อวี้เซียน สายลมและกู่ฉิน

ในแผ่นดินอันกว้างใหญ่ มีหญิงสาวนามว่าอวี้เซียน ซึ่งเป็นสาวใช้ผู้ซื่อสัตย์ เธอออกเดินทางเร่ร่อนเพื่อตามหาคุณชายของตน ผู้ที่หายตัวไปอย่างไร้ร่องรอยในค่ำคืนหนึ่งเมื่อหลายปีก่อน สิ่งเดียวที่นางมีติดตัวคือกู่ฉิน เครื่องดนตรีที่คุณชายโปรดปราน เพื่อเป็นสัญลักษณ์เตือนใจว่านางยังมีพันธะหน้าที่ต้องตามหา

นางผ่านทั้งหุบเขา ลำน้ำ และนครใหญ่ ถามไถ่ข่าวคราวจากผู้คนทั่วแคว้น จนในที่สุด นางก็ได้พบคุณชายของนาง ปรากฏกายในฐานะองครักษ์ประจำตัวหลงเวยอ๋อง

ทว่านางกลับพบความจริงที่โหดร้าย คุณชายของนางสูญเสียความทรงจำทั้งหมด ไม่รู้แม้กระทั่งชื่อของตนเอง เขาเป็นเพียงองครักษ์หนุ่มผู้เย็นชา ไร้ร่องรอยความอ่อนโยนที่เคยมีต่อเธอ

อวี้เซียนจึงต้องต่อสู้ทั้งชะตาและหัวใจของตนเอง ว่าจะทำเช่นไรเพื่อเรียกความทรงจำของคุณชายกลับคืนมา หรือหากโชคชะตาลิขิตไว้เช่นนี้ นางอาจต้องยอมรับว่าเขาได้กลายเป็นคนใหม่ไปแล้ว...

หลังจากยี่สิบอักษรห่างหายไปนาน ตลอดช่วงเวลาที่หายก็ได้ทบทวน ฝึกฝนวิชามาไม่น้อย บัดนี้ได้ร่ายบทละครสั้นนี้ออกมา หวังว่าท่านทั้งหลายจะกลับมาแวะเวียนโรงน้ำชาแห่งนี้อีกครา

แม้มิใช่เนื้อหาที่สมบูรณ์แบบแต่ก็บรรจงเขียนเขียน หากพบข้อผิดพลาดประกาศใด ต้องขออภัยทุกท่านมา ณ ที่นี้