เรื่อง จอมยุทธกาชาสะท้านภพ (Gacha Martial God)
เหนือืฟ้าี่มืดมิดุห้วงอนธการ ร่างมหึมาของมังกรน้ำแข็งผีดิบสยายปีกกระดูกี่ปกคลุมด้วยเกล็ดน้ำแข็งสีดำทะมึน มันอ้าปากกว้างจนเห็นถึงลำคอี่ลุกโชนด้วยไฟวิญญาณ
พริบตาต่อมา เพลิงเหมันต์สีฟ้าก็พวยพุ่งลงมาจากฟากฟ้าุน้ำตกแห่งความตาย!
มันไม่ใช่เปลวไฟี่ให้ความร้อน ทว่ามันคือกระแสพลังงานแห่งความตายี่อุณหภูมิติดลบจนดิ่งลึกถึงขีดสุด บรรยากาศรอบด้านในรัศมีหลายลี้ถูกแช่แข็งอย่างฉับพลันจนเกิดเสียง ‘เปรี๊ยะ’ ของมิติี่ปริแตก เกล็ดหิมะี่ร่วงหล่นกลางอากาศหยุดชะงักและกลายเป็นหยาดน้ำแข็งร่วงกราวลงสู่พื้น
"ตั้งโล่!! อัดพลังเวททั้งหมดเข้าไปอย่าให้เหลือ!!"
แม่ทัพวาเรเลียนตวาดลั่นจนคอหอยแทบฉีก นัยน์ตาของเขาเบิกกว้างด้วยความหวาดกลัวต่อพลังอำนาจี่เหนือล้ำกว่าขอบเขตของสิ่งมีชีวิต
ทหารไฮเอลฟ์แนวหน้านับหมื่นนายกัดฟันแน่นจนเลือดซึมมุมปาก พวกเขารีดเร้นลมปราณและพลังเวทหยดสุดท้ายในร่าง สอดประสานกันสร้างโดมแสงสีทองขนาดยักษ์ขึ้นมาครอบคุ้มกันกองทัพเอาไว้
ครืนนนน!!
ทว่า... ทันทีี่ลมหายใจมรณะของมังกรน้ำแข็งปะทะเข้ากับโดมเวทมนตร์ พลังป้องกันี่เคยต้านทานกองทัพผีดิบนับแสนได้อย่างสบายๆ กลับสั่นสะท้านอย่างรุนแรง แสงสีทองเริ่มกะพริบและหม่นหมองลง รอยร้าวเกล็ดน้ำแข็งลุกลามไปทั่วโดมอย่างรวดเร็วราวกับกระจกบางๆ ี่กำลังถูกค้อนยักษ์ทุบตี!
หากโดมเวทมนตร์นี้แตกสลาย ทหารนับหมื่นชีวิตี่อยู่เบื้องหลัง รวมถึงหน่วยธนู หน่วยแพทย์ และหน่วยสนับสนุน จะต้องกลายเป็นรูปสลักน้ำแข็งไปตลอดกาล!
"อึก... ขืนเป็นแบบนี้... พวกเราต้านไว้ไม่อยู่แน่!"
วาเรเลียนคุกเข่าลงข้างหนึ่ง โล่ในมือของเขาเริ่มมีน้ำแข็งเกาะกุม
ฟุ่บ!
ในเสี้ยววินาทีแห่งความเป็นความตาย เงาร่างสีดำี่คุ้นตาก็พุ่งทะยานเข้ามายืนตระหง่านอยู่เบื้องหน้าโดมเวทมนตร์ี่กำลังจะแตกสลาย เย่หวงไม่คิดจะถอยหนี ชายหนุ่มปักกระบี่มังกรอัสนีทลายดาราลงกับพื้นหิมะ สองมือประสานเข้าหากัน
"ในเมื่อเป็นเพลิงเหมันต์... ก็ต้องเจอเพลิงมังกร!"
[กายามังกรทอง] ถูกกระตุ้นการทำงานจนถึงขีดสุดล่วงล้ำขีดจำกัด!
