เรื่อง ร้อนรักพิศวาส | รวมเรื่องสั้น 9 #20ep.

ตอนที่ 17 ลูกติดเมียใหม่ 50%

กลางดึกคืนวันศุกร์ที่อากาศเย็นสบาย

บ้านเดี่ยวสองชั้นสไตล์โมเดิร์นสีครีมอ่อนตั้งอยู่ในหมู่บ้านจัดสรรที่เงียบสงบ ไฟถนนหน้าบ้านดับไปตั้งแต่เที่ยงคืนแล้ว ทำให้ทั้งซอยมืดสนิท มีเพียงแสงจันทร์ข้างแรมจาง ๆ สาดลงมาบนหลังคาบ้านเป็นสีเงินอ่อน ๆ

ภายในบ้านปิดไฟหมดทุกดวง เหลือเพียงโคมไฟเล็ก ๆ สีวอร์มไวท์สองจุด คือที่โถงชั้นล่างกับหัวบันไดชั้นสอง เปิดทิ้งไว้แบบอัตโนมัติด้วยเซ็นเซอร์ ม่านกันแสงสีเทาเข้มปิดทึบทุกบาน ทำให้ข้างในบ้านมืดสนิทและเงียบมาก

เสียงเดียวที่ได้ยินชัดคือเสียงนาฬิกาแขวนผนังในห้องนั่งเล่นเดิน “ติ๊ก…ต็อก…” เป็นจังหวะสม่ำเสมอ บวกกับเสียงลมพัดใบไม้เบา ๆ หน้าบ้านเป็นระยะ

บ้านหลังนี้เพิ่งเข้าอยู่ได้แค่ 4 เดือน ยังมีกลิ่นไม้และสีใหม่ ๆ ลอยเบา ๆ อยู่บ้าง

ภูผา ผู้ชายโสดที่เคยผ่านการทำงานหนักมาตลอดชีวิต หลังจากคบหาดูใจกับ เพลง ผู้หญิงที่หย่าร้างมาแล้ว 3 ปี ทั้งคู่ตกลงกันเร็วมาก คบกันแค่ปีเดียวก็ตัดสินใจแต่งงานกันแบบเรียบง่าย มีญาติใกล้ชิดแค่ไม่กี่คน

ทั้งสองซื้อบ้านเดี่ยวหลังนี้ด้วยกัน โดยใช้เงินเก็บของภูผาเป็นหลัก และเพลงช่วยผ่อนอีกส่วนหนึ่ง บ้านหลังนี้จึงเป็น “บ้านของเราทั้งคู่” อย่างแท้จริง

เพลงมีลูกสาวคนเดียวจากสามีเก่า ชื่อ เนเน่ ชื่อเล่นที่ทุกคนในบ้านเรียกกันติดปาก เธออายุ 20 ปี กำลังเรียนอยู่ชั้นปี 2 มหาวิทยาลัยเอกชนชื่อดัง

เนเน่เป็นเด็กสาวผิวขาว ตัวเล็ก ผมยาวประบ่า ตาโต หน้าตาน่ารักแบบเด็กมหา’ลัยทั่วไป เธอเป็นคนเรียบร้อย พูดน้อย ยิ้มเก่ง และมีมารยาทดีมาก

ตั้งแต่วันแรกที่ภูผาย้ายเข้ามาอยู่ด้วยกัน เนเน่ไม่เคยแสดงท่าทีขัดข้องหรือไม่พอใจเลยสักครั้ง เธอกลับน่ารักกับภูผามากเป็นพิเศษ

เรียกเขาว่า “น้าภู” ตั้งแต่วันแรก ตามคำขอของเพลงที่ไม่อยากให้เรียกพ่อ เพราะกลัวเด็กจะอึดอัด

ช่วยทำกับข้าว ช่วยเก็บบ้าน ช่วยรดน้ำต้นไม้หน้าบ้านทุกเย็น

บางวันกลับจากมหา’ลัยก็จะซื้อของหวานหรือขนมมาฝากภูผาเป็นประจำ พร้อมยิ้มหวานแล้วบอกว่า “น้าภูชอบอันนี้ใช่ไหมคะ เนเน่ซื้อมาฝาก”

เพลงเคยพูดกับภูผาหลายครั้งว่า “ลูกสาวฉันโชคดีมากที่ได้พ่อเลี้ยงแบบคุณ”

