เรื่อง เกิดใหม่ต่างโลกพร้อมระบบพระเจ้า: ศิษย์ตกอับ สู่ผู้สั่นสะเทือนสวรรค์!
สัตว์ูระดับ 3 ที่มีแค่ศิษย์สายในเท่านั้นที่จะจัดการได้ พลันถูกจัดการลงในชั่วพริบตา!
ทุกคนที่เห็นภาพนี้ต่างจ้องมองไปยังเด็กหนุ่มชุดขาวด้วยแววตาตกตะลึง
เสวี่ยเอ่อร์ก็หันกลับไปมองยังเด็กหนุ่มชุดขาวด้วยาตะลึง
เขาเป็นใครกันถึงสามารถจัดการวิหคลมได้ง่ายๆ เช่นนี้!?
'แม้แต่ศิษย์สายในหลายคนก็คงไม่อาจจัดการมันได้ในครั้งเดียวแบบนี้ นี่เขาเป็นใครกัน?' เสวี่ยเอ่อร์มองเซี่ยเทียนด้วยาช็อก เธอที่เพิ่งจะย้ายเข้าสำนักมา ทำให้ยังไม่รู้จักชื่อเสียงของเซี่ยเทียนดีพอ
แต่เธอรู้สึกว่าเซี่ยเทียนแตกต่างจากศิษย์หลายคนในเขตสายนอกมาก สีหน้าและแววตาของเซี่ยเทียนสงบนิ่งและสุขุมปราศจาการู้สึกใดๆ ทั้งๆ ที่กำลังเผชิญหน้ากับอันตราย แต่บรรยากาศที่แพร่กระจายออกมาจากตัวเขากลับเหมือนเหตุการณ์ตรงหน้าไม่ได้อันตรายแม้แต่น้อย
ศิษย์ติดอันดับตารางสายนอกยังไม่กล้าแสดงามั่นใจเช่นนี้เลย เขาเป็นใครกัน?
"เจ้าบาดเจ็บตรงไหนหรือไม่?" เสียงที่นุ่มนวลและเป็นมิตรดังขึ้น ดึงสติของเสวี่ยเอ่อร์ให้กลับสู่าเป็นจริง
"อะ เอ่อ...ขะ ข้าไม่เป็นอะไร ขอบคุณเจ้ามากเลยนะ!"
"ตรงนี้อันตราย เจ้าถอยไปรวมกับทุกคนด้านหลังก่อนเถอะ เดี๋ยวข้าจะจัดการสัตว์ูเหล่านี้เอง" เซี่ยเทียนผยุงตัวเสวี่ยเอ่อร์ขึ้นมาเบาๆ เมื่อถูกสัมผัสโดยเซี่ยเท่ยน เสวี่ยเอ่อร์ก็รู้สึกประหลาดมาก เพราะเธอกลับรู้สึกปลอดภัยอย่างน่าประหลาดใจ มือของเซี่ยเทียนกลับไม่สั่นเครือแม้แต่น้อย ราวกับไม่มีาัใดๆ อยู่ในนั้นเลย
"นะ นั่นเจ้าจะทำอะไร! ตรงนั้นอันตรายนะ! เจ้าคนเดียวสู้ไม่ไหวหรอก!" เมื่อเห็นเซี่ยเทียนเดินไปหาพวกสัตว์ู เสวี่ยเอ่อร์ก็สีหน้าเปลี่ยนไป เซี่ยเทียนเสี่ยงชีวิตช่วยเธอขณะที่พวกติดอันดับตารางสายนอกทิ้งเธอไป เธอไม่อยากให้คนดีๆแบบเซี่ยเทียนต้องตาย เธอพยายามจะห้ามเขาด้วยาเป็นห่วง
อย่างไรก็ตาม
เซี่ยเทียนตอบ "ไม่เป็นอะไร" ามั่นใจของเขาได้แต่ทำให้เสวี่ยเอ่อร์สงสัยว่ามันมาจากไหน "ข้าจัดการทั้งหมดนี้คนเดียวได้" เซี่ยเทียนกล่าว
และต่อมา เสวี่ยเอ่อร์ก็ได้รู้ว่าามั่นใจของเซี่ยเทียนมาจากไหน เมื่อวินาทีถัดมา เสวี่ยเอ่อร์เห็นเซี่ยเทียนขยับนิ้วทันใดนั้น ฝ่ามือสีทองล่องหนขนาดใหญ่ก็พุ่งลงมาจากเพดาน
บึ้ม!