เย่หวงเบิกพลังจากแก่นธาตุไฟี่ร้อนในจุดตันเถียนและเลือดมังกรในกาย เปลวเพลิงสีทองอร่ามี่อัดแน่นไปด้วยกลิ่นอายศักดิ์สิทธิ์และพลัง 'หยาง' อันบริสุทธิ์ ระเบิดออกจากร่างของเขากลายเป็นเสาเพลิงยักษ์ทะลุฟ้า! มังกรทองเพลิงขนาดมหึมาก่อตัวขึ้น ควบเกลียวพุ่งสวนกลับขึ้นไปปะทะกับน้ำตกเพลิงเหมันต์ของมังกรผีดิบกลางอากาศ!
ตูมมมมมมมมม!!!
ความร้อนระอุและความเย็นเยียบสุดขั้วปะทะกันอย่างรุนแรงกัมปนาท!
ท้องฟ้าถูกแบ่งออกเป็นสองสี... ครึ่งหนึ่งคือสีฟ้ามรณะ อีกครึ่งหนึ่งคือสีทองอร่ามศักดิ์สิทธิ์ พลังงานทั้งสองสายบดขยี้กันจนเกิดเป็นมวลไอน้ำเดือดพล่านพวยพุ่งปกคลุมไปทั่วทั้งสมรภูมิ คลื่นกระแทกพัดกวาดเอาทหารเอลฟ์แนวหน้าี่กำลังอ่อนแรงล้มกลิ้งไปตามๆ กัน
เย่หวงกัดฟันกรอด เหงื่อเม็ดโป้งผุดซึมเต็มหน้าผาก ชายหนุ่มรู้สึกได้อย่างชัดเจนว่าพลังงานและน้ำแห่งชีวิตใน 'สระมรกต' ภายในมิติพฤกษา กำลังถูกสูบออกไปใช้อย่างรวดเร็วและบ้าคลั่ง เพื่อรักษาสมดุลของร่างกายี่กำลังงัดข้อกับพลังระดับบอส
'ไอ้กิ้งก่ากระดูกนี่... ระดับของมันไม่ใช่แค่ข้ามผ่านทัณฑ์สวรรค์ขั้นกลางแน่ๆ น่าจะอยู่ี่ขั้นสูง (Lv. 97-98) ด้วยซ้ำ!'
เย่หวงประเมินสถานการณ์ในหัวอย่างรวดเร็ว
'ขืนงัดข้อด้วยกำลังล้วนๆ แบบนี้ต่อไป พลังงานในสระมรกตหมดก่อนแน่ แถมมันยังมีข้อได้เปรียบทางอากาศ โจมตีจากมุมสูง... สู้ยืดเยื้อแบบโง่ๆ ไม่ได้เด็ดขาด!'
เมื่อมวลไอน้ำร้อนเริ่มจางลง มังกรน้ำแข็งผีดิบี่บินวนอยู่บนฟ้าก็ชะงักการพ่นไฟไปเล็กน้อย มันกะพริบตา กลวงโบ๋อย่างสับสน มันไม่เคยคิดว่าจะมีมนุษย์ตัวจ้อยคนใด สามารถปลดปล่อยพลังเพลิงี่ต้านทานลมหายใจมรณะของมันได้
นัยน์ตาี่ลุกโชนด้วยไฟวิญญาณสีฟ้าจ้องมองลงมาี่เย่หวงอย่างอาฆาตมาดร้ายและระแวดระวังมากขึ้น
"ท่านผู้บัญชาการ!" แม่ทัพวาเรเลียนี่เพิ่งพยุงตัวลุกขึ้น วิ่งฝ่าไอน้ำเข้ามาสมทบ
"พลังของมันมหาศาลเกินไป! หากมันยังบินวนอยู่บนฟ้าและโจมตีลงมาเรื่อยๆ แบบนั้น พวกเราจะเป็นเพียงเป้านิ่งรอวันตายแน่!"
เย่หวงแสยะยิ้มเย็นเยียบี่มุมปาก นัยน์ตาสีดำทอประกายนักล่า
"งั้นก็ลากหัวมันลงมาสิ!"
ชายหนุ่มหันขวับกลับไป สูดลมหายใจลึกก่อนจะตะโกนสั่งการเสียงดังกังวานก้องสมรภูมิ อำนาจราชันย์แฝงอยู่ในทุกถ้อยคำ
"พลธนู!! นำ 'หน้าไม้หอกยักษ์' (Ballista) ขึ้นตั้งลำบนกำแพงเดี๋ยวนี้! หน่วยสนับสนุนทั้งหมด ถ่ายทอดพลังธาตุแสงเคลือบลงไปี่หัวหอกทุกเล่ม! เล็งเป้าหมายไปี่ข้อต่อปีกกระดูกของมัน!"