ภูผาเองก็รักเนเน่เหมือนลูกแท้ ๆ ซื้อของให้บ้าง พาไปกินข้าวนอกบ้านบ้าง เวลาเนเน่สอบเครียดก็จะนั่งให้คำปรึกษาเหมือนพี่น้องที่ห่างกันหลายปี

จนกระทั่งคืนนี้… คืนที่เงียบสงบเกินไป

ทุกอย่างในบ้านยังคงนิ่งสงบเหมือนเดิม ไม่มีวี่แววว่าอะไรจะผิดปกติเลยสักนิด บ้านเดี่ยวสองชั้นยังคงมืดสนิท มีเพียงแสงโคมเล็ก ๆ สีวอร์มไวท์สองดวงที่โถงชั้นล่างกับหัวบันไดชั้นสองส่องสลัว ๆ

ในห้องนอนใหญ่ปลายโถงชั้นสอง เพลงนอนหลับสนิท ตัวขดตัวอยู่ใต้ผ้าห่มสีเทา ลมหายใจแผ่วเบาสม่ำเสมอ ผมยาวสยายบนหมอน ใบหน้าเรียบสงบเหมือนเด็ก

ภูผานอนอยู่ข้าง ๆ มานาน แต่ตาค้างมองเพดานสีขาวมานานหลายนาที เขาคอแห้งผากเหมือนมีไฟลน กระหายน้ำสุด ๆ เขาค่อย ๆ ดันตัวลุกขึ้นอย่างเบาที่สุด ระวังไม่ให้สปริงเตียงส่งเสียง “กึก” กลัวเพลงจะตื่น

เขาใส่กางเกงนอนผ้าซาตินสีกรมท่าตัวเดียว ไม่ใส่เสื้อ กล้ามเนื้อหน้าอกและท้องเป็นลอนชัดเจนใต้แสงจันทร์จาง ๆ ที่ลอดม่านเข้ามานิดเดียว เท้าเปล่าเหยียบพื้นไม้ปาร์เก้เย็นเฉียบ เดินออกจากห้องนอนเบา ๆ ปิดประตูแบบไม่ให้ล็อก เพื่อจะกลับเข้ามานอนต่อได้ง่าย ๆ

เขาเดินลงบันไดไม้ช้า ๆ มือลูบราวจับไม้สักไปด้วย ทุกก้าวระวังไม่ให้ไม้ดัง “กึก” เดินลงมาถึงชั้นล่าง เปิดตู้เย็นสแตนเลสสองประตู ดึงขวดน้ำแร่เย็นจัดขนาดออกมา บิดฝา “แกร๊ก” แล้วยกดื่มอึกใหญ่ ๆ น้ำเย็นไหลลงคอชุ่มฉ่ำ

เขายืนพิงเคาน์เตอร์ครัว ดื่มไปเกือบครึ่งขวด คอเริ่มชุ่ม

กำลังจะยกดื่มอึกที่สอง มือยกขวดขึ้นครึ่งทาง จู่ ๆ เขาก็ชะงัก

มีเสียง… เสียงเบา ๆ แต่ชัดเจนในความเงียบของบ้าน

เสียงครางแผ่ว ๆ ของผู้หญิง ลอยลงมาจากชั้นสอง

เสียงนั้นไม่ดังมาก แต่พอเขาเงียบลงฟังดี ๆ มันชัดขึ้นเรื่อย ๆ

ภูผาวางขวดน้ำลงบนเคาน์เตอร์ช้า ๆ ไม่ให้มีเสียงดัง หัวใจเริ่มเต้นแรงขึ้นนิด ๆ เขาค่อย ๆ เดินย้อนกลับขึ้นบันได ทีละก้าว ทีละก้าว เท้าเปล่าเหยียบพื้นเบา ๆ

ยิ่งขึ้นสูง เสียงนั้นยิ่งชัด

เสียงครางหวาน ๆ สั่น ๆ … เหมือนคนกำลังเจ็บปวด หรือกำลังเสียวสุด ๆ

ภูผาเดินตามเสียงนั้นไปตามโถงชั้นสอง จนมาหยุดยืนตรงหน้าห้องของเนเน่ ประตูไม้สีขาวปิดไม่สนิท มีช่องแสงสีส้มนวลลอดออกมาเป็นเส้นบาง ๆ

เสียงครางนั้นมาจากในห้องนี้แน่นอน

ภูผาขมวดคิ้วแน่น หัวใจเต้นแรงขึ้นทันที

“เนเน่ร้องไห้เหรอ…?”

