เรื่อง อมตะ
"จำคนนี้เอาไว้,นี่คือข่าวที่ข้าได้รับมาเมื่อเร็วๆนี้,เามีนามว่าเห่าซานและมีพลังฝึกตนในระดับเซียนเทียน,เามี์รักษ์ุ้ั 1-2คน,ทว่าเป็นไปได้,ให้จับคนผู้นี้มา,จะเป็นหรือตายก็ได้,หากว่าตายต้องนำศพกลับมาด้วย,ใครก็ตามที่ทำได้จะได้รับรางวัลเป็นอาวุธวิเศษระดับสี่หรือยาทิพย์ระดับสี่."เทียนซวินจื่อกล่าว.
ระดับสี่? ซานถึงกับตะลึงงัน,ระดับสี่มันน่าอัศจรรย์ใจยิ่งนัก,อาวุธวิเศษที่ประมุขใช้นั้นมีระดับสี่และระดับห้าเลยอย่างงั้นรึ?
"ครับประมุข."ทุกคนที่รับคำ.
"อีกอย่างหนึ่ง,ไม่ว่าพวกเจ้าจะหาคนนี้พบหรือไม่พบก็ตาม,หากครบหนึ่งปีแล้ว,ทุกคนจะต้องกลับมา."เทียนซวินจื่ออธิบายต่อ.
"ครับ."ทุกคนที่ตอบรับในทันที.
"เอาล่ะ,พวกเจ้าไปเตรียมตัวกันได้แล้ว,ทุกคนสามารถออกไปได้เมื่อเตรียมตัวเสร็จ."เทียนซวินจื่อกล่าว.
"ครับ!"เสียงตอบรับอย่างพร้อมเพรียง.
หลังจากนั้นทุกคนก็ออกไปคนละทิศคนละทาง.
ซานที่เดินออกมาถึงทางออกก่อนที่จะได้ยินเสียงของเทียนซวินจื่อกล่าวออกมา,"ซาน,หลิงเอ๋อ,ป่าเทียน,พวกเจ้าไปรอข้าที่ติงสุ่ยเซียของซา."
ซานที่หยุดนิ่งอยุ่ชั่วขณะ,เช่นเดียวกับอีกทั้งสองคน,ทว่าก็ไม่ได้หันกลับไป,พวกเาเดินลงจากเา,มุ่งหน้าไปยังติงสุ่ยเซี่.
ภายในห้องโถงนั้น,ประมุขและผู้นำขุนเาทั้งสองตลอดจนเหล่าศิษย์ขั้นสองที่กำลังปรึกษาหารือกั.
ติงสุ่ยเซี.
"พวกเจ้าคิดว่าเห่าซานคนนี้เป็นใครกัน?ทำไมเตี่ยต้องการชีวิตเาด้วย?"เทียนหลิงเอ๋อกล่าวพลางนั่งเท้าคางนั่งอยู่บนโต๊ะศิลาจ้องมองไปยังน้ำตกที่อยู่ด้านหน้า.
"ข้าเองก็ไม่รู้,เทียนโป๋วที่ให้พวกเรารอ,คงจะสรุปให้พวกเราฟังอีกที."หนานป่าเทียนกล่าว.
ซาน,ก่อนหน้านี้เาได้ทำการเตรียมการมากมาย,สมุนไพรมากมายที่เาเก็บมาจากบนเาและจัดเตรียมเอาไว้ในการออกเดินทางสู่ภายนอก.
หนึ่งชั่วโมงหลังจากนั้.เทียนซวินจื่อก็เหินและลงมาด้านหน้าทุกค.
"เตี่ย,นานมากเลยรู้ใหม?พวกเราจะไปกันแล้วเนี่."เทียนหลิงเอ๋อบุ้ยปาก.
"ฮ่าฮ่า,รอไม่ได้รึไง?"เทียนซวินจื่อจ้องมองไปยังเทียนหลิงเอ๋อด้วยรอยยิ้ม.