คำสั่งี่เฉียบขาดและเป็นรูปธรรม ทำให้กองทัพี่กำลังตื่นตระหนกกลับมามีสติและจุดประกายความหวังขึ้นอีกครั้ง!
"ทำตามคำสั่งผู้บัญชาการเดี๋ยวนี้!!" เหล่าขุนพลเอลฟ์ตอบรับทันที
หน่วยรบพลธนูรีบวิ่งฝ่าความหนาว เข็นเครื่องยิงหน้าไม้กลไกขนาดยักษ์ี่ใช้สำหรับป้องกันเมืองออกมาเรียงรายบนระเบียงกำแพง พวกเขาง้างสายเอ็นี่ทำจากเถาวัลย์เวทมนตร์จนตึงเปรี๊ยะ ในขณะเดียวกัน ผู้ใช้เวทไฮเอลฟ์นับร้อยก็รีบวิ่งเข้าไปทาบมือลงบนฉมวกเหล็กขนาดใหญ่ ปราณแสงศักดิ์สิทธิ์สถิตลงไปในเนื้อเหล็กจนเกิดเสียงดังกึกก้อง อาบลูกดอกยักษ์ให้กลายเป็นอาวุธพิฆาตมาร
มังกรผีดิบบนฟ้าย่อมไม่ใช่สัตว์ร้ายไร้สมอง มันสัมผัสได้ถึงภัยคุกคามจากพลังธาตุแสงี่กำลังก่อตัวขึ้นบนกำแพงเมือง มันอ้าปากกว้างอีกครั้ง พลังงานความตายสีฟ้าดำถูกบีบอัดรวมกันในลำคอ หวังจะพ่นลมหายใจแช่แข็งกวาดล้างกำแพงเมืองให้ราบคาบก่อนี่อาวุธพวกนั้นจะถูกยิง!
"อย่าหวังว่าข้าจะปล่อยให้แกทำตามใจชอบ!!"
เปรี้ยง!!
เย่หวงกระทืบเท้าจนพื้นหินแตก ร่างของเขาพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้ามืดมิดุดาวตกสีทองรุ้ง! ชายหนุ่มรวบรวมพลัง [อัสนีม่วงแดง] ซึ่งเป็นพลังแห่งการลงทัณฑ์ (True Damage) ไว้ี่ปลายกระบี่มังกรอัสนีทลายดาราจนมันสั่นพ้องส่งเสียงร้องหวีดแหลม
"หุบปากไปซะ!!"
เย่หวงตวัดฟันกระบี่ออกไปเบื้องหน้าสุดแรงเกิด! คลื่นดาบอัสนีม่วงแดงรูปจันทร์เสี้ยวขนาดมหึมา พุ่งแหวกอากาศตัดผ่านละอองหิมะ กระแทกเข้าี่ปลายคางของมังกรยักษ์ี่กำลังอ้าปากเตรียมพ่นไฟอย่างจัง!
เปรี้ยงงง!!! ก๊าซซซซ!!
มังกรผีดิบหน้าสะบัดอย่างแรงด้วยความเจ็บปวด ปากี่กำลังอ้ากว้างถูกแรงกระแทกจากทรูดาเมจจนหุบฉับปิดสนิท! ลมหายใจเหมันต์ี่กำลังจะถูกปลดปล่อย ไม่มีทางออก จึงตีกลับและระเบิดกัมปนาทอยู่ภายในลำคอของมันเอง!
ลำคอของมังกรยักษ์ปูดโปนและฉีกขาด เกล็ดน้ำแข็งสีดำแตกกระจายร่วงหล่นลงมาุ-่าฝน
ทว่า การใช้อัสนีแห่งสวรรค์งัดกับร่างของสัตว์ประหลาดระดับบอสถึง 2 ครั้งติดต่อกัน ก็มีราคาี่ต้องจ่าย...
"อั่ก..."