“หรือเจ็บป่วย?”

“หรือฝันร้าย?”

เขาไม่รู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้น แต่ได้ยินเสียงครางแบบนั้นจากเด็กสาวที่เขาเลี้ยงดูเหมือนลูกสาว เขากังวลทันที

มือขวาค่อย ๆ ยกขึ้นจับลูกบิดเงินเงา ๆ ของประตูห้องเนเน่ เขาไม่เคาะประตู กลัวถ้าเธอกำลังร้องไห้จะตกใจ

ภูผาค่อย ๆ บิดลูกบิดช้า ๆ ที่สุดเท่าที่จะทำได้ บิดจนสุด แล้วผลักประตูเข้าไปเบา ๆ ไม่ให้บานพับส่งเสียง

ประตูเปิดออกแค่เพียงนิด พอให้เขาเห็นภายในห้องเต็มตา แสงไฟหัวเตียงสีส้มนวลเพียงดวงเดียวส่องสลัว ๆ ลงมาบนเตียงเดี่ยว

และภาพที่เขาเห็นในวินาทีนั้น ทำให้ภูผายืนนิ่งแข็งทื่อทันที

แสงส้มนวลจากโคมหัวเตียงดวงเดียวสาดลงมาเป็นวงแสงอ่อน ๆ พอดีกับตัวเตียงของเนเน่ ทำให้ทุกอย่างในห้องดูอบอุ่นและลามกในเวลาเดียวกัน

เนเน่… เด็กสาวที่เขาเคยเห็นแค่ในชุดนักศึกษาหรือเสื้อยืดกางเกงขาสั้นเรียบร้อย นอนหงายอยู่กลางเตียงเดี่ยว ขาทั้งสองข้างแยกกว้างออกจากกันจนสุด เข่างอชันขึ้นสูงจนเกือบชิดอก เท้าขาว ๆ วางราบกับผ้าปูสีครีมที่ยับย่นเป็นกอง

เธอใส่แค่เสื้อยืดตัวใหญ่สีขาวลายการ์ตูนที่ยกขึ้นรัดไว้ใต้ราวนมอย่างหลวม ๆ เปิดเผยหน้าท้องแบนราบและสะดือเล็ก ๆ ที่ยุบลงไปตามลมหายใจหอบ ๆ

แต่สิ่งที่ทำให้ภูผายืนนิ่งเหมือนถูกสาป คือตรงหว่างขาอวบขาวเนียนนั้น

รูหีเล็กสีชมพูอ่อนที่เขาไม่เคยคิดว่าจะได้เห็นแบบนี้เลยสักครั้ง กำลังถูก-วยปลอมสีชมพูบานเย็นขนาดมหึมาเสียบคาอยู่จนเกือบมิดด้าม

-วยปลอมเส้นนั้นยาวเกือบ 9 นิ้วครึ่ง หัวบานใหญ่ ผิวซิลิโคนเป็นเส้นเลือดปูดโปนสมจริง เปียกแฉะไปด้วยน้ำเงี่ยนใส ๆ ที่ไหลเยิ้มลงเปื้อนผ้าปูเป็นดวงใหญ่

เนเน่กำด้ามจับที่โคนด้วยมือขวา มือเล็กขาวนิ้วเรียว กำแน่นจนข้อนิ้วซีด เธอกำลังดันมันเข้าออกช้า ๆ จังหวะสม่ำเสมอ

“ซู้บ… แพ๊บ… ซู้บ… แพ๊บ…”

ทุกครั้งที่ดันเข้า หีเล็ก ๆ ที่ตึงเปรี๊ยะถูกยืดขยายออกจนบาง กลีบในสีชมพูสดปลิ้นออกมาตามลำ-วยปลอมเป็นชั้น ๆ เห็นชัดเจนจนภูผารู้สึกเหมือนมีไฟลนที่ท้องน้อย