ไม่สำคัญว่าสัตว์ูนับร้อยตรงหน้าจะมาจากชั้นไหน แต่เมื่อถูกประทับโดยฝ่ามือยักษ์นี้ พวกมันก็ถูกบดขยี้ราบกับพื้น กลายเป็นกองเลือด ราวกับสรรพสัตว์ตัวน้อยที่ถูกลงทัณฑ์โดยหัตถ์จากพระเจ้า
สัตว์ูนับร้อยจากหอคอยูทั้ง 3 ชั้น พละกำลังน่ายำเกรงจนแม้แต่ศิษย์สายในยังประมาทไม่ได้ ตอนนี้กลับถูกโค่นล้มลงง่ายๆ โดยฝีมือของศิษย์สายนอกเพียงคนเดียว
ทุกคนที่เห็นภาพนี้ต่างนิ่งค้างด้วยาช็อก พูดไม่ออก
ที่ด้านนอกนั้น ขณะที่ผู้อาวุโสเขตสายนอกต่างพากันคลายอาคมเพื่อช่วยศิษย์ที่เหลือด้านในออกมา พวกเขาก็พากันสบถด่าพวกศิษย์ติดอันดับตารางสายนอก ทั้งๆ ที่ศิษย์พวกนี้แข็งแกร่งที่สุด พวกมันควรจะเป็นหัวหน้าปกป้องทุกคน แต่ที่ไหนได้พวกมันกลับหนีออกมา!
ผู้อาวุโสเขตสายนอกมากมายที่เคยรู้สึกชื่นชมในตัวศิษย์ติดอันดับตารางสายนอกต่างรู้สึกผิดหวังในสิ่งที่พวกมันทำ
เว่ยหลง ไป๋หยุน เมิ่งซิน โดนผู้อาวุโสเขตสายนอกดุด่ายกใหญ่ ใบหน้าพวกเขาอัปลักษณ์ราวกับกินอุจจาระ
โดยเฉพาะหวังจิ้งที่เป็นตัวการก่อปัญหาทั้งหมดนี้ ใบหน้าเขาแทบจะน่าเกลียดยิ่งกว่าคนที่กินอุจจาระไปแล้วเสียอีก เพราะหลังจากที่หนีออกมาทั้งๆ ที่ก่อเรื่องทั้งหมด อาจารย์ของเขาก็รู้สึกผิดหวังและโกรธมากจนตัดขาดศิษย์อาจารย์กับหวังจิ้งทันที! นี่เหมือนเป็นคำสั่งประหารของหวังจิ้ง ไม่มีอาจารย์ก็ไม่สามารถเลื่อนขั้นเป็นศิษย์สายในได้ เข้าเป็นศิษย์สายในไม่ได้ก็เหมือนไร้สิ้นอนาคตทั้งหมด ต่อให้มีพรสวรรค์ปราณมนุษย์ขั้นสูงก็ไม่ได้ช่วยอะไร!
หัวใจของหวังจิ้งเต็มไปด้วยายุ่งเหยิง เพราะอนาคตของเขาราวกับกำลังดับสูญ
อีกด้านหนึ่ง ผู้อาวุโสเจี้ยนหงกวาดตามองเหตุการณ์ตรงหน้าและส่ายหน้าอย่างผิดหวัง โดยเฉพาะตอนที่มองเว่ยหลง ไป๋หยุน และเมิ่งซินนั้น เขาผิดหวังเป็นอย่างมาก
"เด็กพวกนี้หนีออกมาตอนที่เจออันตรายเพียงเล็กน้อย พวกเขาขี้ขลาดเกินไปที่จะเป็นศิษย์ของข้า ถึงแม้สัตว์ูพวกนั้นจะแข็งแกร่งกว่า แต่ก็ไม่ใช่เป็นไปไม่ได้เลยที่จะถ่วงเวลาจนครบสามสิบนาที หากยอมเอาของวิเศษทั้งหมดออกมาใช้ก็ถ่วงเวลาพอได้ นิสัยที่เห็นแก่ตัวและยอมแพ้ก่อนจะพยายามอย่างเต็มที่นี้ทำให้พวกเขามีอนาคตที่จำกัด พวกเขาไม่ใช่คนที่ข้ากำลังตามหา ดูเหมือนว่าในปีนี้ข้าก็คงยังหาศิษย์ไม่ได้อีกเช่นเคย"
ผู้อาวุโสเจี้ยนหงถอนหายใจอย่างผิดหวังอีกครั้งและหมุนตัวเตรียมจะกลับที่พักของตนเอง
ตอนแรกเขาคาดหวังในตัวพวกเว่ยหลงมาก เพราะคะแนนล่าที่พวกเว่ยหลงสะสมได้นี้มากกว่าศิษย์สายนอกทุกคนในบรรดาสิบปีที่ผ่านมา เขาจึงหวังว่าพวกเว่ยหลงจะสามารถผ่านบททดสอบสุดท้ายของเขาได้ แต่เขาก็ต้องผิดหวัง
หากมีศิษย์ที่สามารถสะสมคะแนน 500 คะแนนขึ้นไปได้ และมีจิตใจของผู้ฝึกตนระดับหนึ่ง ผู้อาวุโสเจี้ยนหงก็คงจะไม่รีรอรับเข้าเป็นศิษย์แล้วแท้ๆ แต่ดูเหมือนเขาจะต้องรอคอยต่ออีกหน่อย
ตอนที่ผู้อาวุโสเจี้ยนหงกำลังจะเดินจากไป ฝีเท้าเขาก็หยุดลงเมื่อได้ยินเสียงเอะอะดังมาจากทางกลุ่มศิษย์น่าอัปยศที่หนีออกมานั้น
"นะ นั่นมัน เป็นไปได้ยังไง!"
