!....."เทพธิดาื่ซวินคำรามลั่น.
"ตูมมมมมมม"
หลังจากเกิดระเบิดดังลั่น,็ดูเหมือนว่าจะเงียบลงไปซักพัก.
"หอบๆ หอบ."...
ห่างออกมาเท่าไหร่,และนางไม่รู้เลยว่าตอนนี้อยู่ที่ใหน,เพราะว่าตอนนี้นางกำลังอ่อนล้าและผงกำหนัดหงหลวนเริ่มออกฤทธิ์.
“ ……………..”
เกิดเสียงที่แปลกประหลาดขึ้นอีกหลายครั้ง.
"ฮี่ ฮี่ ฮี่,ีไปใ? มุกเีเหล่ย,คาดไม่ถึงเลยว่าจะเป็มุกเีเหล่ย,หากเจ้าใช้มันตั้งแต่แรกนั้น,เจ้าคงมีโาัาข้าไ้,ทว่า.ฮี่ฮี่,ตอนนี้เจ้าขยับไม่ไ้แ้? เจ้าจึงไ้ทิ้งโานี้แ้,และอีกไม่นาน,เมื่ออาการคุ้มคลั่งจากผงกำหนัดหงหลวนออกฤทธิ์,ตอนนั้น,จะเป็ทีข้า.ฮี่ ฮี่,"มารเฒ่าหงหลวนหัวเราะ.
"เจ้ายังไม่ออกมาอีกเหรอ, หอบ...หอบ" เทพธิดาื่ซวินกล่าว.
ไ้ยินเสียงนาง,เ่าเยว่ื่จง็รู้ว่านางหมายถึงเา,เาไม่มีทางเลือกต้องลุกออกมา,ดูเหมือนว่าทักษะเทพธิดาื่ซวินนั้นจะเหนือกว่ามารเฒ่าหงหลวนมาก,ไม่เช่นนั้นนางคงไม่รับรู้ถึงตัวตนเาไ้.หนีึ? เมื่อเาเริ่มาใ,มารเฒ่า็ย่อมเห็นเา,และเาไม่มีทางที่จะหนีไ้อยู่แ้.
เป็ความจริง,ขณะที่เ่าเยว่ื่จงออกมาจากเปลนอน,มารเฒ่าหงหลวน็พบเาไ้ในทันที.
"มีอีกคน่างั้นึ?."มารเฒ่าหงหลวนกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงที่เย็นเยือบ.
เ่าเยว่ื่จงที่ถือไม้เท้ามังกรและเดินลึกเข้ามาในป่า,เีแ่ไม่นาน,ท้ายที่สุด,เา็พบคนทั้งสองที่อยู่คนล่ะจุดมีแสงสว่างส่องประกายออกมา.
เทพธิดาื่ซวิน? เ๊ะ,นางไม่ใช่คนที่อยู่บนระเบียงชั้นสูงในการแข่งขันประตูมังกรหรอกึ? เป็ำัไคาหรอกึ?
มีประกายแสงสีม่วงส่องประกายออกมาจากฝ่ามือเทพธิดาื่ซวินและประกายแสงดังกล่าวนั้นถูกส่งออกไปกลายเป็เพลิงสีม่วงหมุนวน,และยังมีประกายสายฟ้าแป๊บๆรอบๆเพลิงนั้นด้วย,มันไ้ปลดปล่อยสะเ็ดกักขังชายชราที่น่าเกียจ,ในชุดสีดำ,ที่เาไ้ยินเสียงก่อนหน้านี้.
ชายชราพยายามที่จะออกมาจากสะเ็ดสายฟ้าสีม่วง,สายตาที่สรวลรื่นเริงก่อนหน้านี้,เมื่อเห็นเ่าเยว่ื่จงมาถึง,ตอนนี้กลายเป็สายตาที่เต็มไปด้วยความดุร้าย.
ที่ด้านหน้าชายชรานั้นเป็ดาบสั้นสีแดงที่แตกออกเป็สองส่วน,นี่น่าจะเป็อาวุธตกทอดนิกายเา,ดูเหมือนว่ามันจะถูกหักด้วยเพลิงสีม่วง.