ทุกครั้งที่ดึงออก หัวบานใหญ่ดึงกลีบในออกมาอ้าปากกว้าง น้ำเงี่ยนใส ๆ ไหลย้อยตามออกมาเป็นสายยาว หยดลงบนผ้าปูดัง “ติ๋ง ๆ” เบา ๆ มีฟองขาว ๆ เล็ก ๆ ติดตามลำ-วยปลอมด้วย

เนเน่ยกสะโพกขึ้นรับทุกจังหวะ หีบีบรัดซิลิโคนแน่นจนเห็นรอยบุ๋มชัดเจน เวลาดันเข้าแรง ๆ หัวบานจะชนอะไรบางอย่างข้างในจนเธอสะดุ้งเบา ๆ แล้วครางออกมาในลำคอ

“อ๊า… อืมม…”

น้ำเงี่ยนไหลไม่หยุด ไหลเยิ้มลงเปื้อนต้นขาในของเธอทั้งสองข้าง เปื้อนผ้าปูเป็นวงกว้างจนเข้มขึ้นเรื่อย ๆ กลิ่นหอมหวานของน้ำหีเด็กสาวลอยคลุ้งไปทั่วห้อง กลิ่นที่ภูผาเคยได้กลิ่นแค่ตอนเย็ดเพลง แต่คืนนี้มันแรงกว่า เข้มข้นกว่า

เนเน่ยังไม่รู้เลยว่ามีคนยืนมองอยู่หน้าประตู

เธอกำลังหลับตาพริ้ม ริมฝีปากเล็ก ๆ อ้าอยู่เล็กน้อย ลมหายใจหอบถี่ มือขวาดัน-วยปลอมเข้าออกไม่หยุด มือซ้ายล้วงขึ้นไปใต้เสื้อยืด บีบเค้นนมตัวเองเบา ๆ เป็นจังหวะเดียวกัน

ภาพทั้งหมดนั้น ทำให้ภูผายืนนิ่งไม่ไหวติงแม้แต่น้อย

หัวใจเต้นแรงจนแทบระเบิด แต่ขาของเขาไม่ยอมขยับถอยแม้แต่นิ้วเดียว

แต่อย่างนั้น กลับมีสิ่งที่ทำให้ภูผาขมวดคิ้วหนักจนหน้าผากเป็นรอยย่นลึก และรู้สึกเหมือนมีใครบีบหัวใจแน่น

คือเสียงครางหวาน ๆ ที่ตอนนี้ไม่ใช่แค่เสียงครางธรรมดาอีกต่อไป แต่เป็นการเรียกชื่อเขาอย่างชัดเจน ซ้ำแล้วซ้ำเล่า ราวกับเธอกำลังถูกเขากอด ถูกเขากดทับ ถูกเขาเย็ดจริง ๆ อยู่บนเตียงนั้น

“อ๊า… น้า… ภู… น้าภู… อื้มมม์…”

ชื่อ “ภู” ถูกเรียกออกมาพร้อมกับเสียงสั่นเครือที่ขึ้นจมูก ทุกครั้งที่เธอดัน-วยปลอมเข้าไปสุดลำ เสียงนั้นจะสูงขึ้นเป็นพิเศษ แล้วกลายเป็นเสียงหวีดเบา ๆ เมื่อเธอดึงออก

“น้าภู… เย็ดเน่… เ-็ดแรง ๆ เลย… เน่ทนได้…”

เธอแอ่นสะโพกขึ้นสูงจากเตียง ขาอ้าจนเข่าชิดอกทั้งสองข้าง เท้าขาว ๆ เกร็งจนนิ้วเท้างอคว่ำ

มือขวากำด้าม-วยปลอมแน่นจนข้อนิ้วซีด เธอค่อย ๆ ดันเข้าไปช้า ๆ ก่อน ดูเหมือนตั้งใจให้ตัวเองรู้สึกทุกมิลลิเมตร

หัวบานใหญ่ค่อย ๆ บีบเข้าไปในรูหีที่ตึงจนแดง กลีบในบาง ๆ ถูกดันเข้าไปข้างในก่อน แล้วค่อย ๆ ปลิ้นกลับออกมาเป็นชั้นบาง ๆ ติดตามลำซิลิโคนที่เปียกแฉะ

