เรื่อง เกิดใหม่ทั้งทีดันเจอสามีเฮงซวย

ตอนที่ 15

ภายในห้างหรูใจกลางเมือง แสงไฟนวลอ่อนสะท้อนกับพื้นหินอ่อนมันวาว เสียงรองเท้าส้นสูงของปลายฟ้าดังก้องเป็นจังหวะ เธอสวมเดรสเข้ารูปผ้าซาตินสีครีมแนบเนื้อ เผยสัดส่วนโค้งเว้าที่สมบูรณ์แบบทุกสัดส่วน

ผิวขาวนวลเรียบลื่นตัดกับผ้าสีอ่อนจนดูเด่นในแสงไฟอุ่น ๆ ที่สะท้อนบนผิว

เธอเดินอย่างมั่นใจ ท่าทีสง่างามราวนางแบบที่ทุกสายตาในห้างพร้อมจะหันมอง ดวงตาเรียวยาวซ่อนแววคมไว้ใต้แว่นกันแดดสีชา ผมยาวสลวยพลิ้วไปตามไหล่ทุกครั้งที่ก้าวเดิน

เธอถือถุงจากร้านแบรนด์หรูไว้ในมือ นิ้วเรียวยาวเคลื่อนไหวช้าอย่างมีจริต และแม้รอยยิ้มจะดูอ่อนโยนแต่ลึกลงในดวงตากลับมีประกายของความระแวดระวังเหมือนกำลังรู้ว่ามีใครบางคนติดตามอยู่

ตั้งแต่ก้าวออกจากร้านแรก เธอสัมผัสได้ถึงสายตาหนักแน่นที่จับจ้องอยู่จากระยะห่าง บางครั้งแวบหนึ่งในกระจกสะท้อนแสง เธอเห็นเงาของชายร่างสูงในชุดดำเดินสวนไปแต่กลับคงอยู่ในมุมเดิมเมื่อเธอเดินต่อไป

ปลายฟ้าเหลือบมองผ่านเลนส์แว่น พลางยกมุมปากขึ้นนิดหนึ่งราวกับกำลังท้าทายคนที่ตามมา

“คนของมาร์ตินแน่เลย…”

เธอพึมพำกับตัวเองเบา ๆ ก่อนจะยกโทรศัพท์ขึ้นแนบริมฝีปาก นิ้วเรียวกดชื่อที่เธอคุ้นเคยบนหน้าจอ เสียงปลายสายดังขึ้นเพียงครู่ก่อนเสียงทุ้มต่ำจะตอบกลับ

“คุณวายุ ว่างมั้ยคะ มาหาฟ้าหน่อยสิ ฟ้าเบื่อ... อยากทำอะไรสนุก ๆ”

เธอกดตัดสายก่อนที่เขาจะตอบ สีหน้าของเธอไม่เปลี่ยน แต่รอยยิ้มที่ผุดขึ้นตรงมุมปากกลับชัดขึ้น เธอหันไปบอกกับคนขับรถ

“ไม่ต้องรอแล้วนะคะ เดี๋ยวฟ้ากลับเอง”

“แต่ว่าคุณมาร์ติน...” ชายคนนั้นพูดเสียงสั่น

ปลายฟ้าเอียงคอมองเขาด้วยสายตานิ่งเรียบแต่เฉียบคม “ฉันบอกให้กลับได้แล้ว”

น้ำเสียงเย็นพอให้คนฟังต้องยอมโดยไม่กล้าต่อคำ เขาพยักหน้าแล้วขับรถออกไป ปล่อยให้เธอยืนอยู่ท่ามกลางแสงสะท้อนจากร้านเครื่องประดับ

ปลายฟ้ากลับเข้าไปในห้างอีกครั้ง คราวนี้เธอเดินเรื่อย ๆ แกล้งทำเหมือนไม่รู้ว่ากำลังถูกสะกดรอย สายตากวาดผ่านร้านเสื้อผ้า ร้านน้ำหอม กลิ่นหอมหวานจากขวดดีไซน์สวยติดปลายจมูก

เธอฉีดน้ำหอมเบา ๆ บนข้อมือ สูดลมหายใจลึก แล้วแสร้งยิ้มออกมาอย่างคนอารมณ์ดี แต่ในใจกลับกำลังนับเวลารอใครบางคนอยู่

ไม่นาน เสียงทุ้มต่ำก็ดังขึ้นจากด้านหลัง

“ปลายฟ้า ทางนี้”

เธอหันกลับไป วายุยืนอยู่ตรงนั้นในเสื้อเชิ้ตขาวพับแขน กางเกงขายาวสีเข้มเข้ารูปพอดีตัว เส้นเลือดบนแขนเขาเห็นชัดเมื่อขยับ เดินตรงเข้ามาหาเธอ ดวงตาคมใต้คิ้วหนาแฝงรอยยิ้มอ่อนแต่เต็มไปด้วยแรงดึงดูด

