เรื่อง อมตะ
เลือกเ็วิชาฝึฝ.
หอตำรานั้นเป็นห้องโถงขนาดใหญ่,ีความา 30 เ,กว้าง 20 เ,ภายในเต็มไปด้วยตำรามากมาย,ีเ็วิชาหลายพันเ่ี่วางซ้อนกันอยู่บนหิ้ง.
ตำราแต่ละเ่เป็นวิชาสำหรับะัเซียนเทียน,สามารถี่จะฝึฝไปจนึะัแกนทองได้,ึ่สำหรับโลกภายนอกแล้ว,มันคือตำราลับี่ยาก,ไม่สามารถหาพบได้ในโลกมนุษย์,ึ่ถูกรวบรวมเอามาไว้ภายในหอคัมภีร์แห่งนี้แล้ว.
เ่าศิษย์ั้ 55 ,ได้พบวิชาลับี่หมายตาไว้,ตอนนี้เริ่มท่องวิชาดังกล่าวแล้ว.
จงซานี่ใช้เวลาไม่น้อยในการสำรวจตำราทีละเ่ๆ.
ึ่ีตำราึ 16 เ่,ี่เาได้นำออกมา,ั้หมดล้วนแล้วแต่เป็นปกสีดำตัวหนังสือสีขาว,ึ่เป็นวิชาี่ยอดเยี่ยมี่สุด.
จงซานได้ใช้เวลาึครึ่งวันในการตรวจสอบตำราี่เานำออกมาั้หมดอย่างระเอียด,ท้ายี่สุด็เลือกได้สองเ็วิชาออกมา.
ดาบ์กายสุริยันและกระบี่หยินร่างจันทรา.
แต่ละวิชาีอยู่ด้วยกันสิบขั้น,หกขั้นเพื่อสร้างแก่นแท้,หลังจากนั้นหากฝึกครบั้สิบขั้น็จะทะลวงไปยังขั้นแกนทองได้.
ดาบ์กายสุริยันแน่นอนว่าสำหรับให้เาเป็นฝึก,ส่วนกระบี่หยินร่างจันทรานั้นสำหรับร่างแยกเงาเาี่อยู่คฤหาสตระกูลจง.
วิชาั้สองนั้นไม่ได้ีอักษรมากมายเหมือนกับเ็วิชาหงหลวนหรือเ็วิชากายาเทพอสูร.
เาี่จำเป็นท่องจำไอยู่แต่ในหอตำรา,เมื่อหิว,็ต้องกลับมายังี่พัก,แน่นอนว่าไม่สามารถคัดลอกคัมภีร์ได้,ทำได้แค่ท่องจำอย่างเดียว,มันไม่ได้เลวร้ายอะไรนักสำหรับจงซาน,เารู้ดีึการท่องจำเ็วิชาเ่านี้,มันีผลต่อความตั้งใจและพยายามในการฝึกด้วย.
หลังจากผ่านไปั้หมดแปดวัน,จงซาน็สามารถจดจำคัมภีร์ั้สองได้.
จงซานอาศัยอยู่ภายในหุบเาแห่งหนึ่ง,บรรยากาศค่อนข้างน่าพอใจทีเดียว,ีน้ำตกและสระน้ำลึกี่ลานบ้าน,ีลานขนาดเล็กและีี่ดินี่กว้างขวาง,เป็นพื้นี่ำัไคาี่สามารถใช้เพาะปลูก.
จงซานี่รู้สึกค่อนข้างประหลาใจทีเดียวเมื่อเห็นเมล็ดพันธ์จำนวนมากในบ้านพักเา.
พึ่งพาตัวเอง? ำัไคาไม่ี่ารับใช้,ทุกจะต้องดูแลตัวเอง,หากว่าไม่ทำฟาร์มเพื่อเลี้ยงตัวเองล่ะ็,็สามารถล่าสัตว์และเ็บผลไม้จากเทือกเามาประทั่งชีวิตได้,ึ่พื้นี่รอบๆนี้นับว่าอุดมสมบูรณ์ไปด้วยแหล่งอาหาร,อย่างไร็ตามแน่นอนว่าย่อมีสัตว์ร้ายต่างๆด้วย,หากไม่ระวังอาจึกับเสียชีวิตได้.
โดยรวมแล้วีแค่ี่พักอาศัยพวกเาเท่านั้นี่ปลอดภัย,เพราะว่าีค่ายกลี่ถูกสร้างไว้สามารถี่จะกันแมลงพิษและสัตว์ร้ายไม่ให้เข้ามาใกล้ได้.
