ในโลกนี้ฉันต้องดัง

โลกนี้มีคนที่ “รักดนตรี” อยู่สองแบบ

แบบแรก คือคนที่ยอมทุ่มเททั้งชีวิตเพื่อให้ได้ยืนบนเวที

ส่วนอีกแบบ คือคนที่ยอมทิ้งความฝันไป เพราะเหนื่อยกับความจริง

“วิน” เคยเป็นแบบที่สอง โปรดิวเซอร์วัย 40 ที่ใช้ชีวิตอยู่หลังฉาก

ทำเพลงให้คนอื่นดังไปทีละคน ในขณะที่ตัวเองจบลงอย่างเงียบๆ

บนเก้าอี้หน้าคอมในห้องเช่าคับแคบ พร้อมหัวใจที่หยุดเต้นและความฝันที่หมดอายุ

แต่ชะตากลับเล่นตลก เขาลืมตาตื่นขึ้นมาอีกครั้งในร่างตัวเองตอนปีหนึ่ง ในปี 2548… บนโลกคู่ขนานที่ไม่มี Google ไม่มี Apple ไม่มีเพลงดังจากโลกเดิม และไม่มีใครรู้จักศิลปินที่เคยเป็นแรงบันดาลใจให้เขาเลยสักคน

แทนที่จะเสียใจที่ทุกอย่าง “เพี้ยน” ไปจากที่รู้จัก วินกลับมองเห็น “พื้นที่ว่าง” ที่รอให้คนมาปล่อยของ เขาจึงตั้งใจใช้ความรู้ล่วงหน้าจากอีก 20 ปีข้างหน้า สร้างเพลงที่โลกนี้ยังไม่รู้จัก ปั้นชื่อใหม่ในโลกออนไลน์ว่า Future พร้อมใช้ชีวิตสองใบ นักศึกษาปีหนึ่งธรรมดา และโปรดิวเซอร์ลับในเงามืด