"เทียนโป๋ว"
[伯, bó] older brother; father's elder brother; sir, sire, count ลุง
""ท่านประมุข"
"เอาล่ะๆ,ก่อนที่พวกเจ้าจะไปนั้นข้าต้องการที่จะกล่าวอะไรก่อน,ป่าเทียน,นี่จะเป็นการฝึกฝนอย่างหนึ่ง,ที่จะทำให้เจ้าเข้าใจโลกนี้และคนอื่นๆมากขึ้น,สมบัติวิเศษในการป้องกันที่ข้าให้เจ้าไปนั้นหากไม่จวนตัวไม่ควรที่จะใช้มั."เทียนซวินจื่อกล่าวอย่างหนักแน่.
"ครับ."หนานป่าเทียนกล่าวตอบ.
"ดี,การเดินทางครั้งนี้เจ้าจะต้องพึ่งพาตัวเองให้ได้,เรียนรู้ในการเอาตัวรอดซะ."เทียนซวินจื่อกล่าว.
"ครับ."หนานป่าเทียนที่รู้สึกเหมือนกับว่าเทียนซวินจื่อนั้นเป็นเหมือนกับผู้ใหญ่ที่เป็นห่วงเด็กๆ,ทั้งที่พวกเาเองก็ไม่เด็กต่อไปแล้ว,ทว่าหนานป่าเทียนก็ยังพยักหน้าอย่างสุภาพ.
"เอาล่ะ,ตอนนี้ไปได้แล้ว."เทียนซวินจื่อกล่าว.
"เช่นนั้น,ซือเจี่ยหลิงเอ๋อ,ซาน,ข้าไปก่อ."หนานป่าเทียนกล่าว.
"รักษาตัวให้ดี."ซานกล่าวพลางพยักหน้า.
"ไปได้เล."เทียนหลิงเอ๋อที่พยักหน้าเช่นกั.
จากนั้น,หลังจากที่หนานป่าเทียนจากไปแล้ว.
"หลิงเอ๋อ,ครั้งนี้ก่อนที่เจ้าจะไป,ข้ามีเรื่องขอร้องอย่างหนึ่ง,เจ้าต้องอยู่ข้างซานตลอด,และฟังทุกอย่างที่เาพูดด้ว."เทียนซวินจื่อกล่าวอย่างหนักแน่.
"เตี่ย,ซานมีพลังฝึกตนน้อยกว่าข้าอีกนะ."เทียนหลิงเอ๋อที่บุ้ยปาก,แสดงท่าทางไม่พอใจ.
"ในสำนักไคหยางนั้น,เจ้าต้องการสิ่งใดก็ทำได้ทั้งนั้น,อย่างไรก็ตาม,เมื่อเจ้าออกไป,เจ้าจะต้องเชื่อฟังซาน,สัญญากับข้า,หากซานกลับมาและบอกว่าเจ้าไม่เชื่อฟังเาเลย,เช่นนั้นครบรอบสิบห้าปีนี้,ข้าไม่อนุญาตให้เจ้าไปเยี่ยมหลุมศพแม่ของเจ้า."เทียนซวินจื่อที่กล่าวอย่างหนักแน่.
"เตี่ย,ท่านทำเช่นนี้ไม่ได้นะ!"เทียนหลิงเอ๋อที่โหยหวน,ที่จริงนางไม่ค่อยสนใจกับการลงโทษเท่าใดนัก,ทว่าครั้งนี้กลับลงโทษโดยการห้ามไปเยี่ยมหลุมศพท่านแม่อย่างงั้นรึ?
"ตราบเท่าที่เจ้ายอมรับเงื่อนไข,เจ้าก็ไปได้,ไม่เช่นนั้นแล้วจะต้องอยู่ในสำนักไค่หยาง,จนกระทั่งก้าวไปถึงระดับแกนทอง."เทียนซวินจื่อพูดอย่างเด็ดขาด.
ใบหน้าที่ข่มขื่นจ้องมองไปยังเทียนซวินจื่อและซาน,สีหน้าที่ไม่ยินดีเป็นอย่างมาก,ทว่าเมื่อนางคิดไปคิดม,าหากว่าเป็นซาน,ที่เป็นสหายของนาง,เาคงจะไม่ห้ามห้างทำอะไรหรือไปใหนแน่?