เป็นเรื่องปรกติสำหรับผู้ฝึกตนะัเซียนเทียนี่ยังจำเป็นต้องกินอาหาร,ทว่าเมื่อไหร่ี่้าไปึะัแกนทองแล้ว,จะสามารถดูดซับพลัง์และปฐพีมาทดแทนอาหารปรกติได้.
จงซานเห็นเมล็ดพืชเ่านั้น,็ประหลาดใจ,ทว่าท้ายี่สุดเา็ทำการคัดแยกเ่าเมล็ดพันธ์เ่านั้นออกจากกัน,ั้เมล็ดผักและเมล็ดข้าว.
เาใช้เวลาหลายวันทีเดียวในการทำสวน,แบ่งแยกแปลงผักแปลงข้าวออกจากัน,ด้วยกำลังกายี่ไปึะัเซียนเทียน,ทำให้การทำสวนในครั้งนี้ไม่ใช่งานยากอะไรนัก.
ีอุปกรณ์ครบครันภายในบ้านหลังนี้,เห็นได้อย่างชัดเจนว่าภายในบ้านหลังนี้นั้นเคยีใครอาศัยอยู่มาก่อน.
วิชากระบี่หยินร่างจันทรานั้น,เป็นวิชาี่ต้องบำเพ็ญพลังหยิน,ึ่เป็นหนึ่งในเพลงกระบี่ี่ร้ายกาจ,ึ่เาได้ให้ร่างแยกเงาฝึฝ,ต้องไม่ลืมว่าร่างแยกเงาเาเอง็้าไปึะัเซียนเทียนตามเาด้วย,ทำให้ตอนนี้สามารถฝึฝวิชาได้เช่นกัน.
ส่วนวิชาดาบ์กายสุริยันนั้นเป็นวิชาี่ใช้ร่วมกับเพลงดาบ,ตลอดจนฝึฝกับเปลวเพลิง,เพื่อควบคุมพลังา.
เปลวเพลิงเหรอ? แล้วเาจะไปาเปลวเพลิงี่ใหนกัน?เาจะต้องเดินทางเข้าไปในเทือกเาเพื่อตัดต้นไม้หาฟืนมาจุดไฟ,นี่คือสิ่งี่จงซานต้องทำในตอนนี้,เาี่เป็นเหมือนกับชาวนาี่ยากจน,ก่อนหน้านี้เาี่ต้องการสิ่งใด็ได้ทุกอย่าง,ตอนนี้ได้กลายเป็นเหมือนกับชาวนาี่แร้นแค้นี่สุดไปแล้ว.
ทว่าเพื่อมุ่งสู่ความเป็นอมตะ,จงซานจะต้องทนให้ได้.
จงซานี่เริ่มนั่งหลับตาบำเพ็ญวิชาดาบ์กายสุริยันต์ขั้นแรก,ึ่เป็นการใช้ปราณี่แท้จริงในการสกัดกลั่นเลือดเนื้อ,ผิว,เส้นเอ็นและกระดูก,ตั้งแต่เี่ยงึเย็น,แทบจะไม่หยุดพัก.
หลังจากเสร็จสิ้นการฝึก็จัดเตรียมอาหาร,โดยการจับปลาในสระน้ำเพื่อนำมาทำอาหารสำหรับตัวเอง.
ในเวลากลางคืน็บำเพ็ญพลังไม่ีหยุด,เช้าวันถัดมา,เาได้นำดาั้นเดินออกจากบ้านขึ้นไปบนภูเาเพื่อเ็บฟืน.
เมื่อใดี่เาออกจากหุบเา,ี่ีค่ายกลปกป้องอยู่,ในป่า็จะไม่ปลอดภัยอีกต่อไป,จงซานไม่กล้าี่จะเข้าลึกไปในป่า,เาี่ตัดต้นไม้สองสามต้นี่ริมๆป่า,ก่อนี่จะผูกรวมกันแล้วลากกลับมายังี่พัก.
เาี่นำต้นไม้กลับมาก่อนี่จะสับออกเป็นท่อนๆเตรียมไว้และใช้ฝึฝไปพร้อมๆกัน.
ต้องไม่ลืมว่า,จงซานนั้นฝึฝเพลงดาบ.
ดาบ์กายสุริยัน,เป็นเพลงดาบ,โดยีสองกระบวนท่า,กระบวนท่าแรก,"าภูเา์ "อีกกระบวนท่าคือ"ฟันาสรรพสิ่ง"เนื่องจากมันเป็นเพลงดาบ,จำเป็นต้องใส่ใจในการฟันและตัด,ทุกสรรพสิ่งนั้น,ล้วนแล้วแต่ีจุดอ่อน,หากว่าสามารถค้นหาจุดอ่อนมันได้,เพียงแค่ฟันครั้งเดียว็สามารถทำให้เาสามารถเพิ่มพลังการทำลายเป็นหลายเท่าได้.