เมื่อเข้าไปจนสุดโคนจริง ๆ หัวบานชนปากมดลูกดัง “ตุ๊บ” เบา ๆ แต่ชัดเจนในความเงียบของห้อง เธอค้างเอาไว้แบบนั้นนานถึงเจ็ดแปดวินาที หีเล็ก ๆ บีบรัดซิลิโคนแน่นจนเห็นรอยบุ๋มลึกเป็นร่องรอบลำ น้ำเงี่ยนใส ๆ พุ่งทะลักออกมาจากขอบรูที่อ้าตลอดเวลา ไหลเยิ้มลงร่องก้นเป็นสายยาว

“อ๊าาาาาาาาา! น้าภู… เข้า… เข้าไปหมดแล้ว… ใหญ่จังเลย… เน่เสียวหีจะตายอยู่แล้ว…”

เธอสะบัดผมยาวที่กระจายบนหมอน ใบหน้าแดงก่ำจนถึงใบหู ปากอ้าเล็กน้อย น้ำลายไหลย้อยลงมุมปากนิด ๆ

แล้วเธอก็ค่อย ๆ ดึงออกมา… ช้า ๆ… ช้าเสียจนภูผาเห็นทุกอย่างชัดเจน

หัวบานใหญ่ดึงกลีบในสีชมพูสดออกมาเป็นดอกไม้บานเต็มที่ กลีบในบาง ๆ ปลิ้นออกมาอยู่ข้างนอกไม่ยอมกลับเข้าไป น้ำเงี่ยนไหลตามออกมาเป็นสายยาวเหนียว ๆ ติดเป็นเส้นใสจากหัว-วยปลอมลงไปถึงผ้าปู หยดดัง “ติ๋ง… ติ๋ง… ติ๋ง…”

ก่อนที่เธอจะยกสะโพกสูงขึ้นอีกนิด แล้วกระแทกกลับเข้าไปแรง ๆ เสียงดัง “แพ๊บ!” ห้องสั่นเบา ๆ

“อ๊าาาาาาาาาา! แรงอีก… น้าภู… เย็ดเน่แรงกว่านี้… อย่าหยุดนะคะ…”

เธอเริ่มกระแทกเข้าออกเร็วขึ้นเรื่อย ๆ เสียง “แพ๊บ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ” ดังถี่จนเหมือนคนกำลังโดนเย็ดจริง มือซ้ายล้วงขึ้นไปบีบนมตัวเองแรง ๆ ผ่านเสื้อยืดบาง ๆ หัวนมแข็งเป็นไตเล็ก ๆ ถูกบี้จนแดงก่ำ

“น้าภู… -วยของน้าต้องใหญ่กว่านี้อีกแน่ ๆ … ร้อนกว่านี้… แข็งกว่านี้อีก… เน่อยากโดนของจริงทุกวันเลย… อ๊า… อยากให้น้าแอบมาเย็ดเน่ตอนแม่หลับ… เย็ดเน่ทุกคืนเลยได้ไหมคะ… เย็ดจนหีเน่พัง…”

เธอพูดออกมาเสียงสั่นเครือ น้ำตาเสียวซึมออกมาขอบตา ใบหน้าเต็มไปด้วยความเงี่ยนสุดขีด

“เน่อยากให้น้าแตกใน… แตกใส่หีเน่ให้เต็ม… ให้เน่ท้องกับน้าเลย… ให้แม่มีหลานจากลูกสาวตัวเอง… อ๊า… น้าภู… เน่รักน้า… รักมากเลย… เ-็ดเน่แรง ๆ เลยค่ะ…”

ทุกคำที่พูดออกมา เธอก็ยัด-วยปลอมตามจังหวะ หีเล็ก ๆ เริ่มมีฟองขาว ๆ เต็มลำ น้ำเงี่ยนไหลเยิ้มลงเปื้อนผ้าปูเป็นวงกว้างจนเข้มจนเกือบขาว มีกลิ่นหอมหวานลอยคลุ้งทั่วห้อง

ภูผาไม่ขยับ ไม่ถอย ไม่ปิดประตู ไม่แม้แต่จะหายใจแรง

มีเพียงมือขวาที่ยังจับลูกบิดค้างไว้ และมือซ้ายที่ค่อย ๆ เลื่อนลงมาแตะเป้ากางเกงนอนเบา ๆ หนึ่งครั้ง เพราะสิ่งที่อยู่ข้างในนั้นแข็งจนเจ็บผ้าแล้ว