"ก้ได้."เทียนหลิงเอ๋อกล่าว.
"ดี."เทียนซวินจื่อพยักหน้า,จากนั้นก็หันหน้าไปยังซา.
"ข้าฝากหลิงเอ๋อกับเจ้าด้ว."เากล่าว.
"ท่านประมุขอย่าได้กังวล,หนึ่งปีหลังจากนี้,ข้าจะต้องพาหลิงเอ๋อกลับมาอย่างปลอดภัยอย่างแน่นอน,ข้าสัญญา."ซานทีกล่าวอย่างหนักแน่.
"ดี."เทียนซวินจื่อรู้สึกพึงพอใจ.
จากนั้น,เทียนซวินจื่อสะบัดมือหนึ่งครั้ง,พร้อมกับนำมุกคงหลิงออกมา.
พร้อมกับส่งมุกคงหลิงให้กับซาน,และกล่าวว่า,"มุกคงหลิงนี้เป็นรางวัลที่เจ้ารับปากที่จะดูแลหลิงเอ๋อ,ตราบเท่าที่เจ้าพบกับศิลามิติและใส่เข้าไปในมุกนี้,มันจะสามารถเปลี่ยนเป็นอุปกรณ์เก็บของต่างมิติได้.."
"ขอบคุณ,ท่านประมุข."ซานที่รับสิ่งของดังกล่าวมา.
ที่เก็บของต่างมิติเหรอ,ซานที่ได้ยินเทียนหลิงเอ๋อกล่าวมาก่อนหน้านี้เช่นกั.อย่างแรก,อุปกรณ์เก็บของต่างมิตินั้นเป็นสมบัติวิเศษ,ดังนั้นจำเป็นต้องใช้มุกคงหลิง,หลังจากที่ใส่,ศิลามิติลงไปภายใน,ก็จะสามารถสร้างมิติภายในได้,ยิ่งใส่ศิลามิติลงไปมากเท่าไหร่,ก็จะยิ่งมีขนาดช่องว่างมิติใหญ่ขึ้นเท่านั้.
อย่างไรก็ตาม,ซานนั้นไม่ได้มีแผนในการใช้มุกคงหลิงสร้างที่เก็บของต่างมิติ,ที่เาคิดตอนนี้คือมอบให้กับร่างแยกเงาของเาเพื่อสร้างอาวุธวิเศษต่างหาก.
"เช่นนั้น,ขอให้พวกเจ้าเดินทางโดยปลอดภั."เทียนซวินจื่อกล่าว.
"ครับ,ท่านประมุข."ซานพยักหน้า.
"เอ่าล่ะๆ,เตีย,ไปได้แล้ว,ท่านไปได้แล้ว,พูดเยอะจริง."เทียนหลิงเอ๋อที่กล่าวขัด,เห็นได้ชัดว่านางต้องการจะไปแล้ว.
"ก็ได้,เช่นนั้นข้าไปล่ะ."เทียนซวินจื่อที่หัวเราะเสียงดัง,ก่อนที่เาจะก้าวขึ้นเมฆสีขาวและลอยจากไป.
"เยี่ยมเลย,พวกเราก็ไปกันเถอะ."เทียนหลิงเอ๋อที่กล่าวออมกาทันที.
"เจ้าเตรียมตัวเสร็จแล้วอย่างงั้นรึ?"ซานถาม.
"เฮ้ๆ."เทียนหลิงเอ๋อที่สะบัดกำไลที่งดงามบนข้อมือ,เป็นที่เก็บของต่างมิติ,ทุกสิ่งได้ใส่เอาไว้ข้างในหมดแล้ว.
"อืม,ดี,ทว่า,ก่อนที่พวกเราจะไป,พวกเราจำเป็นต้องสร้างรหัสลับกันก่อ."ซานที่ขมวดคิ้วขณะพูด.
"รหัสลับ?รหัสลับอะไร?"เทียนหลิงเอ๋อที่,กล่าวออกมาด้วยความอยากรู้อยากเห็.
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
0.00
0.00









userA???
???? ??? ? ???? ?? ??