“ฟ้าอยากเจอพี่ มีอะไรหรือเปล่า”

ปลายฟ้ายกยิ้มจาง “อยากเจอเฉย ๆ ไม่ได้เหรอคะ หรือว่าพี่วายุไม่อยากเจอฟ้า”

“ไม่ได้ไม่อยาก...แต่พี่ดีใจที่ฟ้าโทรมามากกว่า” เขาตอบพร้อมหัวเราะเบา ๆ

ทั้งคู่เดินเคียงกันไปตามโถงทางเดินของห้าง แสงไฟสะท้อนผิวเนียนของเธอทุกครั้งที่ก้าว วายุพยายามจะไม่มองแต่ก็ห้ามสายตาไม่ได้ ทุกครั้งที่เธอก้มลงดูของ เดรสแนบเนื้อเผยเส้นโค้งใต้ราวอกและสะโพก

วายุรู้สึกเหมือนหายใจติดขัด ปลายฟ้ารู้ดีว่าเขามอง เธอจึงยิ้มบาง ๆ และเดินนำให้ชายหนุ่มได้เห็นเงาหลังของเธอชัดขึ้น

“พี่วายุ ฟ้าหิวแล้วค่ะ” เสียงหวานดังขึ้นข้างหู

“งั้นพี่พาไปร้านที่พี่ชอบเอามั้ย ใกล้ ๆ นี้แหละ”

เธอพยักหน้ารับอย่างยั่วยวน ก่อนเดินตามเขาไปยังลานจอดใต้ดิน เธอเหลือบเห็นชายชุดดำอีกคนที่ยืนอยู่ไม่ห่างนัก เขามองตรงมาที่เธอแต่ไม่ขยับ ปลายฟ้ายิ้มมุมปาก

“คงรายงานมาร์ตินอยู่แน่ ๆ” เธอคิดในใจพลางส่ายหัวเบา ๆ

วายุเปิดประตูรถสปอร์ตสีดำให้ เธอก้าวขึ้นอย่างสง่างาม กลิ่นน้ำหอมบนตัวเธอลอยกระจายไปทั่วห้องโดยสารจนเขาเผลอสูดลมหายใจลึกโดยไม่ตั้งใจ

เธอนั่งไขว่ห้าง เผยเรียวขาเนียนที่โผล่พ้นชายเดรส เขากลืนน้ำลายก่อนจะสตาร์ทรถ แต่ปลายฟ้ายกมือแตะข้อมือเขาไว้เบา ๆ

“คุณวายุ มีแฟนหรือยังคะ”

“พี่ยังไม่มี ทำไมเหรอ”

“ฟ้าอยากรู้... เพราะถ้าจะทำอะไร จะได้ไม่รู้สึกผิด”

เธอลูบแขนเขาเบา ๆ ปลายนิ้วลากลงมาถึงต้นขา วายุรู้สึกไฟร้อนแล่นวาบไปทั้งตัว

“คุณวายุมีถุงยางมั้ยคะ” เสียงเธอแผ่วแต่ชัดเจน

เขาตกใจแต่ตาเริ่มเปลี่ยนเป็นวาววับ “ฟ้า... พูดอะไรแบบนั้น”

“ฟ้าถามว่ามีมั้ยคะ” เธอย้ำพลางมองเขาด้วยแววตาที่ผสมความเย้าและท้าทาย

เขาลังเลเพียงเสี้ยววินาทีก่อนเปิดช่องเก็บของ หยิบกล่องถุงยางขนาดใหญ่พิเศษออกมา จนเธอหัวเราะคิกคัก “ไซซ์นี้... ดูเหมาะดีนะคะ”

“เรามาทำอะไรสนุก ๆ กันเถอะค่ะ” เธอกระซิบชิดหู เสียงเบาแต่ร้อนแรงจนเขาแทบหมดแรงควบคุม

ปลายฟ้าขยับตัวข้ามมานั่งบนตักเขา ร่างบางแนบเข้ากับร่างหนา กลิ่นตัวผสมกลิ่นน้ำหอมอบอวล วายุโอบเอวเธอแน่น ปลายฟ้าคล้องแขนรอบคอ ใบหน้าใกล้กันจนลมหายใจร้อนปะทะ

“ฟ้า…” เขาเรียกชื่อเธอเสียงพร่า

เธอเหลือบมองกระจกมองข้าง เห็นชายชุดดำยังยืนอยู่ตรงนั้นแต่ทำอะไรไม่ได้ ปลายฟ้าหันกลับมายิ้ม