เช่นนั้นเาจึงได้ขยันขันแข็งในการผ่าฟืน,เพื่อี่จะค้นหาวิธีการฟันี่ยอดเยี่ยมี่สุดวิถีดาบไปพร้อมๆกันด้วย.
จงซานนั้นจำต้องออกมาฝึฝในการผ่าฟืนในทุกๆเช้า,จนเวลานี้เาเป็นผู้ชำนาญการในการผ่าฟืนไปแล้ว.
เาี่ทำตามคำแนะนำในการฟันตามเพลงดาบ์กายสุริยันครั้งแล้วครั้งเล่า,ชีวิตเาี่กลายเป็นจับกังผู้ใช้แรงงานอย่างหนักไปแล้ว.
ในตอนแรกนั้น,การเคลื่อนไหวเาไม่ค่อยถูกต้องสะเปะสะปะ,ไม่สามารถี่จะหาจุดฟันได้อย่างถูกต้อง,ทว่าหลังจากผ่านการฟาดฟัน,เ่าต้นไม้มานับไม่ถ้วน,ท้ายี่สุด็สามารถี่จะสับมันขาดได้ในดาบเดียว.
อย่างไร็ตาม,จงซาน็ยังคงผ่าฟืนอยู่เหมือนเดิม.
สองวันหลังจากนั้นความแม่นยำและมุมในการฟันได้พัฒนาขึ้นเรื่อยๆ,อย่างไร็ตามยังไม่เป็นี่พึงพอใจจงซานเลยแม้แต่น้อย,เาี่ยังคงฟันมากขึ้นเรื่อยๆ,จนพบว่าท่อนไม้,ท่อนฟื้น,เหลือเพียงแค่ชิ้นเล็กๆเท่านั้น.
ไม่ีฟืนให้เาใช้ฟันอีกต่อไปแล้ว.
จงซานี่เ็บฟืนั้หมดไว้ใช้ทำอาหาร,ก่อนี่จะออกมายังลานบ้าน,พร้อมกันนี้็ขุดหลุมขนาดใหญ่และใช้ดินสร้างเป็นอิฐก่อขึ้นมาเป็นขอบให้มั่นคง.
จากนั้น็นำฟืนั้หมดใส่ลงไปในหลุม.
จงซานี่กระโดดลงไปอยู่ตรงกลาง,นั่งอยู่บนกองฟื้น,พร้อมกับเริ่มจุดไฟให้ลุกไหม้โดยี่เานั่งขัดสมาธิอยู่ตรงกลาง,ท่ามกลางเปลวเพลิงี่ลุกโชนขึ้นมารอบๆกาย,จงซานี่เริ่มบำเพ็ญวิชาดาบ์กายสุริยัน
เป็นความจริงในการฝึกวิชานี้ให้้าหน้าจะต้องใช้เปลวเพลิงในการเข้าช่วย,จงซานี่รับรู้ได้ว่าเปลวเพลิงี่ลุกโชนไปทั่วร่างนั้นช่วยเาฝึฝวิชาเป็นอย่างดี,เาสามารถดูดซับพลังงานาจากเปลวเพลิงเข้ามาช่วยฝึฝได้,ตอนนี้ร่างกายเาี่อาบไปด้วยความร้อน.
ผิวกายทั่วร่างเวลานี้ได้กลายเป็นสีแดงด้วยความร้อน,ทว่าจงซานรับรู้ได้ว่ามันเพิ่มความเร็วในการฝึฝ,กว่าเมื่อก่อนมาก,ดูเหมือนว่าจะเร็วกว่าวิธีปกติึสองเท่า.
ยิ่งเห็นผลลัพธ์ดีเช่นนี้,จงซาน็ยิ่งฝึฝอย่างจริงจังจวบจนเปลวเพลิงี่เผาไหม้ฟื้นกลายเป็นเถ้า,เปลวเพลิงี่ดับไปแล้ว.
จงซานจึงได้ออกมาจากเถ้าเปลวเพลิงและนำเถ้าี่เหลือไปใช้ทำปุ๋ยต่อไป.
ั้การฝึฝผ่าฟืน,บำเพ็ญเพียรบนกองไฟ,แทบจะไม่พักผ่อน,จงซานี่เอาจริงเอาจัง,ฝึฝวิชาดาบ์กายสุริยันตอย่างหนักหน่วง.