เย่หวงหน้าซีดเผือดกลางอากาศ เขาต้องแลกมากับ 'ดาเมจสะท้อน' ของการใช้อัสนีม่วงแดงเกินพิกัด เลือดสีแดงสดพุ่งขึ้นมาจุกี่ลำคอ แต่ชายหนุ่มกัดฟันแน่น กลืนเลือดอุ่นๆ นั้นลงคอไปอย่างอดกลั้น ไม่ยอมแสดงความอ่อนแอให้ทหารแนวหน้าเห็นแม้แต่น้อย!
"ยิงได้!!! ส่งมันลงนรกไปซะ!!!"
แม่ทัพวาเรเลียนฉวยโอกาสทองี่มังกรกำลังชะงัก ตวาดสั่งการด้วยเสียงี่แหบพร่า
ฟึ่บ! ฟึ่บ! ฟึ่บ! ฟึ่บ!
หน้าไม้หอกยักษ์นับร้อยเครื่องปลดปล่อยสายเอ็นพร้อมกัน เสียงอากาศถูกฉีกขาดดังกึกก้อง หอกเหล็กขนาดยักษ์นับร้อยเล่มี่เคลือบด้วยพลังศักดิ์สิทธิ์และสายฟ้า พุ่งทะยานแหวกม่านราตรีุห่าฝนดาวตกี่สว่างไสวี่สุด!
พวกมันพุ่งตรงเข้าเสียบทะลุข้อต่อปีกกระดูก ไหปลาร้า และกลางลำตัวของมังกรน้ำแข็งผีดิบอย่างแม่นยำไร้ี่ติ!
ฉึกก!! ฉึกก!! ก๊าซซซซซซซ!!!!
มังกรยักษ์แผดเสียงกรีดร้องด้วยความทรมานแสนสาหัสจนแก้วหูแทบแตก! ทันทีี่หอกเหล็กปักเข้าสู่กระดูก พลังธาตุแสงี่อัดแน่นอยู่ภายในก็ทำปฏิกิริยาต่อต้านไอความตายอย่างรุนแรง ระเบิดกัมปนาททำลายล้างจากจุดศูนย์กลาง!
กระดูกปีกข้างซ้ายของมันถูกระเบิดจนขาดกระจุยแหว่งวิ่น ปีกขวาเต็มไปด้วยรอยแตกร้าว การทรงตัวกลางอากาศของสิ่งมีชีวิตี่น่าสะพรึงกลัวี่สุดสูญเสียไปโดยสิ้นเชิง ร่างมหึมาุภูเขาขนาดย่อมเริ่มหมุนคว้างและเสียหลัก ร่วงหล่นลงมาสู่พื้นดินเบื้องล่างตามแรงโน้มถ่วง!
"มันร่วงแล้ว! ทัพหน้าหลบทาง!! เปิดพื้นี่เดี๋ยวนี้!!" เย่หวงตะโกนก้องขณะทิ้งตัวลงสู่พื้น
ทหารเอลฟ์เบื้องล่างี่ได้ยินคำสั่ง รีบสลายกระบวนทัพโล่และถอยร่นออกไปด้านข้างกำแพงอย่างรวดเร็ว เปิดพื้นี่ลานกว้างตรงกลางสมรภูมิให้กว้างี่สุดเท่าี่จะทำได้
ตูมมมมมมมมมมมมม!!!
ร่างของมังกรน้ำแข็งผีดิบร่วงกระแทกพื้นหิมะอย่างรุนแรงจนเกิดแผ่นดินไหวขนาดย่อมไปทั่วอาณาจักร! คลื่นกระแทกพัดกวาดทำลายทุกสิ่ง ฝุ่นหิมะ ดินโคลน และเศษกระดูกปลิวว่อนบดบังวิสัยทัศน์ไปทั่วบริเวณ หลุมอุกกาบาตขนาดมหึมาปรากฏขึ้นี่ใจกลางสนามรบ
เย่หวงร่อนลงพื้นอย่างแผ่วเบา ห่างจากร่างี่ร่วงหล่นของมันเพียงร้อยเมตร ชายหนุ่มตวัดกระบี่ลงข้างลำตัว กระชับด้ามแน่นจนเส้นเลือดปูดโปน นัยน์ตาสีดำไม่กะพริบ ไม่มีความประมาทแม้แต่วินาทีเดียว
เขารู้ดีี่สุด... บอสระดับแม่ทัพใหญ่แห่งแดนเหนือ ไม่มีทางตายง่ายๆ ด้วยการตกจากี่สูงแค่นี้แน่!