“คุณวายุอยากเย็ดฟ้ามั้ยคะ ถ้าไม่อยากฟ้าจะหยุดเดี๋ยวนี้เลย”

“พี่... อยากมาก” เขาตอบทันที เสียงแหบพร่าจนแทบไม่ใช่ของตัวเอง

ปลายฟ้าส่งยิ้มเย้ายวน ก่อนจะโน้มหน้าเข้าหา ริมฝีปากทั้งคู่ประกบกันทันที ลิ้นร้อนพันเกี่ยวกันอย่างเร่าร้อน เสียงดูดกลืนแผ่วดังในรถ

ปลายฟ้าสูดลมหายใจแรง มือสอดเข้าผมเขาแน่น ส่วนวายุรั้งสะโพกเธอแนบเข้าหาตัวจนแทบหลอมรวมเป็นร่างเดียว

“อยากทำก็ทำสิคะ...” เธอกระซิบข้างหู เสียงแผ่วจนแทบเป็นลมหายใจ

วายุแหวกเนื้อผ้าเดรสออก หน้าอกขาวนวลเด้งขึ้นมาอย่างเต็มตา หัวนมสีชมพูอ่อนขนาดพอดีสั่นเล็กน้อยเมื่อโดนลมเย็นจากแอร์

วายุแทบขาดสติ ก้มลงดูดหัวนมทันที ปลายลิ้นวนรอบยอดอกก่อนขบเบา ๆ เสียงดูดชื้นดังสลับกับเสียงครางพร่าของปลายฟ้า

เธอแอ่นอกตอบรับทุกสัมผัส มือขยุ้มผมเขาแน่น ความเสียวซ่านไหลผ่านผิวจนถึงปลายนิ้ว

วายุละหน้าออกมาชั่วครู่เพื่อมองใบหน้าแดงซ่านของเธอ แล้วรีบปลดเข็มขัดตัวเองออก เสียงซิปดังในความเงียบ ก่อนที่-วยเขาจะดีดพรวดขึ้นจากกางเกงใน ร้อนจัดและเต้นตุบ ๆ เหมือนมีชีวิต

ปลายฟ้ามองตาไม่กะพริบ มันใหญ่และหนาจนเธอเผลอกลืนน้ำลาย -วยเขาเส้นเลือดปูดชัด ปลายหัวควยแดงฉ่ำสะท้อนแสงในรถ

“ใหญ่ขนาดนี้... ฟ้าคงต้องพยายามหน่อยสินะคะ”

เธอพูดเสียงพร่า มือเอื้อมไปจับเบา ๆ ความร้อนจากเนื้อทำให้เธอเสียววาบขึ้นถึงใจ เธอรูดมันขึ้นลงช้า ๆ จนปลาย-วยชุ่มน้ำ ก่อนจะฉีกซองถุงยางแล้วสวมให้เขา วายุขยับสะโพกเล็กน้อย ควยใหญ่ถูกห่อหุ้มด้วยยางใสจนมิด

เธอยิ้มบาง “พอดีเป๊ะเลยค่ะ”

ปลายฟ้าค่อย ๆ ดันกางเกงในตัวเองลง เนื้อเนียนชื้นสะท้อนแสงวาวในความมืด เธอยกสะโพกขึ้นเล็กน้อย มืออีกข้างจับ-วยของเขาตั้งตรง แล้วค่อย ๆ จ่อเข้าที่ร่องหีที่เปียกแฉะจนลื่น

เสียงหายใจทั้งคู่สั่นเครือเมื่อปลาย-วยเริ่มจมหายเข้าไปในตัวเธอทีละนิด ผนังหีอุ่นและรัดแน่นจนวายุหลุดเสียงครางต่ำ

“อืม...”

ปลายฟ้ากัดริมฝีปากแน่น ค่อย ๆ กดสะโพกลงทีละน้อย ความแน่นรัดจนทั้งร่างสั่นสะท้านจนเธอต้องจับไหล่เขาไว้แน่น จนกระทั่ง-วยมิดสุดโคน ความอัดแน่นทำให้ทั้งคู่แทบหายใจไม่ออก เสียงหอบแรงประสานกับเสียงน้ำหนืดที่ดังอยู่ใต้ร่าง

รถทั้งคันสั่นไหวไปตามแรงขยับของร่างทั้งสอง ปลายฟ้าเริ่มขยับสะโพกเบา ๆ วายุจับเอวเธอแน่นแล้วสวนกลับแรงขึ้น ความร้อนระอุในรถเพิ่มขึ้นทุกวินาที เสียงคราง เสียงเนื้อกระทบกัน และเสียงหายใจที่ถี่จัดปนกันเป็นจังหวะเร่าร้อนที่ไม่มีใครอยากหยุด

โปรดติดตามตอนต่อไป.