"คะ คะแนนของเจ้าเซี่ยเทียน ปะ เป็นไปไม่ได้!"
"อันดับของข้า! ไม่นะ!"
ผู้อาวุโสเจี้ยนหงหันกลับไปมองยังเหล่าศิษย์ติดอันดับตารางสายนอกที่กำลังเอะอะโวยวาย รู้สึกแปลกใจที่เห็นพวกมันมีสีหน้าเหมือนเห็นผี เขาจึงย้ายสายตาขึ้นไปมองยังตำแหน่งที่พวกมันกำลังจ้องอยู่ ซึ่งเป็นตารางอันดับซึ่งแสดงคะแนนล่าของแต่ละคน
และทันใดนี้ ดวงตาที่แก่ชราของผู้อาวุโสเจี้ยนหงก็บังเกิดาตะลึงงัน หัวใจที่ปกคลุมด้วยาผิดหวังมหาศาลเมื่อครู่ถูกชะล้างหายไปราวกับเป็นาฝัน
"มะ มันเป็นไปได้ยังไง!" ร่างของผู้อาวุโสเจี้ยนหงสั่นสะท้าน แม้แต่เขายังไม่อยากเชื่อสายตา!
ตอนนี้อันดับ 1 ของศิษย์สายนอกที่เคยเป็นของเว่ยหลง ถูกเปลี่ยนไปแล้ว
โดยอันดับ 10 ได้ไต่ขึ้นมาแทนที่รวดเดียว
ชื่อของเซี่ยเทียนปรากฏต่อหน้าทุกคน!
แถมคะแนนนี้ยังสูงมากถึง 2,300 คะแนน!!
คะแนนระดับนี้เทียบได้กับพวกศิษย์ติดอันดับตารางสายในเลยด้วยซ้ำ!
ขณะที่ทุกคนกำลังช็อก ผู้อาวุโสเขตสายนอกก็สามารถคลายอาคมและเปิดประตูได้สำเร็จ ผู้อาวุโสรีบเข้าไปข้างในเพื่อช่วยศิษย์ออกมา แม้แต่ผู้อาวุโสเจี้ยนหงที่ไม่เคยสนใจชีวิตของศิษย์สายนอกคนไหน ตอนนี้กลับรีบตรงไปยังหอคอยูนั้นเพื่อตามหาเด็กหนุ่มบางคน
ภายในใจเต็มไปด้วยากังวลว่าเด็กหนุ่มจะตายไปแล้ว
แต่เขาก็ต้องช็อกเพราะนอกจากจะพบว่าเด็กหนุ่มคนนั้นยังไม่ตาย อีกฝ่ายยังไม่มีบาดแผลอะไรเลย
ศิษย์คนอื่นๆ ที่ถูกทิ้งไว้ด้านในก็ไม่มีใครตาย
มันเป็นแบบนี้ได้ยังไง?
"พวกเจ้าไม่มีใครเป็นอะไรเลยหรือ? เป็นไปได้ยังไง?" ผู้อาวุโสเจี้ยนหงเอ่ยถามด้วยเสียงไม่อยากเชื่อ
ศิษย์สายนอกทุกคนไม่ตอบอะไร เพราะยังคงช็อกกับภาพที่เห็นด้านใน แต่สายตาของพวกเขาจ้องมองไปยังเด็กหนุ่มชุดขาวที่ยืนด้านหลัง แววตาของพวกเขาเป็นเหมือนกัน คือาัและายำเกรง
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
0.00
0.00









userA???
???? ??? ? ???? ?? ??