เนเน่ยังคงไม่รู้เลยว่ามีคนกำลังมองเธออยู่ เธอยังคงจมอยู่ในโลกที่เธอสร้างขึ้นมาเอง โลกที่ผู้ชายที่กำลังเย็ดเธออย่างแรงอยู่นั้น

ไม่ใช่-วยปลอมสีชมพู แต่เป็น “น้าภู” ที่ยืนอยู่ตรงหน้าเธอจริง ๆ ตอนนี้

จังหวะของเธอเปลี่ยนจากเร็วเป็นบ้าคลั่ง เนเน่แอ่นสะโพกสูงจนหลังโก่งเป็นสะพาน ขาทั้งสองข้างเกร็งจนสั่นเทา เข่าชิดอก นิ้วเท้างอคว่ำแน่น

“อ๊า… อ๊า… อ๊า… อ๊า… น้าภู… แรงอีก… แรงกว่านี้อีก… เน่ใกล้แล้ว… ใกล้จะแตกแล้วววว…!”

เสียงของเธอสูงขึ้นทุกวินาที จนกลายเป็นเสียงร้องหวีด ๆ ที่ขึ้นจมูก มือซ้ายล้วงเข้าใต้เสื้อยืด บีบเค้นนมตัวเองแรงจนเนื้อนมขาว ๆ ล้นออกมาระหว่างนิ้ว หัวนมสีชมพูอ่อนถูกบี้จนแดงก่ำ บางจังหวะเธอบี้หัวนมตัวเองแรง ๆ จนตัวสะดุ้ง

“น้าภู… เ-็ดเน่แรง ๆ แบบนี้แหละ… อย่าหยุด… อย่าเอ็นดูเน่เลย… เย็ดเหมือนเย็ดเมีย… เย็ดเหมือนอยากให้เน่ท้องเลย… อ๊าาา!”

ไม่มีเสียงครางอีกต่อไป มีเพียงลมหายใจที่ติดขัดในลำคอ

ร่างของเธอเกร็งแข็งทันทีเหมือนถูกไฟช็อต

สะโพกแอ่นสูงสุดเท่าที่จะสูงได้ ขาทั้งสองข้างกระตุกสั่นระริก นิ้วเท้างอคว่ำแน่นจนข้อนิ้วซีด หีเล็ก ๆ บีบรัด-วยปลอมแน่น กลีบในที่เคยปลิ้นออกมาอยู่ข้างนอกตอนนี้ถูกบีบจนหุบกลับเข้าไปเกือบหมด เหลือเพียงขอบบาง ๆ ที่ยังอ้าอยู่

น้ำเงี่ยนใส ๆ พุ่งทะลักออกมาจากรูหีที่ถูกอุดด้วย-วยปลอมเป็นสายติดต่อกัน กระเซ็นเปื้อนลำ-วยปลอม เปื้อนนิ้วมือเธอ เปื้อนต้นขาใน และกระจายลงบนผ้าปูเป็นวงกว้าง

หีของเธอกระตุกเป็นจังหวะ ๆ เกือบสิบครั้ง บีบรัด-วยปลอมที่ยังเสียบคาอยู่แน่นทุกครั้งที่กระตุก กลีบในสั่นระริกเล็ก ๆ เหมือนยังไม่ยอมหยุดเสียว

เนเน่ค้างอยู่ในท่านั้นนานเกือบสิบวินาที ใบหน้าแดงก่ำ ตาเหลือกขึ้นเล็กน้อย ปากอ้าค้าง น้ำลายไหลย้อยลงมุมปาก ตัวเกร็งจนเห็นเส้นเอ็นที่คอปูด

แล้วทุกอย่างก็คลายลงพร้อมกัน

สะโพกค่อย ๆ ลดลงนอนแผ่กับเตียง ขาทั้งสองข้างทรุดลงกองกับผ้าปูที่เปียกชุ่ม มือขวายังกำด้าม-วยปลอมค้างไว้ แต่ไม่มีแรงขยับอีก