และก็เป็นดั่งคาด...
ท่ามกลางกลุ่มควันี่หนาทึบ เสียงกระดูกลั่นกรอบแกรบดังกึกก้องชวนขนลุก มังกรน้ำแข็งตะเกียกตะกายพยุงร่างอันแหลกเหลวของมันลุกขึ้นยืน แม้ปีกทั้งสองข้างของมันจะพังทลายจนไม่อาจโผบินขึ้นสู่ท้องฟ้าได้อีกต่อไปแล้ว แต่กลิ่นอายความตายี่แผ่ออกมาจากร่างของมัน กลับยิ่งเข้มข้น หนาวเหน็บ และบ้าคลั่งขึ้นกว่าเดิมเป็นทวีคูณ!
มันเข้าสู่สภาวะ 'คลุ้มคลั่ง' (Enrage Phase)!
มังกรยักษ์สะบัดหางกระดูกี่เต็มไปด้วยหนามแหลม กวาดเอาเศษหิมะและหินก้อนใหญ่กระเด็นไปไกล ออร่าสีฟ้าดำพวยพุ่งออกจากทุกอณูวิญญาณ ก่อเกิดเป็น 'เกราะผลึกน้ำแข็ง' ี่หนาและแข็งแกร่งยิ่งกว่าเกล็ดมังกรเดิมถึงสามเท่า หุ้มห่อร่างี่บาดเจ็บของมันเอาไว้จนมิดชิด
ดวงตากลวงโบ๋ี่ลุกโชนด้วยไฟวิญญาณสีฟ้าจ้องเขม็งมาี่ชายหนุ่มชุดขาวเพียงผู้เดียว ราวกับมันรู้ดีว่า มนุษย์ี่ยืนอยู่อย่างโอหังผู้นี้ คือตัวการหลักี่ทำให้ตัวตนอันสูงส่งของมันต้องตกลงมาคลุกฝุ่นและอับอาย!
"หึ... บินไม่ได้แล้ว ก็เป็นแค่จิ้งเหลนกระดูกเปราะนั่นแหละ!"
เย่หวงแสยะยิ้มเหี้ยม เขาสูดลมหายใจเข้าลึกจนเต็มปอด รีดเร้นพลังลมปราณหยดสุดท้ายี่ยังอยู่ในขีดจำกัดความปลอดภัยจากสระมรกต มาหล่อเลี้ยงเส้นเอ็นและกล้ามเนื้อทั่วร่าง
ชายหนุ่มก้าวเท้าไปข้างหน้าทีละก้าวอย่างเชื่องช้า แต่มั่นคงุขุนเขา... แรงกดดันของ 'ราชันย์อัสนีพฤกษาโลก' แผ่ซ่านออกมากดทับสมรภูมิ รัศมีสีทองและม่วงแดงลุกโชนขึ้นอีกครั้ง บดบังความเหน็บหนาวจนหมดสิ้น
"ท่านแม่ทัพวาเรเลียน..."
เย่หวงเอ่ยสั่งการโดยไม่หันมอง น้ำเสียงของเขาไร้ซึ่งความล้อเล่น
"สั่งทหารทุกนาย ถอยห่างออกไปหลังกำแพง หรืออย่างน้อยห้าร้อยเมตร! แล้วกางม่านพลังป้องกันให้แน่นหนาี่สุด ห้ามใครก้าวเข้ามายุ่งเด็ดขาด!"
แม่ทัพวาเรเลียนกลืนน้ำลายลงคอ เขารู้ดีว่าพลังทำลายล้างี่จะเกิดขึ้นต่อจากนี้ ไม่ใช่สิ่งี่ทหารธรรมดาจะทนรับแรงปะทะทางอ้อมไหว
"รับทราบ! ทัพพันธมิตร ถอยทัพ!!"
การต่อสู้ตะลุมบอนเพื่อบดขยี้กองทัพศัตรูจบลงแล้ว... ต่อจากนี้ คือสมรภูมิปิดตาย!
การดวลเดี่ยวี่เดิมพันด้วยชีวิต ระหว่างมนุษย์ผู้ทำลายกฎเกณฑ์สวรรค์ และขุนพลมังกรผีดิบผู้พิทักษ์แห่งความตาย ได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว!
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
0.00
0.00









userA???
???? ??? ? ???? ?? ??