ท้ายี่สุด,หลังจากี่ผ่านไปหนึ่งเดือน,เา็สามารถ้าผ่านะั 1 วิชาดาบ์กายสุริยันได้,สร้างความดีใจต่อจงซานเป็นอย่างมาก.
ในเวลาเดียวกันนั้น,เาได้สร้างบ้านดินขนาดใหญ่เอาไว้ในสวนถัดออกมาจากแปลงผัก,ึ่กระท่อมดังกล่าวนี้,ีฟืนมากมายกองอยู่ข้างใน,,ึ่จะใช้เป็นเชื้อเพลิง,เพื่อสร้างเตาเผาร่างเานั่นเอง.
เพื่อการฝึฝแล้ว,จงซานี่นั่งอยู่ภายในเตาเผา,พร้อมกับบำเพ็ญวิชาดาบ์กายสุริยัน,ึ่แน่นอนว่าบ้านดินนี้สร้างขึ้นมาจากอิฐดินเพื่อใช้เป็นเตาเผาโดยเฉพาะ.
ด้วยการฝึกร่างนั้นได้ทำให้เา้าไปึเซียนเทียนะัหนึ่งแล้ว.
ขณะี่เาเดินออกมาจากเตาเผา,ขนทั่วร่างกายี่ไหม้กลายเป็นเขม่าทำให้ร่างกายทั่วร่างเาี่เต็มไปด้วยเขม่า.
จงซานกระโดดลงยังสระน้ำเพื่อชำระร่างกาย,เาี่รู้สึกสบายตัวเป็นอย่างมากหลังจากอาบน้ำ,พร้อมกับเตรียมอาหาร,เาี่ฝึฝวิชาดาบ์กายสุริยันและยังีการฝึฝวิชาหงหลวนเทียนและวิชากายาเทพอสูรอีกด้วย,แม้ว่าวิชาั้สองนั้นจะเป็นเพียงแค่วิชาสนันุน,ทว่า็ยังีประโยชน์ในการใช้งานอยู่.
เพราะว่าระหว่างฝึกนั้นเสื้อผ้าเาจะถูกเผาไหม้ไป,ดังนั้น,ในเวลาปรกติเาจะใส่เพียงชุดครึ่งร่าง.
วันถัดมา,จงซานี่ออกจากหุบเา,เพื่อี่จะไปตัดไม้หาฟื้นมาเพิ่ม.
ในเวลาเดียวกันนั้น,ในห้องโถงไคา,เทียนซวินสื่อ,กู่ซ่างสื่อและเสวียนซวินสื่อได้กลับำัแล้ว,เวลานี้พวกเากำลังปรึกษาหารือเรื่องราวบางอย่างอยู่,แต่ละึกับหน้านิ่วคิ้วขมวดทีเดียว.
เทียนหลิงเอ๋อ,ี่ได้ยินข่าวว่าพวกเากลับมา,็เร่งรีบเดินทางมายังห้องโถงในทันที.
"เตี่ย,ท่านได้รับเมฆเหินหาวกลับมาหรือไม่?"เทียนหลิงเอ๋อี่เร่งรีอบถามออกไปทันทีี่นางเข้ามาในห้อง.
"เมฆเหินหาว?"เทียนซวินสื่อี่สันขึ้นมาทันที,ั้สองเอง็จ้องมองไปยังเทียนหลิงเอ๋อด้วยท่าทางแปลกประหลาด.
เมฆเหินหาว?อะไรคือเมฆเหินหาวอย่างงั้นรึ?
"ชายนั้น,จงซาน,บอกข้าทุกอย่างแล้ว,ท่านไม่ต้องปิดข้าอีกต่อไปแล้ว."เทียนหลิงเอ๋อี่กล่าวออกมาเหมือนกับเด็กี่ถูกตามใจ.
"เาบอกอะไรเจ้าอย่างงั้นรึ?"เทียนซวินสื่อี่ขมวดคิ้วจ้องมองเทียนหลิงเอ๋อด้วยท่าทางแปลกๆ.
"็เมฆเหินหาวไง,ี่ตีลังกาหนึ่งรอบ็เดินทางได้นับหมื่นลี้."เทียนหลิงเอ๋อกล่าวออกมาด้วยความตื่นเต้น.
ั้สามี่จ้องมองหน้ากันและกัน,ก่อนี่จะมองไปยังเทียนหลิงเอ๋อ,พร้อมกับอ้าปากหว๋อ.
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
0.00
0.00









userA???
???? ??? ? ???? ?? ??