น้ำเงี่ยนยังไหลซึมออกมาไม่หยุด ไหลเยิ้มลงเป็นสายบาง ๆ ต่อเนื่อง

หอบหายใจแรง ๆ ดัง “ฮืด… ฮืด…” เฉย ๆ ในห้องเงียบ

ภูผายืนนิ่งอยู่นานพอให้ภาพทุกอย่างจมลึกเข้าไปในสมองจนไม่อาจลบเลือนได้อีกต่อไป

ภาพของเนเน่ที่เพิ่งน้ำแตกจนตัวเกร็ง หีเล็ก ๆ ยังคาไว้ด้วย-วยปลอมสีชมพูที่เปียกแฉะไปด้วยน้ำเงี่ยนของตัวเอง น้ำใส ๆ ยังไหลซึมออกมาเป็นสายบาง ๆ ตามร่องก้นลงเปื้อนผ้าปูจนเป็นดวงใหญ่

กลิ่นหอมหวานของน้ำหีเด็กสาวคลุ้งไปทั่วห้องจนเขารู้สึกเหมือนได้ลิ้มรสมันผ่านปลายลิ้น

ความตกใจที่เคยทำให้หัวใจเขาหยุดเต้นชั่วขณะ หายวับไปหมดสิ้นในพริบตาเดียว ถูกแทนที่ด้วยเปลวไฟที่ลุกโชนขึ้นมาจากท้องน้อยอย่างรุนแรงจนขาแทบอ่อน ความร้อนนั้นไหลเวียนไปทั่วร่างจนเลือดสูบฉีดลงล่างอย่างรวดเร็ว

-วยในกางเกงนอนผ้าซาตินบาง ๆ ตึงจนเจ็บ ผ้าถูกดันขึ้นเป็นลำเด่นชัดจนเห็นเส้นเลือดปูด ปลาย-วยโผล่พ้นขอบยางยืดขึ้นมาเล็กน้อย มีหยดน้ำใสซึมออกมาเปื้อนผ้าเป็นดวง

มุมปากด้านขวาของเขาค่อย ๆ ผายออกอย่างช้า ๆ เป็นรอยยิ้มร้ายที่เขาไม่เคยยิ้มให้ใครมาก่อนในชีวิตนี้ รอยยิ้มของคนที่เพิ่งค้นพบความลับที่หวานหอมที่สุดในโลก และรู้ตัวว่าตอนนี้เขาคือเจ้าของความลับนั้นแต่เพียงผู้เดียว

ดวงตาที่เคยเต็มไปด้วยความเป็นห่วงลูกเลี้ยง ตอนนี้เหลือเพียงความหิวกระหายที่มืดมิดและร้อนแรง

มือขวาค่อย ๆ ปล่อยลูกบิดประตู แล้วเลื่อนลงมาอย่างตั้งใจ ฝ่ามือใหญ่แตะลงบนเป้ากางเกงนอนเต็ม ๆ สัมผัสความร้อนและความแข็งที่พร้อมจะระเบิดได้ทุกเมื่อ

เขาลูบช้า ๆ หนึ่งรอบตามความยาวของลำ-วยตัวเอง จากโคนจนถึงหัว แล้วบีบเบา ๆ หนึ่งครั้ง แรงพอให้ตัวเองสะดุ้งเสียวขึ้นมาถึงกระดูกสันหลัง ก่อนจะรูดขึ้นรูดลงอีกสองสามจังหวะ เหมือนกำลังบอกตัวเองว่า ใช่แล้ว คืนนี้เขาจะไม่ปล่อยให้โอกาสนี้หลุดมือไปแน่

จากนั้นเขาค่อย ๆ ดึงประตูห้องของเนเน่ปิดลงอย่างเบามือที่สุดเท่าที่เคยทำในชีวิต ช้า ๆ จนแทบไม่ได้ยินเสียงบานพับ มือซ้ายหมุนลูกบิดล็อกอย่างตั้งใจ

“คลิก”

เสียงล็อกประตู ดังขึ้นในความเงียบสนิท แต่สำหรับภูผา มันคือเสียงปิดฉากโลกเก่าของเขา และเปิดฉากใหม่ที่เขาจะเป็นเจ้าของทุกอย่างในห้องนี้

เขาไม่อยากให้เสียงใด ๆ ดังขึ้นไปถึงชั้นบน

ไม่อยากให้เพลง แม่ของเนเน่ และเมียของเขา ที่นอนหลับอยู่บนเตียงชั้นสอง ตื่นขึ้นมาเห็นสิ่งที่กำลังจะเกิดต่อจากนี้

โปรดติดตามตอนต่อไป.