"นำร่างข้าไปด้านหน้า,ข้าสามารถควบคุมเปลวเพลิงเีเหล่ย,ให้เผาเาให้ตายไ้. หอบๆ หอบ."คิ้วที่ขมวดไปมา,ดวงตาที่ปรือเห็นแสงรำไรพยายามปลุกตัวเอง.
หลังจากที่มองเห็นมารเฒ่าหงหลวน,เ่าเยว่ื่จง,็พยุงร่างเทพธิดาื่ซวิน,ไปด้านหน้า,เพลิงเีเหล่ยในมือนางที่เคลื่อนที่เข้าใกล้มารเฒ่าหงหลวนเรื่อยๆ.
"ไม่...."มารเฒ่าหงหลวนที่หวีดร้องด้วยความทรมาน.
"หอบ หอบ!"
ไร้ซึ่งเสียงระเบิด,เปลวเพลิงเีเหล่ย,พริบตาเดียวเท่านั้น,็ปกคลุมไปทั่วร่างมารเฒ่าหงหลวน,เีแ่สองอึดใจ,ร่างมารเฒ่าหงหลวน็กลายเป็ขี้เถ้า.
"ดีมาก,หอบ....หอบ...."เทพธิดาื่ซวินเผยยิ้ม,เปลวเพลิงสายฟ้าแทบจะในทันที็กลับมาอยู่ในมือนางและหายไป.
ในเวลานั้น,เทพธิดาื่ซวินที่ผ่อนคลายหลังจากที่จัดการทุก่าเสร็จ,ทว่าหลังจากนั้นนางกลับอยู่ในภาวะทุลักทุเล.
ร่างที่อ่อนนุ่มนางเมื่ออยู่ในอ้อมแขนเ่าเยว่ื่จง.
"ฮือ....ฮือ...."ดวงตาเ่าเยว่ื่จงที่กลายเป็สีแดง,ความปรารถนาที่รุนแรงปกคลุมไปทั่วร่าง,วิ่งพล่านเข้าไปในหัวใจเา.
เ่าเยว่ื่จงตกใจเป็่ามาก,เกิดสิ่งใดขึ้น? เกิดะไขึ้นกับข้า? แม้เทพธิดาื่ซวินจะงดงาม,ข้าเคยเห็นสาวงามมาก่อนมากมาย,เป่าเอ๋อ,ข้ามีเป่าเอ๋อที่งดงามยิ่งกว่านาง,ข้าตอนนี้็แ่แ้,ทำไมข้าไม่สามารถควบคุมร่างกายไ้?
ผงกำหนัดหงหลวน,ใช่แ้,มารเฒ่าหงหลวนไ้กล่าว่าผงนี้ไ้กระจายไปทั่วทั้งป่าแ้,เช่นนั้นข้า็ถูกพิษดังกล่าว,ด้วยึ?
เ่าเยว่ื่จงพยายามที่จะปลุกตัวเองให้มีสติ่าต่อเนื่อง,ทว่าตอนนี้อ้อมแขนสาวงามที่กำลังรัดเาแน่นพร้อมกันนี้ยังพยายามถอดเสื้อผ้าและจูบเา่าดูดดื่ม.
ทันใดนั้นความรู้สึกเ่าเย่วื่จงไ้สูญเสียการควบคุม่าสมบูรณ์.
ร่างเาที่เป็ชายแ่,อายุ 80 ปี,เกิดสิ่งใดขึ้นกัน? ชายแ่กำลังเาเปีหญิงสาว่างั้นึ?ไม่ๆ,ไม่น่าจะใช่,เทพธิดาื่ซวินนางที่เป็ผู้ฝึกตนเซียน,บางทีนางอาจจะมีอายุมากกว่าข้าอีก,บางทีเป็นางต่างหากที่กำลังข่มเหงข้าอยู่.
ขณะที่เากำลังคิดอยู่นั้น,สติสุดท้ายที่เ่าเยว่ื่จงคงเหลือไ้หายไปจนหมดสิ้น.
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
0.00
0.00









userA???
???? ??? ? ???? ?? ??